The post Што во слободно време? – The Call of the Wild appeared first on Аптеки PlusPharma.

The post Што во слободно време? – Mulan appeared first on Аптеки PlusPharma.

 Дали оризот треба да отстои во вода преку ноќ? Пожелно е, но не мора, сепак оризот не е наут. Но, според експертите од Универзитетот Квинс, оризот може да содржи арсен кој пак предизвикува низа срцеви заболувања, дијабетес и рак. Добрата вест е тоа што откако оризот ќе отстои во вода преку ноќ, нивото на овој штетен токсин паѓа за цели 80 %. Истиот ефект ќе го постигнете ако го варите оризот во повеќе вода – 5 шолји вода за 1 шолја ориз – за да ја преполовите количината арсен.

Дали кога сум на диета е подобро да пијам исклучиво црно кафе? Многу веруваат во заблудата дека црното или турско кафе е диетална варијанта во однос на другите кои содржат млеко. Млекото воопшто не поттикнува апетит ниту води до вишок килограми. Ако работата ви е стресна, поголема е веројатноста кафето (без разлика каков тип пиете) да ви донесе вишок, а не минус килограми. Зошто е тоа така? За сѐ е виновен стрес хормонот кортизол чие ниво расте под влијание на редовните дози кофеин. Друг момент е шеќерот во крвта кој се искачува, а потоа нагло паѓа поттикнувајќи ве да јадете и солено и благо во исто време. Ова не значи дека целосно треба да се откажете од кофеинот, но кога сте на диетален режим пијте го пред или веднаш после оброкот.

Вистина ли е дека препечениот сладок компир предизвикува рак? Одамна важи правилото дека храната не смее да се препекува, бидејќи онаа црна кора е канцерогена. Нутриционистите особено алармираат да внимаваме на тоа како ги готвиме скробните намирници. Тостираните и препечени компири, вклучувајќи го и слаткиот, го зголемуваат ризикот од рак поттикнат од компонентата позната како акриламид – се создава кога водата се губи од површината на плодот во текот на печењето. Сепак, не постои директен доказ дека акриламидот е канцероген за луѓето. Што значи, уживајте во печени компири, но  сепак гответе ги на најздравиот можен начин – крупни парчиња печени на пониска температура за пократко време.

Колку црвено месо е дозволено да се јаде? Црвеното месо го бие лош глас, особено меѓу возрасните. Но, последните студии велат дека три порции од 85 грама неделно, не го зголемуваат ризикот од кардиоваскуларни болести. Од друга страна, црвеното месо содржи витамин Б, цинк, селен и железо кое телото многу подобро го апсорбира во однос на железото од растително потекло.

Знајте го ова… Студијата објавена во магазинот Social Science and Medicine, откри дека секојдневното читање во траење од 30 минути го продолжува животот за цели 2 години. Читањето го ангажира мозокот на подлабоко ниво и води до подобрена емпатија, социјална перцепција и емотивна интелигенција – квалитети неопходни за подобро преживување. Еј, ова важи само за печатените книги, читањето на телефон не се важи.

Трчање кога надвор е загадено –  носи повеќе корист или штета? Изложувањето на загаден воздух е штетно без разлика дали пешачите или трчате. Но, при трчање човекот дише подлабоко полнејќи ги градите со 10 до 20 пати повеќе воздух. Ова автоматски значи дека вдишувате поголема количина од штетните честички кои предизвикуваат срцев или мозочен удар. Пред да се затворите дома, знајте го и ова: Истражувачите од Универзитетот Кембриџ потврдија дека бенефитите од спортувањето (вклучувајќи го и трчањето) дури и во земјите со високо загаден воздух, ги надминуваат ризиците. Па, по некоја логика добро е да трчате и кога е екстремно загадено, но трчајте во парк или шума место на асфалт.

The post Интересни Прашања Научни одговори appeared first on Аптеки PlusPharma.

Долни респираторни инфекции се ларингит, трахеит, бронхит, бронхопневмонија и сл.

Инфекциите на дишните патишта обично се предизвикани од бакте- рии (грам + или грам – бактерии), од вируси, а во последно време сè по- често се обвинуваат и хемиските агенси (аерозагадувањето) и пуше- њето, било да е активно или па- сивно. Пушењето особено штетно делува кај помалите деца и кај децата во пубертет.
Начинот на пренесување на респи- раторните инфекции најчесто е преку воздухот, т.е. аерокапково, особено присутно во градинките и школите.
Симптомите кај горните дишни па- тишта се во вид на кивање, каш- лање, болки во грлото, особено при голтање, главоболки, намален апетит, покачена температура. Кај инфекциите на долните дишни па- тишта најчесто се јавува малакса- ност, сува или влажна кашлица, отежнато дишење, бледило, пока- чена температура и сл. (честопати отежнато дишење може да се јави кај енормно зголемен трет крајник).

Најдобра превенција кај овие ин- фекции е следење на детето од страна на родителот, т.е. детето да се хидрира со внес на течности, проветрување на просториите за престој, прошетки на чист воздух, консумирање здрава храна (повеќе овошје, зеленчук и протеини за правилен развој), одржување лична хигиена, соодветна облека. За преземање на поагресивни ме- тоди т.е. вадење на крајниците, треба да има оправданост, бидејќи до 12-годишна возраст тие учеству- ваат во создавање на имунитетот. Вадењето пак на третиот крајник, ако мора, најпогодно е да се изведе по 5-6-годишна возраст, бидејќи може да се јави рецидив, односно може повторно да се обнови. На крај лекувањето на бактериските инфекции ни го овозможуваат анти- биотиците, а вирусните инфекции се третираат со симптоматска терапија, добра нега и следење на детето. За да имаме здрави деца полни со дух, т.е. да имаме здрави ге- нерации потребна е правилна процена и соодветен третман на болеста.

Повеќе од 60% од сите инфекции во детската возраст, од раѓањето, па сè до пубертетот, припаѓаат на респираторните инфекции.

прим. д-р Нада Смоковска

КОЈ ПИЈАЛАК Е НАЈДОБАР ЗА БОЛНОТО ДЕТЕ?
Една од најважните работи како да му се помогне на болното дете е да се обезбеди тоа да внесува до- волна количина течности. Водата е од најголемо и не- проценливо значење за здравото дете, а за болното дете често е позначајна и од лековите. Водата во ор- ганизмот го обезбедува транспортот на хранливите материи и кислород во клетките и исфрлањето на отпадните материи и јаглеродниот диоксид.

ЗОШТО ДЕТЕТО КОГА ИМА ВИРУСНА ИНФЕКЦИЈА ТРЕБА ДА ПИЕ МНОГУ ТЕЧНОСТИ?
Кога детето има вирусна инфекција, потребно е да го надополни губито- кот на телесни теч- ности. Зголемената температура, која често се јавува при инфекциите, го зго- лемува испарува- њето на водата од телото, но и го за- брзува метаболиз- мот, со што се зголемува потро- шувачката на во- дата. За болното дете, без дилема, водата е најдобриот пијалак, при тоа треба да се вни- мава да пие умерено топла вода во мали голт ки. Никако не треба да се пијат газирани течности. Од лимонадите најдобри се оние од цитрусните овошја (портокал, лимон, цитрон) кои се богати со витамин Ц. Се разбира дека температурата на детето се нама- лува со лекови (антипиретици) како и со разладу- вање, но сепак внесот на водата е од непроценлива важност за нормализирање на температурата.

The post РЕСПИРАТОРНИ ИНФЕКЦИИ appeared first on Аптеки PlusPharma.

 Каков е редоследот на никнењето на млечните заби?
Првиот млечен заб во устата на бебето  најчесто се појавува помеѓу четвртиот и дванаесеттиот месец  од животот. Вообичаено тоа се првите долни секачи. По нив следуваат првите горни секачи,  потоа вторите горни секачи, па вторите долни секачи. По овој период следува некакво мало затишје, потоа околу осумнаесетиот месец се појавуваат првите молари (четворките), потоа песјаците и на крајот вторите молари (петките) . Овој редослед многупати не е запазен,но кај родителите нема простор за грижа се до третата година од животот на детето кога растот  на мечните заби треба да заврши и во нивната устата да ги има вкупно дваесет на број. Многу ретко се случувабебето да се роди со заби, тнр. натални заби.

Кога треба да започнеме со миење на забите?
За да имаме здрави заби и здравје во устата потребно е да започнеме со грижата за нив уште со никнувањето на првиот млечен заб. На почетокот секако нема потреба да користиме класична четка за заби и паста. Првите запчиња обично ги чистиме со газичка замотана на прст или со гумена четкичка која родителот како напрсток ја става на својот прст. На бебињата оваа хигиена им годи како игра и им помага во чешкањето на набрекнатите непца каде ќе пробиваат млечните заби. По првиот роденден веќе можеме да почнеме со четкање на забите со четка, која е детска со исклучиво мал активен дел, препорачливо без паста. Горните заби ги четкаме од горе надолу или како што врне дождот, долините заби па од долу нагоре или како што расте тревата. Паста можеме да воведеме во втората година од животот. Количината на забна паста на четка треба да биде колку ноктето од малото прсте на раката на вашето дете. Пастата да биде прилагодена за деца и задолшително да соджи флуориди.

Од што име се расипуваат запчињата на малите деца?
Она што им ги расипува односно топи запчињата на малите дечиња е  тнр. „Bottle“ кариес. Тој настанува како резултата на пиење млеко и засладени течности преку шише. Шеќерите и киселините од тие течности, кои долго се задржуваат во устата на детето, ја топат кревката глеѓ и на тој начин настанува циркуларен кариес околу забите. Во почетокот тој кариес изгледа како бела наслага околу запчињата која со четкање неможете да ја отстраните,  тоа е всушност деминерализација на глеѓта. Потоа кога кариесит се продлабочува и го зафаќа дентинот (внатрешната супстанција на забот) забите стануваат разјадени околу забните вратови. Со напредубањето на кариесот запчињата целосно се топат и одронуваат.

Како да ги заштитиме децата од овој кариес?
Бидејќи овој кариес е исклучиво инвазивен и брзо напредува им советувам на родителите да избегнуваат секакви засладени течности кои детето би ги конзумирало преку шише. Бебињата и малите дечиња кои користат шишенца се прилично приврзани за нив, и токму тука е проблемот. Слатките течности долго време се присутни во нивната уста, со што се намалува PH  нивото во неа и се создаваат идеални услови за топење на глеѓта и појавување на овој тип кариес. Односно препорачливо е на детето да му понудите вода по секој пијалак кој содржи шеќери или овошни киселини. Во критичните пијалаци го вбројувам и млекото, особено вечерното бидејќи тоа останува во устата преку целата ноќ и е можеби најодговорно за настанувањето на „Bottle“ кариесот. Преку ноќта излачувањето на плунката е намалено, а со тоа е намалена и функцијата на спонтано плакнење на устата, затоа најдобро е навечер дечињата да конзумираат исклучиво вода. По првата година препорачливо е да се усвои техниката на пиење од чаша, со што пијалакот ќе се исконзумира одеднаш, а потоа устата ќе се исплакне со вода.

Дали пиењето преку шише и користењето на цуцла лажалка предизвикува деформации на вилицата?
Студиите покажуваат дека за правилен развој на орофацијалната регија (долната третина од лицето), покрај генетскиот фактор, придонесува и доењето. Децата кои се доени, имаат значително помалку вилични деформации од децата кои добивале млеко преку шише. Разликата е во начинот на цицање. При доењето се активира многу поголема група на мускули и млекото од градата всушност не се цица туку се истиснува со помош на јазикот и движење на долната вилица, за што се троши околу шеесетпати повеќе енергија од цицањето на млеко преку шише. Зголемената активност на мускулите од оваа регија водат кон правилен раст и развој на истата.
Лошите навики како што се користење на цуцла лажалка, цицање на прст, дишење со отворена уста, вметнување на јазикот помегу забите при голтање, секако води кон деформитети на вилиците и долната третина од лицето. Затоа важно е доколку родителите забележат некоја од тие „лоши“ навики навреме да се консултираат со стоматолог и доколку има потреба понатаму децата да подлежат на ортодонтска терапија.
За правилен развој на вилиците покрај доењето улога има и конзумирањето на друга храна по шестиот месец. Цврстата храна мора да биде во сооднос со развојниот степен на забите, за да може детето да ги користи за гризење и џвакање, што е всушност нивната главна функција.

Кога првпат да се направи стоматолошки преглед?
Првиот стоматолошки преглед можете да го направите со никнувањето на првите запчиња односно по првиот роденден. Детето тогаш се запознава со докторот и ординацијата. Родителите добиваат корисни совети околу начинот на кој треба да се грижат за забите на нивните малечки и совети за правилна исхрана. Контролен преглед е пожелно да се прави на шест месеци. Така докторот може редовно да го следи вашето дете и доколку има потреба за било каква интервенција, таа речиси секогаш е кратка и безболна. Со тоа создавате добар пациент кој нема страв од одење на стоматолог и има добри навики за усното здравје.

Ана Кртолица-Георгиев,
д-р дент. мед.

The post КАКО ДО ЗДРАВИ МЛЕЧНИ ЗАБИ appeared first on Аптеки PlusPharma.

Кои се карактеристиките на овој период?
Во овој период, млечното забало е комплетно израснато. По шестата година веќе започнуваат со растење трајните заби и тогаш зборуваме за мешана дентиција, односно забало. Овој период е исклучително важен бидејќи децата по третата година веќе доволно разбираат и се подготвени за соработка со стоматологот. Сите посети и прегледи во стоматолошката амбуланта кои претходно сте ги направиле, сега можат да вродат плод и да се изведат првите нужни интервенции. Кај дечињата кои имаат здрави заби, вообичаена прва интервенција е професионално флуорирање на забите со флуоридни лајнери. За разлика од нив, кај дечињата со кариозни заби и болка во устата, неопходно е таа да ја отстраниме. Откако сме ја добиле довербата на малиот пациент, полека пристапуваме кон санација на сè што е потребно.

Кој е најчестиот извор на болка?
До болка најчесто доаѓа кога кариесот кој го нападнал забот веќе се приближил до неговиот нерв. Млечните заби, за разлика од трајните, се многу покревки и имаат многу помалку тврда забна супстанција и прилично голем нерв со плетеж на крвни садови во средината на забот. Затоа, кариозната лезија кај млечните заби многу побргу напредува и се шири во правец на нервот. Воспалувањето на нервот се вика пулпитис. Во зависност од тоа каква е дијагнозата, односно воспалувањето на нервот, се одлучуваме и за терапија. Секако, приоритет е да ја отстраниме болката. Сметам дека лекувањето на млечните заби е од исклучителна важност, бидејќи само така можеме да ги сочуваме во усната шуплина сèдо нивното надоместување со траен заб.

Како се лекуваат млечните заби?
Лекувањето на млечните заби исто како и на трајните, зависи од дијагнозата која сме ја поставиле. Забите кои имаат некроза или гангрена на нервот, односно нивниот нерв е мртов, подлежат на таканаречен „long term“ третман. Тоа значи дека лекувањето е долготрајно. По отстранувањето на  некротичното/гангренозно ткиво од коренот на забот, каналите во кои нервот бил сместен се иригираат и механички се обработуваат, сèсо цел да се постигне чиста, дезинфицирана средина. Потоа, во забот се става лек кој ја лекува претходно настанатата инфекција. Ова лекување се повторува сèдодека има потреба и понекогаш може да трае и цела година во зависност од типот и големината на инфекцијата со која се бориме. За разлика од мртвите заби, живите заби кај кои кариесот стигнал до нервот подлежат на „short term“или краткотраентретман. Успехот во лекувањето на овие заби е поголем отколку кај претходните бидејќи тука се бориме со помала инфекција. Најпрво го девитализираме забот (го умртвуваме нервот) и потоа краткотрајно го лекуваме. За разлика од возрасните, кај децата, кога дијагнозата тоа го дозволува, имаме можност да го отстраниме само воспалениот дел од нервот-пулпотомија, бидејќи корените на забите се широко отворени и нудат можност за обновување на циркулацијата и инервацијата на забите. Млечните заби, за разлика од трајните, никогаш не се лекуваат дефинитивно со тврдо полнење, бидејќи коренчињата на млечните заби се топат со растењето на трајните заби, што не е случај со материјалот со кој тврдо ги полниме каналите. Затоа, млечните заби остануваат со меко полнење од калциум хидроксид под пломбата, сèдодека не бидат заменети со трајни заби.

Што е со кариесот во овој период од животот?
Кај децата кои во овој период влегуваат со „bottle karies“,за што пишувавво минатиот број на Ваш аптекар, и кај кои е отстранет причинителот за овој тип кариес, можеме да забележиме негова стагнација. Затоа, оваа фаза е важна за санација на дефектите на забите настанати со рапидното распаѓање на глеѓта околу забните вратови. Децата се веќе свесни и за естетскиот момент на нивните кариозни (црни) заби и кога ќе ја видат разликата со поправениот заб одлично соработуваат. Санацијата на овој тип кариес е потполно возможна. Но доколку причинителот за овој тип кариес сèуште постои, односно детето консумира слатки и пијалаци преку шише, кариесот толку брзо напредува и завршува со топење на целата коронка на забот, што е речиси без исклучок проследено со воспаление на нервот на забот, и секако со болка.
Мораме да земеме предвид дека децата до својата шеста година сèуште не се моторички подготвени  темелно и самостојно да ги измијат забите (без помош и надзор од родителот). Затоа, типичен кариес кој настанува во овој период е кариесот на млечните катници (четворките и петките). Тој настанува како последица на лепливата храна која ја консумираат децата и која долго се задржува во нивната уста и во јамичките на забите. Таа храна е вообичаено некаков јаглехидрат кој со своето распаѓање создава киселина, а таа ја топи глеѓта и забната супстанција под неа – дентинот.

Како се поправа кариесот кај млечните заби?
Доколку кариесот на забот го зафатил дентинот, тогаш започнуваме со класичното отстранување на целиот размекнат деминерализиран дел од забот. Настанатиот кавитет го реконструираме со гласиономерна пломба. Таа е одлична за деца бидејќи содржи флуориди кои од неа влегуваат во забот и со тоа го зајакнуваат. Овие пломби се изработуваат брзо, а тоа соодветствува со нивото на соработка на малиот пациент. Исто така, тие не бараат исклучиво сува средина при самата изработка, која кај децата во оваа фаза е речиси невозможна да се постигне.
Кариозните лезии кои се површни и не ја поминале границата на глеѓта, ги премачкуваме со флуоридни лајнери и ја следиме нивната реминерализација. Често таа е успешна и тогаш нема потреба од поправка на забот.

Доколку внимаваме на балансираната исхрана на нашите деца и на хигиената во нивната уста, тогаш нема потреба да се плашиме од кариес. Забите измијте ги најмалку двапати во денот, наутро и навечер, со паста која содржи приспособена количина на аминофлуориди. Редовно одете на контролни прегледи и професионално флуорирање на забите кај вашиот стоматолог.

Ана Кртолица-Георгиев,
д-р дент. мед.

The post НАЈЧЕСТИ стоматолошки интервенции кај млечните заби appeared first on Аптеки PlusPharma.

Проблемите со видот се чести кај деца на училишна возраст. Доколку не се третираат, овие деца имаат тешкотии во учењето, во приспособувањето во училиштето, како и во спортско-рекреативните активности.

Најчести симптоми кои укажуваат дека детето има проблеми со видот се следниве

• седење премногу блиску пред ТВ-екранот,
• држење на книгата премногу блиску до очите,
• поставување на главата многу блиску до книгата или до масата при читање или пишување,
• често трепкање,
• пречувствителност на очите на светлина и/или солзење на очите,
• затворање на едното око додека детето гледа ТВ или чита,
• избегнување активности кои бараат добар вид–читање, пишување домашни задачи, спортување,
• детето се жали на главоболка, заматен вид, замор или болка во очите.

Доколку се забележи некој од овие симптоми, без одлагање треба да се направи комплетен офталмолошки преглед кој вклучува ширење зеници, преглед на очното дно и доколку е потребно одредување диоптрија.
Децата не треба да ги напрегаат очите без потреба. Подолготрајното гледање ТВ, играњето игри на компјутер или на мобилен телефон, може да биде штетно за очите, бидејќи  долго време се фокусирани во една точка, што доведува до напрегање и ризик од прогресија на кратковидоста кај децата.

Децата кои имаат семејна историја за постоење на висока миопија (кратковидост), хиперметропија (далековидост), астигматизам, страбизам (кривогледост) или нистагмус, треба да направат офталмолошки преглед што е можно порано. Наследни може да бидат и катарактата (очното перде), глаукомот (покачен очен притисок) и низа други очни заболувања. Многу е важно овие заболувања да бидат дијагностицирани што е можно порано. Ако не се почне со нивното навремено лекување, тие може да доведат до трајно редуцирање на видната острина и до слепило.

Оние деца кои веќе носат очила или контактни леќи, барем еднаш годишно треба да прават офталмолошки контроли, а по потреба и почесто. Почестите офталмолошки прегледи се важни, бидејќи со растот на детето доаѓа и до промени во диоптријата.

Видот е многу важен фактор за успехот на вашето дете во училиште!

прим. д-р сци. Емилија Ѓошевска – Даштевска,
офталмолог, Клиника за очни болести,Скопје

The post ПРОБЛЕМИ СО ВИДОТ кај деца на училишна возраст appeared first on Аптеки PlusPharma.

Забите во задната регија, односно премоларите и моларите, имаат релјефна џвакална површина. Во релјефот на забите, сочинет од фисури и длабоки јамички, неретко се задржува храна и бактерии, кои пак се причинители за настанување на кариес. За да ги заштитиме забите од кариес, овие јамички ги залеваме со пластични материјали нанесени во многу тенок слој. Тие материјали ги затвoраат сите дупчиња на забите и со тоа џвакалните површини стануваат помазни и со помалку ретенциски места во кои се собираат бактерии и остатоци од храна. Залевањето на фисурите на забите е превентивна мерка во борбата со кариес.
Каква е постапката на залевање на фисурите на забите?
Залевањето на фисурите на забите е безболен процес. Само оној заб, за кој при прегледот ќе констатираме дека е апсолутно здрав, може да подлежи на залевање. Најпрво, забот мораме убаво механички да го исчистиме, потоа го премачкуваме со течност која го размастува, односно хемиски го чисти, и на тој начин создава површина на која ќе може да се залепи тенкиот слој од пластичен материјал за залевање. Забот мора совршено да се исуши и потоа следи апликацијата на материјалот за залевање. Откако ќе се залеат сите јамички, забот се осветлува со светилка за полимеризирање која го стврднува материјалот. Постапката на залевање е временски релативно куса, но за да се направи добро залевање по кое во иднина нема да се појави кариес, треба исклучителна прецизност во работата, како и идеални услови за работа, односно апсолутно сува средина.

Дали е подобро забите да се залеани или да не се залеани?
Според анатомијата на забот и нивото на хигиена во устата на детето, можеме да донесеме вистинска одлука дали да ги залеваме фисурите на забите или тоа не е потребно. Доколку забите имаат изразита анатомија со длабоки и многубројни фисури и јамички, тогаш е добро тие да се залеани дури и во случај кога детето одржува добра хигиена. Плитки јамички и помалку релјефни џвакални површини со добра усна хигиена дозволуваат тие да не се залеваат. Кај пациенти со лоша усна хигиена, претпочитам залевање на фисурите, но во истата фаза и едукација на пациентите и поткревање на нивната свест за усното здравје и хигиена, бидејќи самото залевање не е доволно да ги заштити забите од кариес и да ги сочува здрави.
Како што веќе споменав, изработката на квалитетно залевање на забите изискува одредени услови. Доколку залевањето не е темелно сработено, постои ризик за настанување на кариес под самото залевање. Кога се дијагностицира, тој кариес неретко е во напредна форма бидејќи пациентите сметаат дека со тоа што ги залеале забите се заштитиле од нивно расипување.

Кој период е најпогоден за залевање на забите?
Првите трајни молари, односно шестките, растат помеѓу шестата и седмата година од животот и овој период е најпогоден за залевање. По самото изникнување на забот имаме најмногу можности тој да е апсолутно здрав и со залевањето да успееме да го заштитиме од кариес. Еден од условите за успешно залевање е и тоа забот да биде комплетно израснат во усната шуплина, во спротивно ризикуваме да направиме неквалитетно залевање. За залевање е потребна апсолутно сува средина, но доколку дел од забот е сèуште под непце, сува средина е невозможна да се постигне. Седумките и премоларите (четворките и петките) се залеваат во периодот од единаесеттата до четиринаесеттата година од животот.

Дали доколку се залеат забите сме заштитени од кариес?
Залевањето е една од превентивните мерки во борбата со кариес, но со тоа што сме ги залеале забите не значи дека треба да заборавиме да ги миеме барем двапати во денот. Забите треба да ги миеме со соодветна четка и паста која содржи аминфлориди со приспособена концентрација во зависност од возраста на детето. Децата до шестата година од животот веќе треба да ја совладаат правилната техника на миење заби. И секако, треба да ги избегнуваме засладени пијалаци и кариогената храна, која се лепи на забите и долго се задржува во устата. Да консумираме многу свежо овошје и зеленчук и, секако, многу вода. Редовно да се оди на стоматолошки прегледи и барем еднаш годишно да се направи професионално флорирање на забите кај стоматолог.

Ана Кртолица-Георгиев,
д-р дент. мед.

The post ЗАЛЕВАЊЕ НА ФИСУРИ КАЈ ТРАЈНИТЕ ЗАБИ appeared first on Аптеки PlusPharma.

The post КОРИСНИ СОВЕТИ ЗА ТАТО appeared first on Аптеки PlusPharma.

Повредите на млечните заби, вообичаено, се случуваат во периодот помеѓу втората и четвртата година од животот. Тоа е период кога децата самостојно се движат, но не се сосема стабилни и ги истражуваат своите можности и граници. Во случај на повреда, важно е детето веднаш да биде прегледано од стоматолог и да добие соодветен третман. Најчесто се повредуваат предните заби од горната вилица, секачите.

Какви повреди се можни кај млечните заби?

Повредите на забите се поделени на повреди кои се ограничени на коронката на забот, повреди на коренот на забот и повреди во кои, освен забот, вклучен е и алвеоларниот гребен (коската во која се всадени забите). Повреда на коронката на забот значи кршење на дел од забот. Во зависност од местото на фрактурата, повредата може да биде ограничена на глеѓта на забот, да го вклучува дентинот, па дури и нервот на забот. Кога при повреда доаѓа до промена на положбата на забот, тогаш станува збор за покомплексна повреда која може да биде исклучиво на коренот на забот или да ја зафаќа и околната коска од вилицата.

Каков е третманот кај повредите на коронката на забот?

Повредите кои ја вклучуваат само глеѓта, па дури и дентинот на забот (основната супстанција од која е изграден забот) се прилично лесни повреди. Нивниот третман е едноставно замазнување на острите рабови и евентуална импрегнација со флуориди. Кај дечињата, во оваа рана возраст забите не се реконструираат со естетски пломби, бидејќи тие немаат трпение и потешко соработуваат. Така, забот останува поткршен додека не се замени со траен заб. Доколку при повреда се искрши поголем дел од коронката на забот, тогаш има опасност од експонирање (отворање) на нервот. Во таков случај, нервот на забот мора да се умртви и забот да се лекува. Лекувањето на млечните заби никогаш не е дефинитивно како кај трајните заби, бидејќи коренот на млечните постепено се ресорбира со израснувањето на трајните заби. Затоа ваквите заби треба да бидат под редовен мониторинг од стоматолог.

Зошто удрените заби потемнуваат?

Забот кој ја сменил својата боја е мртов заб. Тоа значи дека при повредата дошло до инфаркт на нервот на забот, односно била прекината циркулацијата на крв во нервот, а со тоа и ставена под прашање виталноста на забот. Бидејќи забот веќе не се прехранува преку својот нерв, тој е дехидриран и ја менува бојата. Понекогаш доаѓа и до крвавење од нервот во самиот заб, па тој се обојува поради пигментите кои се во крвта. Овие заби, доколку не прават никаков проблем, нема потреба да бидат третирани. Понекогаш се случува оваа стерилна некроза на нервот настаната при ударот да привлече бактерии како и секое мртво ткиво. Во случај на инфекција, забот може да почне да боли на притисок. Гнојот кој се создава на врвот од коренот мора да најде пат да се дренира и затоа доколку не побарате помош од стоматолог, често настанува фистула на непцето над мртвиот заб. Низ таа фистула (дупче во непцето) гнојот истекува, така што детето може да нема никаков проблем и да не се жали на болка.

Што се случува со забите кои при повреда ќе ја променат својата положба?

Овој вид повреди неретко се проследени со фрактура на коренот на забот или дел од алвеоларната коска. Во зависност од насоката во која е поместен забот, можеме да ги поделиме повредите на интрузија, екструзија и латерална луксација. Интрудиран заб е оној кој при повредата се поместил навнатре во коската и изгледа пократок од соседниот заб. Екструдираниот заб е подолг од неговиот сосед, односно е подизлезен од алвеоларната коска. При латерална луксација, забот е поместен кон усната или навнатре кон грлото. При овие повреди, најважна е добра дијагноза и навремена терапија. Суштината на терапијата е да го зачуваме фоликулот на трајниот заб неповреден. За да го постигнеме тоа, понекогаш е потребно поместениот млечен заб да го извадиме за да му овозможиме нормален развој и раст на трајниот заб. Одлуката за вадење на повредениот млечен заб зависи од насоката во која забот е потиснат и од тоа колку е опсежна промената на положбата. Доколку променета е блага, на повредените заби им даваме можност да се вратат во првобитната положба. Во периодот непосредно по повредата, детето треба да консумира мека храна и да избегнува гризење на повредениот заб. Исто така, важно е да се одржува добра усна хигиена со што ќе избегнеме инфекција на повредените меки ткива во устата. По повредата, детето задолжително однесете го на стоматолошки преглед, а во зависност од дијагнозата потребни се и понатамошни прегледи и следење на состојбата.

Што се случува кога забот е целосно избиен?

Најважно што мора да знаеме е дека избиениот млечен заб никогаш не го враќаме назад во коската од вилицата. На таков начин можеме да го повредиме фоликулот на трајниот заб. Детето по оваа повреда остнува без млечен заб да го дочека израснувањето на трајниот заб. Во спротивно, доколку го повредиме фоликулот на трајниот заб, можно е тој да порасне со неправилна структура на глеѓта, да има дефекти на својата површина и, воопшто, да се појават проблеми при неговиот раст и развој.

Ана Кртолица-Георгиев,
д-р дент. мед.

The post Најчести повреди на млечните заби appeared first on Аптеки PlusPharma.

со воведување на тврдата храна кај своите малечки. Ексклузивното доење е

најдобра исхрана за детето од раѓање до шестиот месец. По овој период,

потребно е со мајчиното млеко постепено да се додава и друга храна за да

може детето да расте и правилно да се развива.

Воведувањето исхрана по 6-тиот месец може дополнително да го намали ризикот од појава на алергии од храна.

Кога вашето бебе е спремно за воведување тврда храна?

• Кога може да ја држи главата исправена. Многу е важно бебето да може да ја држи стабилно исправена главата, со што ќе овозможи да го храните со лажиче.

• Кога може добро да седи, кога е потпрено на нешто.

• Кога може да џвака. За да воведете тврда храна, бебето треба да може да ја префрла храната во задниот дел на устата и да ја голта.

• Кога има постигнато здрава тежина. Повеќето бебиња се спремни да почнат да јадат полутврда храна кога ја имаат дуплирано својата тежина. Тоа, обично, се случува околу шестиот месец.

• Кога покажува интерес за она што вие го јадете. Може со погледот да го следи движењето на храната до вашата уста или, пак, посегнува по неа.

Она што можеби е и најважно и треба да се знае е дека дохранувањето треба да почне кога детето е потполно здраво!

Одете чекор по чекор!

• Кога се почнува со воведување тврда исхрана кај бебето, најдобро е да го одберете вистинскиот момент. Вие и бебето треба да бидете релаксирани. Бебето треба да е гладно, но не и изморено, за да може полесно да се приспособи.

• Се почнува со многу мали дози пасирана храна.

• Доколку бебето е многу гладно, претходно нахранете го со помала доза млеко, за да не биде нервозно и полесно да ја прифати тврдата храна.

• Доколку бебето не ја прифати храната веднаш, не губете трпение, продолжете да се обидувате да ја воведете тврдата исхрана во текот на неколку дена.

• Кога бебето ќе се привикне на новиот вкус на храната, можете да ја зголемите дозата што му ја давате во еден оброк.

• Исто така, како што бебето ќе почне да ја прифаќа пасираната храна, може да се зголемува постепено и нејзината густина.

• Не присилувајте го бебето да јаде повеќе од тоа што сака. Допуштете му само да си побара повеќе.

• Кога бебето потполно ќе се привикне на тврдата исхрана, почнете да му давате по два до три оброка на ден.

Воведувањето тврда храна не би требало да биде оптоварување ни за детето, ни за мајката. Исто така, не треба да биде на сила и по секоја цена.

Со што да се започне?

Дохранувањето, најпрво, започнува со ориз, потоа се воведува зеленчук или овошје, сокчиња и месо.
Сепак, постојат одредени правила за кои треба да се води сметка, кога во исхраната на бебето ќе се воведат немлечни производи:

• Новите продукти препорачливо е да се даваат во утринските часови, за да може до вечерта да се забележи евентуалната алергиска реакција (исипување по кожата, повраќање, пролив).

• Секогаш воведувајте ги новите продукти постепено – една по една, за бебето да се навикне на новиот вкус.

• Направете растојание од три дена меѓу воведувањето на новиот вид храна.

Колку и како?

Во почетокот, понудете му на бебето мали количини храна (1-2 лажички) и постепено зголемувајте ја количината (15-30 лажички). Навикнувањето на нова храна нека трае најмалку 3 дена.
Храната мора да биде свежо подготвена, во почетокот пасирана и згмечена, а потоа ситно сечкана.
Во подготвената храна за бебето не ставајте сол и шеќер и немојте да ја разблажувате со вода, бидејќи детето треба да го почувствува природниот вкус на храната. Кашичките се даваат со лажичка, а течната храна од чаша. Вкупната дневна количина на храна распоредете ја во повеќе мали оброци и во пократки временски интервали.

Најубаво е ако детето јаде на маса, заедно со другите членови од семејството.

Дали сè уште треба да го доите бебето? Дефинитивно ДА.

Иако тврдата храна постепено ќе замени дел од млекото, тоа, сепак, ќе продолжи да биде најважниот извор на хранливи материи за бебето во текот на првата година од животот. Доколку не го доите, адаптираното млеко ќе продолжи и понатаму да биде главна храна за бебето.

Не инсистирајте на прерано воведување дохрана кај вашето дете. Тоа е многу важно да се знае заради следните причини:

Раниот почеток на дохранување може да доведе до отфрлање на мајчиното млеко, односно бебето ќе престане да посакува мајчино млеко. Зголемување на ризикот од болести поврзани со дијареа и алергии, поради сè уште незрелиот стомачно-цревен систем на бебето.

Како да му помогнете на бебето да развие здрави навики во исхраната?

• Понудете му разновидна палета во исхраната.

• Не обидувајте се да го прејадувате, тоа ќе го одврати од пробувањето нова храна.

• Давајте му разновидно овошје и зеленчук.

• Избегнувајте шеќер, сол, премногу мрсна храна и премногу зачини.

• Не поткупувајте го, ниту наградувајте го бебето со храна. Наместо храна, погалете го, прегрнете го, играјте си со него, односно посветете му внимание.

Обезбедувањето соодветна и здрава исхрана за децата е одговорност на родителите, но и на целото општество. Навиките во исхраната на детето се создаваат уште во раното детство и траат до крајот на неговиот живот. Заради тоа, многу е важно тие правилно да бидат формирани, со цел да се обезбеди здрав раст и развој на младиот организам.

Бебешки рецепти

Каша од карфиол и спанаќ

Потребно:

• 50 гр спанаќ,

• 50 гр карфиол,

• 30 гр компир,

• 50 мл млеко,

• 1 кафена лажичка масло или маргарин.

Подготовка: 

Спанаќот се мие под млаз вода, се отстрануваат гранчињата и се остава да отстои 20-30 минути во вода (солена или со лимонов сок). Се мие и се сечка на ситни парчиња. Компирот се мие, се лупи и се сечка на ситни парчиња. Карфиолот се мие и се ситни. Компирот и карфиолот се ставаат во вода да се варат. Кога ќе омекнат, се додава спанаќот и се вари уште 15 минути. Кога ќе се свари зеленчукот, се отстранува вишокот вода, се додаваат млекото и маслото и се вари уште 3-5 минути.
При варењето на зеленчукот, може да се додадат 1-2 лажички пченкарно брашно.

Се блендира или се пасира, и се служи веднаш.

Овошна каша од јаболко и тиква

Потребно:

• 100 гр тиква,
• едно зрело јаболко,
• 1 кафена лажичка лимонов сок и
• 300 мл вода.

Подготовка: 

Тиквата и јаболкото се мијат, се лупат и им се отстрануваат семките. Се ставаат во водата и на умерена температура се варат (поклопени). Штом ќе омекнат, се вадат, се пасираат. По потреба (ако сакате поретка каша), се додава од водата во која се вареле. Се додава лимоновиот сок.
Јаболкото може да го дадете и свежо.

The post ВОВЕДУВАЊЕ тврда храна кај вашите “палавковци” appeared first on Аптеки PlusPharma.

Речиси секој родител со сигурност се има најдено во лавиринтот од прашања и дилеми за тоа што сè е потребно да се има и да се обезбеди, сè со една цел – да се задоволат потребите и барањата на најмилите. Понекогаш списокот на нештата што задолжително треба да се купат е предолг, а неретко, кога сè на крајот ќе се собере, е и прескап.

Дали сè е потребно?

Многу родители не се во можност да го обезбедат сето она што го посакуваат за своите деца или, во најмала рака, она што го имаат нивните врсници. Но дали купувањето и задоволувањето на овие барања е навистина потребно и каква е користа од тоа? Дали можеби со купувањето не се нанесува и поголема штета?

• Имајте на ум дека на вашето дете апсолутно не му е потребна секоја играчка што свети, што емитира разни звуци и што троши батерии.

• Уште помалку им се потребни најнови модели на скапи мобилни телефони само заради фактот што некое другарче го има тоа.

• Дефинитивно не им е потребна скапа и брендирана облека, речиси во секаква боја која можеби ќе ве чини колку и вашиот личен доход.

• Непродуктивни може да бидат и секојдневни скапи дополнителни активности (јавање, тенис, скијање и сл.)

Детската љубов е безусловна. Децата даваат од срце и не мерат колку дале и колку треба да земат. Бидете како децата!

Тогаш, што е потребно?

• Потребни им се обични и едноставни играчки
  Коцки, хартија и боички, кукли или колички, а можеби најважно е поттикнувањето на нивната фантазија и вклучувањето во игра на сè што е на дофат на рака. Картонска амбалажа или кутија од јајца може да им бидат особено занимливи. Играјте заедно и бидете креативни.

• Љубов и поддршка
  Разбирање за сите постапки на детето, а не повишување на тонот за секоја пролиена чаша на масата. Разговор за сите мали и големи нешта во континуитет, а не само барања и очекувања од детето. Заеднички оброци и почеста употреба на лековити зборови, како „те сакам“, се вистинска потреба.

• Облека која слободно можат да ја извалкаат
  Во зависност од можностите, облеката за посебни пригоди секако не е за отфрлање, но во секојдневието бидете релаксирани и обезбедете им облека на која и нема посебно да се внимава. Облекa која со себе нема да повлече замерка од типот: „знаеш ли колку чини“, „повеќе нема да ти купуваме“, „ја плативме прескапо, а веќе ја израсна“.

• Посветено време
  Потребна им е игра, надвор, секогаш и во секоја можност. Посета на зоолошка градина, парк или блиско излетничко место. Посета на фарма би било вистинско доживување. Со еден збор, потребна им е средба со природата. Појдете заедно во посета на музеј или заедно гледајте театарска претстава со омилените ликови од сликовниците.
  На децата им е потребно милување, скокоткање, смеа и разновидно опкружување.

• Отворени можности да истражуваат
  Оставете ги децата да се качуваат високо, да си играат со дрвенета прачка најдена во паркот и да ги подигаат камчињата со цел да се истражи што има под камчето. Оставете ги децата слободно да возат велосипед или тротинет. Оставајте ги на моменти надвор од вашиот видокруг и сами нека се справуваат со предизвиците. Нека трчаат додека целосно не се изморат.
  На децата им е потребно да си ги пробаат своите знаења и во домашните работи. Нека учествуваат во поправка на некој домашен апарат или во подготовка на вкусниот десерт.

• На децата им е потребен квалитетен сон
  Внимавајте на биоритамот на вашето дете. Важно е децата да создадат вистински навики за времето кога се оди на спиење. Добриот сон значи и добро одморени и подготвени за предизвиците на следниот ден.

Контролирајте го времето поминато пред екраните на ТВ, компјутерот и мобилниот телефон, особено во време пред заминување на спиење.

• На децата им се потребни книги и родители кои ќе им ги читаат
  Времето пред спиење или периодот кога временските услови не дозволуваат да се излезе надвор, користете го за читање на книгата со омилените ликови. На децата им се потребни весели и забавни книги. Раскази што ќе ги заинтригираат и ќе ја развиваат нивната фантазија. Децата ги сакаат ликовите од книгите со кои подоцна и се идентификуваат. Децата ги обожаваат овие херои чии подвизи и дела подоцна ги применуваат во своето секојдневие. Потрошете корисно време и читајте со вашето дете. Несомнено е дека многу покорисно ќе биде доколку на вашето дете му прочитате барем една сказна, отколку да го научите сè за врвните брендови на мобилни телефони.
  Па, доколку пред себе имате предолг список на играчки и работи за кои сметате дека се неопходни, а вашиот буџет е краток, не очајувајте и не чувствувајте се виновни за тоа. Постојат само неколку работи кои им се потребни на децата и, главно, тие не се скапи. За нив се потребни само вашето време и вашата поддршка, што е минимална цена која можете да си ја дозволите. Важно е детето да се чувствува сакано и заштитено.

The post ШТО НАВИСТИНА ИМ Е ПОТРЕБНО НА ДЕЦАТА? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Само по себе не е нужно зло
Ова и не е толку лоша состојба. Користењето на овие уреди, секако, има и свои придобивки. Постојат едукативни емисии и апликации што го збогатуваат знаењето на децата и поттикнуваат развој на моторни и комуникациски вештини. Но само доколку со овие уреди се ракува правилно! Континуираната употреба и предолгото време поминато пред екраните води кон загрозување на правилниот развој на когнитивните способности на децата.

Долгорочни последици
Кога многу малите дечиња во своите раце ќе добијат паметен телефон или таблет, отворени се можностите за нарушување на мозочните способности кои се во фаза на развој. Способностите да се фокусираат, концентрираат, да го задржат вниманието или да комуницираат со околината се први на удар.
Покрај ова, континуираното седење во затворен простор и лишувањето од физички активности ќе има последици и врз физичкото здравје. Опасноста од проблеми со скелето-моторниот систем се неизбежни, а сè почесто неконтролираната употреба на овие уреди и седењето се фактор за прекумерна телесна тежина и за проблемите поврзани со исхраната.

Меѓу другото, децата се изложени и на опасности од:

• нарушувања на спиењето, односно недостаток од сон
• појава на агресивност
• изложеност на зрачење и проблеми со видот
• зависност
• забавен развој

Брзањето детето што порано да научи да ракува со модерните уреди прави многу поголема штета отколку корист!

Во периодот до третата година од животот, мозокот кај децата се развива многу брзо и е особено чувствителен на дразби од околината. Ова е таканаречен критичен период во кој промените што се случуваат токму тогаш создаваат трајна основа за понатамошен развој на мозочните функции. За правилен развој на децата, потребни им се специфични стимуланси. За жал, тие не можат да се пронајдат во мобилните телефони или таблети. Времето поминато пред екраните е пропуштена шанса за комуникација со реалното окружување кое им е најпотребно во тој период. Оваа состојба не е привремена. Доколку стимулансите изостанат во овој критичен период, последиците ќе остават траен ефект.
Читањето детска приказна од страна на родителот има сосема поинаков ефект од гледањето на приказната преку екран. Додека ја слушаат приказната исчитана од устата на родителот, децата ги процесираат зборовите и во својата глава креираат слика за приказната. На овој начин, детските мозочиња се многу повеќе поттикнати на работа отколку кога преку екран приказната им се сервира на готово. На овој начин, уредите ја креираат сликата место нив и така слабеат когнитивните способности.

Нарушување на комуникациските вештини
Времето поминато во дружба со компјутерот или со телефонот наместо во игра и разговор со своите врсници е фактор кој значително може да влијае на социјалните способности на детето. Тие ќе бидат значително ослабени, со голема веројатност така да остане и во текот на целиот живот.

Живот не е „клик“
Сигурно сте забележале ситуација во која родителите слатко се радуваат и се восхитени од умешното ракување на телефонот од страна на нивното мало бебе или, пак, на ситуации кога се обидува да клика по постери и слики мислејќи дека се работи за екран? Тоа можеби и изгледа слатко на прв поглед, но објективно покажува на еден посериозен проблем, односно, на понатамошно очекување од страна на детето секоја негова активност да има моментален ефект и брз одговор.
Ова можеби и може да се очекува во светот на екраните, но не и во реалниот свет. Кога секое движење на детето со прстот му носи нова слика, изобилство од бои и движења, детскиот мозок се привикнува на моменталните чувства на задоволство кои ги добива со само едно придвижување на прстот. На овој начин, во иднина ќе прибегнува кон сè почесто користење на овие уреди кои пружаат многу брз одговор, отколку да се впушта во комуникација и интеракција со реалниот свет.

Сепак, уредите се потребни и не е неопходно да ги отстраниме
И покрај наведените опасности кои со себе ги носи претераната изложеност на децата на разни модерни и паметни уреди, тие, секако, имаат и своја добра страна. Дури е и препорачливо, откако детето ќе наполни две години, да им дозволите пристап до паметните уреди, но, се разбира, во контролирани услови и време. Половина час или час дневно може да помогне во развој на координацијата на движењата и да помогне во изострување на јазичните вештини. Секако, времето пред екраните, покрај тоа што ќе биде контролирано, не смее да биде замена за игра и запознавање на вистинскиот свет.

СОВЕТ

За секој половина час гледање во екран, поттикнете го детето на еден час компензациска активност (трчање, скокање, играње топка…), а доколку поминатото време пред ТВ е еден час, тогаш мора да има два часа компензациска игра.

The post ВЛИЈАНИЕТО НА УРЕДИТЕ ВРЗ РАЗВОЈОТ НА ДЕЦАТА appeared first on Аптеки PlusPharma.

Што се вишок килограми?
Дебелината во превод значи вишок телесни маснотии. Можеби неколку килограми не значат веднаш дека вашето дете е дебело, меѓутоа тоа може да укажува на склоност кон додавање килограми и потреба за корекција на начинот на исхрана и потреба од физичка активност. Како проблем, најчесто се појавува во 5-тата или 6-тата година од животот или за време на пубертетот. Децата кои се соочуваат со прекумерна телесна тежина на возраст од 10-13 години имаат многу големи предиспозиции да бидат и подоцна во возрасната доба.

Што води до дебелеење?
Причините се комплексни и бројни и вклучуваат, пред сè, генетски, биолошки, културолошки и социолошки фактори.
Внесувањето на повеќе калории во однос на потрошеното, неминовно доведува до зголемување на телесната маса. Прекумерна телесна тежина може да настане и како комбинација на повеќе фактори.

Најчести ризик-фактори
за детска дебелина:

•  лоши животни навики на семејството
• семејни проблеми и проблеми со околината
• недоволна физичка активност
•  недостаток на самодоверба
•  прекумерно внесување газирани и внесување грицки како замена за редовни оброци
• секојдневно поминување неколку часа пред телевизор или пред компјутер
• недоволно и неквалитетно спиење

Ризици и компликации
Лошите ефекти од прекумерната телесна тежина се многубројни.
Најчесто се проследени со ризик од појава на:

•  срцеви заболувања
•  висок крвен притисок
•  дијабетес
•  астма и проблеми со дишењето
•  проблеми со спиењето (апнеа)
•  социјална дискриминација

Дебелината кај децата често е поврзана и со појава на емоционални проблеми. Овие деца имаат далеку помала самодоверба и се помалку
омилени во своето училиште и во средината. Склони се кон појава на депресија, анксиозност и опсесивни нарушувања.

Што да се преземе?
Како родители, директно сте одговорни за здравјето и за навиките на вашето дете.
Вашиот влог и вашето посветено време се од примарно значење за развој на здраво дете.

Започнете со исхраната:

•  Променете го начинот на исхрана.
• Научете ги децата да јадат полека и да уживаат во храната.
•  Спремајте здрави и избалансирани оброци. И, секако, јадете сите заедно.
•  Намалете ги порциите.
• Дозволете детето само да побара.
• Не инсистирајте детето да ја „светне“ чинијата.
•  Избегнувајте брза храна. Дури и во ресторани, настојувајте изборот да биде правилен.
• Избегнувајте фиоките да ги полните со слатки, чипс и со газирани пијалаци.
• Купувајте и нудете им на децата што повеќе овошје и зеленчук.
• Дозволете при купувањето децата сами да ги избираат овие намирници.
• Потрудете се детето да го земе својот појадок.
• Водете грижа што јаде детето во градинка или во училиште.
• Заменете ги индустриските сокови со вода или со природно цедени сокови.
• И, секако, не обесхрабрувајте се доколку детето не го прифаќа овој начин на исхрана. Бидете упорни.
• Некогаш е потребно новите намирници да се понудат и повеќе од десетина пати пред детето да ги прифати.
• Немојте да ја користите храната како награда. На овој начин храната станува помалку вредна во однос на ветената награда.

Запомнете дека малите промени секој ден може да доведат до резултати за цел живот!

Поттикнете ја активноста.

•  Дајте му добар пример на детето. Доколку детето е сведок дека вие сте активни, и притоа уживате во тоа, и тоа ќе го прифати таквиот образец на однесување.
• Стимулирајте го детето да се вклучи во спортски активности соодветни за неговата возраст.
• Имајте разбирање за неговите потреби и капацитети. Доколку не ужива во одредена активност, помогнете му да најде соодветна во која ќе се чувствува исполнето.
• Бидете активни како семејство. Организирајте заеднички дневни активности вклучувајќи заедничко готвење, чистење на домот или миење на автомобилот. Организирајте заеднички излети во парк, на планина или возете велосипед. Изборот на активности надвор е голем. Останете АКТИВНИ!  Секако, не претерувајте. Почитувајте ги можностите на детето и не инсистирајте на долги и исцрпувачки активности.

Намалување на времето поминато во седење.
Покрај охрабрувањето на физичката активност, на децата треба да им се помогне да избегнуваат премногу седење. Иако одредено време поминато во седење поради читање или извршување домашни задачи е во ред, би требало на децата да им се ограничи времето потрошено на гледање телевизија, играње видеоигри или времето потрошено на интернет, на не повеќе од 2 часа дневно. Исто така, не се препорачува гледање телевизија на деца на возраст помали од 2 години. Наместо тоа, треба да ги охрабрите вашите деца да изнајдат забавни активности кои ќе ги прават сами или заедно со членовите од семејството.

Дајте му поддршка на вашето дете.
 Градење на детската самодоверба е особено важно. Кажате му на вашето дете дека е сакано и посебно.

•  Сакајте го детето и не нагрдувајте го без разлика на килограмите.
• Истакнувајте ги позитивните карактеристики и работете на враќање на самодовербата. Честите разговори за вишокот килограми може да бидат контрапродуктивни.

Прекумерната телесна тежина е медицински проблем кој лесно се препознава, но тешко се третира.
Доколку не се реагира навремено во рана возраст, многу често станува доживотен проблем.

Научете го вашето дете да се храни здраво, да јаде умерено и да ужива во јадењето.

The post ДЕБЕЛИНАТА КАЈ ДЕЦАТА- се поголем здравствен проблем appeared first on Аптеки PlusPharma.

Добрата книга го поттикнува интелектуалниот развој, го подобрува говорот и го збогатува речникот. Ги развива детската фантазија и креативното мислење и води кон усвојување повисоки морални вредности и хумани пораки.
Иако живееме во т.н. дигитално време, со пристап до секаков вид содржини и литератури, читањето книга во нејзината примарна форма е уживање за сите сетила.

Кога да се зпочне?

Никогаш не е прерано да започнете да му читате на вашето дете и да го воведете во светот на едно од најдобрите животни задоволства. Уште на само неколку дена возраст, бебето реагира на вашиот глас и ги впива околината и случувањата околу него. Како што расте, детето сè повеќе ќе биде заинтересирано за оваа активност и со целосен жар ќе го следи и ќе го доживува она што му го читате. Ова ќе му помогне на детето во процесот на развојот на говорот и комуникацијата со надворешниот свет.

Книгата како верен животен сопатник

Дали ќе го засака читањето или не – зависи од многу фактори. Како и кон сè друго, и љубовта кон книгата треба да се развие. Ако, како родители, на правилен начин ја подотвориме вратата, на детето му отвораме еден магичен свет на знаење, можности и имагинација. Дали и во колкава мера книгата ќе биде животен сопатник – зависи и од тоа во колкава мера и на каков начин како родители ќе му помогнете на детето да ги создаде првите навики за читање.

Избор на вистинска книга

Од изборот на книгата зависи и во колкава мера детето ќе ужива. На малите деца им се потребни книги коишто им го привлекуваат вниманието и со коишто може да манипулираат. За нив се идеални тврди сликовници, водоотпорни книги, со живи бои, со јасни и крупни фигури. За малку повозрасните (некаде околу втората-третата година), најблиски им се книгите со кратки и лесни раскази коишто ќе ја поттикнат нивната фантазија и ќе ги идентификуваат на ниво и самите да станат учесници во некоја од бајките коишто подоцна ќе ги интерпретираат. Дозволете му на детето и прашајте го која книга или сказна сака да му ја читате. Следете го неговиот интерес и, како резултат на тоа, одлучувајте на кој начин ќе ја дополнувате неговата библиотека.
Важно е децата да имаат своја библиотека каде ќе можат и самостојно да контактираат со своите книги и сликовници.

Ритуалот на читање

Најдобро е ако читањето прерасне во задолжителен и многу важен дел од вашиот ден. Одењето в кревет и вечерните часови се чини дека се идеални за читање. Ова е период кога детето има потреба за помирни активности. Во овој период читајте лесни и смирени теми. Читајте полека и дозволете му на детето да ги следи содржините и сликите и да има време да ја разбере и да ја запомни содржината. Читањето не мора да е во точно утврден термин. Бидете на располагање секогаш кога детето ќе пројави желба за читање. Убаво е кога детето само ќе почне да бара да му се чита.
Многу е важно во текот на читањето и вие да се идентификувате со ликовите и со ситуацијата. Драматизирајте ја целата приказна. Доближете му ја на детето. Имитирајте разни гласови и карактери, дури и ако тоа се гласови на животни, возила и сл. Едноставно, уживајте во оваа улога.

Читајте заедно

Во текот на читањето дозволете детето да биде активно. Повторувајте ги речениците заедни и прераскажувајте ги сцените. Преку илустрациите бодрете го да ја продолжи приказната, иако можеби сè уште не знае да чита. Дозволете да креира свој тек на приказната. Со прстот следете го текстот што го читате. Преку сликите учете ги боите, животните и предметите.  Некогаш намерно згрешете го текстот или погрешно претставете некоја слика. Очекувајте ја неговата реакција. Ќе забележите дека по некое време ќе ги лови сите ваши грешки и ќе ве коригира.  Сето ова е дел од процесот на наведување на детето да учествува и да го доживува читањето со своја глава.

Контрола врз паметните уреди

Компјутерот, паметниот телефон или таблет се моќни алатки коишто нудат инстант задоволства со кои ниедна книга не може да се натпреварува. Затоа е важно пристапот до овие уреди да е ограничен и контролиран од ваша страна.

Доследен пример

Можеби најделотворниот начин детето да пројави интерес за читање е ако често ги гледа книгите во вашите раце. Доколку располагате со семејна библиотека и доколку често читате, детето ќе ја сфати оваа околина како природна и спонтано може да појави интерес за читање. Доколку вие уживате во читањето, тоа прераснува во моќна мотивациона алатка.
Секако, купувајте ги книгите заедно. Дозволете само да си избере книга или сликовница. Тајновитоста на полиците преполни со книги, детективската потрага по омилените јунаци меѓу полиците и мирисот на хартијата може да остават траен печат во спомените на идните мали љубители на пишаниот збор.

Најубавиот подарок

Користете ја секоја прилика подарокот да биде во форма на книга. Роденденскиот подарок на другарчињата надополнете го со убава и весела книга којашто заедно ќе ја одберете.

Не правете ништо насила

Доколку на почетокот детето не пројавува интерес и не сака да му читате, не притискајте. Ефектот може да е обратен. Променете ја книгата, времето на читање или пристапот. Не дозволувајте читањето, наместо во уживање, да прерасне во заморна обврска.

The post ДЕЦАТА И КНИГИТЕ – Од мали палавковци до верни читатели? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Добрата книга го поттикнува интелектуалниот развој, го подобрува говорот и го збогатува речникот. Ги развива детската фантазија и креативното мислење и води кон усвојување повисоки морални вредности и хумани пораки.
Иако живееме во т.н. дигитално време, со пристап до секаков вид содржини и литератури, читањето книга во нејзината примарна форма е уживање за сите сетила.

Кога да се зпочне?

Книгата како верен животен сопатник

Дали ќе го засака читањето или не – зависи од многу фактори. Како и кон сè друго, и љубовта кон книгата треба да се развие. Ако, како родители, на правилен начин ја подотвориме вратата, на детето му отвораме еден магичен свет на знаење, можности и имагинација. Дали и во колкава мера книгата ќе биде животен сопатник – зависи и од тоа во колкава мера и на каков начин како родители ќе му помогнете на детето да ги создаде првите навики за читање.

Избор на вистинска книга

Од изборот на книгата зависи и во колкава мера детето ќе ужива. На малите деца им се потребни книги кои им го привлекуваат вниманието и со коj може да манипулираат. За нив се идеални тврди сликовници, водоотпорни книги, со живи бои, со јасни и крупни фигури. За малку повозрасните (некаде околу втората-третата година), најблиски им се книгите со кратки и лесни раскази кои ќе ја поттикнат нивната фантазија и ќе ги идентификуваат на ниво и самите да станат учесници во некоја од бајките коишто подоцна ќе ги интерпретираат. Дозволете му на детето и прашајте го која книга или сказна сака да му ја читате. Следете го неговиот интерес и, како резултат на тоа, одлучувајте на кој начин ќе ја дополнувате неговата библиотека.
Важно е децата да имаат своја библиотека каде ќе можат и самостојно да контактираат со своите книги и сликовници.

Ритуалот на читање

Најдобро е ако читањето прерасне во задолжителен и многу важен дел од вашиот ден. Одењето в кревет и вечерните часови се чини дека се идеални за читање. Ова е период кога детето има потреба за помирни активности. Во овој период читајте лесни и смирени теми. Читајте полека и дозволете му на детето да ги следи содржините и сликите и да има време да ја разбере и да ја запомни содржината. Читањето не мора да е во точно утврден термин. Бидете на располагање секогаш кога детето ќе пројави желба за читање. Убаво е кога детето само ќе почне да бара да му се чита.
Многу е важно во текот на читањето и вие да се идентификувате со ликовите и со ситуацијата. Драматизирајте ја целата приказна. Доближете му ја на детето. Имитирајте разни гласови и карактери, дури и ако тоа се гласови на животни, возила и сл. Едноставно, уживајте во оваа улога.

Читајте заедно

Во текот на читањето дозволете детето да биде активно. Повторувајте ги речениците заедни и прераскажувајте ги сцените. Преку илустрациите бодрете го да ја продолжи приказната, иако можеби сè уште не знае да чита. Дозволете да креира свој тек на приказната. Со прстот следете го текстот што го читате. Преку сликите учете ги боите, животните и предметите.  Некогаш намерно згрешете го текстот или погрешно претставете некоја слика. Очекувајте ја неговата реакција. Ќе забележите дека по некое време ќе ги лови сите ваши грешки и ќе ве коригира.  Сето ова е дел од процесот на наведување на детето да учествува и да го доживува читањето со своја глава.

Доследен пример

Најубавиот подарок

Користете ја секоја прилика подарокот да биде во форма на книга. Роденденскиот подарок на другарчињата надополнете го со убава и весела книга којашто заедно ќе ја одберете.

Не правете ништо насила

The post ДЕЦАТА И КНИГИТЕ – Од мали палавковци до верни читатели? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Доколку вашето дете делумно или, пак, во текот на целата ноќ спие помеѓу вас и вашиот партнер, време е да ја преземете работата во ваши раце.

За почеток наоружајте се со оптимизам

Многу е важно да се разговара со детето и да му објасните дека веќе е време кога треба само да спие во својот кревет. Бидете оптимисти и охрабрувајте го детето за тоа. Доколку негодува, секогаш бидете смирени. Дури и кога сте на крајот од трпението, бидете одлучни и секогаш во настојувањата внесувајте доза хумор.

Направете соодветен амбиент

Приспособете ја детската соба или катчето во кое е сместен креветот соодветно за возраста и за афинитетите на детето. Изборот на формата на креветчето и неговата боја може да го олеснат процесот, па детето полесно да го прифати новото место за спиење. Ѕидовите можете да ги украсите со слики од омилените ликови, а на таванот можете да поставите ѕвездено небо на кое секој ден може да дополнувате по една звезда како награда. Омилената кадифена играчка нека биде придружникот со кој некое време вашето дете ќе го дели своето креветче.

Внимавајте на пладневното спиење

Доколку детето спие преку ден, обидете се да го контролирате времето. Најдобро е ако овој пладневен одмор завршува некаде до 14.00 часот. Ограничете го дневниот одмор на најмногу 2 часа. Доколку детето спие повеќе и подоцна во текот на пладнето,  многу потешко ќе оди вечерното заспивање, па можни се многу други изговори и барања. Создадете услови детето природно да го совлада потребата само да си легне.

Утврдете распоред и следете го

Нештата правете ги по утврден распоред. Со тек на време, тие ќе станат рутина и најава дека е време за спиење. По вечерното туширање, миењето на забите и читањето на омилените сказни, детето ќе биде подготвено да заспие. Во текот на овие активности, постојано потсетувајте го дека по нив, сам ќе оди во својот кревет. Правете го тоа на позитивен и охрабрувачки начин. Покажате му дека сте радосни и дека неговите постапки укажуваат дека тој полека станува доволно голем, па потребата да спиете заедно веќе и не е толку добра идеја.
Не прилегнувајте со него додека му читате. Можно е сонот попрво вас да ве совлада. Завршете со  читањето, кажете му дека го сакате, бакнете го и посакајте му добра ноќ.

Што ако ве повика или ако почне да плаче?

Доколку ви изгледа исплашено, останете мирни и настојувајте да го охрабрите, но немојте да го поттикнувате таквиот страв и да останувате во собата додека да заспие. Доколку детето е премногу вознемирено, бидете тивки и седете до неговиот кревет со минимален контакт. Само колку да забележи дека сте тука или со сосема мал контакт и нежен допир по косата или раката. Избегнувајте разговор и не вадете го од креветот. Кога целосно ќе се смири, повторно посакајте му добра ноќ и излезете од собата. Кажате му дека одите да се напиете вода или во тоалет и дека ќе се вратите повторно. Сепак, одржете го ветувањето и дојдете за некоја минута. Дотогаш, веројатно детето ќе заспие. Доколку сè уште е будно, пофалете го што останало во креветот и повторно излезете. Враќајте се сè додека не заспие, но најважно е да не чекате во собата додека да заспие.

Не затворајте ја вратата

Доколку детето го напушти креветот, нежно вратете го назад. Повторувајте го ова сè додека не заспие. Ова може да се повторува некое време, па затоа имајте трпение. Не затворајте ја вратата од собата во којашто детето спие, туку само подзатворете ја. Со затворена врата детето може да се чувствува исплашено, отфрлено или, пак, казнето, а вие ќе немате контрола што прави детето.

Добро е да бидете во близина

Пожелно е по заспивањето на детето и вие да појдете на спиење. Доколку детето се буди во текот на ноќта и ве бара или, пак, само ќе се појави во вашиот кревет, нежно вратете го во неговата соба и неговиот кревет и постапете исто како при заспивањето. Немојте да попуштате и да му дозволите да заврши во вашиот кревет. Ова само ќе го забави и ќе го отежне процесот на учење. Децата коишто редовно во текот на ноќта преминуваат во креветот на родителите, го доживуваат својот кревет само како привремено место за заспивање. Ова не само што им пречи на родителите, туку му штети и на детето, бидејќи го нарушува квалитетот на неговото спиење. Детето треба да разбере дека неговото место е постојано и безбедно за спиење.

И утрата се важни

Кога ќе се разбуди детето наутро,  покажете му ја вашата радост и задоволство за тоа што само било во својот кревет. Дајте му утринска доза љубов и милување и започнете го денот во хармонија.

Целта ги оправдува средствата

Повторувајте ги постапките секојдневно по истиот распоред, како при подготовките за заспивање, така и во текот на заспивање. Не обесхрабрувајте се ако резултатите не се видливи веднаш или не се во склад со вашите очекувања. Не заборавајте дека е ова процес на учење и дека ќе трае некое време. Како и за сè друго, и за овој процес успехот е неизбежен доколку останете доследни и истрајни.
Привикнувањето на самостојно спиење е индивидуално. Кај деца на двегодишна возраст, вообичаено се доволни две до четири ноќи на привикнување и самостојно спиење. Некаде може да е потребно подолго време. Сепак, на крајот, детето ќе ги научи и ќе ги присвои новите навики на спиење.

The post КОГА БРАЧНИОТ КРЕВЕТ Е ” ПОД ОКУПАЦИЈА “ appeared first on Аптеки PlusPharma.

The post Што во слободно време? – ПОГЛЕДНТЕ ДОКУМЕНТАРЕН ФИЛМ The Social Dilemma appeared first on Аптеки PlusPharma.

The post Што во слободно време? – ТВ СЕРИЈА The Undoing appeared first on Аптеки PlusPharma.

Децата со аутизам можат да имаат квалитетен и исполнет живот доколку им се пружи соодветна поддршка, навреме!

ШТО Е АУТИЗАМ?

Под аутизам се подразбира спектар на невролошки нарушувања чии симптоми се јавуваат во првите три години од животот на децата. Поголемиот број аутистични деца изгледаат како нивните врсници, но се однесуваат и комуницираат на начин кој делува различно во однос на другите. Во интеракција со другите, тие одговараат на неочекуван начин или воопшто не одговараат, бидејќи имаат проблем да разберат што мислат и чувствуваат другите луѓе. Тоа им ја отежнува експресијата, без разлика дали станува збор за комуникација со зборови, гестови, фацијални експресии или допир.

Аутизмот се јавува во различен облик и ниво на изразеност. Некои индивидуи развиваат типични способности во однос на говорот и јазикот и развиваат исклучителни вештини (несекојдневен талент за сликање, музика, математика, меморија), но се борат со трајни социјални разлики и разлики во однесувањето. Други, се соочуваат со предизвици при секојдневната комуникација и однесување – тантруми, повторливи однесувања, агресија и себеповредување. Добрата вест е што соодветната терапија обезбедува подобрување. Затоа, не негирајте го проблемот, туку делувајте!

Околу дванаесет илјади луѓе кај нас страдаат од аутизам, но официјален регистар сѐ уште немаме

СИМПТОМИ

Симптомите на аутизам најчесто се појавуваат пред детето да наполни три години, но некои деца покажуваат знаци од раѓање.

• Не воспоставуваат контакт со очи
• Имаат ограничен број интереси или интензивен интерес за одредени теми
• Повторуваат одредена активност одново и одново, како повторување зборови или фрази, лулање напред и назад или играње со рачката од врата
• Чувствителни се на звуци, допири, мириси или глетки кои се сосем обични за околината
• Не покажуваат интерес за контакт со другите, а уште помалку слушаат што тие зборуваат
• Не гледаат во нештата што им ги покажуваат другите луѓе
• Не сакаат да бидат држени в раце или прегрнувани
• Имаат проблеми со разбирање или користење на говор, гестови, фацијални експресии или тон на гласот
• Зборуваат со рамен, певлив или роботски глас
• Имаат проблем да се приспособат и на најмали промени во рутината

Некои деца со аутизам имаат и напади, но тие најчесто настапуваат во периодот на адолесценција.

Еден човек на 166 има аутизам, според светските статистики

АУТИСТИЧЕН СПЕКТАР НА РАСТРОЈСТВА

Порано, овие типови беа дефинирани како одделни состојби. Денес, сите спаѓаат во рангот на аутизам. Тука спаѓаат:

1. Аспергеров синдром– овие деца немаат проблем со јазикот, всушност, тие имаат просечни и натпросечни резултати на тестовите по интелигенција. Но, имаат проблеми со социјализација и покажуваат ограничен спектар на интереси.
2. Аутизам – ова е состојбата на која најчесто луѓето мислат кога ќе се спомене зборот „аутизам“. Терминот се однесува на проблеми со социјални интеракции, комуникација и игра кај деца помали од три години.
3. Детско дезинтегративно нарушување– овие деца покажуваат типичен развој најмалку две години, а потоа губат некои или поголем дел од своите комуникациски и социјални вештини.
4. Первазивно развојно нарушување (или нетипичен аутизам) – овој термин најчесто се користи за да се опише состојбата во која детето покажува одредени аутистични однесувања, како задоцнети социјални и комуникациски вештини, но не спаѓа во друга категорија.

ПРИЧИНИТЕЛИ

Не се познати! Една веројатност е дисфункционалност на делот од мозокот одговорен за процесирање на јазикот и интерпретација на сетилните дразби.
Аутизмот е четирипати почест кај момчињата отколку кај девојчињата. Болеста не бира по раса, етничка припадност или социјално потекло. Семејниот приход, животниот стил или нивото на образование не влијаат на ризикот од аутизам кај детето.
Ако аутизмот се пренесува во семејството, одредени комбинации на гени можат да го зголемат ризикот на детето.
Дете на постар родител има поголем ризик од аутизам.
Бремените жени кои консумирале одредени лекови или штетни супстанции како алкохол или лекови против напади, е поверојатно да имаат аутистични деца. Други ризик фактори се дијабетес и вишок килограми кај мајките.
Не постојат докази дека вакцинацијата предизвикува аутизам.

Четирипати повеќе од аутизам страдаат машките деца во однос на женските

СКРИНИНГ И ДИЈАГНОЗА

Навистина е тешко да се дојде до конечна и сигурна дијагноза. Во секој случај, при прегледот, докторот се фокусира на развојот и на однесувањето. Кај децата, дијагностицирањето најчесто се одвива во две фази:
При развојниот скрининг, докторот анализира дали детето тековно ги совладува основните вештини како учење, зборување, однесување, движење. Експертите сугерираат дека децата треба да бидат проверувани за какви било развојни доцнења при редовните контроли на 9, 18, 24 и 30 месеци. Специјалната рутинска контрола за аутизам треба да се направи на 18 и 24 месеци.

Ако детето покажува каков било проблем при првиот скрининг, докторот упатува на комплетна евалуација. Тука се можни тестови за слух, вид, па дури и генетски тестирања. Во оваа фаза, детето ќе го преземе специјалист за аутизам или детски психолог.

Ако на детето не му е дијагностициран аутизам до третата година, но тоа продолжи со манифестација на невообичаено однесување во текот на адолесценцијата и подоцна во животот, појдете на доктор.

ТРЕТМАН

Не постои лек за аутизам, но раниот третман прави огромна разлика во развојот на аутистичното дете. Што поскоро се работи со него, толку повеќе ќе се искористат неговите капацитети.Од друга страна, она што делува на еден не мора да значи дека делува на друг. Докторот треба да скрои третман за вас или за вашето дете. Двата главни типа на третмани се:

Бихевиорална и комуникациска терапија за да помогне со структурата и организацијата. Применетата бихевиорална анализа промовира позитивно однесување, обесхрабрувајќи го негативното. Терапијата која има за цел да го ангажира аутистичното дете, ќе му помогне да совлада низа вештини како облекување, јадење и интеракција со луѓе. Терапијата за говор ги подобрува комуникациските вештини, додека онаа за сензорна интеграција им се наоѓа на оние кои имаат проблем кога некој ќе ги допре или ако се чувствителни на одреден тип звуци и глетки.
Лекарства се применуваат за да се контролираат одредени симптоми, доколку се присутни, како проблеми со внимание и концентрација, хиперактивност или анксиозност.
Разговарајте со вашиот доктор пред да се обидете со каква било промена, како посебен начин на исхрана.

The post Аутистичен спектар на нарушувања кај децата appeared first on Аптеки PlusPharma.

Можеби никогаш порано во историјата на цивилизираниот човек, примената на принципите на менталната хигиена во секој дел на индивидуалниот и заедничкиот живот, не била толку важна како денес. Трескавичното темпо на живот создава голема нервоза и напнатост. Здравото живеење на ова брзо време на глобално војување бара нервна и ментална рамнотежа и капацитет за прилагодување како никогаш порано. Откријте како да го зачувате и подобрите своето ментално здравје!

The post Што во слободно време? – Прочитајте некоја книга од едицијата за ментално здравје appeared first on Аптеки PlusPharma.

Само 41 % од бебињата помали од 6 месеци се на ексклузивно доење.

БЕНЕФИЦИИ ОД ДОЕЊЕ ЗА БЕБЕТО

1. Мајчиното млеко обезбедува идеална порција хранливи материи
Мајчиното млеко содржи сѐ што му е потребно на бебето во првите 6 месеци и тоа во соодветни количини. Неговиот состав се менува во согласност со потребите на бебето, особено во првиот месец.
Првите денови по породувањето, градите продуцираат густа и жолтеникава течност наречена колострум. Колострумот изобилува со протеини и низа хранливи материи – чудотворна храна која не може да ја замени ниту една формула.
Колострумот е идеално стартно млеко за бебето, бидејќи помага да се развие незрелиот дигестивен систем на новороденчето. После неколку дена, градите почнуваат да создаваат поголеми количини млеко – следејќи го растот на бебешкото стомаче.
Единствено нешто што недостасува во оваа чудотворна напивка е витаминот Д и затоа се препорачува суплемент во вид на капки.

2. Мајчиното млеко содржи важни антитела
Мајчиното млеко изобилува со антитела кои му помагаат на бебето да се избори со вирусите и бактериите – клучно во раните, нежни месеци. Ова особено важи за колострумот кој содржи високи дози на имуноглобулин А и низа други антитела. Штом мајката дојде во контакт со вирус или бактерија, нејзиниот организам создава антитела кои одат во млекото, а преку млекото стасуваат до бебето. Ова е принципот по кој се креира почетниот имунитет на малечкото. Имуноглобулинот А го штити бебето од разболување, така што креира заштитен слој во неговото носе, грло  и дигестивен систем.

3. Доењето го намалува ризикот од болести
Станува збор за цела една листа болести како:
·      Инфекции на средно уво, синуси и грло и откако бебето ќе порасне.
·      Инфекции на респираторниот тракт и гастроинтестинални акутни заболувања.
·       Настинки, особено при ексклузивно доење 6 месеци.
·      Синдром на ненадејна детска смрт.
·       Алергиски заболувања како астма, атопичен дерматит и егзема.
·      Цревни заболувања како Кронова болест и улцерозен колитис.
·      Дијабетес1и 2.
·       Детска леукемија.

Над 820 000 деца можат да бидат спасени секоја година, ако сите деца од 0-23 месеци се оптимално доени.

4. Мајчиното млеко обезбедува здрава телесна тежина 
Доењето го намалува ризикот од детска гојазност. Една студија покажала дека доењето, не подолго од 4 месеци, ги намалува шансите бебето прекумерно да ја накачи телесната тежина. Истражувачите сугерираат дека ова се должи на различните бактерии во стомакот – бебињата на мајчино млеко имаат повеќе корисни бактерии. Исто така, кај нив се забележува повеќе лептин, за разлика од бебињата кои се хранат со адаптирано млеко. Лептинот е клучен хормон за регулирање на гладот и масните резерви.
Доените бебиња сами регулираат колку јадат – тие цицаат додека да го задоволат гладот. На овој начин, создаваат здрави навики уште од најмала возраст.

5. Доењето ги прави децата попаметни
Некои студии сугерираат дека има разлика во развојот на мозокот помеѓу децата на мајчино млеко и оние на адаптирано. Разликата најверојатно се должи на физичкиот контакт, контактот со очи, самата интимност на чинот на доење и ,секако, на хранливите материи.
Студиите индицираат дека доените деца се поинтелигентни и помала е веројатноста да имаат проблеми со однесувањето или да имаат потешкотии со учењето кога ќе пораснат. Сепак, најзабележливи ефекти се забележани кај предвремено родени деца, кои имаат поголем ризик од развојни проблеми.
Истражувањата јасно покажуваат дека доењето има значајни и долгорочни ефекти врз развојот на мозокот кај бебињата.

Глобално, 3 од 5 бебиња не се доени во првите часови од нивниот живот. 

БЕНЕФИЦИИ ОД ДОЕЊЕ ЗА МАЈКАТА

6. Доењето го забрзува намалувањето на телесната тежина
И додека некои жени ја зголемуваат својата телесна тежина додека дојдат, има и такви кои слабеат без никаков труд. При доење секако се согоруваат калории, а после 3 месечна лактација ќе забележите зголемено согорување на мастите во споредба со мајките кои не дојат. Но, да бидеме реални, разликата не е многу голема.

7. Доењето ги поттикнува контракциите на матката
Во текот на бременоста, матката расте – од големина на круша, стасува колку лубеница – пополнувајќи го речиси целиот простор на абдоменот.
После породувањето, матката поминува низ процес наречен инволуција или враќање во нејзината оригинална големина. Окститоцинот, хормонот кој се покачува во текот на бременоста, го води целиот овој процес. Телото лачи големи дози на окситоцин во текот на породувањето со цел да го олесни самиот чин, но истовремено и да го редуцира крвавењето. Тој помага и да се поврзете со своето малечко.
Окститоцинот се покачува и во текот на доењето, овие зголемени дози се во служба и на матката, под нивно дејство таа контрахира, постепено враќајќи си ја својата големина. Студиите покажуваат дека мајките кои дојат, генерално, помалку крвават после породување и ја забрзуваат иволуцијата на матката.

8. Мајките кои дојат имаат помал ризик од депресија
Постпородилната депресија е тип на депресија која се развива веднаш после породувањето. Жените кои дојат имаат помали шанси да развијат постпородилна депресија, во споредба со мајките кои не дојат, се вели во една студија од 2012.
Од друга страна, оние кои страдаат од постпородилна депресија веднаш после породување, имаат потешкотии да дојат или дојат краток период. Затоа, ако забележите какви било симптоми, појдете на доктор што побрзо, за да не се случи во меѓувреме да останете без млеко.

9. Доењето ги намалува ризиците од болести
По сѐ изгледа доењето нуди долготрајна заштита од рак и низа други заболувања. Целокупното време посветено на доење се поврзува со намалување на ризикот од рак на гради и јајчници. Жените кои дојат имаат намален ризик да заболат од:
·      Висок крвен притисок.
·      Артритис.
·      Покачување на масти во крвта.
·      Срцеви заболувања.
·      Дијабетес тип 2.

10. Доењето го одложува менструалниот циклус
Доењето ја паузира овулацијата и менструацијата. Тоа е начин на кој природата се грижи за женското тело, оставајќи му простор да закрепне, а плус и да обезбеди пауза меѓу две бремености. Оваа промена е навистина добредојдена за тазе мајките кои одеднаш имаат премногу обврски и грижи. Но, имајте на ум – доењето не ве штити од забременување!

11. Доењето ќе ви заштеди време и пари
Доењето нема да ве чини ни денар, добро, освен што ќе треба да набавите пумпа за измолзување и да се храните здраво. Ако одлучите да доите, нема да треба да:
·      Купувате адаптирано млеко.
·      Да водите сметка колку млеко му давате на бебето.
·      Да ги миете и стерилизирате шишињата.
·      Да подготвувате млеко сред ноќ.
·      Да смислувате стратегии како да го загреете млекото кога сте излезени.
Млекото што го произведуваат градите е спремно за консумирање во кое било време и на кое било место!

The post Доење appeared first on Аптеки PlusPharma.

The post ПРОЧИТАЈТЕ ЈА „КАКВИ ШТО ТИ СЕ МИСЛИТЕ ТАКОВ ТИ Е ЖИВОТОТ“ ОД ЏЕЈМС АЛЕН appeared first on Аптеки PlusPharma.

The post Што во слободно време? – ПОГЛЕДНЕТЕ ГО ФИЛМОТ EMMA appeared first on Аптеки PlusPharma.

На што се должи новиот идентитет?

Периодот кога девојчето станува жена се нарекува пубертет и таа промена е легитимна, нели? По оваа аналогија и станувањето мајка е легитимна, на моменти луда, промена придружена со низа хормонски осцилации. Од живот во кој жената се фокусирала на себе, таа се буди во живот во кој е одговорна и комплетно заљубена во малечкото суштество кое го диктира нејзинот живот.

Што е најважно жените да си признаат?

Декасекоја нова мајка покажува доза амбивалентност во однос на новата улога. Тоа се оние моменти кога жените гопосакуваатстариот живот или моментите на криза кога се каат што одлучиле да родат дете. Не плашете се да ги признаете ваквите мисли, сѐ е во ред со вас! Многу е важно да се зборува за овиенормални емоции без кои не поминува мајчинството.

Што треба да направат жените за одново да се пронајдат себеси?

На лист хартија, запишете сѐ што ви причинуваше задоволство пред да станете мајки– она што го одржуваше балансот помеѓу вашиот приватен живот и обврските. Направете листа од омилените активности и закачете ја на видно место во домот. Таа ќе ви биде одличен потсетник за тоа што недостасува во вашето секојдневие. Не форсирајте се, една по една.

Зошто сум расеана и заборавена мајка?

Откако научниците ги скенирале мозоците на мајките, констатирале дека тие имаат помалку сива маса. Но, тоа е добро за мајките! „Станува збор за рационализација и реорганизирање кое им помага да ги присвојат дополнителните вештини и внимание неопходни за да се грижат за бебето“, вели д-р Кели Ламберт, професор по бихејвиористичка невронаука на универзитетот „Ричмонд“.

• НАГЛАСЕНА ЕМПАТИЈА – Мајките сочувствуваат со своето и со туѓите деца дури и при епските тантруми, изливи на бес и разгаленост, бидејќи кај нив се зголемува делот до мозокот кој ги регистрира туѓите емоции.
• ОСТРА МЕМОРИЈА – Промените во хипокампусот ја подобруваат меморијата, но ова важи само за информациите (дури и неважни) поврзани со децата.
• ЧАДОР ПРОТИВ СТРЕС – Мозочните промени ги прават мајките посмирени – прелиминарните студии покажуваат дека помали се шансите да експлодираат при тензични ситуации, што не било случај претходно.
• МУЛТИТАСКИНГ СПОСОБНОСТИ – Кај мајките се забележува покачена активност кај префорталниот кортекс, делот од мозокот одговорен за носење одлуки. Брзото размислување е од голема помош при жонглирањето со многуте задачи на мајчинството.

The post Која сум сега? Новиот идентитет наречен „МАЈКА“ appeared first on Аптеки PlusPharma.

Моќта на умот е монументално достигнување во науката за умот. Пораката од оваа книга ќе допре до сите оние што слушаат, бидејќи човештвото еволуира низ својата духовна адолесценција. Аткинсон имал длабоко разбирање за моќта на умот и за тоа како да го управува, што е елегантно и јасно претставено во оваа безвременска книга.

The post Што во слободно време? ПРОЧИТАЈТЕ appeared first on Аптеки PlusPharma.

• Останете смирени, слушајте ги и тешете ги
• Бидете пример – Децата ги следат вашите реакции и учат од нив.
• Внимавајте на кој начин зборувате за вирусот – Од вашите дискусии на темата, зависи колку страв ќе акумулираат децата. Редовно потсетувајте ги дека како семејство ќе останете здрави, бидејќи ќе бидете одговорни и ќе ги почитувате мерките.
• Објаснете ја важноста на социјалната дистанца – Вистински предизвик е да ги убедите малите деца да стават маска и да ја носат подолго време, затоа однапред планирајте ги прошетките, избегнувајќи ги прометните локации и термини. На поголемите деца, покажете им ја кривата на раст за да ја сфатат сериозноста на ситуацијата и префрлете им ја одговорноста, небаре ќе ја почитувате одлуката ако излезат без маска.
• Демонстрирајте длабоко дишење – Тоа е клучно за смирување на нервниот систем, затоа вежбајте заедно.
• Фокусирајте се на позитивните аспекти – Како дружбите во природа и разните уметнички проекти. Поделете ги часовите во денот, дајте им слобода да се дружат одговорно, но поголемиот дел од минутите резервирајте ги за интимна, семејна дружба.
• Изразувајте им љубов во секоја слободна прилика.
• Контролирајте го следењето на медиумите – ТВ, интернет, социјални медиуми – треба да се строго под ваша контрола. Постојаното следење на најновите информации може да го зголеми стравот, затоа проверете дали навистина детето си игра на подот додека вие гледате вести. На поголемите деца објаснете им дека сѐ што циркулира на интернет не значи дека е вистина. Научете ги како да ги препознаат лажните вести. Вие треба да им бидете првиот и веродостоен извор на информации.

Резервирајте време за разговор – (адаптиран според возраста)

• Предучилишна возраст – кратки, едноставни информации околу вирусот и уверување дека возрасните се тука да се погрижат за сѐ. Нудете едноставни примери за заштита: „миеме рачиња, не фаќаме ништо до земја, носиме чиста облека само за по дома“.
• Основно училиште – очекувајте многу прашања од оваа возрасна група, но служете се со вистината и со што помалку детали. Најверојатно ќе им треба асистенција и при одвојувањето на вистината од гласините и фантазиите. Дискутирајте со нив за мерките што ги преземаат надлежните.
• Адолесценти – дискутирајте со нив и упатетете ги на веродостојни извори. Вклучете ги во процесот на донесување одлуки околу домашните и активностите надвор.

За сите деца, поттикнете ги да ги вербализираат своите мисли и емоции. Бидете трпеливи и внимателни слушатели!

Ментално здравје

Побарајте професионална помош доколу забележите значајна промена во однесувањето на детето или некои од симптомите подолу ако траат повеќе од 2 недели.

• Предучилишна возраст– цицање палец, мокрење во кревет, немирен сон, недостиг на апетит, страв од темница, припивање до родителите, регресивно однесување и повлекување во себе.
• Основно училиште– агресивност, нервоза, кошмари, избегнување на обврските, слаба концентрација, социјално дистанцирање.
• Адолесценти– проблеми со спиење и апетит, конфликтност, агитација,  деликвентно однесување, слаба концентрација, физички поплаки.

The post Детство со Ковид-19 – Родителски водич за адаптација appeared first on Аптеки PlusPharma.

Дечињата на возраст од 1 до 3 год. се вистински предизвик – љубопитни се и расположени да ги тестираат нервите на авторитетите. Бидејќи не доаѓаат со упатство за употреба, не е грев ако грешиме при воспитувањето. Родителството се учи и истото може да биде забавно доколку ги воочите своите слабости.

Не сте константни

Децата се непогрешливи кога знаат точно што ги очекува – кога е време за бањање, за спиење, за играње или со кои последици ќе се соочат доколку не се послушни. Колку правилата на игра се постојани и предвидливи, толку е полесно да ги контролирате и да се договарате со нив.

• Стратегија 1: Трудете се да наметнете рутина во домот. Ова не е лесно, бидејќи кога го напуштате домот на сцена настапуваат баба, дедо или дадилката, а со нив и нови правила. Тековно договарајте се за секоја нова ситуација на пример, како да постапите ако детето фрла храна на подот и погрижете се сите да држат до договорот. Бабите важат за попустливи, но одлично воспоставуваат ред. Угледајте се на нив и заборавете на кафето со пријателите кога е време малото да спие, така нема да имате проблем со дисциплината.

Премногу часови за семејството

Забавно е кога сите се на куп, но некои родители, особено мајките, претеруваат форсирајќи заеднички активности. Клиничкиот психолог Thomas Phelan, автор на „1-2-3 Magic“, вели: „Децата го ценат времето поминато само со едниот родител.“ Тој истакнува: „Дружењето еден на еден им годи и на родителите, бидејќи тогаш престанува несвесниот натпревар што го водат еден со друг.“

Стратегија 2: Не е потребна којзнае каква организација за да поминете квалитетно време со детето, едноставно седнете на под и поиграјте си. Уште подобро е да си ги поделите активностите како родители, едниот нека биде задолжен за спорт, друг за читање приказни пред легнување – на овој начин детето ќе создаде уникатна врска со секој од вас.

Нудите премногу помош

Скокнувате во истата секунда кога вашето малечко ќе се соочи со потешкотија да изведе нешто? Пред да укажете помош, размислете дали можеби ќе му испратите порака дека не може само. „Со преголемо помаѓање го саботирате капацитетот на детето да стане самостојно,“ вели Betsy Brown Braun, автор на „You’re Not the Boss of Me“.

Стратегија 3: „Неопходно е да ги научите децата да бидат толерантни, особено кога водат битка со себеси,“ вели Braun. Но, ова не значи дека е забрането да ги охрабрите и да ги бодрите да не се откажуваат и да ги наградите со аплауз отпосле.

Премногу зборувате

Влеговте во дискусија со своето 2 годишно дете дека не смее да јаде колачи пред ручек и тоа заврши вака: зборување-убедување-карање-викање-удирање?! Ова е шемата во која најчесто запаѓаат родителите во 90% од случаите. Децата не се возрасни заробени во мало тело, тие не размислуваат логично и вашите објаснувања не им го задржуваат вниманието.

• Стратегија 4: Штом упатите наредба до детето, не дискутирајте понатаму и избегнувајте контакт со очи. Ако детето не ве послуша, упатете кратко вербално предупредување или избројте до три. Ако детето повторно одбива послушност, пратете го во ќош или казнете го по ваше. Без објаснување, а удирање нека не ви паѓа на памет!

The post 4 стартни воспитни стратегии appeared first on Аптеки PlusPharma.

Кожата на лицето во текот на годината поминува низ клучни транзиции, а со цел да го добиете најдоброто од неа, неопходно е да ја оптимизирате нејзината функција преку соодветна сезонска хидратација.

ХИДРАТАЦИЈА

И кога температурите опаѓаат и кога растат, кожата се соочува со предизвикот наречен хидратација. Ако сакате полна, хидратирана кожа со ефект на оросеност, тогаш побарајте лесен серум спакуван со витамин Ц. Ваквата комбинација спонтано ќе ја заштитува и ќе ја хидратира кожата, истовремено сведувајќи ги шансите за затнување на порите на минимум. Витаминот Ц е клучен за кожата која е склона на создавање митесери. За комплетно да ја угасите жедта на кожата, по серумот, нанесете крем на база на хијалуронска киселина, пептиди и витамини. 

СПФ-ЗАШТИТА

Не дозволувајте да ве залажат благите сончеви зраци, тие без исклучок ќе направат штета, а прво на списокот е фотостареењето. Стартувајте со СПФ-фактор 30 и обрнете внимание кремата или лосионот да штити од УВА, УВБ и инфрацрвени зраци. Ако кожата е склона на митесери,  ви треба варијанта што не содржи масло во составот, бидејќи со порастот на температурите, тоа ќе ги затне порите. Оваа препорака е задолжителна за оние со природно масна кожа. 

ПИЛИНГ

Во текот на зимата, студените денови, падот на влагата, острите ветрови и вештачката топлина во затворените простории, значително ја стресуваат кожата. За побрзо да ги почувствувате ефектите што ги ветува серумот или кремот за лице, неопходно е да го ексфолирате слојот од мртви клетки. Третманот за ексфолијација пожелно е да содржи овошје, гликолна или салицилна киселина. Гликолната киселина ќе ги отстрани наталожените нечистотии во порите, додека салицилната киселина ќе го впие вишокот маснотија. Новата кожа ќе овозможи длабока пенетрација на клучните состојки во кремите.

КРЕМ ЗА ОКОЛУ ОЧИ

Кожата околу очите е потенка во однос на остатокот од лицето и затоа брзо останува без вода. Кога на ова ќе го додадете замижувањето поттикнато од првите сончеви зраци, тогаш лесно ќе заклучите дека ви треба хрем за хидратација кој истовремено ќе работи на ситните брчки. Идеалниот производ би дошол спакуван со висока концентрација на антиоксиданти и пептиди кои ќе го штитат колагенот од штетните УВА-зраци.  

The post Дали ми треба нов режим за нега на лицето во пролет? ДА!  appeared first on Аптеки PlusPharma.

Праќањето на детето во ќош е дисциплинска мерка која до ден-денес ја применуваат и родителите и воспитувачите во градинките. Во теорија, оваа мерка звучи брилијантно: детето е немирно, го праќате во ќош за да остане само и за да се смири и, ете, одново е соработливо. Но, практиката тврди нешто друго: детето одбива да остане само, плаче додека е под казна и е уште повознемирено отпосле. Според неодамнешното истражување на Универзитетот за здравје и наука „Орегон“ во Портланд, 85 проценти од родителите кои го користат овој метод прават клучни грешки кои ја намалуваат неговата делотворност. На пример: разговараат со децата додека се во ќош, им дозволуваат да си понесат играчка со себе додека се под казна, пречесто ја користат мерката. 

Праќањето на детето во ќош не е комплетно безопасна мерка. Кога детето доживува тантрум или се соочува со голем наплив на нервоза поради неможноста да излезе на крај со сопствените емоции, праќањето во ќош може да биде контрапродуктивно. Во овие ситуации, на вашето малечко му е потребна утеха, всушност, нему сте му потребни кога му е најтешко, па неговото праќање во ќош може да делува како да сте го напуштиле. Да, одењето во ќош може да биде делотворно сѐ додека се користи во вистински ситуации, на соодветен начин кај деца над три години, не помали. 

> Само едно предупредување во однос на мерката може да ги редуцира седењата во ќош за 74%, ако детето не почне да соработува по 5 секунди, применете ја!

ВООБИЧАЕНИ ГРЕШКИ

> Пречесто ја користите мерката

Одењето во ќош не треба да биде со цел да го натерате детето да учи преку лошите дела што ги направило, примарната функција на оваа тактика е да спречи нештата да ескалираат. Никогаш, ама баш никогаш во историјата не се случило некое дете да појде во соба и навистина да размисли што лошо направило. Напротив, додека е под казна, детето размислува за тоа колку се сурови неговите родители. Имајте на ум дека едукативниот процес започнува по завршување на казната, тогаш детето е смирено и е спремно за разговор. Ќошот е мерка за смирување, едукативнот дел, пак, ви останува вам како задача.

> Му обрнувате внимание на детето додека е под казна

Детето е неопходно да почувствува блага последица по заминувањето во ќош, во спротивно ништо не сте постигнале. Поголемиот дел од времето детето пати за вниманието на родителите, па е спремно тоа да го предизвика и преку лоши дела. Бидете внимателни, тактизирајте, бидејќи ако му дадете преголемо значење на лошото однесување, тоа може да донесе уште полошо однесување. Детето го добило посакуваното внимание и сега му останува само да го повторува она што ги натера мама и тато да го караат. Праќањето во ќош воопшто не мора да го поврзувате со столче или агол во собата, доволно е да му го скратите вниманието на детето на краток временски период. Неопходно е детето да заклучи дека со неговото однесување предизвикало да го изгуби она што најмногу му значи. 

> Ја користите мерката за погрешна цел

Истражувањето на Државниот универзитет во Оклахома „Стилвотер“, откри дека тајмаутот најдобро делува кај малите деца кои обожаваат да контрираат, се однесувaат пакосно удирајќи или намерно го прават споротивното од она што ќе го побарате, но само ако прво пробате со поблаги мерки. Ако детето го ставите во ќош за различни типови проблеми или ако пречесто се користи мерката, однесувањето може да се влоши. Малите деца кои „кенкаат“ за чоколада или плачат за да играат на мобилен, подобро реагираат на други мерки. 

> Не користете фрази како: „Стопати те предупредив!“ – и тоа се смета за обрнување внимание.

Кој го смислил седењето во ќош?

Оваа воспитна техника датира од 60-тите години како похумана алтернатива на строгите мерки кои биле вообичаени за тоа време. Благодарение на д-р Артур Стаатс, просветните работници престанаа да ги удираат децата со линијар, а родителите заборавија на ременот, стапот и  чешелот. Денес, ваквите мерки се назамисливи и строго забранети!!! Цели декади посветени на истражувања покажаа дека децата кои редовно се тепани, е поверојатно да станат агресивни или да се соочат со депресија и анксиозност понатаму во животот. 

> Колку време да седи во ќош? Една минута за секоја година од возраста на детето. 

The post Ваш психолог – Оди во ќош! appeared first on Аптеки PlusPharma.

Бременоста може да биде многу возбудлив период кај повеќето жени. Но, исто така, некои се чувствуваат загрижени за тоа што треба (или не треба) да направат за сопственото и за здравјето на своето бебе. Поаѓајќи од аксиомата дека секоја жена е различна, таквата различност особено доаѓа до израз во оваа чувствителна состојба за секоја жена. За некои жени, бременоста не го менува значително нивниот животен стил, но кај други животот се менува од корен. И на таквата различност се надоврзуваат прашањата: што е дозволено, и што не смее да се прави во текот на бременоста? Кои правила треба задолжително да се следат, а кои не?
Повеќето навики, за жал, се само во служба на нарушување на некои функции, ткива или органски системи во нашето тело. Од истата причина, бременоста треба да биде време кога жената се преиспитува колку овие навики се потенцијално штетни и за нејзиниот организам, како и за бебето. Старите навики, во бременоста стануваат лоши навики кои треба да се прекинат дури и „преку ноќ“. Совети за бременост може да се најдат на многу места, но треба внимателно да се применуваат. Затоа ги истакнавме клучните совети за бремени жени и ги поделивме во неколку важни категории.

Исхрана во бременоста

Дали е дозволено сè да се јаде во бременоста? Тоа е едно од првите прашања што ги поставуваат идните мајки, иако е јасно дека одговорот е – не. Советите за исхраната на бремени жени мора да започнат со кршење на митот дека жените во оваа состојба „мора да јадат за двајца“. Ова не е докажано, а прејадувањето е лошо и за идната мајка и за нејзиното бебе. Според некои истражувања, потребни се само дополнителни 300 до 500 калории на ден. Бремените жени може да добијат на тежина од 8 до 12 килограми, најмногу до 15 килограми. Вкупната тежина која се губи при раѓање е 5000-6000 грама.

 Што треба да избегнува од храна во текот на бременоста

–  Суши, односно каква било сурова риба или сурово месо, зашто постои опасност за присуство на бактерии.
–  Морска храна која содржи жива како туната.
–  Јајца кои не се добро сварени
– Млади сирења.
– Внесувањето на кофеин и алкохол треба да се избегнува по секоја цена, дури и во мали количини.
– Пушењето е исто така строго забрането за време на бременоста.

Што треба да се јаде во текот на бременоста

Она што се јаде за време на бременоста влијае на енергија и благосостојбата на трудницата. Но, исто така, исхраната на мајката може директно да влијае на здравјето и развојот на нејзиното бебе. Бидејќи потребите на калории и хранливи материи се зголемуваат, многу е важно да се избере здрава храна богата со хранливи материи.
Зголемувањето тежина во текот на бременоста е нормално, но важно е тоа да биде на здрав начин. Тоа е корисно за мајката, за бебето и за здравјето на мајката по бременоста.

– Храна базирана на скроб (леб, житарки, компири, ориз и тестенини).

– Многу растителни влакна, кои можат да се најдат во лебот од интегрални житарки, како и во овошјето и во зеленчукот.

– Протеинска храна: месо, риба, пилешко месо.

– Млечни производи: јогурт, млеко и сирење.

– Мешунки: леќа, грашок, грав, наут, соја и кикиритки.
Мешунките се одлични растителни извори на растителни влакна, протеини, железо, фолат (Б9) и калциум – кои му се потребни на телото, дополнително во текот на бременоста.

– Слатките компири се богати со бета-каротин, растително соединение кое се претвора во витамин А во телото. Витаминот А е неопходен за раст и диференцијација на повеќето клетки и ткива. Тоа е многу важно за здрав развој на фетусот.

– Лосос – богат со есенцијални омега-3 масни киселини.

– Вода. За време на бременоста, волуменот на крвта се зголемува за 1,5 литри. Затоа, важно е да се задржи правилната хидратација. Фетусот обично добива сè што е потребно, но ако не внимавате на внесот на вода, може да се случи трудницата да дехидрира.

Хигиена и козметика во текот на бременоста

Покрај исхраната, потребни се совети за бремени жени во врска со хигиената и козметиката. Постојат голем број нерешени дилеми во оваа област. Но, совет заснован на повеќе искуства е дека не е безбедно бремените жени да се капат во премногу топла вода. Во втората половина на бременоста, капењето во затворена када или базен не е дозволено поради зголемена можност од инфекција или предвремено прснување на водењакот.

Во одговорот на прашањето „што може да се прави во бременоста“ вклучено е бојосувањето на косата. Иако боите за коса содржат одредено ниво на хемикалии, тие не се штетни за бебето.Треба добро да се провери составот на кремите што се користат. Ако содржат салицилна киселина во сооднос повеќе од 2 проценти, најдобро е да се избегнуваат овие производи.

Сексуален живот

Односот не мора да биде незгоден, но нормално е дека со партнерот ќе треба да се прилагодите на некои пози. Треба да се потенцира дека фетусот е многу добро заштитен и сексуалните односи во најголем број случаи немаат никаков ефект врз бебето. Сепак, не е лошо да се изврши консултација со лекар пред одлуката да се одржуваат сексуални односи за време на бременоста.

The post Бременост – Исхрана и животен стил appeared first on Аптеки PlusPharma.

Од аспект на 21. век, кога начинот на облекување е директно или индиректно диктиран од модната индустрија, звучи дури и неверојатно дека на почетокот облеката била создавана за им служи на потребите на луѓето. Секако, од времето кога облеката била правена за да го заштити човекот од надворешните услови и да му помогне во опстанокот од цикличните промени на природата, нештата многу се изменети, па со модата денес можат да се изразат многу други нешта – од социјален статус, преку уметнички афинитети, па и да се артикулираат политички пораки. Сепак, и понатаму модата, односно начинот на облекување се приспособуваат на сезоната и временските услови. Па дури и модните колекции се наменети за сезони – пролет/лето и есен/зима.

Со доаѓањето на зимата и студените, врнежливи денови, веднаш се наметнуваат илјадници прашања како да ја искомбинираме потоплата облека и да ја прилагодиме на месеците што претстојат. За парчињата облека што веќе ги имаме да станат попрактични, треба да погледнеме што препорачуваат светските модни совети и колку можеме од тоа да примениме. Модните трендови на облеката за оваа зима ќе ја комбинираат удобноста и практичноста, но и ги движат нештата во насока на одреден стил, овозможувајќи да ја претставите сопствената личност во најдобра светлина.Модерната жена никогаш не стои на едно место: таа постојано изненадува со својата екстравагантна, спектакуларна и оригинална нова облека. И ова не се однесува само за чевлите и облеката, туку и за додатоците. Впрочем, секоја жена сака да изгледа светло, елегантно, модерно и беспрекорно. Романтични, софистицирани и смели женски додатоци секогаш даваат посебен шарм и личен печат.

Се препорачуваат јаки комбинации во кои е дозволено сѐ: од кожа и вештачко крзно до карирани штофови и оние со дизајн на леопард или пума. Секако, со вакво шаренолико храбро облекување, треба да внимавате да ви биде удобно и да биде соодветно за приликата. Она што треба навреме да си обезбедите се удобни чизми барем во две бои и два различни стила за да можете да ги комбинирате во повеќе пригоди. Облекувањето е личен избор, а можностите се различни и големи, така што искористете некој совет и направете си свој моден стил и за оваа зимска сезона.

Боја на сезоната – затемнет бел корал

Заматена, но сепак некомплицирана, тонот на бојата, индустриски наречен ПАНТЕОН П115-1 , односно боја на затемнет бел корал асоцира на модата од некое поедноставно време. Суптилно неофанзивната нијанса претставува суров потсетник за тоа колку необично се менуваат нештата, со утешно нијансирана скала, која го засилува чувството за неизбежноста од времето. Претставувајќи ја фузијата на современиот живот, со природниот свет, додека ја засилува линијата помеѓу надежта и очајот, ПАНТЕОН П115-1 У, бојата на белузлавиот корал го поставува старото прашање – од каде нештата тргнаа наопаку?

The post Зимата како моден предизвик – Облеката заштитува и ја открива личноста appeared first on Аптеки PlusPharma.

Воспаленија на увото
Честите респираторни инфекции, како што се настинка или грип, можат да предизвикаат воспаление на слушниот канал. Ова може да предизвика инфекција на средното уво или зголемување на притисокот на средното уво, што предизвикува силна болка. Воспалението на увото (otitis media) е инфекција на средното уво, простор исполнет со воздух зад тапанчето што содржи ситни вибрирачки коски на увото.  Обично предизвикува болка, а може да доведе и до наглувост. Се разликуваат три вида на воспаление на средното уво:

• акутно воспаление
• секреторно воспаление
• хронично воспаление

Обично, воспалението е предизвикано од бактерии и вируси. Луѓето во секоја доба може да имаат воспаление на средното уво, но сепак најчесто тоа се јавува кај новороденчињата и кај малите деца. Повеќе од 80 проценти од децата имаат барем еднаш воспаление на средното уво до 3 години. Кај новороденчињата и малите деца, аудитивната цевка е анатомски и функционално незрела. Положбата под која се наоѓа е хоризонтална, а механизмот со кој се отвора е помалку ефикасен, поради што кај нив полесно се развива инфекција на средното уво.

Акутно воспаление на средното уво
Акутно воспаление на средното уво е бактериска или вирусна инфекција која обично ја придружува инфекција на горниот респираторен тракт. Кај новороденчиња, акутното воспаление на средното уво е предизвикано од грам-негативни цревни бактерии, особено Escherichia coli и Staphylococcus aureus. Кај постарите лица и кај децата помлади од 14 години, најчести патогени микроорганизми се Streptococus pneumoniae, Moraxella catarrhalis и Haemophilus influenzae, додека почестите патогени микроорганизми се од групата А хемолитички стрептококи и Staphylococcus aureus. Овој вид инфекција се појавува брзо и е придружена со оток и црвенило во увото зад и околу тапанчето на ушите. Треска, болка во ушите и оштетување на слухот често се јавуваат како резултат на заробената течност или мукоза во средното уво.

Најчестите симптоми се: треска, гадење, повраќање, дијареа, силна болка во главата и увото, губење на слухот, отежнато спиење, вртоглавица.

Tретман
Комплетниот третман на акутно воспаление на средното уво трае долго време. Терапијата обично трае 10-12 дена, додека чувството на вртоглавица може да трае многу подолго од тоа. Иако, спонтано се повлекуваат во 80 % од случаите, честопати се препишуваат антибиотици кои можат да ја намалат можноста од губење на слухот и последиците. Сепак, педијатрите и лекарите препорачуваат антибиотици само во случаи на најголема опасност или доколку не се забележи подобрување.

Сите пациенти добиваат аналгетици за намалување на болката. Системски деконгестиви кои влијаат на крвните садови на мукозните мембрани, исто така, можат да помогнат, помагајќи да се намали непродорноста и антихистаминици во случај на алергиска реакција.

Секреторно воспаление на средното уво
Секреторно воспаление на средното уво е одлив во средното уво што е резултат на нецелосно повлекување на акутно воспаление на средното уво или опструкција на Евстахиевата туба, без инфекција. Поточно, ако е нарушена продорноста на Евстахиевата туба, се создава релативно негативен притисок во внатрешното средно уво, што резултира со зголемување на течности, што може да предизвика губење на слухот. Блокадата на Евстахиевата туба може да биде резултат на воспалителни процеси во назофаринксот, алергии, хипертрофична аденоидна вегетација или друго опструктивно лимфно ткиво или тумори.

Најчестите симптоми се глувост и чувство на исполнетост или притисок во увото.

Третманот обично вклучува администрација на антибиотици, деконгестиви и антихистаминици.

Хронично воспаление на средното уво
Претставува постојан, хроничен гноен исцедок (подолг од 6 недели) преку перфорираното тапанче. Хронично воспаление на средното уво може да резултира од акутно воспаление на средното уво, опструкција на Евстахиевата туба, механичко оштетување, термички или хемиски изгореници, експлозивни повреди. Хроничното воспаление на средното уво може да се влоши после инфекција на горниот респираторен тракт или кога водата влегува во средното уво за време на капење или пливање. Инфекциите често се предизвикани од грам-негативни бактерии или Staphylococcus aureus и доведуваат до безболна, гнојна, понекогаш миризлива отореа. Пациентите со краниофацијални аномалии, Даунов синдром, миокарден синдром, расцеп на усните, атрезија на ноздрите или микроцефалија се изложени на зголемен ризик од воспаление.

Третман
Третманот бара целосно и често чистење на ушните патишта неколку пати на ден. Исто така е важно внимателно да се отстрани гранулационото ткиво. Покрај тоа, потребна е локална администрација на кортикостероиди и антибиотици. Постојат ретки случаи кога компликацијата на воспалението е толку многу голема што е потребна операција.

Превенција
Следниве совети може да го намалат ризикот од појава на инфекции на ушите:

• Спречете ги вообичаените настинки и други болести.
• Научете ги вашите деца да ги мијат рацете често и темелно и да не споделуваат прибор за јадење и пиење.
• Избегнувајте изложување во зачадени средини (пасивно пушење).
• Ако е можно дојте го вашето бебе најмалку шест месеци. Мајчиното млеко содржи антитела кои можат да бидат заштита од инфекции на ушите.
• Ако го храните вашето бебе со шише, држете го во исправена положба. Не оставајте шишиња во креветчето на вашето бебе.
• Разговарајте со вашиот лекар за вакцинациите. Советувајте се какви вакцинации се соодветни за вашето дете.
• Превентивно земање на препарати за зголемување на имунитетот, пневмококни и други вакцини против бактерии може да помогнат во спречување на инфекции на ушите.

The post Воспаление на средното уво appeared first on Аптеки PlusPharma.

Што навистина се смени?
Како за почеток, плескањето по газе или раче, влечењето за уши или кратко кажано физичкото дисциплинирање се забрани, особено да се прави во јавност барем во големите европски држави и во повеќе држави низ САД. Сега постојат и научни докази. Педесетгодишна студија во која биле вклучени повеќе од 160.000 деца, спроведена од професори на универзитетите во Остин, Тексас и Мичиген, вели дека популарно кажано ќотекот, всушност не е соодветна алатка за дисциплинирање на децата. Едноставно, агресијата раѓа агресија. Па така, и ќотекот резултира со ненамерни штетни исходи и деца агресори со антисоцијално однесување и психички проблеми. И тука се појави првиот проблем за новата генерација. Денешните млади родители, тогаш воспитувани со по некој ќотек, сега треба да најдат нови начини да се здобијат со почит од сопствените деца, нови методи за да бидат слушнати, што може да биде многу тешко понекогаш.
Порано постоеше книга „1000 зошто, 1000 затоа“. Денес постои Google. Повеќе не можеме да ги „лажеме“ децата, да се правиме дека не знаеме, да го криеме знаењето или пак да се правиме дека знаеме повеќе само затоа што сме родители. Денес едноставно сѐ е достапно на интернет. На крајот, сепак децата сами ќе ја откријат вистината, или барем тоа што мислат дека е вистина.

Комбинацијата на отсутни родители од дома и релативно лесно достапни паметни играчки, за жал создава мрзливи деца

Порано постоеја радио, ТВ, касети, ЦД-а и тетрис, а сега постојат паметни телефони и таблети со неограничен интернет достапни за многумина. Секоја генерација ќе има нешто за што ќе се приврзе. Разликата е во тоа колку таа техника ја буди или успива нивната креативност и како влијае на развојот на генерациите. Комбинацијата на отсутни родители од дома и релативно лесно достапни паметни играчки, за жал, создава мрзливи деца. Родителите покрај тоа што немаат доволно време за да поминат со децата, и не се толку интересни како најновото видео на YouTube на девојката или дечкото кои ги следат. И ние имавме идоли, лепевме постери на ѕидовите и сонувавме некогаш да ги видиме во живо, но најчесто сонувавме.

Во времето кога растевме, ние играчките што ги поседувавме се броеја на прстите на рацете, а денес секое дете има сопствена продавница за играчки дома. Порано помалку се купуваше, повеќе се ценеше тоа што се има, а многу често и се поправаа работите, наместо само да се фрли скршената и да се потрча во продавница по новата играчка.

Пред да дојдеме на свет, нашите мајки можеби и имале прочитано по некоја книга за тоа што да очекуваат после породувањето, а поверојатно им кажале нивните мајки и баби од сопственото искуство, и тоа било „закон“. Сега е натпревар која идна мајка повеќе прочитала или знае, која книга или веб-страница нуди „најточни“ и најнови информации. Информациите се лесно достапни, но прашање е дали се сите точни.
Порано со душа се исчекуваше бебето за да се ужива во него, во неговото едноставно постоење сега и тука. Сега, уште пред да се роди, веќе е запишано во најдобрата градинка, се знае кој спорт ќе го тренира, колку јазици ќе научи итн… Овие ситуации може да се разгледаат и поинаку. Сега, родителите знаат многу повеќе за развојот на децата од кога било, за сите нивни скокови во развојот, како и кога да им помогнат. Ако ова се искористи правилно, всушност, да се биде родител и не е така тешка работа.

Технолошки гледано е полесно. Денес постојат секакви „гаџети“ што го олеснуваат патувањето со мали деца, секојдневното хранење и капење, и најважното, нивната едукација. Со мобилните телефони и најразличните апликации, сите се лесно достапни, родители, учителки во градинка, професори во училиште, па дури и децата. Родителот може да добие информација за своето дете во секој момент од денот, па дури и видео во живо.

Времето на бабите и дедовците како да изминува…

Во нашето општество е нормално двајцата родители да работат. Меѓутоа, нашите баби не работеа, па имаше кој да нѐ чува и беше нормално децата да растат во присуство на баби. Денес, идните баби сѐ уште работат, внучињата доаѓаат на свет сѐ подоцна, а родителите го ставаат под знак прашалник влијанието на бабите и дедовците врз развојот на децата.  Направени се многу истражувања, и сите велат дека дружбата со бабите и дедовците влијае позитивно на сите учесници.

Кај децата развива чувство на припадност на генерации и генерации наназад, а бабите и дедовците, народски кажано, се „подмладуваат“. Бабите не брзаат никаде, цел ден е пред нив, смирени се, а тоа влијае позитивно на темпераментот на децата.

Не постоеше потреба да се договараат дружби со други деца, во игротека каде што мајките пијат кафе и муабетат, а децата си играат. Едноставно, ако времето беше убаво, бабите се собираа на клупите, а децата околу нив играа ластик, криенка, плочка итн. Денес речиси и да не се слуша детската смеа надвор, децата се дружат исклучиво по игротеки каде што се безбедни, и тоа кога родителите имаат време, а за жал, најчесто немаат.

Направени се низа истражувања кои потврдуваат дека дружењето и воспитувањето на децата од страна на бабите и дедовците има обострано позитивно влијание како врз децата, така и врз бабите и дедовците.

На крајот, се сведува на тоа дека секоја генерација на родители смета дека генерацијата на која припаѓаат била подобрата генерација од таа што ја воспитуваат сега. А тоа како дилема најверојатно ќе остане да ја прогонува секоја генерација. Она што е поважно е дека секоја генерација се соочува со предизвици. Реално, на сите ќе ни биде полесно ако се потрудиме да ги искористиме позитивните промени, наместо само да се жалиме на недостатоците и негативните работи.

The post Воспитување на децата – тогаш и сега appeared first on Аптеки PlusPharma.

Психологијата денес идентификува 4 стилови на воспитување на децата. Секој има свои, посебни карактеристики и резултира со различни реакции и ефекти кај децата. Од друга страна, пак, секој однос родител-дете е различен, поради што и реално не е можно во секоја ситуација и кај секоја индивидуа да се применува само еден стил секогаш.

Авторитарен (диктаторски) стил на воспитување

Моќта е главната карактеристика за овој стил на вршење на улогата на родител. Авторитарните родители веруваат дека децата треба да ги почитуваат нивните правила без исклучок и без изговор. Овој вид родители се познати по изјавата „Ќе биде како што јас ќе кажам!“ бидејќи единствено што ги интересира е послушност кај децата, и во никој случај преговарање. Постојано бараат, но никогаш не даваат. Не им дозволуваат на децата да се вклучат во решавање на проблемот или во надминување на пречките. Наместо тоа, поставуваат правила и ги наметнуваат последиците, без разлика на мислењето на детето. Употребуваат казни наместо дисциплина, што би значело дека наместо да ги научат децата како да носат правилни одлуки, сметаат дека децата треба да зажалат за своите грешки. Децата на овие родители следат правила и понатаму во текот на животот како возрасни личности. Но, кај нив е зголемен ризикот за појава на проблеми со самодовербата, затоа што во детството нивното мислење никогаш не било важно и вреднувано.

Овие деца може да станат агресивни или непријателски расположени кон средината. Најчесто се фокусираат на гневот што го чувствуваат кон своите родители, наместо на својата иднина и на тоа како да ги направат работите подобро. Многу често стануваат и одлични лажговци со цел да избегнат казни.

Авторитативен (демократски) стил на воспитување

–      Дали денот на вашите деца е испланиран однапред, со точно време на заспивање и со други домашни правила?
–      Дали следуваат казни доколку не се почитуваат правилата?
–      Дали децата разбираат што очекувате од нив?
–      Дали децата се чувствуваат слободни да разговараат со вас за сè, без страв од осуда, негативен коментар или казна?
–      Многу се трудите да создадете и да одржите позитивна врска со децата полна со љубов и со разбирање.
–      На децата им ги објаснувате причините што се во заднина на вашите правила.
–      Наметнувате правила и последици, но ги земате предвид чувствата и мислењата на децата.

Овој стил на воспитување ги признава и ги вреднува мислењата на децата, но истовремено им става до знаење на децата дека возрасните се главни во ситуацијата.

Авторитативните родители учат од секоја ситуација и работат на превенирање на проблеми во однесувањето уште пред да се случат. Употребуваат стратегија на позитивна дисциплина (како пофалба и награда) за да поттикнат добро однесување. Овој вид родители имаат високи очекувања од своите деца, но и трпение, разбирање и поддршка за децата.  Децата на авторитативните родители најчесто се среќни и успешни и, како возрасни личности, се одговорни, способни да носат добри одлуки и да проценат ризици, и слободни во изразувањето на сопствените чувства и ставови.

Попустлив стил на воспитување

–      Поставувате правила, но најчесто ни вие (родителите) не се придржувате кон нив, ниту ги поттикнувате децата да ги почитуваат.
–      Не наметнувате последици или казни често.
–      Сметате дека децата најдобро ќе научат доколку родителите влијаат што помалку врз нив.

Попустливите родители се умерени, благи во реакциите, најчесто се вклучуваат само кога се работи за некој сериозен проблем.
Овие родители секогаш даваат, никогаш не бараат од децата и се трудат да избегнат соочување или судир со децата. Полни се со љубов и со грижа за децата, но тоа не е доволно, а во овој случај и помалку вредно од негативните ефекти што ги постигнуваат со избегнувањето на казните и со немањето правила во домот.

За овие родители „децата ќе бидат деца“ и затоа секогаш простуваат, а кога ќе се одлучат за казна, најчесто и не се истрајни во нејзиното спроведување. Овој стил на воспитување, родителите ги прави повеќе другари со децата отколку родители. Како и најдобриот другар, тука се за да ги ислушаат децата и нивните проблеми, но не и за да ги охрабрат и за да ги одвлечат од лошото однесување или од лошите избори што можат да ги направат. Децата на овие родители најчесто не напредуваат академски, не признаваат авторитет и правила, поради што често имаат проблеми во однесувањето кон останатите. Многу често се тажни и речиси без самодоверба. Здравите навики на кои треба родителите да ги научат децата се од психичка и физичка природа. Покрај проблемите во однесувањето, овие деца како возрасни личности страдаат и од преголема телесна тежина, затоа што многу често брзата храна им била храна од избор, а родителите не ги ограничиле ниту ги едуцирале за влијанието на тој вид храна врз здравјето.

Незаинтересиран стил на воспитување

–      Не ги прашуваат децата за денот поминат во училиште или за домашните задачи.
–       Најчесто не знаат каде им се децата и со кого се дружат.
–       Не поминуваат многу време со децата.

Незаинтересираните родители очекуваат децата сами да се воспитаат. Не им даваат насоки, не ги негуваат, ниту создаваат или развиваат некаков однос со децата. Ова е најлошиот стил на воспитување.  Иако ваквиот однос кон децата не смее да биде оправдан со какви било изговори, сепак треба да се каже дека има најразлични ситуации кои доведуваат до незаинтересирани родители. Некогаш се здравствени причини, родители кај кои одеднаш се  појавила одредена ментална болест или станале зависници од дроги. Некогаш им недостасува знаење за детскиот развој, а некогаш се обземени со други проблеми како работа (пр. често патуваат), сметки или водење на домаќинството.

Децата на незаинтересираните родители секогаш имаат проблем со самодовербата, лоши ученици се, најчесто професионално не напредуваат и се мачат со егзистенцијата и, на крајот, најчесто страдаат од депресија. Секојдневната практика покажува дека родителите не спаѓааат само во една категорија, туку во зависност од ситуацијата, на пример, еднаш се попустливи, друг пат се авторитативни. Многу често авторитарните родители одат од една во друга крајност, кога ќе претераат со казните, тогаш се премногу попустливи и дозволуваат сè, како надомест за преголемата строгост, што ги збунува децата уште повеќе.

Секој дом е универзитет, и секој родител е професор. – Махатма Ганди

The post РОДИТЕЛСКИ СТИЛОВИ НА ВОСПИТУВАЊЕ – Kакви родители сме? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Многу често се случува заради оптовареност со обврски да не ви остане време за себе, а уште помалку за партнерот. Во секојдневната преокупација од обрски, се случува да заборавите дека пред да станете родители, сте биле љубовници, и тогаш основна цел ви била како да го направите партнерот среќен и задоволен, а со тоа и двајцата да бидете среќни.
Доколку заради премногу обврски кои ги носи родителството сте заборавиле на себе и партнерот, првиот чекор кон враќање во нормала е да ја прифатите реалната ситуација во која се наоѓате и да се потсетите каков ви бил заедничкиот живот пред да се приклучат децата. Емоциите сигурно се некаде длабоко во вас, едноставно  треба да ги разбудите.
Како се однесувате кон партнерот и кои емоции ги покажувате, влијае и врз развојот на децата и како тие понатаму ќе ги искажуваат своите емоции кон своите животни партнери.

Отворена комуникација – клучен фактор

Многу е важно да комуницирате отворено, дури и за најмалите детали, затоа што ако нешто е неважно за вас, можеби е важно за партнерот и обратно. Општо е познато дека со зголемување на бројот на членови во семејството, се зголемува и бројот на обврски за партнерите. И кога обврските не се рамномерно поделени или се потценува нечија работа, тогаш се зголемува и бројот на кавги и конфликтни ситуации во домот. Во отворен разговор со партнерот, кога и двајцата сте релаксирани и без итни обврски што ви тежат над главата, пробајте да се договорите и да ги поделите соодветно обврските околу децата и домот. Подобро се работи на романтиката кога знаете дека ги имате поддршката и разбирањето од партнерот.

15-годишна студија направена во САД открива дека клучот за задоволство и среќа во бракот е заедничкото носење на одлуки. Кавги има во секое семејство, но дали бракот ќе се одржи или разниша зависи од способноста на партнерите за соработка и почит.

Сигурно секој од вас има по еден пар пријатели кои зборуваат само за децата на секоја дружба. Најверојатно и меѓусебно само за тоа разговараат. Што јаделе децата, што направиле во градинка или училиште, колку се добри во спорт итн… И сигурно не сакате да бидете еден од тие парови. Да комуницирате меѓусебно, значи да си одвоите по неколку минути во текот на денот да се прашате меѓусебно како сте, како го поминавте денот на работа, да се потсетите на омилената песна или филм и на тоа дека постои и живот надвор од тој што го диктира грижата за децата.
Пробајте барем еднаш месечно да организирате романтичен состанок само за вас двајца. За чување на децата договорете баба, дедо, тетка или изнајмете бебиситерка на неколку часа. А вие изберете ресторан, некој спа центар или, пак, мирна вечера дома. Во прилог на заедничката дружба е да имате и заедничко хоби.

Одвојте слободно време
Добра идеја е повремено да го разгалите партнерот, на што таа/тој треба да ви врати со иста мера. Дајте и/му слободен ден од родителските обврски, ден што ќе може да си го посвети само на себе, додека вие тој ден ќе ги завршите и нејзините/неговите обврски. Сигурно ќе ви биде малку тешко, ама нека ве води мислата дека и вашиот ден ќе дојде набрзо.
Покрај заедничкиот одмор со децата, добро е да имате барем еден викенд за себе, без деца. Изберете некоја блиска локација со набиен распоред за уживање, а децата оставете ги кај баба и дедо. Најверојатно ќе ве гризе совеста првите неколку часа или првиот ден, но дома ќе се вратите релаксирани со полни батерии за справување со родителските одговорности.

Делете комплименти

Ако порано комплиментите се однесувале повеќе на физичкиот изглед, сега потрудете се да не ги изоставите тие, но обрнете повеќе внимание на тоа како партнерот се справува со грижата за бебето, но внимава и на останатите членови на семејството. Пожелно е да го опсипувате партнерот со комплименти секојдневно.

Одржувајте здрав сексуален живот.

Да, постојано сте исцрпени, немате време, низ глава ви поминуваат разни ситуации на кои треба да одговорите, но сето тоа се само изговори за да избегнете да бидете интимни со партнерот. Ова најмногу се менува како приоритет кај жените. Точно, тешко е да се вратите на тоа веднаш по породувањето, кога и самите не можете да се препознаете ни физички ни психички, а врз тоа треба да се прифатите и во новата улога на мајка. Но, тоа не значи дека и после неколку месеци сèуште треба да го избегнувате партнерот. Сексот е и ваша биолошка потреба, а не само барање од партнерот. За многу жени, сексот е рефлексија на моменталната фаза во која се наоѓа врската меѓу партнерите. Ако се чувствуваат неразбрани или повредени, влијае на тоа како го доживуваат партнерот и како мислат дека партнерот ги доживува нив.

Вашата љубов и хармонија е важна за развојот на вашите деца

Децата веднаш насетуваат кога нешто не е во ред, како на пример доколку нивните родители не се среќни во бракот, иако пред нив никогаш не избувнале еден спрема друг или имале расправија. И за децата е добро да видат дека родителите се блиски и дека споделуваат нежности, како гушкање додека се гледа филм, некое попатно милување или бакнеж. Така и децата учат дека одредени емоции треба да се покажат во јавност, а од друга страна, тоа ќе ве опушти вас како родители и полесен ќе биде транзитот кон нешто поинтимно што треба да се одвива зад затворени врати. И бидете снаодливи, украдете по некоја минута во текот на денот, не мора тоа секогаш да биде доцна навечер откако ќе заспијат децата, кога и вие сте на половина пат до длабок сон.

Семејството е силно колку што е силен бракот, едното без другото не може да опстане. Гледајте на бракот и семејството како на тим, простувајте си, не бидете злопамтила и фокусирајте се на љубовта!

The post Како да се одржи страста меѓу родителите appeared first on Аптеки PlusPharma.

Има многу типови на конгенитални срцеви дефекти, кои можат да бидат едноставни дефекти без симптоми до комплексни дефекти со тешки, живото загрозувачки симптоми.
Постојат вродени и стекнати срцеви мани. Вродените срцеви мани настануваат во текот на ембрионалниот развој на срцето ( во првите три месеци одбременоста ) заради дејство на различни етиолошки фактори: наследни фактории фактори на средината т. е. тератогени агенси кои делуваат во текот на интраутериниотживот на плодот.

Кои се најчестите срцеви маани кај децата?

Преваленца на конгениталните срцеви маани  при раѓање се движи од 6 до 13 на 1000 живородени деца. Варијацијата  во честотата првенствено се должи на употребата на различни методи за откривање.
Најчестиот вроден дефект на срцето е бикуспидната аортна валвула, со преваленца помеѓу 0,5 и 2 проценти, но како изолирана маана таа ретко се дијагностицира во детството. Следните најчести дефекти се вентрикуларните септални дефекти (VSDs -4 на 100) и атријални септални дефекти (ASDs- 2 на 1000 новородени , потоапулмонална валвуларна стеноза  Тетралогија на Фало (ТОФ) е најчестата цијанотична срцева маана 0,5 на 1000 раѓања. Со најмала застапеност се најтешките кардиопатии како што е хипоплазија на лев вентрикул/лево срце.

Конгениталните срцеви маани се  водечка причина за перинатална и доенечка смрт поради вродени дефект при раѓање. Смртноста бележи тренд на намалување во тек на последните години, поради  се поуспешните корективни или палијативни интервенции.
Поделба на конгенитеалните срцеви маани :

–  Цијаногени конфенитални срцеви маани се тие кај кои постои циркулација на неоксигенирана крв во системската циркулација, односно имаме видлива цијаноза кај пациентите
–  Дуктус зависни конгенитални срцеви маани – тоа се маани кај кои е неопходно да има отворен ductus arteriosus (PDA) за да може да се опскрбува пулмоналниот или симстемскиот проток. Пример за тоа се маани како транспозиција на големите артерии. Многу,но не сите, цијаногени маани се дуктус зависни.
–  Критичн когенитални срцеви маани се тие кај кои што е нопходна катетерска или хируршка интервенција во првата година од животот.

Вродените срцеви маани се најчестите вродени аномалии кај новороденчињата. На 1000 новородени 6-8 од нив имаат некаков тип на вродена срцева маана. Од овие новороденчиња кај 25 проценти, кои се дефинираат како деца со критични конгенитални срцеви маани, има потреба од интервенција от типот на операција на срце или инервентна катетерска процедура. Многу новороденчиња со критични конгенитални срцеви маани се симптоматски и се идентификуваат веднаш по раѓањето. Но, се уште има и такви кај кои дијагнозата е отежната и се поставува подоцна односно по излегувањето од болницата. Во овој фрагилен период од животот, морталитетот  е најголем кај критичните вродени срцеви маани,  а тоа се маани кај кои е потребна интервенција во првата година од животот. Ризикот од морбидитет и морталитет се зголемува кога постои задоцнување во дијагностицирањето и навременото упатување во терциен центар, кој е остручен за лекувањето на овие пациенти.
Ризикот од  вродени срцеви маани е поголем кај доенчиња кои имаат а медицинска историја/анамнеза за пренатални состојби кај  мајката кои се асоцирани со овие маани, односно има позитивна семејна историја за срцеви болеси и екстракардијални аномалии. Сомнението за можноста за вродени срцеви маани кај  новороденчето е поголемо кога овие фактори се присутни.

Кај пациенти  кои имаат дуктус-зависни маани , затворањето на ductus arteriosus во првите неколку дена од животот може да предизвика брзо клиничко влошување кое е со потенцијално опасни  последици по  живот.  Давањето на терапија со простагландин Е1 за повторно отворање или одржување на ductus arteriosus може да биде животоспасувачко. Тоа треба да се започне веднаш штом се појави сомнение за конгенитални срцеви маани кај  симптоматски новороденчиња.
Клиничката презентација на новороденчињата кои имаат критична конгенитална срцева маана,  може да биде многу изразена и опасна по живот како што е шок, цијаноза или респираторен дистрес. Меѓутоа, некои доенчиња со критична конгенитална срцева маана, особено оние кои имаат дуктус зависни маани,  може да изгледаат нормално, да имаат многу суптилни знаци и симптоми за болест или да се без знаци за болест.
Дијагностика и евалуација

Новороденчињата кои имаат симптоми во правец на конгенитална срцева маана им се прави преглед, пулсна оксиметрија, рентгенграфија на граден кош, електрокардиограм (ЕКГ) и ехокардиографија.
Кај асимптоматски доенчиња, физикалниот  наод кој оди во прилог на конгенитална срцева маана се одликува со отстапки во однос на здравите деца. Децата со маани имаат  абнормален срцев ритам, прекордијална активност или срцеви шумови, патолошки шум, намалени / отсутни периферни пулсирања или крвен притисок ≥ 10 mmHg повисок на рацете од нозете

Пулс-оксиметрија  е соодветен скрининг метод за критични  конгенитални срцеви маани кај сите новороденчиња. Сепак,  со скринингот не ги идентификуваме сите критични конгенитални срцеви маани, може да ги пропуштиме нецијанотичните маани и некои маани на опстуктција на лево срце. Кога едно доенче ќе биде селектиранно дека е рзиично, со користењето на пулсна оксиметрија,  кај него треба понатаму да се евалуира и идентификува причината за хипоксемијата.  Кога препознавањето и дијагностиката на конгениталната срцева маана е направена со ехокардиографија, понатаму е потребна итна консултација со педијатриски кардиолог и / или пренос во медицинска установа со детска кардиологија и детска кардиохирургија
Кога имаме едно бебе што има  шок што не реагира на ресусцитација со волумен, кардиомегалија, цијаноза, пулмонален едем или на необјаснети респираторни симптоми, тоа треба веднаш да се прати за консултација на детски кардиолог во терциерна установа која има детска кардиохирургија.  При прегледот на детето наогаме знаци и симптоми кои сугерираат дека се работи за конгенитална срцева маана, како што се  абнормални срцеви звуци (на пример, трет срцев звук, галоп ритам, клик или единечен втор срцев звук,  патолошки шум (гласен, холистоистолен, дијастолен најгласен во врвот или горната лева или десна стернална граница), намалени или отсутни импулси на долните екстремитети, крвен притисок ≥10 mmHg повисок  на рацете од  тој на нозете.
Бидејќи дијагностиката на критичните конгенитални срцеви маани може да се пропушти за време на хоспитализацијата при раѓање, клиничарите треба да бидат свесни и да бараат клинички манифестации за време на првиот преглед кај педијатар  кога бебето е 3-5 дена старо. Симптомите се неспецифични и вклучуваат потешкотии во исхраната, слабо напредување во телесна тежина, цијаноза, респираторни наоди, намалена активност, раздразливост и прекумерно потење. Рутинското испитување треба да вклучува општа проценка на состојбата на детето (вклучувајќи тежина); мерење пулсот,  мерење на крвниот притисок на горните и долните екстремитети; детален кардијален преглед (вклучувајќи аускултација за шум и / или абнормални срцеви звуци); палпација на црниот дроб; и проценка на периферните импулси.

The post ВРОДЕНИ СРЦЕВИ МААНИ appeared first on Аптеки PlusPharma.

Преку дисциплинирањето, децата ќе научат како да ги создаваат и да ги одржуваат врските со другите луѓе и како да се соочат со предизвиците во животот преку примена на само-дисциплина.

За и против

Постојат поделени мислења меѓу родителите поврзани со потребата за дисциплинирање на децата. Многумина не сакаат да ги дисциплинираат своите деца затоа што имаат лоши спомени од сопственото детство поврзани со дисциплинирањето, други сметаат дека така ќе влезат во конфликт со децата и ќе предизвикаат гнев и лутина кај нив, а трети пак не можат или не сакаат да посветат време и енергија на дисциплинирањето на децата. И сите овие грешат.

Дисциплинирањето на децата не е казнување затоа што направиле нешто погрешно! 
Напротив, да се дисциплинира детето значи да се постават јасни граници и правила, и да му се објаснат последиците од непочитување на правилата за да научи што е правилно, а што не, и за да знае во иднина како да се однесува и како самото да го корегира своето однесување.

Многу често родителите и не знаат како вистински да го дисциплинираат детето, па дисциплинирањето како постапка го мешаат со казнувањето.

За казнувањето
Потребата за казнување се јавува кај недоволно едуцирани родители кои во состојба на очај и неможност да се справат со однесувањето на детето, народски кажано ги “лекуваат”своите фрустрации врз детето.
Казнувањето, без разлика дали е викање, именување на детето со погрдни имиња, плескање по газето или посериозен ќотек, јавно омаловажување или отстранување на привилегиите на детето засекогаш, е постапка со која родителите ги контролираат децата, наместо да ги научат децата како да се контролираат самите во иднина. Со казнувањето детето треба да “плати”за направената грешка, без притоа да научи зошто не треба тоа да го прави или така да се однесува во иднина. Казната што родителите ја применуваат го менува начинот на кој детето се гледа себе си. Тоа предизвикува детето да помисли за себе дека е лошо, кога всушност поуката што треба да ја извлече е дека во моментот донело само лоша одлука што не треба да ја повтори. Казнувањето ги учи децата дека не можат сами да го контролираат своето однесување и затоа треба постојано да зависат од родителите.

За дисциплината

Од друга страна дисциплинирањето, и многуте техники за дисциплинирање, овозможува децата да учат од своите грешки и како во иднина да се справуваат со своите емоции и потреби на социјално прифатливи начини. На овој начин се развива позитивен однос меѓу родителите и децата, и се намалува негативното однесување кај децата заради барање на дополнително внимание од родителите. Детето треба да почувствува вина за направената грешка, но не и срам поради што ќе се чувствува лошо за на крај да ја изгуби самодовербата. Позитивните техники на воспитување на децата во основа треба да ја градат самодовербата кај децата. Само децата кои се сигурни во себе можат да го освојат светот.

Пофалбите и наградите се само некои од позитивните техники за дисциплинирање на децата. Ако сакате да создадете умни и разбрани човечки суштества, а не мали послушни роботи, продолжете да читате.

Една наша стара поговорка вели:Убавиот збор, железни врати отвора. Па така фалењето на нашите деца кога ќе направат нешто добро или само затоа што ги измиле забите без да ги потсетите мал милион пати го стимулира доброто однесување за во иднина. Во нашата култура на воспитување родителите најчесто го потенцираат лошото однесување на децата, кога всушност треба да се потенцира и пофали доброто однесување кое скоро никогаш не го ни забележуваат. Родителите се свесни за присуството на децата кога тие прават нешто несоодветно или лошо, на пример викаат, растураат, трчаат кога не треба итн. Тогаш следува “ПРЕСТАНИ”, ”ТИ КАЖАВ ТАКА ДА НЕ ПРАВИШ”…, што е многу погрешно затоа што за децата тоа значи потврда дека со тоа што го прават во моментот, иако е несоодветно, го добиваат вниманието на родителите. И во иднина ќе продолжат така да се однесуваат, пораката е таа. Но, кога родителите би ги ловеле добрите реакции и однесувања и за тоа би ги фалеле своите деца, на пр. “Леле, колку убаво и мирно си играте”, децата ќе добијат порака дека таквиот начин на игра е во ред, и во иднина ќе продолжат да си играат мирно. Дури и ако имате ситуација во која едното дете игра мирно, а другото скока наоколу и прави хаос, пофалете го детето што си игра мирно пред другото дете, и ќе видите како и другото дете ќе се смири и ќе ја промените ситуацијата во насока на добро однесување, без непотребно викање. Фалете ги децата кога се учтиви во комуникацијата со другите, кога ги следат вашите инструкции добро, кога се трудат да научат нешто ново, особено кога се трудат да ги напишат домашните задачи. Ако го пофалите детето затоа што покажува желба да научи нешто ново или заради неговата трпеливост додека учи, тогаш ќе го мотивирате да продолжи да се обидува и во иднина.

Многу е важно пофалбата да ја дадете веднаш кога ќе забележите добро однесување кај детето. Само така детето ќе може да ја поврзе пофалбата со тоа што го прави и ќе запомни што треба да прави во иднина. Фалете често, позитивно, и фалете го трудот, не резултатот, затоа што така ја градите самодовербата кај детето. Наместо да го пофалите детето затоа што добило петка на тестот во училиште, пофалете ја неговата желба и труд да учи за тестот. Следниот пат можеби нема да биде петка, но важно е да се задржи кај детето желбата да учи и да биде подобар. Кога велиме позитивна пофалба, тоа значи со пофалбата да го потенцирате однесувањето што сакате повеќе да го гледате кај детето, а не да го критикувате однесувањето што сакате да го искорените кај детето.

Систем за награди

Кога станува збор за наградување, тогаш не е лошо да направите систем на наградување. На детето му следува ѕвездичка за добро завршената работа. Со собирање на доволен број ѕвездички (родителите одлучуваат за бројот), на детето му следува материјална награда по негов избор. Овој е принципот, а ѕвездичките може да ги замените со денарчиња, камчиња, џамлии…., а за нивно чување детето може да си одбере кутија што ќе стои во неговата соба. Така ќе може да ги брои од време на време и ќе биде мотивирано да следи инструкции или прави добри дела за да заработи повеќе. Овој систем на наградување е добар кога сакате целно да промените некое однесување. И запомнете, дека ѕвездичката треба да ја дадете веднаш по завршената работа.
Доколку брзо не ги постигнете посакуваните промени, не очајувајте. Продолжете да се обидувате. Можеби ѕвездичките се лесни за заработка, или наградите што ги нудите не се доволно интересни, па детето не е заинтересирано.

Наградувањето не мора и не треба секогаш да е материјално. Ако ги прашате децата какви награди сакаат, сигурно многу често ќе слушнете дека едно гушкање е сосема доволно. Нематеријалните награди можат да бидат прошетка во парк, гледање филм, ексклузивно хранење на кучето или полевање на цвеќето, една приказна повеќе пред спиење… Потрудете се повеќе да наградувате нематеријално отколку материјално.
Овој систем на пофалби и награди многу добро функционира кај децата што одат на училиште. Понудете пофалба и симболична награда после секоја завршена домашна задача. Ако е домашната задача пообемна, можете и да ја поделите заедно со детето на неколку помали делови, и повторно да следува награда после завршувањето на секој дел. Наградата може да биде сладолед, гушкање, или нешто друго по избор на детето.

Родители бидете позитивни, помалку критикувајте и забележувајте ги повеќе позитивните реакции на вашите деца, промени на подобро сигурно ќе има.

The post Казна и награда – кое е нивното значење и како да ги применуваме во воспитувањето на децата appeared first on Аптеки PlusPharma.

Рахитисот е болест во детската доба, состојба која води до слаби и меки коски кај децата. Најчесто е предизвикан од недостаток на витамин Д, во времето кога е најпотребен за правилен раст и развој на децата.

The post РАХИТИС ПРИЧИНИ И ПОСЛЕДИЦИ appeared first on Аптеки PlusPharma.

Воведувањето на нови прехранбени производи во бебешкото мени за многумина е многу збунувачки, стресен и заморен период, бидејќи родителите се соочуваат со контрадикторни информации. Тие не се сигурни кога треба да почнат со дохраната, како да ја спремат храната, да направат кашичка, колку бебето треба да се јаде, како да се комбинираат млечни каши. Ги мачат различни долеми од типот дали да се понуди домашно направена кашичка од здраво овошје и зеленчук или подобро да понудат купени, веќе приготвени оброци.  Прашања има безброј, така што не е изненадување што понекогаш се прават и грешки.

Што се подразбира под комплементарна исхрана?

Комплементарна исхрана/дохрана се дефинира како периодот во кој мајчиното млеко почнува да не е доволно за да ги подмири нутритивните потреби на доенчињата, така што е потребно да се воведе во исхраната/дохраната друга храна или течности, заедно со мајчиното млеко. Комплементарната исхрана/дохана е неопходна заради нутритивните потреби, но и заради потребите на развојниот процес. Тоа е една многу важна фаза во транзицијата помеѓу исхраната со екслузивно мајчино млеко и преминувањето на општата исхрана. Ова е период кога децата многу брзо растат и се развиваат и кога се многу чуствителни на нутритивни дефицити и екцеси, време кога се воведува нова храна, нови вкусови и се здобиваат првите искуства на хранењето на своите деца.

Што вели стручната фела во однос на овие дилеми, кои се упатствата за воведување на комплементаран дохрана?

Постои релативно ограничената база на научни докази, а ова се рефлектира во значителни варијации во препораки за воведување на комплементарна исхрана. Различните земји, нации и култури имаат различни секојдневни практики во однос на комплементарната дохрана. Некои почнуваат со овошје, други пак со зеленчук, трети со житарки. Ниту еден пристап не е подобар ниту полош, се е во функција на културата, навиките и традицијата.

Гастроинтестиналните и бубрежните функции кај децата се доволно зрели, за приближно од 4 месец (17 недели, почетокот на 5-тиот месец)  да им се овозможат на доенчињата ја ја обработат комплментарната исхрана.   Овие функции на возраст од 4 до 6 месеци (26 недели, почетокот на 7-тиот месец)  се веќе стекнати, а со нив и се достигнуваат потребните моторни вештини за безбедно консумирање на комплементарната храна. Многу е важно, заради специфичниот развој на децата, како и од нутриционистички причини да се даде храна соодветна на возраста на доенчето !!!. Таа треба да биде со правилна конзистентност и  да се даде на начин кој е  соодветен за возраста и развојот на доенчето.

Ексклузивното доење од здрава мајка може да ги задоволи барањата за хранливи материи на здрави доенчињаза повеќето хранливи материи за околу 6 месеци. Бидејќи секое дете е индвидуа само за себе, некои доенчиња може да имаат потреба од дополнителна енергија или железо пред 6 месеци. Одложеното подврзување на папочната врвца ќе ги подобри залихите наа новороденчето на железо, но и ќе ја намали веројатноста за потреба од дополнителножелезо пред 6 месеци. Подолготрајното екслузивно доење може да биде поврзано со намален ризик од гастроинтестинални и респираторни инфекции и хоспитализација заради инфекции на доенчињата.

Стручната литература вели дека може да има зголемен ризик од алергија ако се воведува цврста хранапред 3 до 4 месеци. Меѓутоа, нема докази дека одложувањето на алергиска храна подолго од 4 месеци го намалува ризикот од алергијакако за доенчињата во општата популација, така и за оние со атопискапредиспозиција. На доенчињата со висок ризик од алергија на кикиритки (оние со тешка егзема, алергија на јајца, или и двете дефинирани во ЛЕАП студијата) треба да им се даде кикирики во период од 4 до 11 месеци, по евалуација од страна на соодветно обучен професионалец.

Времето на воведување на комплементарна храна во 4 или 6 месеци не покажало дека влијае на растот или дебелината за време на детството, иако воведувањето пред 4 месеци може да биде поврзано со зголемена адипозност.

Многу контраверзиии кружат за поврзаноста на целијачната болест (глутенската ентеропатија) и дијабетот тип 1 со дохраната. Научните трудови велат дека ниту екслузивното доење или доење за време на воведувањето на глутен не покажало дека се намалува ризикот за развој на целијачна болест. Во однос на ризикот за развој на дијабетес тип 1, не влијае ниту внесувањето на глутен после 3 месеци или доење за време на воведувањето на глутен .

Меѓутоа, тоа што со сигурност се знае е дека високиот внес на протеини во текот на комплементарната исхрана може да го зголеми ризикот од прекумерна тежина или дебелина, особено кај предиспонираните индивидуи. Главниот извор на протеини , односно енергетскиот внес од протеини не треба да биде поголем од 15%. Големи количини  на внес на кравјо млеко се поврзуваат со висока енергетска вредност, протеини и масти и со низок внес на железо кај децата. Потребата од железо се е висока за време на комплементарната исхрана, особено кај деца кои се дојат.

Секое дете е приказна сама за себе, па така е и воведувањето на исхраната.  Стручната јавност вели дека не е возможно да се променат вродените преференции на доенчињата за благии солени вкусови, како ни да им се влијае за дане им се допаѓаат горчливите вкусови. Од друга страна пак , родителите можеби ќе можат да ги модификуваат преференциите на своите деца,нудејќи комплементаран хранабез додадени шеќери и сол и со навремено воведување на различни на вкусови, вклучувајќи горчлив зелен зеленчук.

Во последно време, како општеството следи некои –модерни текови- така и се почесто се среќаваме со веганскиот начин на исхрана. Педијатриските здруженија имаат напатсвија дека веганската исхрана не е  за мали доенчиња. Сепак, кај тие родители што така ги хранат своите деца треба да им се напомене дека самосо соодветни додатоци може да го поддржи нормалниот раст и развој.Медицинска супервизија треба да биде во насока на доенчето да му се обезбеди да добива доволна количина на витамин Б12, витамин Д, железо, цинк, фолати, n-3 LCPUFA, протеини и калциум, како и доволно хранливи  енергетски материи. Родителите треба да ги разберат сериозните последици од неуспехот да ги следат советите за дополнување на диетата.

Редовен медицински и диететски надзоре потребен за да се следат овие деца. Во колку не се работи тимски кај децата кои се исхрануваат со веганска исхрана, последиците од може да бидат сериозни и да вклучуваат иреверзибилно когнитивно оштетување и  се до најлошиот исход-смрт.

Долготрајната употреба на пасиранахрана треба да се избегнува, а доенчињата треба постепено да се научат на поцврста храна, грубо пасирана, најдоцна од 8 до 10 месеци. На возраст од  12 месеци, доенчињата треба да пијат главно од чаша, наместоодшишесо цуцла.

СОВЕТИ 

Актуелните упатствија од стручните асоцијации за педијатрија како цел наведуваат дека екскузивното доење треба да се промовира најмалку 4 месеци (до најмалку 17 недела), а потоа да се продолжи со екслузивно доење или предоминантно доење со апроксимативно 6 месец ( 26 недела).

На доенчињата треба да им се понуди храна со разновидни вкусови и текстури, вклучувајќи и горчлив вкус, односно зелен зеленчук.

Кравјо млеко не треба да се користи како главен пијалок пред 12 месеци.

Храната што предизвикува алергија може да се воведе како дохрана било кое време по 4 месеци. Доенчињата со висок ризик од алергија на кикиритки оние со тешка егзема, алергија на јајца, или и двете,  треба да имаат воведено кикирики помеѓу 4 и 11 месеци, по евалуација од страна на соодветно обучен специјалист.

Глутен може да се воведе помеѓу 4 и 12 месеци, но големи количини треба да се избегнуваат во првите недели од воведувањето на глутен и подоцна за време на детството.

Сите  деца треба да примаат  комплементарна исхрана која е богата со железо, вклучувајќи производи од месо.  

Не треба да се додава шеќер или сол во  исхраната и треба да се избегнуваат овошни сокови или засладени пијалоци.

Веган исхраната треба да се користат само под соодветен медицински или диететски надзор, а родителите треба да ги разберат сериозните последици од овој тип на исхрана кај децата.

Родителите треба да бидат охрабрени да ги хранат своите деца според нивните специфични потреби

The post КОМПЛЕМЕНТАРНА ИСХРАНА   appeared first on Аптеки PlusPharma.

Причини за појава на сезонски настинки

          Престојот во школите, градинките и големи колективи кај детската популација ги зголемуваат шансите за пренос на инфекти, најчесто вируси. Подолгиот престој во таквите затворени простории, сувиот и топол воздух во истите, недоволно проветрените простории доведуваат до лесно ширење на инфектите. Акутните инфекции на горните патишта се меѓу најчестите болести кај човекот. Во просек едно дете е нормално да заболува почесто 4-8 пати годишно, додека кај возрасните се заболува во просек 2 – 4 пати на годишно ниво. Просекот кај децата е поголем, бидејки кај нив имунолошкиот систем е сеуште недоволно развиен.

          Горните репираторни инфекции во 90% од случаите се предизвикани од вируси, и тоа најчесто Риновирус (30%-80%), Коронавирус (10%-15%), Инфлуенца, Параинфлуенца, Аденовирус итн. Поретко причинители можат да бидат и бактерии (Стрептококукус, Хемофилус, Мораксела).

          Преносот на вирусот се врши со вдишување или голтање на капки кои болниот ги испушта во воздухот, а го содржат вирусот, допир со загадени раце или допир со предмети кои се контаминирани (загадени) од вирусот. Инфекциите на дишните патишта се делат на инфекции на горни респираторни патишта:настинка, фебрилен респираторен катар, тонзилит, фарингит и инфекции на долни респираторни патишта:бронхит, пневмонија. Вирусите се одговорни за предизвикување на настинка, фебрилен респираторен катар, додека бактериите предизвукуваат воспаление на увото, синусите, грлото и долните дишни патишта.

Симптоми на сезонски настинки

Настинката најчесто поминува без покачена телесна температура со чувство на треска, омалаксаност. Тука ретко може да има комплицирање на состојбата, а терапијата треба да е симптоматска. Настинката предизвикана од Риновирусот е најзаразна во првите три дена од појавувањето на симптомите, потоа нејзиниот интензитет опаѓа.

Фебрилниот респираторен катар се карактеризира со низа симптоми кои го отежнуваат квалитетот на живот кај овие пациенти. Дел од нив се:покачена телесна температура, слабост, омалаксаност, болка во мускулите, ринореа (зголемена секреција од нос), затнат нос, болка во грлото, засипнат глас, кашлица, отсуство на апетит.

Каков треба да е третманот доколку се работи за вирусна инфекција?

Треба да се знае дека пристапот кај вирусните инфекции треба да е стриктно симптоматска терапија, во ниту еден услов антибиотска. Под симптоматска терапија се подразбира треман со  аналгетици (лекови за намалување на болката), антипиретици (лекови за намалување на температурата), деконгестиви, пастили/спреј за ублажување на болката од болното грло. Деконгестивот има за цел да го намали отокот на слузницата и секрецијата од носот – со тоа се олеснува дишењето преку нос.

Затнат нос и болно грло

           Деконгестив кој во својот состав содржи оксиметазолин го одзатнува носот во првите минути и дејството трае до 12 часа. Оксиметазолин во состав на деконгестивите, покрај главното деконгестивно дејство поседува антинфламаторно и антивирусно дејство и спречува ширење на вирусите. Кај болното грло пастилите вршат обезболување (аналгетско дејство), и антисептичко дејство – се спречува развојот на ширење на инфектите во усната празнина. Спреј и пасили кои во својот состав содржат лидокаин како аналгетик брзо ја смируваат болката. Хлорхексидин е златен стандард за антисептик бидејќи делува на вируси, бактерии и габи. Покрај ова потребно е внесување на доволен внес на течности во вид на чаеви, сокови, раствори за рехидратација, витамини, пробиотски култури.

Кај дел од пациентите може да дојде до компликација на состојбата на настинка/грип, па тогаш се јавува воспаление на синусите (синузит), или на увото (отит). Во овој случај треба да се премине на антибиотска терапија за третман на истите.

Мора да се запомни дека антибиотиците лекуваат исклучиво бактериски инфекции не делуваат на вирусите, а токму вирусите се предизвикувачи на горните респираторни инфекции.Внимателно во изборот на терапија!

Др.Аднан Сулејмани
Специјалист педијатар – ЈЗУ ОБ Куманово

The post Третман на сезонски настинки во детска возраст appeared first on Аптеки PlusPharma.

Предности да се вежба дома

Вежбањето дома има многу предности. Не треба да правите никакви подготовки, само облечете удобна облека и веќе сте спремни. Немате потреба од купување специјална опрема за вежбање. Не трошите време на возење до вежбалницата или до парк, целото време слободно време што го имате ефективно ќе го користите за вежбање. Временски не сте ограничени, можете да вежбате наутро пред да одите на работа, можете да вежбате попладне како дел од одморот, можете да вежбате навечер, можете да вежбате додека го чекате партнерот/партнерката, можете да вежбате додека го правите семејниот ручек… Можностите се отворени.

Затоа, оставете ги изговорите настрана. Вежбањето дома може да биде и во ист момент и корисно и креативно.
Еве неколку практични вежби кои може да ги правите во удобноста на вашиот дом. Листата дополнете ја и самите.

Скокање со јаже
Една од омилените игри од детството може да се искористи како одлична кардиовежба. Доколку сакате вежба со интензивен напор, која трае неколку минути, треба да пробате скокање со јаже. На тој начин, се забрзува работата на срцето, организмот се става во брз режим во кој се вклучуваат повеќе групи мускули на долните и горните екстремитети. Оваа вежба е особено добра за луѓе кои имаат седечка работа, затоа што се подобрува циркулацијата во нозете, а со тоа се намалува ризикот од состојби како што се испукани капилари, отоци на нозете и слично. Со 45-минутно скокање со јаже може да согорите и  до 450 калории.

Модифициран степ на скали
Без да знаеме дека е една од најефективните кардиовежби, оваа вежба сме ја правеле во детските години многу често, како дел од детската игра. Особено е важна и доколку се практикува секојдневно, позитивно влијае и кај возрасните луѓе. Ова е многу добра вежба која може да ја правите во домашни услови, дури и ако немате скали. Земете мало столче или наредете неколку подебели книги, ставете ги пред вас и правете качување-симнување додека ја гледате омилената програма. Оваа вежба не е толку енергична како јажето, но, сепак, помага за одржување на телото активно и здраво. Особено е важна за долниот дел од нозете, листовите и стапалата. За време од 30 минути можете да согорите од 250 до 450 калории во зависност од тежината, висината и, секако, интензитетот на самиот тренинг.

Познатата „пленк“ поза
Ова е идеална вежба за оние кои немаат многу време за вежбање, а сакаат да се одржат во „фит“ форма и да ја одржат мускулната маса. Многу важна карактеристика на оваа вежба, а која често се занемарува, е согорувањето калории. За да ја изведете оваа вежба, потребно е само подлога, или само меки потпирачи за рацете. Поставете го телото во позиција за правење склекови, но наместо да ги виткате рацете и да го придвижувате телото надолу кон подот, останете во таа позиција. Почнете со задржување во таа позиција 30 секунди и зголемувајте го периодот за 10 секунди секој ден. Ова е една од потешките вежби, но затоа, пак, има многу корист за целото тело.

Танцување
По тежок и напорен ден, танцувањето е одлична опција на забавен начин да се согорат калории, да се забрза работата на срцето и да се отстрани негативната енергија. Облечете удобна облека, пуштете си ја омилената музика и размрдајте го телото. Истражувањата покажале дека со 30-минутно танцување можат да се согорат од 150-200 калории што е слично на пливање и возење велосипед.

Забавен марш
Ако временските услови не ви дозволуваат да ја истрчате дневната рута, истото може да го направите и дома. Наместо трчање во место, пробајте марш со кревање на колената највисоко што можете. Оваа вежба ја забрзува работата на срцето и ги стимулира мускулите. Дополнително, истото тоа може да го правите во движење.

Инстант ѕвезда
Кога сте дома и кога се одморате гледајќи телевизија, во паузите (рекламите) можете да направите по неколку брзи ѕвезди. Телото треба да ви биде во исправена положба, со рацете спуштени покрај телото. Потоа, нозете раширете ги во ширина на рамената, истовремено кревајќи ги рацете странично над главата. Оваа вежба е одлична доколку не сте физички активни и позитивно влијае на психо-физичката состојба на телото. Кратките, но брзи придвижувања придонесуваат за подобрена координација на рацете и нозете.

Чистење
Чистењето во домот може да биде многу корисна кардиовежба, особено чистењето со правосмукалка. Доколку не сте во можност дневниот план за вежбање да го остварите во вежбалница или во парк, закажете си чистење на домот, така ќе „убиете две муви со еден удар“. Изненадувачки факт, се покажало дека чистењето го намалува стресот и прави да се чувствуваме посреќно.

The post ВРЕМЕТО Е САМО ИЗГОВОР – Како да останеме активни и во форма и во зимскиот период appeared first on Аптеки PlusPharma.

Што е опстипација?

Опстипацијата, генерално, се дефинира како нарушување кое се карактеризира со постојана тешкотија или навидум нецелосна столица и/или ретки движења на дебелото црево (еднаш на 3-4 дена или поретко). Таа е симптом, а не болест.

Се карактеризира со (Rome III критериуми)
-изразена тешкотија при празнење;
-чувство на нецелосно празнење;
-тврда столица;
-помалку од 3 движења на дебелото црево, неделно.

Запекот (опстипацијата) е чест проблем во текот на детството и често се мисли дека е нормална варијанта на дефекација, која ќе се реши како што децата ќе станат постари.
Хронична опстипација: кога симптомите траат најмалку 12 недели (не последователно) во текот на 1 година и се појавуваат > 25% од столиците.

Опстипацијата во 95% од случаите се должи на функционалната опстипација, а само помалку од 5% се должи на органски нарушувања.
Во патогенезата на болеста има две различни патофизиологии кои често се преклопуваат:
-Нарушување на движењето на дебелото црево;
-Нарушено варење на храната.
Дебелото црево има функција:
-апсорпција на течност;
-бактериска ферментација;
-формација на столицата;
-елиминација на столицата.

Дијагностички пристап
Во дијагностичкиот пристап, главна цел е :

• Исклучување на органско заболување или опстипација предизвикана од лекови;
• Разликување на типот на функционална опстипација (нормално или бавно празнење или;
• Ефикасен и безбеден третман на проблемот (олеснување на дефекацијата и отстранување на поврзаните симптоми).
Опстипацијата, односно фекалната инконтиненција, во само 5% од случаите се должи на органска природа, како што се аноректалните и спиналните малформации. Таа дури во 95% се должи на функционалната природа, односно, за нејзино постоење нема вистинска болест како подлога. Водечки причини за појава на функционалната опстипација кај децата се лошата исхрана, несоодветниот тренинг за дефекација, потоа психолошката поврзаност во однос на лошото однесување со детето, неадаптација кај децата, страв од дефекација итн.
Овој тип опстипација најчесто се појавува по 2. година, не постои абдоминална дистензија, децата добро напредуваат во телесната тежина, нема малнутриција, аналниот тонус е нормален, имаме измет во ректалниот простор, и, ако се прави иригографија или ректална биопсија, тие се со уреден наод.   Во дијагностичкиот пристап кај функционалната опстипација, секогаш треба да исклучиме секакво сомнение за органска подлога на проблемот. Потоа, да направиме диференцијација дали се работи за нормално или за бавно празнење. Целно и најважно за пациентите, треба да се даде ефикасен и безбеден третман за да се реши проблемот на опстипацијата, односно, да се олесни дефекацијата и да се отстранат симптомите кои се поврзани со неа.

Третман

Во однос на терапијата и мерките кои може да се преземат за справување со опстипацијата, секогаш се почнува со нефармацевтски интервенции. Тоа е пристап во кој се советува внесување течности, внесување млеко до 500 мл/24 часа, нутритивни интервенции (сокови и овошје – сливи, круши, праски, киви, портокал, цреши, смокви, избегнување адсорбентска храна), како и внесување суплементи со влакна. Меѓутоа, сите интернационални „водичи“ за оваа состојба, заклучуваат дека нефармацевтската интервенција најчесто не е доволна. Како прва линија на препарати кои се советуваат за третман на опстипацијата се осмотските лаксативи (PEG, Laktulose) CBT, BF, PPT лаксативи. Како прв избор на лаксативно средство за деца, препорачано од ESPGHAN, е PolyethyleneGlycol (PEG) или Macrogol 3350. Тој има уникатни особини и механизам на дејство кои се разликуваат од другите осмотски лаксативи. Има помалку несакани ефекти, претставува инертна супстанција – нула ефект врз микрофлората, не создава гасови. Неговиот осмотски ефект е послаб, поради што е и помал ризикот од дехидратација и од губење електролити (особено важно кај мали деца).

Долгорочно надминување на проблемот

Кога веќе ќе се реши проблемот на опстипација, односно, кога детето ќе има нормална конзистенција на столицата, се пристапува кон тренингот за дефекација. Тоа е многу важен сегмент од третманот на оваа состојба кај децата, затоа што со правилен тренинг нема да дојде до повторување. Тренингот се  изведува во домашни услови на начин што детето се остава седнато на тоалет 5-10 минути на ден, околу 30 минути по оброк/јадење. Потребно е да се води дневник за дефекацијата на детето и тој се дава на лекарот. Овој тренинг се изведува во период од 2-3 месеци, за да му се даде време на детето да стекне навика за дефекација, а без притоа да му се прави психолошка пресија.

Асс. д-р Наташа Чучкова Никчевска, специјалист педијатар, ПЗУ „Жан Митрев“

The post ФУНКЦИОНАЛНА ОПСТИПАЦИЈА КАЈ ДЕЦА appeared first on Аптеки PlusPharma.

Секое дете е приказна за себе, и затоа е многу важно да не ги споредувате децата во изеденото количество, без разлика дали се работи за браќа или сестри, или за најблиското другарче.

Специфично за тодлерите е тоа што се пребирливи, па така, некоја од следниве реакции е сосема нормална за нив:
–       Да одбијат храна/намирница само затоа што не им се допаѓа бојата, текстурата или мирисот
–       Да консумираат само неколку (2-3) различни намирници или оброци со месеци
–       Да одбијат да пробаат ново
–       Да изгубат интерес за храна што дотогаш ја обожавале
–       Да сакаат да јадат само со лажица или само со виљушка.
Со овие реакции, детето сака да покаже контрола и да вежба независност. Ако и покрај овие реакции, детето напредува во растот и развојот, тогаш немате причина за загриженост. Ви останува само да му обезбедите лесно достапна, здрава храна и да го научите на навиките за здрава исхрана.

Децата не треба и не можете да ги храните со сила. Но, можете да им пружите забавни оброци и да ги научите на здрави навики за јадење.

Здрави навики за јадење
–       Оставете го детето да одбере колку ќе изеде. Подобро е да му понудите мала порција со што  ќе оставите простор детето само да побара повеќе.
–       Бидете трпеливи. Нудете нови намирници почесто. Најверојатно, по 15-тото одбивање, детето конечно ќе го проба тоа што му се нуди. А, може да се послужите и со неколку „бели“ лаги. Искористете ја приказната за Попај морнарот и спанаќот, но Попај заменете го со неговиот/нејзиниот омилен јунак, а спанаќот со проблематичниот зеленчук. Вообичаено, дава одлични резултати.
–       Бидете забавни. Исечете ја храната во различна невообичаена форма (можете да користите калапи за колачи). Направете мини-верзии на вообичаените оброци. Креирајте приказна во чинијата на детето. Заедно можете да смислите и посебни имиња за овошјето и за зеленчукот (на пример, поединечните цветови брокола се бебешки дрвја), со што ќе го зближите детето со храната што треба да ја изеде, а и ќе го направите оброкот позабавен.
–       Понудете избор. Наместо само да инсистирате да јаде зеленчук, оставете го да избере, на пример: „Дали сакаш брокола или карфиол за ручек?“
–       Мешајте старо со ново. Ако сакате да воведете нова намирница, не нудете ја само неа, туку направете комбинација во оброк со намирница што веќе ја сака. Вака, новото може да помине незабележано.
–       Користете здрави сосови. Хумус, салца, павлака, густи сосови за салата се одличен избор за „мацкање“ на парчињата овошје или зеленчук.
–       Бидете пример. Децата се одраз на однесувањето на родителите. Доколку вие се храните здраво, и вашето дете полесно и побрзо ќе ги прифати здравите навики.

Пријатни оброци
–       Најавете му на детето околу 15 минути порано пред да биде готов оброкот за да може да заврши со играта навреме, да ги измие рацете, но и за да сфати дека оброкот е важен настан кој не смее да го пропушти.
–       Децата обожаваат рутина, и, всушност, само така и можат да функционираат. Рутината е потребна заради дисциплина, но и за да се превенира глад што ќе направи „кенкави“ деца. Затоа, зададете термини за главните оброци во текот на денот, и одредете место за седење околу масата за секој член на семејството.
–       Оброците се време за дружење со семејството. Тогаш не треба да се гледа телевизија, да се сурфа или да се игра на мобилниот телефон, да се игра со играчки на масата. Тоа е време да се праша како поминал денот, да се направи план за забавни активности по оброкот. Пожелно е децата и возрасните да останат покрај масата додека не заврши со јадење и последниот член на семејството.
–       На оваа возраст не наметнувајте правила околу користењето на приборот. Децата повеќе ја сакаат лажицата отколку виљушката, па и да не е соодветен избор, оставете, и фокусирајте се на тоа што ќе го изеде детето.

Воспоставете ред во оброците
Тодлерите треба да јадат на секои 3-4 часа, а тоа значи 3 оброци, 2 ужини и многу течности (најмногу вода, а минимално сокови и млеко) во текот на денот. Колку многу и да ви се чини дека изеле за време на главниот оброк, всушност, не е така, и тоа нема да ги остави полни мешињата до следниот главен оброк. Затоа, пожелно е да му понудите здрава ужина како овошен јогурт, парчиња јаболко или интегрални грицки. Но, важно е ужината да биде неколку часа пред оброкот, за да може повторно да огладни до главниот оброк.
Ако детето не сака да го изеде главниот оброк, тогаш понудете му здрава хранлива ужина неколку часа подоцна. Ако не сака да ја изеде ужината, понудете му повторно храна на следниот оброк. Вообичаено, децата попуштаат на вториот оброк.

Што не смеете да правите
Не присилувајте ги децата да ја испразнат чинијата, ниту да јадат кога сте вие гладни. И децата, иако мали и сè уште во развој, имаат внатрешни показатели кои им кажуваат кога се гладни или кога им е доволно. Почитувајте го тоа и верувајте на тоа. Дополнително, тоа влијае и на нивната самодоверба и пребирливост.
Не гответе повеќе различни оброци истовремено исполнувајќи ги желбите на секој член на семејството, вашиот дом не е ресторан. Децата може и треба да учествуваат во изборот на менито за ручек, и преговарањето завршува тука. Тоа што е одбрано да се зготви, треба и да се изеде. Доколку некој се премислил, може да ја почека ужината или следниот оброк, но не и да добие друга опција за ручек.

Многу е важно да не ја покажувате вашата загриженост и вознемиреност за одбивањето да јаде пред детето. Ниту, пак, да правите индиректен притисок врз него. Детето чувствува притисок и кога не е директен, како: „Мораш да го изедеш спанаќот!“Детето и онака постојано бара внимание, ова само ќе му помогне полесно да дојде до тоа, а ќе се обиде да го искористи и за други потреби во иднина.

The post Зошто вашето дете не сака да јаде и како да се справите со тоа appeared first on Аптеки PlusPharma.

Каде се родителите во оваа приказна? 

Изгубени во постојаната бркотница по време и по пари, сосема забораваат на себе и на својот сопружник. Некои забораваат и какви личности биле и што правеле пред да го зголемат неколкукратно своето семејство. И точно, да се создадат деца и да се израснат во благородни личности е најголемиот благослов и подарок што може некој да си го подари себеси или на светот, но не и причина да се изгуби или да се заборави сопствениот идентитет.

За среќни и здрави деца, потребни се среќни и здрави родители

Затоа што, за да се создадат среќни деца, потребни се среќни родители. Ако ги послушате експертите или родителите кои практикуваат да се грижат и за себе, а не само за своите деца, ќе видите дека за да имате среќно семејство, потребно е да се негувате себеси и бракот истовремено. Типичен пример за ова се Данците, Холанѓаните и останатите скандинавски народи, кои важат за оние кои живеат по овој принцип. Данска е неколкупати по ред прогласена за најсреќно место за живеење, а Данците за најсреќен народ во светот, а децата во Холандија се најсреќните деца во светот според „Уницеф“.

Тогаш, во што е тајната и кои се  нивните правила и навики?

Данците, на пример, не го претпочитаат тепањето како дисциплинска мерка. Напротив, користат емпатија за да се поврзат со децата, означувајќи јасни граници, но избегнувајќи ултиматуми или барајќи послушност. Родителите работат на развивање на заемната почит со децата, објаснувајќи им ги причините зад поставените правила и смирено одговарајќи на проблематичното однесување кај децата. Ако, како родител, чувствувате дека ја губите контролата над ситуацијата, тогаш е подобро да си дадете пауза. Ако родителот е смирен, и децата ќе бидат смирени. Ако детето поминува низ изливи на бес, тогаш вие мора да го водите и да го извлечете од тоа, без самите да одговорите со бес и со лутина. Затоа, оставете го детето да ги искаже емоциите и порачајте му да дојде кај вас кога ќе биде подготвено за разговор. Доколку вниманието не е насочено кон него, најверојатно и плачот побрзо ќе престане и побрзо ќе може да се поразговара зошто сето ова се случило и како да не се повтори. И точно, секое дете е различно, има полесни и потешки деца за справување, и не постои едно универзално решение на проблемите, но никој никогаш не рекол дека да се биде родител е лесна и едноставна работа. Меѓутоа, доколку постојано работите на развојот на сопствената личност (човекот учи додека е жив, нели), полесно ќе ви биде и справувањето со фазите на развој на сопствените деца. Семејството се создава и се гради во текот на целиот живот, како што се развива и идентитетот на вашите деца.

Родителската улога има почеток, но нема крај, и не е воспитување само во периодот кога децата се вознемирени или кога го тестираат нашето трпение. Како им приоѓаме во периодот кога се мирни, исто така директно влијае на нивната благосостојба, но и на тоа како тие ќе реагираат на средината околу нив и колку ќе имаат разбирање и сочувство за другите луѓе.

Времето поминато заедно е особено важно

За Данците, многу е важно времето поминато заедно. И тоа не е тренд, туку е секојдневен начин на живот. Точно се знае и се почитува работното време на родителите, така што секојдневно останува доволно време за дружење. Притоа, децата не се запишани на безброј активности надвор од училиштето. Без разлика дали се тоа семејни оброци, прошетки во природа, семејна игра за забава или некој направи сам проект, децата кои имаат редовни дружења со своите родители имаат поголема самодоверба и се посреќни.

Поддржете ја нивната самостојност и независност

Покрај честото дружење, на децата им овозможуваат да станат независни, така што сметаат дека слободната игра сами надвор или дома е клучот за среќно детство. Дури и да бидат авантуристи. Децата најмногу учат едни од други. Дополнително што дружењето со деца на различна возраст им помага во градењето на самодовербата и им дава чувство на контрола над ситуацијата. Помалите учат од поголемите, а поголемите учат како да се грижат за помалите. Кога детето се дружи со помали деца, учи да биде лидер, но кога се дружи со поголеми – учи да следи, а тоа се подеднакво битни процеси во развојот на децата. И доколку дојде до конфликт во детската игра, и почувствувате дека треба да се вмешате, почекајте малку. Не секоја ситуација бара ангажман на родител. Децата сами треба да го најдат решението, а притоа ќе ги градат своите способности за преговарање.

Бидете искрени со децата

На пример, кога вашето дете ќе ви го донесе сопственото „ремек-дело“ од цртеж, наместо само да го фалите колку добар уметник е, подобро е да развиете дискусија со него што е точно нацртано, зошто е тоа нацртано, зошто се одбрани тие бои… Истражувањата покажуваат дека децата на кои постојано им било кажувано дека се паметни, полесно и побрзо се откажуваат кога ќе се соочат со тешки ситуации како возрасни. Фалете ги, но со мера, и фалете го процесот и вложениот труд, а не нивната способност.

Одвојте време за себеРодителите треба да одвојат време за себе, и поединечно и како пар. Ако обврските не дозволуваат еднаш неделно, тогаш барем еднаш или двапати месечно разгалете се со заедничка вечера надвор од домот. А, бидејќи тоа некогаш може да биде технички неизводливо (нема кој да ги чува децата), или ве оптоварува финансиски, тогаш можете да организирате романтична вечера дома. Заспијте ги децата, згответе го омиленото јадење, исклучете го телевизорот, запалете неколку свеќи, пронајдете ја темата за разговор и вашето време за релаксација може да започне.

Многу брачни парови сметаат дека бракот им е јак затоа што многу ретко или воопшто немаат конфликтни ситуации. Но, вистинскиот убиец на бракот е, всушност, отуѓувањето меѓу сопружниците за сметка на мирот во домот. 

Се посветувате на работата или на родителството за да избегнете справување со ситуации што можат да доведат до конфликт. Децата најмногу го чувствуваат губењето на блискоста меѓу родителите. Децата од вакви бракови полесно може да се најдат во проблематични ситуации, да имаат академски проблеми или проблеми со однесувањето, за разлика од децата кои израснале со среќни родители. Замислете ја вашата врска како емоционална средина во која вашите деца живеат. Како што посакувате да дишат чист воздух и да пијат чиста вода, така треба да израснат и во средина полна со љубов.

The post Среќни родители – среќни деца appeared first on Аптеки PlusPharma.

Што е дијабетес?

Дијабетесот е хронично заболување кое се карактеризира со зголемени вредности на шеќер (гликоза) во крвта. Нивото на гликоза во крвта е контролирано од инсулинот, хормон кој се создава во панкреасот. Задача на инсулинот е да помага во придвижувањето на гликозата од крвта во клетките, каде се разложува и се добива енергија.

Типови дијабетес

Дијабетес тип 1 (инсулинозависен дијабетес). Станува збор за автоимуно заболување со можна генетска предиспозиција. Се појавува на која било возраст, но најчесто кај деца, тинејџери или кај млади луѓе. Кај овој тип дијабетес, панкреасот создава многу малку или воопшто не создава инсулин.

Дијабетес тип 2 (инсулинонезависен дијабетес). Овој тип е најчеста форма на дијабетес. Претежно ги афектира возрасните, но во последните години се појавува и кај тинејџерите и кај младите лица, поради прекумерното зголемување на телесната тежина. Кај овој тип дијабетес, панкреасот најчесто создава инсулин, но или тоа количество не е доволно за потребите на организмот или клетките се резистентни на инсулинот.

Симптоми и знаци на дијабетес тип 1
Бројни се симптомите и знаците кои укажуваат дека е можно детето да има дијабетес тип 1, а најчести се:- зачестено мокрење на поголеми количества урина
– зголемена жед
– сувост на устата и грлото
– губење на тежината
– зголемен апетит
– чувство на замор
– пеленски исип кај доенчињата, кој не поминува со вообичаена нега
– нарушување во однесувањето

Симптоми и знаци на дијабетес тип 2
Тешко е да се дијагностицира дијабетес тип 2 кај децата и кај младите, затоа што почнува со благи симптоми или без симптоми. Појавата на овој тип дијабетес е сè почеста, особено кај децата и кај адолесцентите, и се поврзува со начинот на живот и со зголемената телесна тежина, со многу мала или со никаква физичка активност, и со консумирање брза и биолошки безвредна храна. Во споредба со дијабетесот тип 1, дијабетесот тип 2 почнува со благи симптоми:- зачестено мокрење на поголеми количества урина
– зголемена жед
– зголемено чувство на глад
– губење на телесната тежина
– заматен вид
– габични инфекции
– подолго зараснување на рани
– чувство на замор и исцрпеност
Дијабетесот тип 2 е најчест кај децата на возраст од 10 до 19 години. Просекот е 13 години, и е обично во корелација со пубертетот.

Животните навики – најважни за превентива и за контрола на дијабетесотДијабетесот се контролира со комбинација од здрава исхрана, физичка активност и намалување на телесната тежина. Некои дечиња и млади мора да земаат и инсулин, особено оние со дијабетес тип 1, но ниту инсулинот, ниту лековите не може да ја заменат здравата исхрана, редовната физичка активност и одржувањето на оптималната тежина.Примената на здравите животни навики може долгорочно да има позитивен ефект на вашето здравје и на превентивата од добивање дијабетес.Сè поголем број од децата и младите имаат нездрави животни навики. Јадат брза храна, прекумерно и непотребно консумираат разни „грицки“, газирани напивки и слатки, а за сметка на ова, ги прескокнуваат оброците и не внесуваат доволно свежи зеленчук и овошје, и не се доволно физички активни.Дебелината кај децата како фактор за дијабетес

Дебелината кај децата сè почесто е активатор за дијабетес, отколку генетската предиспозиција. Дебелината која може да доведе до дијабетес, денес, е честа и е во пораст, и веќе не е резервирана само за возрасните. Сè повеќе дечиња се соочуваат со оваа дијагноза, која може да се припише на начинот на живот и на исхраната која им е на располагање во секое време, најчесто како нездраво и брзо решение.

Додека напоредно со епидемијата од дебелина, расте и епидемијата од дијабетес, особено загрижува фактот што старосната граница на оние со зголемена телесна тежина, а со тоа и на оние со дијабетес, се поместува кон децата и кон младите.

| Што треба да знаат родителите?

Умерена и избалансирана исхрана за превенција од дијабетес. Умерената и избалансирана исхрана треба да биде навика всадена од мали нозе. Секако, само родителите се најзаслужни за овој дел. Не е доволно само да му зборувате на вашето дете како треба да се однесува, најважно е да му бидете добар пример, затоа што  децата најбрзо учат гледајќи ги своите родители. Посветете посебно внимание на навиките на вашето дете. Дали се чувствува добро во своето тело? Дали се движи лесно, радосно, извршувајќи ги без проблем активностите кои ги сака? Дали јаде разновидна храна? Секако дека децата секогаш бараат слатки и „грицки“, но дали следат некој семеен образец и распоред на оброците, внесувајќи секој ден доволно зеленчук, овошје и  житарки? Дали секој ден во чинијата имате зеленчук во различни бои, како спанаќ, брокола, карфиол, морков, цвекло, модар патлиџан и слично? Денешните медиуми секојдневно ги „бомбардираат“ децата со реклами за брза храна, за разновидни „грицки“ и за нездрави напивки – за безвредна храна која потенцијално води кон дебелина и кон дијабетес. Затоа, вие како родители, важно е да им ја покажете „другата страна“, поточно да им објасните дека тоа што го гледаат на малиот екран, едноставно, не е најдобро решение, и дека постојат голем број алтернативни и поздрави избори на храна.

| Семејни оброци

Истражувањата покажуваат дека децата кои јадат со останатите членови на семејството, а додека трае оброкот не гледаат телевизија, имаат здрави навики и мал ризик од дебелина. Позитивната семејна динамика, како лесен разговор, смеење, релаксирана атмосфера и слично, се поврзува со намален ризик од дебелина кај децата, а со тоа и од појава на дијабетес. Иако секојдневните семејни оброци денес не се возможни поради различните распореди и дневните обврски на родителите и на децата, потрудете се да јадете заедно два до три пати неделно. Секогаш храната послужете ја на трпезариска маса, а никако пред телевизискиот екран.

| Физичка активност

Редовната физичка активност и квалитетот на времето поминато со семејството се подеднакво важни за одржување на здравјето, како физичкото, така и менталното. Поттикнете ги децата да бидат што е можно повеќе активни и да го ограничат времето на седење, без разлика дали цртаат, гледаат телевизија или играат компјутерски игри. Како што децата растат, тие ќе мора да седат повеќе поради училишните обврски, па искористете го времето додека сè уште се мали за да се навикнат на што повеќе движење и забава. Училишните спортови или разните организирани активности за деца се дефинитивно добар избор, но, исто така, најголема корист и за себе и за децата, е ако заедно со нив одите во парк за време на викендот, на секојдневна прошетка, возење велосипед и слично.

The post Дијабетес кај децата appeared first on Аптеки PlusPharma.

Кои се најчести причинители

Најчести пред извикувачи на инфекциите се вирусите, бактериите и микоплазмата. Инфекциите се манифестираат како ринити, фарингити, отити, синузити и ларингити, придружени со полесни или потешки симптоми на болеста.

Во 80-90% од инфекциите се од вирусно потекло, при што најчести причинители се: риновируси, респираторно-синцициелен вирус, корона вирус, вирус на инфлуенца, параинфлуенца и аденовируси. Клиничката слика се манифестира полиморфно. Се појавува покачена телесна температура со јасно изразени катарални симптоми, течење на носот, солзење на очите, кивавица и кашлица. Клиничката слика е дополнета со засипнатост, слаба главоболка, болка во грлото, замореност итн.

Во 10% од случаите, најчесто над 5-годишна возраст, предизвикувачи на инфекциите се бактерии од типот на стрептококи, стафилококи, хемофилус инфлуенце и др. Кога се работи за бактериска инфекција, засегната е општата состојба на детето; тоа е исцрпено, високофебрилно, често интоксицирано и бледо, има болки во грлото поради што му е отежнато голтањето, често има оток на регионални лимфни јазли, намален апетит и сл.

Раната дијагностика е особено важна

Многу е важно навремено да се дијагностицира етиолошкиот фактор, односно предизвикувачот на инфекцијата со добро земена анамнеза од родителите, со клинички преглед кој треба да биде сеопфатен, надополнет со одредени лабораториски анализи со што ќе се потврди точната дијагноза. Од тоа зависи натамошното лекување на инфекцијата кај детето. При бактериска инфекција даваме антибиотици соодветни на причинителот, а при вирусна инфекција третманот е симптоматски, со давање на антипиретици, витамини, течности и здрава храна. При вакви состојби, давањето антибиотици е исклучено!

Кога да се обратиме на лекар

Природно се поставува прашањето: како и кога треба детето да се однесе на лекар?

Доколку детето има секрет во носето, ако поткашлува, особено кога е во лежечка положба, ако нема температура, ако е расположено и има нормален апетит, тогаш треба редовно да се чисти носот со солени капки, да се причека детето да заздрави, односно детето да се лекува во домашни услови. При вакви состојби, во кои заздравувањето оди добро и состојбата не се влошува, нема потреба од посета на лекар.

Доколку детето има  висока температура, проследена со  кашлица и секреција  од нос, ако е нерасположено и плачливо, ако тешко дише, ако повеќе од времето е во кревет, не сака да јаде или повраќа, тогаш посетата на лекар/педијатар е задолжителна.

Родителите се тие кои треба да внимаваат детето да јаде здрава храна, богата со витамини и минерали, да има здрав сон и здрава околина. На тој начин, се јакне и се поддржува имунитетот на детето, како најважна алка во одржувањето на здравјето

The post ГОРНОРЕСПИРАТОРНИ ИНФЕКЦИИ НА ДЕТСКА ВОЗРАСТ appeared first on Аптеки PlusPharma.

Поаѓањето на училиште е еден од најзначајните настани во животот на детето. Тоа е период во кој детето полека влегува во светот на обврските и во светот на возрасните. Да го подготвите детето на овој чекор, значи да го оспособите тоа поефикасно да ги извршува задачите поставени пред него од училиштето и од семејството. Ова е процес кој е подеднакво важен, како за децата, така и за родителите. 

Позитивен став

Многу е важно на детето да му се презентира и да му се развива позитивен став и позитивни емоции кон институцијата училиште. Емоционалната подготовка е од големо значење во насока на развивање на љубов кон училиштето и отстранување на сите потенцијални стравови и дилеми.

Сосема погрешно е училиштето да се презентира како установа во која детето ќе се доведе во ред. Ова е многу честа грешка која се практикува од самите родители. Затоа, разговорите за важноста и за убавите работи кои ги очекуваат вашите дечиња во училиште, за прошетките во училишниот двор и за читањето приказни за училишни настани, може да помогнат во добрата подготовка и во развивањето на позитивен став. 

Децата кои бргу се адаптираат и се успешни на училиште, генерално, потекнуваат од семејства  кои дале неизмерна поддршка и кои имаат позитивен пристап кон училиштето и кон учењето.

Исто така, учењето на децата на правилен однос кон работата и обврските ќе придонесе детето уште од мала возраст да стане свесно за значењето на работата, и правилно да разграничува за тоа што е игра, а што е обврска и работа. Затоа, доделувањето домашни обврски, односно работа која од детето се бара да ја заврши без помош и надзор, помага во самодисциплината, самостојноста и во планирањето на времето. Оваа активност за детето понекогаш ќе биде вистински предизвик и ќе бара поддршка и целосна посветеност од ваша страна. Но, вашиот интерес и вашата загриженост се вистинскиот пример од кој детето може да научи многу и да стекне навики кои му користат во иднина.

Образовна
Токму ваквата подготовка се однесува на формирањето на работните навики за учење и стекнувањето одредени предзнаења. Сепак, не секогаш е најважно детето да знае да чита или да пишува пред да тргне на училиште. Ова се работи кои, секако, ќе ги научи во училиштето, бидејќи неретко се случува тие претходно да ги има усвоено и протолкувано на погрешен начин.  Посветете повеќе внимание на воочување на промените во природата и во околината. Наведете го детето самостојно да прави компарации, да се ориентира во просторот и времето и да поврзува одредени активности со временски периоди.

Воведувањето на едноставната дневна рутина е од голема помош. Читајте им на вашите деца и кога се многу мали. Редовното читање ќе се трансформира во редовна навика за завршување на домашните задачи, кога децата ќе појдат на училиште. Одредете место и време за учење и за домашна работа. Тоа не мора да биде нешто посебно, важно е да нема во тој простор електронски урди кои ќе го деконцентрираат. Секако, најважно е децата да ја добијат пораката дека домашната задача е приоритет.

Инсистирајте домашната работа да биде уредна. Децата треба да научат дека е важно да се претстават себеси и својата работа во најдобар ред, бидејќи тоа е показател за самопочитување и за почитување на другите. Навика која ќе им биде корисна, исто така, понатаму во иднина. Проверете ја домашната задача на своето дете, потврдете дали ги сфатило постапката и процесот. Учествувајте ако детето ви постави конкретно прашање и ако од вас побара дополнително објаснување. Секако, не претерувајте со наметнување на строги критериуми и правила за учење. Секогаш нека има простор за игра и активности кои му се омилени. Спортувањето нека остане како приоритет кој ќе се вклопи во останатите обврски.

Социјална подготовка

Социјалната подготвеност на вашето дете се однесува на можноста на стекнување специфични облици на однесување потребни за воспоставување и одржување комуникација со останатите деца и со околината. Ова вклучува и комуникација и со непознати лица, но не со страв, туку со внимателност. Да креира нови другарства и пријателства, да научи да ги дели работите и да има чувство за одговорност кон другите. Социјалната зрелост подразбира и постоење на културни навики во говорот, однесувањето и почитувањето на другите.

Слушајте го вашето дете

Секако, слушајте го вашето дете и секогаш обезбедете доволно време за неговите прашања и барања. Колку тие да се повторувачки или можеби неважни, важноста дајте им ја вие. На овој начин, детето ќе се чувствува побезбедно и ќе може да смета на вашата помош. Проблемите на кои може да наиде во текот на училишните денови, нека бидат заеднички. Мотивирајте го да разговара за нив и да ги споделува со вас. На овој начин, чувството на сигурност ќе биде само потврдено, а и вие ќе бидете сигурни дека сè е во ред. 

Доколку, пак, забележите дека вашето дете се однесува невообичаено, да е исплашено, повлечено или агресивно, обидете се да разговарате и да ја разберете причината за ваквото однесување. Во одредени ситуации, барањето на дополнителна стручна помош и совет може да биде од големо значење во процесот на подготовка и адаптација на детето на новите животни промени и обврски кои со себе полека, но сигурно ги носи светот на возрасните.

The post УЧИЛИШНИ МАКИ – успехот започнува од дома appeared first on Аптеки PlusPharma.

Нормални димензии и карактеристики кај новороденче

Терминското новороденче, во најголем број од случаите, е со телесна тежина од 2,3 до 4,1 кг, должина од 46 см до 54 см и со обем на глава од 33 см до 64 см. Во текот на првите денови од животот, новороденчето губи до 10% од својата тежина, за по 15 дена да ја постигне својата родилна тежина и почнува да добива 500 до 700 г до крајот на првиот месец.По раѓањето, новороденото бебе може да ја врти својата глава, може да го фокусира погледот најчесто на лицето на својата мајка, реагира на силни звуци, јака светлина и има силни рефлексни движења (примитивни рефлекси).Во доенечкиот период, просечното зголемување на телесната тежина во првите три месеци од животот е 20 до 30 г дневно, во второто тримесечје 15 до 20 г дневно, со што некаде на 6 месеци бебето ја дуплира својата почетна телесна тежина, а на една година нормално е за трипати потешко. Должината и обемот на главата се, исто така, важни показатели за правилниот раст и развој на доенчето. Така, до крајот на првата година, доенчето добива 25 см на својата должина, а обемот на главата расте по 2 см во првите три месеци, а на крајот на првата година до 12 см.

Ние, педијатрите, располагаме со т.н. графикони на раст преку кој со секое внесување на мерките се следи напредувањето на доенчето споредено со нормалните – референтни мерки за дадената возраст и пол. На овој начин, се следат евентуалните отстапвања и се бараат причините за заостанувањето во растот или други отстапувања.

Останати фактори и показатели за нормален раст и развој

Покрај физичките, постојат и други фактори кои укажуваат на напредувањето на бебето. Тоа се крупни и фини моторички вештини, како и социјална адаптација. Така, веќе со наполнети месец и половина, бебето се насмевнува на познат лик и глас, на 3 месеци ја држи главата, ги става рацете во уста, а на 4 месеци се обидува да држи предмети и играчки. Веќе на 6 месеци се одбива од подлогата, префрла играчки од едната во друга рака и гуга. На 7 месеци се превртува на стомак и почнува да седи, на 8 месеци почнува да разбира некои наредби, а со наполнети 9 месеци може стабилно да седи, има фина моторика на палецот и показалецот и кажува најмалку еден збор со значење. На едногодишна возраст, веќе може да стои и да оди со придржување, да изговара најмалку 3 збора со значење и може самостојно да врти страници од книги и сликовници.

Првата година – важна за цел живот!

Првата година од животот на бебето е од извонредно значење кога е во прашање неговиот правилен раст и развој. Детето расте со изразено брзо темпо, па неопходно е родителите внимателно да го следат физичкиот и психичкиот развој на своето дете. Во настојување да ја запознае својата околина, бебето собира искуства и информации, па почнува да ги создава првите навики од животот, да се чувствува гладно, да сака да си игра, знае кога му е потребна нега и заштита од родителите, а со самото тоа влијае на сопствениот телесен и ментален развој понатаму во животот. 

The post ПРАВИЛЕН РАСТ И РАЗВОЈ КАЈ НОВОРОДЕНЧИЊА appeared first on Аптеки PlusPharma.

Пубертет е период од животот кога децата доживуваат големи физички и емоционални промени, со што од деца полека преминуваат во возрасни личности. Растењето започнува во првата половина на пубертетот, и завршува кога завршува и пубертетот. Покрај физичкиот раст и физичките промени на телото, пубертетот претставува „бурна доба“ кога се во прашање емоционалните и психичките промени и доживувања кај адолесцентите.

Кога започнува пубертетот?

Сите деца на светот поминуваат низ пубертет. Кај девојчињата, пубертетот, вообичаено, се случува помеѓу 10. и 14. година, додека кај момчињата малку подоцна, помеѓу 12. и 16. година. Во текот на годините, годишната граница за влегување во пубертет постојано се намалува. Просечна возраст за појава на прв менструален циклус во 1900 год. била 15 години. До 1990-тите веќе се намалила на 12,5 години, и продолжува да се намалува под 10 години. Видот на исхрана, храната богата со пестициди и загаденоста на околината (воздух и почва) се главните причини за овој тренд.

На годината на појава на првите знаци влијаат и генетските фактори и семејната историја за пубертетот на родителите. Постојат случаи на прерана или на задоцнета појава на пубертет. Доколку првите знаци се појават пред 6. година (девојчиња црна раса), или 7. година (девојчиња бела раса), или пред 9. година кај момчињата се смета за преран пубертет. Доколку првите знаци се појават по 13,5 години (девојчиња) и по 14. година (момчиња), се смета за одложен пубертет. За секое двоумење, најдобро е да се консултира прво лекар, пред да се носат какви било заклучоци.

Првите промени

Пубертетот е фаза од биолошкиот развој во која децата стануваат сексуално зрели суштества подготвени за размножување. Кај момчињата, првите промени што ги предизвикуваат хормоните се во тестисите – евидентно е нивното зголемување и создавање на тестостерон и сперма. Кај девојчињата, првите промени се насочени кон зголемување на градите. Потоа, се појавуваат првите влакна под пазувите, и на и околу гениталиите. Последната физичка промена кај момчињата се влакната на лицето, т.е. брада и мустаќи. За време на тие 2-3 години, додека трае фазата пубертет, се вели дека телото расте нагло или одеднаш. Некои деца се случува да пораснат и по 10 см годишно.

Меѓутоа, телото не се менува одеднаш цело, туку дел по дел. Како резултат на создавањето на тестостеронот, кај момчињата се случуваат неколку промени во обликот на телото. Рамениците стануваат пошироки, телото повеќе мускулесто, гениталиите се зголемуваат, накратко и градите се зголемуваат, но најчесто и се повлекуваат назад на крајот на пубертетот. Момчињата стануваат мажи и кога гласот ќе им мутира и ќе им стане подлабок. Телото на девојчињата се пополнува и се заоблува. Колковите се шират, градите растат, за почеток со мал оток под брадавиците, и нерамномерно, едната града побрзо од другата, но на крај најчесто се изедначуваат. Најчесто, по 2 години откако ќе почнат да растат градите кај девојчињата, се случува уште една значајна промена – првиот менструален циклус. Циклусот вообичаено трае од 2 до 7 дена и може да биде проследен со болки со помал или со поголем интензитет. За полесно надминување на првиот циклус, од голема важност се соодветните подготовки и разговори со родителите (најчесто со мајката).

Не сите промени се пријатни

Најголемиот дел од децата поминуваат низ уште една промена – појава на акни. Кај некои, кожата сама се чисти за неколку месеци, а кај некои акните се проблем кој трае со години. Најчесто, доволно е лицето да се мие 2 пати дневно со млака вода и благ сапун или тоник, но, доколку е потребно, може да се консултира козметичар или кожен лекар. Во никој случај не е препорачливо децата сами да ги третираат и да користат препарати на своја рака. Уште една не многу пријатна промена е новиот мирис на телото, конкретно под пазувите. Под  дејство на хормоните, започнуваат со работа жлездите во кожата, вклучувајќи ги потните жлезди во пазувите. Кога потта и бактериите на површината на кожата ќе се измешаат, се создава непријатен мирис. За да се намали појавата на телесниот мирис, најдобро е децата да се тушираат секој ден, и задолжително веднаш по спортска активност, со користење на благи и природни средства за хигиена.  Сите промени во текот на пубертетот се нормални, иако се повеќе или помалку непријатни. Кај девојчињата, дополнително може да се појави бел вагинален исцедок, а кај момчињата се појавуваат ерекции. Во почетокот, ерекциите се појавуваат многу често, дури и без причина. Но, како изминуваат годините на пубертетот, така и честите ерекции се намалуваат. 

Луди години
Физичките промени можеби полесно се поднесуваат. Но, емоционалните се оние поради кои овој период го викаат „луди години“. Тинејџерите се збунети, чувствителни, лесно се вознемируваат, темпераментни се, реагираат бурно и  различно од претходно, што е збунувачки за околината и особено за родителите. Многу е важно во овие години родителите да се присутни што е можно повеќе во животот на своите деца, и покрај сите одбивања, што најверојатно ќе ги добијат, бидејќи фазата е таа, родителите не се повеќе ни авторитет, ни доволно забавни за друштво. Меѓутоа, со интензивна комуникација и некогаш и со стручна помош, доколку е неопходно, треба да им се објасни на децата за процесот во кој минуваат и за важноста од нивната адаптација кон новонастанатите промени. 

Кон крајот на пубертетот, се интензивираат и сексуалните чувства и потреби. Децата имаат многу неодговорени прашања, измешани чувства, и затоа е важно да зборуваат за тоа со родителите или со друг возрасен со кој се чувствуваат доволно слободни да разговараат на оваа тема. Важно е да ги добијат вистинските одговори. Меѓутоа, не се сите емоции лоши. Ова е време кога тинејџерите осознаваат за своите интереси и цели, и учат како да комуницираат со средината на зрел начин.

Пубертетот не започнува кај сите деца од класот или кај другарчињата од едно друштво истовремено. Кај некои порано, кај некои подоцна, но, на крајот, сите стигнуваат на истата цел. 

The post ПУБЕРТЕТ – фази во развојот кај девојчињата и момчињата  appeared first on Аптеки PlusPharma.

Никогаш не е прерано да се започне со овие разговори, затоа што децата од најмала возраст треба да знаат дека запознавањето на сопственото тело и сексуалноста се нормален дел од животот. И колку подобра основа поставите, толку полесни ќе ви бидат вам како родител сите подоцнежни и посериозни разговори на овие теми.

Отворени за сите прашања
Најважната работа што треба детето да ја научи е дека вам може да ви се обрати за било каква информација, без да почувствува срам или страв затоа што темата е малку скокотлива. Важно е да бидете подготвени да одговорите на нивните прашања, па дури и “не знам” е подобро од одбегнување на темата. И сигурно нема да биде само еден разговор, во кој сте успеале или можеби не, да дадете правилни одговори. Како детето расте и се развива, така ќе се развиваат и вашите разговори за сексуалноста. Важно е да запамтите дека секусалноста не е поврзана само со секс. Сексуалноста е поврзана со чувствата на детето за сопственото тело што се менува постојано, за тоа како детето ги разбира и изразува чувствата на интимност, приврзаност и љубов за и кон другите, врз основа на што развива и одржува нормални односи со луѓето.

Кога да се започне?
Зависно од возраста на детето, еве неколку совети за што, кога и како да разговарате за да бидете што повеќе разбрани.

0-2 години
Заборавете на бебешкиот говор. Со употреба на вистинските зборови од најмала возраст во секојдневните ситуации (на пр. за време на капење или при облекување) постепено запознавајте го детето со сите делови на телото, вклучително и гениталиите.

2-3 години
После 2-рата година поголемиот број деца стануваат љубопитни за своето тело и за телото на другите деца. Забележуваат дека телата на момчињата и девојчињата се разликуваат, и почнуваат со прашањата Зошто? и Што е тоа?. Можеби ќе ви биде полесно доколку се послужите со книга со слики преку кои ќе им ги покажете разликите во телото, како се викаат различните делови и која им е основната функција.

4-5 години
На оваа возраст почнуваат со прашањата за бебињата. Ако детето праша од каде дојдов јас? Можете да прашате какво е твоето мислење за ова? За да разберете што всушност сака да праша и колку разбира. Секогаш е добро да давате што поедноставни одговори со вистинските зборови.

6-8 години
Откако одговоривте од каде доаѓаат бебињата, следното можеби најчесто прашање на оваа возраст е како бебињата се најдоа таму? Колку и да ви звучи чудно или претерано, најдобро е ако им ја кажете вистината веднаш. Секој ваш одговор што нема да биде директен и едноставен, само ќе ја влоши ситуацијата, ќе ги остави збунети со повеќе прашања што чекаат на ред.

Воведување во пубертет
Пожелно е, без да ги чекате првите прашања од детето, да го запознаете со следниот период на промени – пубертетот. Детето треба спремно да ги дочека промените: како првиот менструален циклус, појавата на срамните влакна, зголемување на градите, продлабочување на гласот итн. И да му се објасни дека порано или подоцна сите деца поминуваат низ овие промени, и дека ако е меѓу првите во неговото одделение, не треба да се срами, но да биде спремно да ги дочека закачките од другарите.

Децата денес се постојано изложени на влијание од медиумите, и позитивно и негативно. Не сите пораки за сексот се негативни. Родителите наместо само да го забранат или ограничат пристапот до овие пораки, треба да ги искористат како можност и да ги запознаат децата со вистинските, семејните вредности на врските и обврските што ги носи со себе самата сексуалност.

Што е нормално, а што не?
Деца од една до три години – нормално сексуално однесување
Можеби ќе биде малку збунувачки кога ќе го видите за прв пат, но следново е сепак нормално за оваа возраст:

• – да ги допира или трие гениталиите
• – да ги покажува гениталиите на некој друг
• – да ги гледа или допира гениталиите на другарчињата за време на игра, заедничко капење или во тоалет
• – да ги кажува на глас и повторува имињата на гениталиите
• – обожава да биде голо
• – покажува интерес за делови од телото и како функционираат.

Особено е важно како ќе реагирате првиот пат кога ќе го видите своето дете како се допира или трие. На смирен начин треба да му објасните што прави, каде и кога тоа може да го прави. Дека одредени делови од телото како гениталиите се приватни делови и не треба да ги покажува било каде. Не можете и не треба да го одвикнувате од допирањето или триењето на гениталиите, но треба да му објасните дека доколку тоа го прави често, на крај може да заврши со болка и црвенило.

Деца на предучилишна возраст – нормално сексуално однесување

– допирањето може да премине во мастурбирање, иако за детето постои само чувството на задоволство поради кое го прави истото, без да знае што тоа значи

– се држи за рака со другарчињата, споделува по некој бакнеж

– игра „Покажи ми го твоето и јас ќе ти го покажам моето“ со што ги споредува гениталиите со другарчињата

– игра мајка и татко, или доктори и сестри

Сето ова го прави затоа што се чувствува добро, затоа што репродуцира тоа што слуша и гледа, и така ја запознава средината, а со тоа ги тестира и границите на своите родители и околината.

И повторно, вашата реакција треба да биде смирена со многу разбирање и објаснување, и одвлекување на вниманието на детето со друга игра.

Деца на училишна возраст – нормално сексуално однесување
Допирањето и мастурбирањето останува, но се појавува срам кај детето (особено ако го фатат на дело), се повлекува повеќе во својата соба, не сака никој да го види голо, а споредбата со другарчињата се сведува на големина или облик на органите, не само на присуство. Некои родители се среќни со ваквото однесување на детето, но некои не се, иако сето ова во умерена количина е нормална појава и не треба да се негира.

The post ПОЛОВА ЗРЕЛОСТ – Што децата треба да знаат и кога е најдобро време да им се каже appeared first on Аптеки PlusPharma.

Мерки на претпазливост
Бебињата и малите деца значително се почувствителни на ултравиолетовото зрачење (црвенило, пликови, оштетувања на кожата, прерано стареење и сл.) бидејќи имаат поосетлива и потенка кожа во однос на возрасните. Многу родители претпоставуваат дека на своите бебиња и деца им е добро на сонце, сè додека на кожата не се појави црвенило. За жал, грешат. Изгорениците од сонцето не можете да ги видите додека се формираат, но кога ќе ги видите,тогаш е веќе доцна. ЗОШТО? Затоа што дури 2-4 часа по изложеноста на сонце, кожата станува црвена, а премногу црвена дури 10-14 часа по изложеноста на сонце. Кај тешките изгореници се појавуваат пликови придруженисо локална болка, а во најтешките случаи–главоболка, мачнина и исцрпеност. Црвенилото,обично,почнува да се повлекува по 48-72 часа.

Заштитете ги бебињата
Сончевите зраци и топлото време кај бебињата може да предизвикаат низа проблеми кои,пред сè,се однесуваат на појава на исипување на кожата, намален апетит и раздразливост.
Кај бебињата под 6 месеци не се препорачува директно изложување на сонце, како и нанесување кремовисо заштитни фактори. Бебињата може да бидат на сонце од 7-10 часот претпладне и по 17 часот попладне. Главата секогаш треба да биде заштитена со капа со широка стреа. Капата треба да ги покрива најизложените делови,како што се усните, носот и ушите. Засилете го внесот на течности! Не го претоплувајте бебето.
Кај бебињата од 6-12 месеци треба умерено и краткотрајно изложување на сонце. Секогаш користете лесна облека и капа со широка стреа.

Исхрана на бебињата во лето
Бебињата во летниот период треба да добиваат повеќе течности. Бебињата кои се дојат треба да се хранат почесто, а оние кои се хранат со адаптирано млеко треба почесто да им се нуди вода. Со покачувањето на температурата во текот на летото, важно е да внимавате и како постапувате со намирниците од кои ги подготвувате бебешките оброци. Бактериите ја сакаат топлата средина и затоа обрнете внимание како ги чувате и подготвувате намирниците. Тоа подразбира да се почитува температурата назначена на пакувањето, а подготвените оброци да се консумираат веднаш.

Водата е најважна
Во текот на летото обезбедете им на бебињата доволно количество вода. Во лето бебињата повеќе се потат и може брзо да дехидрираат. Затоа давајте им доволна количина вода, која не само што ќе ја намали затопленоста на телото, туку ќе ја спречи и констипацијата (запек).
Совет : на секој час понудете го вашето дете со вода.

Заштита на децата
Кај децата до 12 години советуваме постепено изложување на сонце со задолжително нанесување на крем со заштитен фактор и соодветна облека. Најмалку 30 минути пред излегување на сонце, нанесете заштитен крем на сите делови од телото на детето кои не се покриени со облека. Децата мачкајте ги на секои 2-3 часа или веднаш по излегување од вода, бидејќи добар дел од нанесената крема се отстранува.
Незаштитената детска кожа може да издржи на сонцебез последици само 5 минути.

Исхрана на децата во лето
На децата им се потребни значително повеќе течности во лето кога се и физички поактивни. Поради тоа,водата секогаш мора да им биде достапна. Доколку детето повеќе сака да пие сокови,гледајте да бидат природни и свежо подготвени. Избегнувајте премногу масна храна, а користете повеќе свеж зеленчук и овошје. Нема дете кое не сака сладолед, но,секако,водете сметка земањето сладолед да не биде замена за оброк. Слатките заменете ги со свежо сезонско овошје, овошни колачи и кремови од свежо овошје.

Одличен рецепт, задолжително направете го!
Крем од шумско овошје и банана
Потребни состојки:
– 4 банани
– 300 г шумско овошје(може и смрзнато)
Измешајте ги бананите и шумското овошје во миксер. Ставете го кремот во чаши за сладолед во фрижидер минимум 1 час. Уживајте во освежителниот природен вкус.

ВАЖНА ЗАБЕЛЕШКА
Спакувајте во куферот доста внимание, претпазливост и трпение, ама и добар апарат за фотографирање, за да ги овековечите среќните насмевки кои ќе ви ги подаруваат вашите дечиња. За тие емоции не постојат ниту правила, ниту контраиндикации.

The post ЗАШТИТИТЕ ГИ СВОИТЕ ДЕЦА ОД СОНЦЕ appeared first on Аптеки PlusPharma.

Кога започнува доењето
Првото доење, доколку здравствената состојба на мајката дозволува, треба да биде во првите триесет минути по породувањето. Практично доењето со мајчино млеко започнува половина час или не подолго од 6 часа после рагањето и бебето почнува да се храни со т.н. прво млеко или колострум –  жолтеникава течност богата со хранливи и заштитни елементи. Колострумот е полн со антитела кои го штитат бебето од микроорганизми и го смалуваат ризикот  од алергии подоцна во живитот. Од вториот до шестиот ден на лактацијата бебето се храни со т.н преодно млеко, а од 7 ден до три недели од лактацијата се формира веке т.н. зрело млеко кое понатаму ги задоволува сите потреби  на Вашето бебе.

Уникатно по својот состав
Мајчиното  млеко содржи белковини од сурутка и казеин, јаглени хидрати во облик на лактоза, масти вклучувајки ги и полинезаситените масни киселини со долги ланци (многу важни  за развојот  на мозокот на Вашето  бебе), витамини и  минерали. Мајчиното  млеко ги  задоволува потребите  на Вашето  бебе да  може  да  расте и нормално да се развива, помага во развојот на имунолошкиот систем на бебето и го штити од болести. Така бебињата хранети со  мајчино млеко помал е ризикот од

Економски еколошки и општествени предности
Освен што е најдобра храна мајчиното млеко е синоним за инсттинкт, запознавање, препознавање, блискост, сигурност, љубов, заштита, безгришност, задоволство. На крај мајчиното млеко е совршено и достапно веднаш по  раѓањето, секогаш е свежо, има идеална температура, совршено заштитено и секако беплатно. Како најекономична, евтина храна, доењето е корисно и за семејството. Допонителните ефекти на развој на поздрава популација води кон намалени трошоци за здравствена заштита, од што корист има и пошироката општествена заедница.

The post МАЈЧИНО МЛЕКО – се што му е потребно на вашето доенче appeared first on Аптеки PlusPharma.

Кога се појавуваат?

Коликите најчесто се појавуваат пред втората недела од животот, а  престануваат или нивниот интензитет се намалувасо полни 3 месеци. Во првите 3-4 месециод животот на бебето,коликите(грчевите)се најчеста појава. Се појавуваат кај 20-40% од бебињата и тоа подеднакво често кај доените и кај бебињата на адаптирано млеко.Тие се случуваат наеднаш од „чиста мира“и траат и по неколку часа. Проследенисе со неутешно плачење на бебето, вознемиреност, нарушување  на сонот и на хранењето, а нарушено е и расположението на целото семејство. Најчесто се појавуваат попладне и навечери тоасо поголем  интензитет, а може да се појавуваат и преку цел ден и во текот на ноќта.

Дали се работи за болест?

НЕ, грчевите не се болест туку нормална појава.Тоа  е состојба во која децата се вознемирени и плачат, но воедно тоа се здрави децаи деца коипримаат храна икоиодлично напредуваат.

Кои се причините?

Причините за појавата на грчеви на науката не исе целосно познати и точниот етиолошки  фактор не е определен.Постојат неколку теории за настанувањето на грчевите:

• бебето не поднесува млеко,
• гастро-интестиналниот тракт не е доволно развиен,па се појавуваат спазми,
• привремена хормонска нерамнотежа,
• бебињата цицаат многу бргу,што води до полнење на цревата со воздух, нивно растегање и надуеност,
• преголема чувствителност на нервниот систем на бебето во однос на надворешната средина и прием на многу стимулации истовремено.

Моментално,како најрелевантни се сметаат теориите за незрелост на дигестивниот и  нервниот систем кај бебето, додека теоријата за влијанието на мајчината исхрана на грчевите кај бебето е застарена. Ова значи дека мајката може да јаде разновидна храна без притоа таа да е фактор за појава на грчевите кај бебето. Значи,се работи за  нормална развојна појава која бебето ја чувствува како неудобности грч. Се смета дека не е болка,затоа што е докажанодека нивото на кортизол (хормон на стрес) кај бебињатакои имаат грчеви не е поголем од кортизонот кај ониекои немаат.

 Како треба да се третираат инфантилните колики(грчеви)?

Лекување на грчевите со лекови не е потребно. Она што може да се сугерира и да биде од помош е:

• информирање на родителите за тоа што се инфантилни колики,
• мануелни масажина стомачето на бебето,
• ставање на топла пелена и легнување на бебето на страна со свиткани нозе,
• редовно подждригнување на бебето по секој оброк,
• ублажуање на инфантилнитеколикисодавање пробиотици. Утврдено е дека бебињата кои имаат инфантилни колики имаат пониско ниво на пробиотиски бактерии во гастро-интестиналниот тракт,така што давањето пробиотици доведува до колонизација идо намалување на јачината или до губење на грчевите кај бебето. Притоа,треба да се знае дека пробиотикот нема несакани ефекти и се дава онолку колку што е потребно,
• Давањето препарати кои содржат симетикон не даваат значајни резултати, и се применуваат онаму каде грчевите се последица од голтање воздух.

Инфантилните грчеви се исто што иникнувањето заби, проодувањето, прозборувањето односно само уште една фаза во созревањето навашето дете.

The post ГРЧЕВИ КАЈ НОВОРОДЕНЧИЊА – Нормална појава или причина за загриженост appeared first on Аптеки PlusPharma.

Родителите се првиот и најважниот пример на децата за нивен правилен физички и психички развој. Стилот на воспитување што го применуваат родителите влијае врз сите аспекти на детскиот живот, од нивната телесна тежина, па до нивната самодоверба. Затоа е важно да го изберете вистинскиот начин на кој ќе обезбедите и ќе поддржите здрав раст и развој, што ќе биде основа за патот по кој ќе продолжат како возрасни личности и ќе бидат продуктивни членови во општеството.

Психологијата денес идентификува 4 стилови на воспитување на децата. Секој има свои, посебни карактеристики и резултира со различни реакции и ефекти кај децата. Од друга страна, пак, секој однос родител-дете е различен, поради што и реално не е можно во секоја ситуација и кај секоја индивидуа да се применува само еден стил секогаш.

 Авторитарен (диктаторски) стил на воспитување

Моќта е главната карактеристика за овој стил на вршење на улогата на родител.
Авторитарните родители веруваат дека децата треба да ги почитуваат нивните правила без исклучок и без изговор.
Овој вид родители се познати по изјавата „Ќе биде како што јас ќе кажам!“ бидејќи единствено што ги интересира е послушност кај децата, и во никој случај преговарање. Постојано бараат, но никогаш не даваат.
Не им дозволуваат на децата да се вклучат во решавање на проблемот или во надминување на пречките. Наместо тоа, поставуваат правила и ги наметнуваат последиците, без разлика на мислењето на детето.
Употребуваат казни наместо дисциплина, што би значело дека наместо да ги научат децата како да носат правилни одлуки, сметаат дека децата треба да зажалат за своите грешки. Децата на овие родители следат правила и понатаму во текот на животот како возрасни личности. Но, кај нив е зголемен ризикот за појава на проблеми со самодовербата, затоа што во детството нивното мислење никогаш не било важно и вреднувано.
Овие деца може да станат агресивни или непријателски расположени кон средината. Најчесто се фокусираат на гневот што го чувствуваат кон своите родители, наместо на својата иднина и на тоа како да ги направат работите подобро. Многу често стануваат и одлични лажговци со цел да избегнат казни.

Авторитативен (демократски) стил на воспитување

Дали денот на вашите деца е испланиран однапред, со точно време на заспивање и со други домашни правила?
Дали следуваат казни доколку не се почитуваат правилата?
Дали децата разбираат што очекувате од нив?
Дали децата се чувствуваат слободни да разговараат со вас за сè, без страв од осуда, негативен коментар или казна?
Многу се трудите да создадете и да одржите позитивна врска со децата полна со љубов и со разбирање.
На децата им ги објаснувате причините што се во заднина на вашите правила.

Наметнувате правила и последици, но ги земате предвид чувствата и мислењата на децата. Овој стил на воспитување ги признава и ги вреднува мислењата на децата, но истовремено им става до знаење на децата дека возрасните се главни во ситуацијата.Авторитативните родители учат од секоја ситуација и работат на превенирање на проблеми во однесувањето уште пред да се случат. Употребуваат стратегија на позитивна дисциплина (како пофалба и награда) за да поттикнат добро однесување. Овој вид родители имаат високи очекувања од своите деца, но и трпение, разбирање и поддршка за децата. Децата на авторитативните родители најчесто се среќни и успешни и, како возрасни личности, се одговорни, способни да носат добри одлуки и да проценат ризици, и слободни во изразувањето на сопствените чувства и ставови.

Попустлив стил на воспитување

Поставувате правила, но најчесто ни вие (родителите) не се придржувате кон нив, ниту ги поттикнувате децата да ги почитуваат. Не наметнувате последици или казни често. Сметате дека децата најдобро ќе научат доколку родителите влијаат што помалку врз нив. Попустливите родители се умерени, благи во реакциите, најчесто се вклучуваат само кога се работи за некој сериозен проблем. Овие родители секогаш даваат, никогаш не бараат од децата и се трудат да избегнат соочување или судир со децата. Полни се со љубов и со грижа за децата, но тоа не е доволно, а во овој случај и помалку вредно од негативните ефекти што ги постигнуваат со избегнувањето на казните и со немањето правила во домот. За овие родители „децата ќе бидат деца“ и затоа секогаш простуваат, а кога ќе се одлучат за казна, најчесто и не се истрајни во нејзиното спроведување. Овој стил на воспитување, родителите ги прави повеќе другари со децата отколку родители. Како и најдобриот другар, тука се за да ги ислушаат децата и нивните проблеми, но не и за да ги охрабрат и за да ги одвлечат од лошото однесување или од лошите избори што можат да ги направат. Децата на овие родители најчесто не напредуваат академски, не признаваат авторитет и правила, поради што често имаат проблеми во однесувањето кон останатите. Многу често се тажни и речиси без самодоверба. Здравите навики на кои треба родителите да ги научат децата се од психичка и физичка природа. Покрај проблемите во однесувањето, овие деца како возрасни личности страдаат и од преголема телесна тежина, затоа што многу често брзата храна им била храна од избор, а родителите не ги ограничиле ниту ги едуцирале за влијанието на тој вид храна врз здравјето.

Незаинтересиран стил на воспитување

Не ги прашуваат децата за денот поминат во училиште или за домашните задачи. Најчесто не знаат каде им се децата и со кого се дружат. Не поминуваат многу време со децата. Незаинтересираните родители очекуваат децата сами да се воспитаат. Не им даваат насоки, не ги негуваат, ниту создаваат или развиваат некаков однос со децата. Ова е најлошиот стил на воспитување. Иако ваквиот однос кон децата не смее да биде оправдан со какви било изговори, сепак треба да се каже дека има најразлични ситуации кои доведуваат до незаинтересирани родители. Некогаш се здравствени причини, родители кај кои одеднаш се појавила одредена ментална болест или станале зависници од дроги. Некогаш им недостасува знаење за детскиот развој, а некогаш се обземени со други проблеми како работа (пр. често патуваат), сметки или водење на домаќинството. Децата на незаинтересираните родители секогаш имаат проблем со самодовербата, лоши ученици се, најчесто професионално не напредуваат и се мачат со егзистенцијата и, на крајот, најчесто страдаат од депресија.

Секојдневната практика покажува дека родителите не спаѓааат само во една категорија, туку во зависност од ситуацијата, на пример, еднаш се попустливи, друг пат се авторитативни. Многу често авторитарните родители одат од една во друга крајност, кога ќе претераат со казните, тогаш се премногу попустливи и дозволуваат сè, како надомест за преголемата строгост, што ги збунува децата уште повеќе.

Секој дом е универзитет, a секој родител професор. – Махатма Ганди

The post РОДИТЕЛСКИ СТИЛОВИ НА ВОСПИТУВАЊЕ – Kакви родители сме? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Најчести физиолошки промени на кожата кај новороденчињата можат да бидат:

1. Хематоми и петехии по кожата кои се јавуваат заради притисокот на родилните патишта врз новороденчето.
2. Макуларен хемангион (проширени крвни садови) кој се наоѓа најчесто во окципиталниот предел на главата, на очните капаци, коренот на носот и спонтано се губи до крајот на првата година.
3. Милии-ситни бели точки на носот, брадата, образите кои спонтано поминуваат во тек на првиот месец.
4. Монголска пега или темносина пребоеност на кожата во пределот на тртната коска и се јавува кај потемно обоена популација.
5. Присуство на лануго влакненца (ситни, меки влакненца) најчесто по грбот и челото кои обично спонтано паѓаат кон крајот на првиот месец.
6. Физиолошко црвенило на кожата на новороденото кое се јавува како реакција на дразбите од надворешната средина. Оваа промена се губи за 12 до 24 часа по раѓањето.

ЗОШТО СЕ ЈАВУВААТ ПРОМЕНИ НА КОЖАТА

Заради големата површина и директниот контакт со надворешната средина, можноста за појава на разни патолошки промени на кожата е многу голема.
Кожата природно сама се брани од разни нечистотии преку процесите на регенерација.На регенеративните супстанции кои се лачат од клетките на кожата за да можат да делуваат потребна им е водена средина , па кожата синтетизира гама-линолеинска киселина која не дозволува испарување на водата од површинските слоеви на кожата и спречува продор на разни нечистотии од надвор.Меѓутоа одредени хемикалии кои се составен дел од средствата за капење или од загадениот воздух „ја разложуваат” кожата, посебно кога не е доволно негувана или ако постои генетски ензимски дефицит во синтеза на кожната бариера.

ПРАВИЛНАТА ХИГИЕНА НА ПРВО МЕСТО

Здравата кожа треба секојдневно да се капe со топла вода и беби сапун или шампон. Потоа  се нанесува  заштитен бебешки крем на сите делови на телото изложени на дејство на урината и столицата како и сите набори на кожата подложни на оштетување (околу вратот, под пазувите). Останатите делови од кожата се мачкаат ако таа е подложна кон сушење од различни влијанија, а на нормалната кожа не и се потребни креми за нега.

Кај нагласено чувствителна кожа кај некои од новородените може да се користат емолиентни креми кои делуваат смирувачки и не ја оштетувваат природната бариера.

При појава на пеленски дерматитис- црвенило и иритирана кожа во пределот на пелените треба да се подобри локалната хигиена, почесто менување на пелените, миење со топла вода, по потреба да се аплицира цинк оксидна крема. Кај себороичниот дерматитис кој се манифестира со жолти, дебели скрами на главата потребно е секојдневно миење на главата со шампон, испирање со топла вода и чешлање со густ чешел по потреба премачкување со бебешки масла. Рана појава на црвенило и ситен осип со јадеж кој обично почнува на образите или вратот може да е знак за појава на атописки дерматитис,  за што е неопходна консултација и соодветен третман  пропишан од матичен педијатар.

БИДЕТЕ ВНИМЕТАЛИ   

• Примената на влажни марамчиња  да се сведе на минимум, посебно оние кои содржат алкохол и парфеми.
• Да се избегнуваат бебешки пудри за нега на кожата.
• Да не се затоплува прекумерно новороденчето.
• Да не се изложува на директни сончеви зраци.

Д.р Олгица Николовска
Спец. педијатар
ПЗУ Поликлиника РЕС ХУМАНА Скопје

The post КОЖА НА НОВОРОДЕНЧИЊА се што треба да знаете appeared first on Аптеки PlusPharma.

Сонот е подеднакво важен колку и здравата исхрана и физичката активност. Со добар сон на телото му се овозможува да се ослободи од сиот вишок на штетни материи акумулирани во текот на денот. Мускулите, меѓу кои е и срцето, се обновуваат за време на спиењето.

Колку сон е доволно за децата?
Должината на сонот во голема мера зависи од возраста на детето:

• новороденчиња не постари од 2 месеци – 10 до 18 часа сон вкупно (со неколку паузи од 1-3 часа кога се будни)
• бебиња од 3–12 месеци од 9 до 14 часа (со 2 дремки од по 2 часа во текот на денот)
• деца од 1–3 години од 12 до 14 часа (со 1 дремка во текот на денот)
• деца од 3–5 години од 11 до13 часа
• деца од 5–12 години од 10 до 11 часа
• тинејџери 8 до 10 часаСепак, треба да се има на ум дека овие вредности се менливи и може да бидат различни за секое дете, бидејќи на истите влијаат и други фактори, како што се: температурата, самата околина, наследните фактори и др.

  
  Постигнувањето на правилен распоред на спиење и будење е еден од главните цели за детето и за неговиот правилен емоционален развој. Промените во животот на детето, промените на неговите навики и тензичните семејни односи можат негативно да делуваат врз распоредот на спиење.

Навиките ги креираме ние

Во брзото и хаотично време во кое живееме, децата најчесто се препуштени сами на себе. Родителите работат сè повеќе и сè подолго, па времето потребно за здрави семејни односи и креирање на здрави навики е сè пократко. Во контекст на ова, сè почесто ги изоставуваме ритуалите важни за процесот на спиење.

Почнувајќи од новороденчињата, сите деца треба да имаат ритуал за заспивање што трае не повеќе од 30–40 минути со вклучено капење. И исто време на заспивање секоја вечер. За децата до 10 годишна возраст тоа значи дека најдоцна до 21 часот веќе треба да се во кревет. И тинејџерите не треба да се исклучок од правилата за одење во кревет. Кај нив, покрај природната желба да се биде буден во текот на доцните часови, неконтролираната употреба на електронски уреди дополнително ја комплицира состојбата. Воведување на некаков ред и држење на ситуацијата под контрола е важно и за оваа возрасна група. Собата за спиење треба да биде затемнета, проветрена и со нормална температура, без електронски уреди на кои местото не им е во оваа соба. Употребата на телефон, таблет или компјутер непосредно пред спиење може да го намали за 22% нивото на мелатонин во организмот, супстанца што природно се создава во организмот навечер и му сигнализира на телото дека е време за спиење.Децата пожелно е да имаат омилена играчка за спиење и омилена приказна за заспивање.Ако детете потешко заспива, тогаш погрижете се креветот да му симболизира само спиење, но не и место каде може да игра или пишува домашна задача.Ноќниот амбиент во домот треба да е релаксирачки и смирен. Избегнувајте расправии и дискусии кои можат да предизвикаат анксиозност пред спиење.

 Важноста на добриот сон

1. Сонот го подобрува растењето
   Хормонот на раст примарно се ослободува за време на длабок сон. Природата се погрижила бебињата да го добијат потребниот раст, така што околу 50% од времето го поминуваат во длабок сон. Квалитетниот сон е важен за нормален раст за сите деца генерално, само што кај најмалите, разликата во растот е воочлива од ден на ден.
2. Сонот влијае врз телесната тежина

Сè поголем број докази покажуваат дека премалку сон кај децата доведува до гојазност, почнувајќи уште од најмала возраст. Секој плач на бебето не е заради храна. Доколку родителите се едуцираат за разликите во плачот за храна и плачот за друга итна потреба на бебето и како да го утешат, а да не користат храна при тоа, тогаш е голема веројатноста дека бебињата ќе спијат подобро, и помала е веројатноста дека ќе бидат гојазни.

Врската меѓу недостатокот на сон и хормонот што ни сигнализира кога сме сити (лептин) е присутна уште од раѓање. Па така и децата кои не спијат доволно и се изморени, имаат тендеција постојано да бараат храна и тоа најчесто со висока содржина на масти или јаглехидрати, а од друга страна, повеќе седат или лежат (но не спијат), што не придонесува за согорување на калориите.

3. Сонот помага во борбата против настинките

За време на спиењето, кај децата (и возрасните) се создаваат протеини (цитокини) со кои организмот се бори против инфекции, настинки и стрес. Помалку сон, значи и помалку од овие протеини „подготвени за борба“.

4. Со повеќе сон до помалку повреди

Децата стануваат несмасни и повеќе импулсивни кога спијат помалку од потребното. Ова е особено изразено кај децата на училишна возраст кои спијат помалку од 9 часа секоја вечер.

5. Сонот ги подобрува способноста за учење и концентрацијата

Кај децата до 3 годишна возраст кои континуирано спијат помалку од 10 часа секоја вечер, постои 3 пати поголема веројатност да се јават проблеми со хиперактивност, импулсивност и анксиозност до 6-тата година од животот. Децата што се изморени и ненаспани првично се борат против заморот (природна реакција на организмот) или, поточно, се обидуваат да останат будни и заинтересирани за случувањата.Тоа резултира со поголемо лачење на хормони што ги прави хипер будни, но исцрпени. Наскоро следува фазата на нерасположени и нервозни. Со вакво расположение во никој случај не можат да бидат внимателни и да учат. Вака „наелектризирани“ не можат лесно ни да заспијат.

Поголемиот број деца после 5-тата година ја губат потребата за дремка во текот на денот. Сепак,  дремките во текот на денот за децата што одат на училиште се вистинска магија за нивната способност за брзо помнење и учење. Сонот му е потребен на мозокот за да може да ги потврди работите што ги научил во текот на денот и да ги зачува долгорочно. Недостатокот на сон кај децата може да биде поврзан  со лоши резултати и ниски оценки во училиште.

The post Добриот сон – половина здравје appeared first on Аптеки PlusPharma.

„Какви родители – такви деца“ е одамна позната изрека која, секако, има свое значење. Каков е односот меѓу родителите, такви ќе бидат и децата – можеби е вистинско дополнение на оваа изрека.

Различни улоги

Добар и лош полицаец. Речиси секој родител се нашол во ваква улога кога станува збор за воспитување на децата. Често може да се слушне како еден од родителите ја има улогата на строг, додека другиот – на попустлив и мек. Кога мајката и таткото имаат различни улоги, децата знаат на кој родител за што треба да му се обратат. Во ваквата поделба нема ништо лошо освен погрешнотo етикетирање на родителите како добар или како лош. Доколку само едниот родител поставува барања кон детето, а другиот е целосно одземен од таквата улога, односот и поврзаноста во релацијата родител-дете би можел да се наруши. Доколку мама и тато не се сложни во начинот на воспитување, тогаш детето не се учи што е добро, а што лошо или што е дозволено, а што е недозволено однесување. На овој начин, децата се збунети и несигурни. Доколку едниот родител охрабрува и поддржува одредено однесување кај детето, а другиот родител е против тоа и го осудува, детето нема да биде сигурно во себе и во своите постапки, ниту пак во своите родители и во нивните реакции.

 Двонасочен однос

Добар дел од карактеристиките на личноста децата ги наследуваат од своите родители, но добар дел од градењето на својот личен карактер и однесување ќе бидат преземени и усвоени од моделот и од климата која владее меѓу родителите и родителско-партнерскиот однос. Важно е да се знае дека и детето со својата индивидуалност, со склопот на личноста кој е карактеристичен само за него, влијае на тоа како родителите ќе го воспитуваат. Паметен и посветен родител со сигурност ќе почувствува и ќе знае на каква мерка неговото дете најдобро ќе реагира. Некое дете подобро ќе реагира на казна, друго, пак, ќе биде попродуктивно доколку почесто го пофалувате. Бидете паметен родител бидејќи здравата средина, мирот во куќата и здравиот психолошки развој на детето се најважни за секој родител.

Родителскиот сојуз и неговата функционалност се многу важни алки во системот наречен „семејство“. За да биде успешен овој сојуз, мора да го сочинуваат сложни членови, со иста мисија и со усогласени чекори и стратегија.

 Неколку совети:

• Никогаш не покажувајте различни воспитни ставови пред детето. Ставовите и за тоа кој е најдобар, утврдете ги во негово отсуство.
• Бидете рамноправни. Поделете ги задолженијата за да ви биде полесно.
• Бидете отворени во комуникацијата со детето. Создадете услови за детето да ви се доверува и на двајцата.
• Носете ги заедно одлуките за важни прашања.
• Поддржувајте се еден со друг во присуство на детето. На овој начин дејствувате одлучно и давате добар пример како мама и тато треба да се однесуваат.
• Не запоставувајте го брачниот однос. Задоволството од брачниот однос во голема мера влијае на успешноста и во другите семејни релации.
• Обидете се да се синхронизирате на ниво на сојуз, барања, пофалби и критики упатени кон однесувањето на детето.

The post ДОБАР И ЛОШ ПОЛИЦАЕЦ appeared first on Аптеки PlusPharma.

Здравјето започнува од устата, па оттука, одржувањето на здравјето на усната шуплина и денталното здравје се од особена важност.

The post КОГА ДА СЕ ЗАПОЧНЕ СО МИЕЊЕ НА ЗАБИТЕ КАЈ ДЕЦАТА? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Форми на злоупотреба

Веќе е вообичаено секојдневно да  читаме за опасностите и разните ситуации на кои се изложени нашите деца користејќи го интернетот, како и за разните форми на насилство реализирано преку овој канал кое неретко завршува и со  кобни последици.
Можеби најголемото зло е вовлекување на децата во порнографски, педофилски и слични форми на сексуална злоупотреба. Но покрај овие непосредни опасности, малолетните деца се изложени на контунуирано бомбардирање и со непристојни содржини  и штетни тематики  поврзани со религија, самоубиства, наркотици, говор на омраза и сл. Сајтови со тн. корисни совети и некредибилни текстови може да бидат многу опасни бидејќи навидум не изгледаат опасни, но имаат силно влијание врз младите со последици кои се во рангот на физички и ментални нарушувања, повреди па дури и смрт.

Притаено зло

За да биде проблемот далеку посложен жртвата најчесто наседнува на пријателски страни, содржини и понуди. Неретко напаѓачите се сосема легално регистрирани организации, клубови , советувалишта , невладини или хуманитарни асоцијации. Истите за цел имаат да таргетираат соодветни групи на млади луѓе на кој им е потребна токму нивната помош. Но за жал под велото на хуанизмот се крие притаено зло чии крајни цели се користење на децата за нивни лични потреби. Паралелно на овие постојат и страни и групи со јасна криминална структура кој делуваат сосема илегално но со добро поставена мрежа и структура. На крајот тука се вбројуваат и поединци најчесто психијатриски случаи кои имаат директен пристап до жртвата. Целите на овие поединци најчесто е реализација на контакти заради сексуална злоупотреба. Заедничката карактеристика на овие “ловци”е начинот на пристап кој е полн со емоции, сочувство и разбирање на потенцијалната жртва.

Најчести облици на злоуптреба на децата е:

Блудничење – Статистички ова е најчеста форма на злоуотреба. Секое четврто девојче и секое шесто момче имаат доживеано некаква форма на сексуална злоупотреба. Овие напади најчесто се случуваат преку социјалните мрежи, разноразни форуми и “чат”соби преку системот на лажно претставување.

Кражба – во директна или индиректна форма е уште една врста на злоупотреба. Преку разни облици на нудење помош и скенирање на профилот на малолетникот  се прават обиди за извлекување на важни информации, наплата на дадените услуги или пак директна кражба на податоци од сметки и банкарски картички.

Сугестија– наведување на жртвата кон практицирање на одредени ритуали, техники, диети, телесни вежби и сл. Оваа форма на напад може да биде и многу опасна бидејки може да резултира со последици по телесното и ментално здравје, болести па и смртни исходи.

Насилство – ваквиот тип на злоупотреба опфаќа вовлекување на малолетникот во дискусии и групи кои подтикнуваат говор на омраза,  напади на приватност, ширење на насилни пораки, навредливи коментари и слични форми на злобно и недолично однесување. Тука се вклучени и форми на исмејување поврзано со статусот, физичкиот изглед и карактерот на жртвата која е цел на ваков напад.

Бело робје– можеби најтешката форма на злоупотреба која може да е резултат на претходна обработка или напад на жртвата со други форми како претходница, со цел истата да биде доведена пред свршен чин и крајно изманипулирана. За жал овој вид на злоупотреба е добро организиран, зема се поголем замав и е контролиран од моќни криминогени структури.

Дали е можна заштита

Заштиитата на децата подразбира психичка, физичка и морална безбедност на детето во текот на активностите кои ги изведува на интернет. Овде покрај пребарувањето, разговорите, социјаните мрежи,  се вклучени и активностите кои детето ги прави  во едукативни цели (барање на информации, зададени задачи од учииште и сл). Целта е да се заштитат децата од непримерните содржини , негативте ефекти  од користењето на интернетот како и подигање на свеста за последиците од оваа виртуална свера. Многу е важно да се осознае  кој е прагот на впуштање во дигиталниот свет за да истиот биде безбеден и без последици.

Колку родителите го познаваат интернетот

Сепак се чини дека главниот проблем не е во технологијата или начините кои ќе овозможат безбеден пристап , туку нивото на познавање на интернетот од страна на родителите, и грижата за тоа колку и како децата го поминуваат времето во текот на денот. За жал голем дел од децата  се оставени сами на себе и лично се заслужни за своето вопитување бидејќи родителите “страдаат”од недостаток на време

Не е интернетот тој кој ги оттуѓува или злоупотребува дeцата, туку  презафатеноста или негрижата на родителите!

Затоа најдобра заштита е времето кое ќе го посветите на вашите деца и секако лично да го разберете начинот на кој функционира интернетот. Без ваше познавање на овој свет можностите вашето дете да биде следна жртва се многу веројатни.
Секако тука се и низа на технолошки помагала во форма на софтвери и програми кои ке ви помогнат во секое време да ја следите активноста на вашето дете додека е наинтернет.  Исто така постјат и алатки преку кои ке се ограничи или забрани пристапот кон одредени страни или содржини.  Ова се таканаречени  програми за родителска заштита и контрола. Сепак за да искористите било каква форма на заштита неопходна е ваша  информатичка едукација и секако следење на трендовите кои ги следат и вашите деца.

The post ТЕМНАТА СТРАНА НА ИНТЕРНЕТ КОМУНИКАЦИИТЕ – Kако да ги заштитиме нашите најмили? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Дали моето дете е подготвено?

На детето му е потребно време за да се приспособи на престојот во градинката и да стекне доверба и сигурност во неа и во луѓето таму. Времето на приспособувањее специфично за секое дете и зависи од возраста на детето, неговиот темперамент и искуството кое го имало дотогаш (претходно одвојување, контакт со деца, претходни стресни искуства во животот). Приспособувањетона детето во голема мера зависи и од ставовите на родителите. Децата се многу интуитивни и чувствителни и реагираат на секоја промена на вашето расположение и сигурно ќе ја препознаат вашата реакција и ќе се однесуваат соодветно на тоа. Не заборавајте дека децата ве доживуваат како супер битија кои сè знаат и можат, па поради тоа и безрезервно ви веруваат.

Во процесот на приспособувањена престојот во градинка,одредени деца нема да покажуваат никакви реакции на промената на средината и новата околина, додека други можеби своето незадоволство ќе го изразат со многу бурни реакции и изразени проблеми на физиолошки (пр. проблеми со храна или спиење) или емоционален план (пр.плачење, фрустрација, лутина,агресивност).Одредена група деца покажува реакции нормални и очекувани за возраста и ситуацијата во која се нашле.

Подготовката за одење во градинка е подеднакво важна како за родителот така и за детето
Покрај одлуката кога да се пушти детето во градинка, која треба да е цврста и сигурна, треба да се увидат и некои емоционални доживувања кои се појавуваат кај децата, и секако и кај родителите. Речиси без исклучок, првите искуства и контактот со градинка е стрес и за децата и за родителите. Децата најчесто јавно и бучно сакаат да го избегнат тој стрес, додека, пак, кај родителите во најмала рака предизвикува измешани емоции на возбуда, радост, тага и страв.

Децата на возраст од една година најчесто при одвојување и при нова околина ќе рeагираат со неутешен плач, одбивање на контакт, ќе бидат повлечени или нема да се одвојуваат од својата цуцла лажливка, играчка или друг свој предмет. Можно е да имаат проблеми со исхраната или тешкотии со спиењето.
Некои деца ќе реагираат со регресивно однесување, односно ќе се вратат на однесувањето кое веќе го надраснале (пр. ќе се вратат на лазење, иако веќе знаат да одат).

Децата на возраст од година и пол до две, покрај плачењето и одбивањето на комуникација, често ќе манифестираат лутина и бурно ќе реагираат за време на разделбата со родителите.

Децата на возраст од три до пет години можеби нема толку да ги покажуваат своите емоции. Тие мирно ќе дојдат во градинката,но нема да се вклучуваат во активностите, нема да комуницираат со воспитувачите и/или децата, ниту,пак,ќе играат со нив. Можеби поголем дел од денот ќе го поминат молчејќи, во некој агол од просторијата, играјќи со некоја од своите играчки или со друг предмет, постојано прашувајќи кога ќе дојдат мама и тато. Некои деца на оваа возраст може бурно да реагираат во односот со другите деца, воспитувачи или родители; може да ги удираат другите деца, гласно да плачат, да протестираат или грчевито да се држат до родителите. Кај некои деца,реакциите ќе се појават веднаш, додека кај други подоцна.

„Сервисот“ на баба или градинка?
Уште едно од низата прашања без вистински одговор. Дали чувањето на детето да го доверите на баба и дедо или, сепак, во градинка? Бабите и дедовците се, секако, бесплатни, секогаш достапни, но често и во поодминати години и болежливи. Нивните лица им се познати на децата, им даваат неизмерна љубов и нежност. Меѓутоа, вратата за размазување и за создавање свет каде сèе дозволено е повеќе од отворена. Можеби за краток период ова е добро решение ако имате поставено јасни граници.

Како да му помогнете на детето да се приспособи што побрзо и полесно?

–  Пред поаѓање во градинка,зборувајте за градинката со насмевка и истакнете ги убавите страни на престојот (игра, дружење). Зборувајте му како е тоа интересно и забавно место каде ќе стекненови пријателства. Зборувајте му за активностите во кои ќе биде вклучено. Зборувајте позитивно и оптимистично, но бидете секогаш реални!
–  Доведете го детето во градинката пред да почне со приспособување, покажете му какоизгледаат градинката и дворот. Нека види како си играат таму децата и ако постои можност придружете им се.
–  Покажете му на детето дека сте горди што е доволно возрасно да може да оди во јасли иливоградинка и да биде таму без вас.
–  Одговорете на сите прашања од детето во врска со градинката.
–  Кажете му на детето кој ќе го носи и ќе го зема од градинка.
–  Поттикнете ги неговите социјални вештини–потрудете се периодот пред да тргне во градинка интензивно да биде во контакт со други дечиња приближно на негова возраст.

Често посетувајте детски игралишта и надгледувајте го неговото однесување.
–  Приспособете го ритамот на животот на детето дома со ритамот во градинката (одредете време кога се јаде, спие, игра).
–  Кога детето ќе почне да оди во градинка,убаво е првите две недели да останува пократко време (првиот ден еден час, вториот ден два часа, при што распоредот на престој ќе го договорите со воспитувачките).
–  За децата од 3-5 години престојот во првите денови може да биде и подолг, но секогаш да биде во време на игра. Времето за одмор е критично,па треба да го оставите за подоцна, кога детето ќе се навикне на просторот.
–  Добро е детето во градинка да носи т.н. преоден објект – некоја драга играчка на детето или предмет кој му дава сигурност (шишенце, ќебенце, мече).

Што нема да помогне

–  Не покажувајте вознемиреност, страв, тага, но ни претерана радост. Објаснете му на детето дека градинката е негова работа како што и вие имате своја.
–  Не напуштајте го детето брзо и со бегање. Тоа ќе го вознемири детето.
–  Не одолговлекувајтегоразделувањето. Тоа само ќе го вознемири детето.
–  Адаптацијата не треба да се прекинува затоа што со тоа на детето му се дава порака дека ако доволно плаче и прави сцени,не мора во градинка. Од друга страна,повторната адаптација е многу потешка и трае подолго.

Вистинската формула како да се издржи адаптациониот период во градинка е индивидуален баланс. Трпението за да се постигне тој баланс е клучно. Имено, детето ќе се приспособува со свое темпо, кое не значи дека ќе биде праволиниско. Односно, првата недела може да биде помалку стресна за детето од втората или третата. Важно е да му го дадете просторот и времето на своето дете и да тагува и постепено да се приближува кон градинката. Но, никако да го прекине процесот. Бидете трпеливи и не споменувајте ја градинката во контекст на казна (ако си непослушен ќе одиш утре во градинка или ќе ѝкажам на учителката дека дома си непослушен).

Имајте доверба во системот и во воспитувачките

Многу е  важно да им се верува на негувателките и воспитувачките особено за темпото на адаптација. Градејќи го тој однос врз доверба, ќе му помогнете и на вашето дете да се опушти и да верува во новата средина.

За детето велиме дека е адаптирано на градинка тогаш кога своеволно заминува во неа, кога е спонтано и кога слободно си игра.

The post Време е за градинка appeared first on Аптеки PlusPharma.

ФАКТОРИ НА РИЗИК
Особено се чувствителни децата кои престојуваат во градинките и училиштата каде едни со други постојано си ги пренесуваат инфекциите. Значи зголемен е ризикот од инфекти во колективните престои. Колку се децата помали толку е помал и понезрел нивниот имунолошки систем. Колку инфектот ќе го нападне организмот зависи од вирулентноста на истиот, но од друга страна и од зрелоста на имунолошкиот систем, начинот на живот и исхраната кај децата.

СИМПТОМИ
Во 80 % и повеќе инфектите се од вирусно потекло. Вирусните инфекции претежно ги засегнуваат горните респираторни патишта со симптоми на течење на носот, кивање, кашлица и температура, а во голем број случаи се пратени со проливести столици, повраќање и болки во стомачето. Во текот на инфектот покрај носот и грлото, можат да бидат засегнати и белите дробови (со свирежи и отежнато дишење) како и ушите пропратено со болка и плач на детето.

Кога се работи за бактериска инфекција која го напаѓа грлото, се јавува гушоболка, отежнато голтање, температура, а можно е да има надразнителна кашлица како и оток на подвиличните лимфни јазли. Бактериската инфекција на белите дробови може да е пропратена со температура, кашлица и отежнато дишење.

Вирусната инфекција со целата симптоматологија, пропратена и со висока температура, може да ја совлада организмот, но може и да се искомплицира со секундарна бактериска инфекција. Затоа кога децата се со вироза ние сме внимателни, а по 3-4 дена секако вршиме контролен преглед.

За правилна дијагноза важна е анамнезата од родителите, клиничкиот преглед и лабораториските и други анализи.

СООДВЕТНА И НАВРЕМЕНА ТЕРАПИЈА

Вирусната инфекција ќе ја совладаме со добра хидрација – пиење доволно течности, туширање и соодветна исхрана богата со витамини и минерали. Температурата ќе ја контролираме со давање електролитни и други течности, туширање и подоцна (Т над 38^оС) со давање на антипиретици од парацетамолски и ибупрофенски тип. Вирусните инфекции никогаш не се третираат со антибиотици.

Секако, бактериските инфекции ги третираме со антибиотици, кога покрај клиничката слика кон нив нè упатуваат и лабораториските анализи, позитивните брисеви со антибиограм и индикаторите за инфламаторниот процес. По потреба вклучуваме и РТГ преглед. Секогаш кога треба да се даде антибиотик тој треба да биде соодветен по проценка на педијатарот, добро дозиран и доволно долго даден. Секогаш давањето антибиотик да биде пропратено со давање пробиотик. Симптоматската терапија да се даде соодветно по потреба.

Трпеливоста од страна на родителите е многу важна. Никогаш да не се брза со давање на антибиотик и да не се посега детето на своја рака да се лекува со антибиотик. Незрелиот имунолошки систем, повторувачките инфекции и честото давање антибиотици (многу често непотребно) водат до секундарен имунодефицит кај детето. 

Со цел да го поткрепиме имунолошкиот систем кај детето, особено кај децата во колективни престои, деца кои страдаат од чести инфекции, советуваме: здрав начин на живот, соодветна разновидна исхрана со доволна витаминска-поддршка, додавање пробиотик и имуностимулатори, како и редовна имунизација. Да се подигне свесноста кај населението и да се укаже дека антибиотиците колку можат да помогнат, толку можат да му наштетат на детето.

Пораката на педијатрите е секогаш да се работи во интерес на детето.

ПЗУ Ординација по педијатрија
„Д-р Светлана Зотовска“ – Скопје

The post ВИРУСНИ И БАКТЕРИСКИ ИНФЕКЦИИ КАЈ ДЕЦАТА appeared first on Аптеки PlusPharma.

Како да се справиме и како да бидеме добар пример за добро однесување?

The post РОДИТЕЛСТВО – најголема привилегија appeared first on Аптеки PlusPharma.

Краткорочни решенија

Сидро

Не учете ги и не принудувајте ги вашите деца да ги потиснуваат емоциите.

The post ТИЕ СЕ САМО ДЕЦА appeared first on Аптеки PlusPharma.

За почеток наоружајте се со оптимизам

Многу е важно да се разговара со детето и да му објасните дека веќе е време кога треба само да спие во својот кревет. Бидете оптимисти и охрабрувајте го детето за тоа. Доколку негодува, секогаш бидете смирени. Дури и кога сте на крајот од трпението, бидете одлучни и секогаш во настојувањата внесувајте доза хумор.

Направете соодветен амбиент

Приспособете ја детската соба или катчето во кое е сместен креветот соодветно за возраста и за афинитетите на детето. Изборот на формата на креветчето и неговата боја може да го олеснат процесот, па детето полесно да го прифати новото место за спиење. Ѕидовите можете да ги украсите со слики од омилените ликови, а на таванот можете да поставите ѕвездено небо на кое секој ден може да дополнувате по една звезда како награда. Омилената кадифена играчка нека биде придружникот со кој некое време вашето дете ќе го дели своето креветче.

Внимавајте на пладневното спиење

Доколку детето спие преку ден, обидете се да го контролирате времето. Најдобро е ако овој пладневен одмор завршува некаде до 14.00 часот. Ограничете го дневниот одмор на најмногу 2 часа. Доколку детето спие повеќе и подоцна во текот на пладнето,  многу потешко ќе оди вечерното заспивање, па можни се многу други изговори и барања. Создадете услови детето природно да го совлада потребата само да си легне.

Утврдете распоред и следете го

Нештата правете ги по утврден распоред. Со тек на време, тие ќе станат рутина и најава дека е време за спиење. По вечерното туширање, миењето на забите и читањето на омилените сказни, детето ќе биде подготвено да заспие. Во текот на овие активности, постојано потсетувајте го дека по нив, сам ќе оди во својот кревет. Правете го тоа на позитивен и охрабрувачки начин. Покажате му дека сте радосни и дека неговите постапки укажуваат дека тој полека станува доволно голем, па потребата да спиете заедно веќе и не е толку добра идеја.
Не прилегнувајте со него додека му читате. Можно е сонот попрво вас да ве совлада. Завршете со  читањето, кажете му дека го сакате, бакнете го и посакајте му добра ноќ.

Што ако ве повика или ако почне да плаче?

Доколку ви изгледа исплашено, останете мирни и настојувајте да го охрабрите, но немојте да го поттикнувате таквиот страв и да останувате во собата додека да заспие. Доколку детето е премногу вознемирено, бидете тивки и седете до неговиот кревет со минимален контакт. Само колку да забележи дека сте тука или со сосема мал контакт и нежен допир по косата или раката. Избегнувајте разговор и не вадете го од креветот. Кога целосно ќе се смири, повторно посакајте му добра ноќ и излезете од собата. Кажате му дека одите да се напиете вода или во тоалет и дека ќе се вратите повторно. Сепак, одржете го ветувањето и дојдете за некоја минута. Дотогаш, веројатно детето ќе заспие. Доколку сè уште е будно, пофалете го што останало во креветот и повторно излезете. Враќајте се сè додека не заспие, но најважно е да не чекате во собата додека да заспие.

Не затворајте ја вратата

Доколку детето го напушти креветот, нежно вратете го назад. Повторувајте го ова сè додека не заспие. Ова може да се повторува некое време, па затоа имајте трпение. Не затворајте ја вратата од собата во којашто детето спие, туку само подзатворете ја. Со затворена врата детето може да се чувствува исплашено, отфрлено или, пак, казнето, а вие ќе немате контрола што прави детето.

Добро е да бидете во близина

Пожелно е по заспивањето на детето и вие да појдете на спиење. Доколку детето се буди во текот на ноќта и ве бара или, пак, само ќе се појави во вашиот кревет, нежно вратете го во неговата соба и неговиот кревет и постапете исто како при заспивањето. Немојте да попуштате и да му дозволите да заврши во вашиот кревет. Ова само ќе го забави и ќе го отежне процесот на учење. Децата коишто редовно во текот на ноќта преминуваат во креветот на родителите, го доживуваат својот кревет само како привремено место за заспивање. Ова не само што им пречи на родителите, туку му штети и на детето, бидејќи го нарушува квалитетот на неговото спиење. Детето треба да разбере дека неговото место е постојано и безбедно за спиење.

И утрата се важни

Кога ќе се разбуди детето наутро,  покажете му ја вашата радост и задоволство за тоа што само било во својот кревет. Дајте му утринска доза љубов и милување и започнете го денот во хармонија.

Целта ги оправдува средствата

Повторувајте ги постапките секојдневно по истиот распоред, како при подготовките за заспивање, така и во текот на заспивање. Не обесхрабрувајте се ако резултатите не се видливи веднаш или не се во склад со вашите очекувања. Не заборавајте дека е ова процес на учење и дека ќе трае некое време. Како и за сè друго, и за овој процес успехот е неизбежен доколку останете доследни и истрајни. Привикнувањето на самостојно спиење е индивидуално. Кај деца на двегодишна возраст, вообичаено се доволни две до четири ноќи на привикнување и самостојно спиење. Некаде може да е потребно подолго време. Сепак, на крајот, детето ќе ги научи и ќе ги присвои новите навики на спиење.

The post КОГА БРАЧНИОТ КРЕВЕТ Е “ПОД ОКУПАЦИЈА” appeared first on Аптеки PlusPharma.

Реакцијата на постарото дете кога ќе се соочи со информацијата дека ќе добие братче или сестричка или, пак,кога ќе се сретне со новороденчето, зависи од неговата возраст и степенот на развој.

The post ПОДГОТВЕТЕ ГО ДЕТЕТО ЗА БРАТЧЕ ИЛИ СЕСТРИЧКА appeared first on Аптеки PlusPharma.