Ky kategorizim do t’ju ndihmojë të kuptoni se si ju pëlqen të komunikoni me të tjerët dhe nga buron energjia juaj – duke ju ndihmuar të përballeni më mirë me situata të ndryshme të jetës. Një kuptim më i thellë i llojeve të ndryshme të personalitetit mund t’ju ndihmojë gjithashtu për një komunikim më efektiv me njerëzit rreth jush.

Për një kohë të gjatë besohej se njerëzit janë ose introvertë ose ekstrovertë – pa asgjë në mes. Ekziston gjithashtu një bindje e përhapur gjerësisht se introvertët janë të turpshëm dhe të tërhequr, ndërsa ekstrovertët janë gazmor, të komunikueshëm dhe të shoqërueshëm. Por, në realitet personaliteti njerëzor është shumë më i ndërlikuar se kaq dhe psikologët i kanë hedhur poshtë prej kohësh këto ndarje të rrepta. Sot, ekspertët besojnë se është shumë më e dobishme që introversioni dhe ekstroversioni të shihen si një shkallë, në të cilën secili prej nesh gjendet diku – varësisht nga mënyra se si e marrim, drejtojmë dhe shpenzojmë energjinë tonë.

Nga vijnë termat “introvert” dhe “ekstrovert”?

Teoritë e introversionit dhe ekstroversionit u bënë të njohura në vitin 1921, kur psikoanalisti zviceran Karl Jung botoi një punim mbi llojet e personalitetit.
Gjatë kësaj periudhe, Jung ka studiuar marrëdhëniet terapeutike dhe mënyrën se si terapisti mund të ndikojë në marrëdhënien me klientin. Ai fillimisht i ndau njerëzit në dy grupe të kundërta:

Introvertë – e drejtojnë energjinë e tyre nga brenda dhe preferojnë aktivitete të menduara mirë dhe të pavarura.
Ekstrovertë – e drejtojnë energjinë e tyre drejt botës së jashtme dhe shijojnë shoqërinë e të tjerëve më shumë sesa vetminë.

Jung besonte se të dy tipet e marrin energjinë e tyre nga aktivitetet që u vijnë më natyrshëm. Megjithatë, shpejt e kuptoi se personaliteti njerëzor është shumë i ndërlikuar për t’u përshtatur vetëm në dy kategori – askush nuk është 100% introvert ose ekstrovert.

Më vonë, psikologu Hans Ajzenk e zhvilloi më tej teorinë e Jungut. Ai besonte se niveli i introversionit ose ekstroversionit varet nga fakti se sa të ndjeshëm jemi ndaj stimulimit nga mjedisi.
Sipas Ajzenk, introvertët kanë nevojë për më pak stimuj të jashtëm për t’u ndjerë të kënaqur, ndërsa ekstrovertët kanë nevojë për më shumë entuziazëm. Kështu, një introvert mund të shijojë një darkë të qetë me një mik të ngushtë, ndërsa një ekstrovert do të gjejë kënaqësi më të madhe në shoqërimin me një grup të madh njerëzish.
Hulumtimet e mëvonshme shkencore, duke përfshirë edhe skanimet e trurit, e mbështetën këtë teori. Ato treguan se njerëzit që konsiderohen më introvertë kanë një korteks prefrontal më të trashë, një pjesë e trurit që lidhet me planifikimin dhe të menduarit e thellë, ndërsa ekstrovertët më shpesh lidhen me impulsivitet.

Edhe pse sot termat introvert dhe ekstrovert përdoren gjerësisht, shpesh i barazojmë ato me drojën ose të folurit e tepërt, gjë që krijon një pamje të ngushtë dhe jo gjithmonë të saktë për personalitetin e dikujt.

Prandaj, më poshtë, do të shqyrtojmë se si duket në të vërtetë shkalla introvert-ekstrovert, sipas ekspertëve dhe pse vendi ku ndodheni është vetëm një pjesë e asaj që ju bën unik.

Çfarë do të thotë të jesh introvert?

Introvertët zakonisht janë persona më të qetë dhe më të rezervuar. Ata e drejtojnë energjinë e tyre drejt vetes dhe kalojnë shumë kohë duke u menduar thellë dhe duke përpunuar atë që po ndodh rreth tyre.

Shumë introvertë kanë nevojë për të kaluar kohë vetëm, për t’u çlodhur dhe për t’i “rimbushur bateritë” pas ndërveprimeve shoqërore, pasi socializimi ua harxhon energjinë në vend që t’ua japë.

Për shkak të nivelit të tyre më të ulët të ekstraversionit, introvertët shpesh i kanë karakteristikat e mëposhtme:

• preferojnë më shumë të dëgjojnë në vend që të flasin
• mësojnë duke vëzhguar
• janë më të qetë në shoqëri më të mëdha
• kanë një rreth të vogël, por të ngushtë miqsh
• funksionojnë më mirë kur punojnë vetëm
• shmangin situatat në të cilat janë në qendër të vëmendjes
• mbingarkohen lehtësisht nga stimulime të tepërta

Introvertët zakonisht janë shumë të vetëdijshëm dhe kanë zakon të analizojnë përvojat e tyre. Hulumtimet sugjerojnë se ata mund të përjetojnë emocione më intensivisht dhe kanë vështirësi në kontrollimin e tyre.

Ndonjëherë, ata mund të “shkëputen” nga situatat stresuese ose kaotike – si një lloj mekanizmi vetëmbrojtës.
Është e rëndësishme të theksohet se introversioni nuk do të thotë domosdoshmërisht drojë, parehati sociale ose ankth, por një mënyrë e ndryshme e përpunimit të botës.

Çfarë do të thotë të jesh ekstrovert?

Ekstrovertët janë persona të hapur dhe komunikues që lulëzojnë duke bashkëvepruar me të tjerët. Ata e marrin energjinë nga mjediset shoqërore dhe rrallë kanë nevojë për periudha të gjata vetmie. Përkundrazi, ata mund të ndihen të lodhur nëse janë vetëm për një kohë shumë të gjatë.

Ekstrovertët kërkojnë në mënyrë aktive stimulim shoqëror dhe shpesh ndihen rehat kur takojnë njerëz të rinj ose kur gjenden në situata të panjohura.
Karakteristikat e tjera të ekstrovertëve përfshijnë:

• një rreth të madh të njohurish dhe miqsh
• rehati në grupe të mëdha
• shprehje të hapur të mendimeve dhe ndjenjave
• spontanitet dhe përshtatje të shpejtë
• kënaqësi nga puna në ekip
• optimizëm dhe më pak tendencë për t’u shqetësuar për problemet

Hulumtimet tregojnë se ekstrovertët ndërmarrin më shpesh rreziqe, sepse truri i tyre është më i ndjeshëm ndaj dopaminës – hormonit të shpërblimit. Nga ana tjetër, te introvertët, sasia e tepërt e dopaminës mund të shkaktojë mbingarkesë.

Megjithatë, ekstroversioni është gjithashtu një shkallë, kështu që shumë njerëz ekstrovertë kanë edhe tipare introverte.

Çfarë është një ambivert?

Nëse e keni të vështirë ta përcaktoni veten si introvert ose ekstrovert, ka mundësi të jeni ambivert.
Ambivertët shfaqin karakteristika të të dy llojeve – ata mund të jenë ylli i festës, por gjithashtu të shijojnë një pasdite të qetë me një libër.
Ata janë fleksibël dhe përshtaten lehtësisht me situatën, duke ditur kur të tërhiqen dhe kur të aktivizohen.

Disa shenja të një personaliteti ambivert janë:

• shoqërim që është i këndshëm por edhe i lodhshëm
• nevojë për një ekuilibër midis vetmisë dhe shoqërimit
• shumë miq, por pak vërtet të afërt
• kënaqësi në punën individuale, ashtu edhe në ekip
• dashuri për bisedën, por edhe respekti për heshtjen

Shkencëtarët vlerësojnë se më shumë se gjysma e njerëzve janë ambivertë. Edhe pse ky fleksibilitet sjell shumë përparësi, ambivertët ndonjëherë ndiejnë presion për të përmbushur pritshmëritë e të tjerëve për atë se “kush janë”, gjë që mund të jetë e lodhshme.

A jeni introvert, ekstrovert ose ambivert?

Mund të keni tashmë një ndjesi se ku përkisni, por në realitet, shumica prej nesh gjenden diku në mes. Personaliteti mund të ndryshojë me kalimin e kohës – një fëmijë introvert mund të bëhet një i rritur ekstrovert dhe anasjelltas.

Hulumtimet tregojnë se lloji i personalitetit përcaktohet pjesërisht nga gjenetika dhe lidhet me mënyrën se si truri reagon ndaj dopaminës.
Të kuptuarit e personalitetit tonë mund të na ndihmojë të kuptojmë më mirë reagimet tona, të zbulojmë se çfarë na bën të lumtur dhe të jetojmë jetë më të përmbushur.
Por, është e rëndësishme ta shohim personalitetin si diçka fluide, diçka që zhvillohet bashkë me ne.

Siç thotë psikologu Adam Grant:

“Pavarësisht tipit juaj, fleksibiliteti është një cilësi që të gjithë mund ta kultivojmë. Imagjinoni personalitetin tuaj si një spirancë – jo për t’ju kufizuar, por për të mos ju lejuar të endeni shumë ndërsa eksploroni i mundësitë e reja”.

The post Të hapur për komunikim apo jo? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Me një numër gjithnjë e më të madh provash për ndikimet të mundshme negative ndaj gjumit, shëndetit mendor dhe ndërveprimeve sociale, jemi të vetëdijshëm se duhet ta reduktojmë përdorimin – por kjo shpesh është më e lehtë të thuhet sesa të bëhet. Për më tepër, teknologjitë inteligjente janë krijuar për të na mbajtur të angazhuar.

Megjithatë, ka vend për optimizëm: hulumtimet tregojnë se ekzistojnë shumë mënyra efektive për të reduktuar kohën para ekranit.

Çfarë është varësia nga telefonat inteligjentë?

Varësia nga telefonat inteligjentë është përdorimi i tepërt, i pakontrolluar dhe kompulsiv i telefonit në një mënyrë që ndërhyn në jetën e përditshme.
Shumica e njerëzve nuk mund t’i rezistojnë kontrollit të çdo njoftimi, duke ndier sikur duhet të përgjigjen menjëherë – nga frika se mos humbasin diçka, të zhgënjejnë dikë ose t’u grumbullohen njoftimet. Sipas ekspertëve, shenjat tipike të varësisë përfshijnë: ankthin pa telefon, largimin nga të dashurit dhe zakonin e marrjes së telefonit në dorë sapo mërzitemi ose jemi vetëm.

Pse telefonat janë kaq “infektues”? Hulumtimet tregojnë se ato stimulojnë çlirimin e dopaminës, hormonit të shpërblimit dhe kënaqësisë. Por, ndryshe nga zakonet e tjera që shkaktojnë dopaminë, siç është pirja e duhanit, varësia nga telefonat mund të jetë më e fortë sepse telefonin e mbajmë gjithmonë me vete.
Kompjuteri gjithashtu mund të shkaktojë një rritje të dopaminës, por pamundësia që ta mbajmë atë në xhep zvogëlon rrezikun e varësisë. Ndërsa telefonat inteligjentë janë të dizajnuar për të ofruar shpërblime të menjëhershme dhe lehtësisht të arritshme të dopaminës.

Ndikimi i varësisë nga telefonat inteligjentë

Nuk ka dyshim se teknologjia e ka lehtësuar jetën tonë. Komunikimi është më i thjeshtë, informacioni është i disponueshëm në një sekondë. Por, atëherë lind pyetja: nëse kemi kaq shumë përfitime, pse jemi më pak të lumtur se më parë?

Një studim i ri nga 6 vende anglishtfolëse tregon se të rinjtë janë dukshëm më pak të lumtur dhe kanë më shumë probleme të shëndetit mendor sesa brezat e mëparshëm. Një nga lidhjet më të qarta që kanë vënë re shkencëtarët është rënia e lumturisë paralelisht me rritjen e përdorimit të internetit.
Për shembull, një studim që zbuloi se adoleshentët britanikë janë më pak të lumturit në Evropë, arriti në përfundimin se rrjetet sociale ishin arsyeja kryesore. Një studim tjetër zbuloi se 3 nga 4 adoleshentë ndiheshin më të lumtur dhe më të qetë kur nuk kishin telefon.

Edhe pse pjesa më e madhe e hulumtimeve përqendrohet te të rinjtë, efektet janë të ngjashme për të gjitha moshat.

Përdorimi i telefonit mund të dëmtojë përqendrimin dhe aftësitë njohëse

Hulumtimet e lidhin përdorimin e shpeshtë të teknologjisë me përqendrim më të dobët, gjumë të çrregullt, izolim social dhe inteligjencë të reduktuar emocionale dhe sociale.
Madje edhe vetë prania e telefonit – në xhep, mbi tavolinë, i kthyer me ekranin poshtë ose në “heshtje” – mund të zvogëlojë vëmendjen dhe aftësitë njohëse. Ky fenomen njihet si efekti i “brain drain”.

Telefonat mund t’i dëmtojnë lidhjet shoqërore

Edhe pse telefonat na ndihmojnë të kontaktojmë me njerëz që janë larg, ka prova se ato mund t’i dobësojnë ndërveprimet ballë për ballë.
Edhe kur jeni me dikë, nëse e shikoni vazhdimisht telefonin, personi tjetër mund ta perceptojë atë si mungesë interesi. Hulumtimet tregojnë se edhe ndërveprimet më të shkurtra me njerëz të panjohur, janë të rëndësishme për mirëqenien tonë.

Për këtë arsye, përdorimi i telefonave inteligjentë lidhet me aftësi më të ulëta shoqërore, vetmi më të madhe dhe shkallë më të larta të ankthit dhe depresionit. Anasjelltas, zvogëlimi i përdorimit lidhet me shëndet më të mirë mendor.

Përdorimi i telefonit mund të dëmtojë gjumin

Telefonat inteligjentë ndikojnë negativisht në gjumin tonë sepse prishin ritmin cirkadian. Ata lëshojnë dritë blu e cila zvogëlon sekretimin e melatoninës – hormonit të gjumit.
Edhe të fjeturit me telefonin pranë kokës mund të çojë në zgjime të shpeshta për shkak të dridhjeve, njoftimeve ose zakonit “të kontrollojmë vetëm edhe diçka”.

A është koha një faktor kyç?

Edhe pse telefonat inteligjentë padyshim ndikojnë në mirëqenie, koha dhe mënyra e përdorimit luajnë një rol të madh.
Ekzistojnë prova që lojërat online, për shembull, mund të kenë efekte pozitive – të tilla si ulja e stresit, përmirësimi i humorit dhe forcimi i lidhjeve shoqërore. Por, nëse loja zgjat për orë të tëra, bëhet kundërproduktive, duke zëvendësuar aktivitetet që kanë vërtet rëndësi: lëvizjen, gjumin dhe qëndrimin në ajër të pastër.

7 mënyra për të zvogëluar përdorimin e telefonit

Hulumtimet tregojnë se gati një e treta e të rriturve dhe deri në 90% e të rinjve po përpiqen të reduktojnë kohën e kaluar para ekranit. Ja shtatë mënyra që mund të ndihmojnë:

1. Mbani telefonin në një dhomë tjetër ndërsa flini
Më shumë se 70% e njerëzve flenë me telefonin pranë tyre. Lini atë në një dhomë tjetër, investoni në një orë klasike zgjimi dhe krijoni një rutinë pa ekran para gjumit.

2. Riorganizoni ekranin kryesor
Një pamje minimaliste e ekranit kryesor mund të zvogëlojë tundimin. Mbani aplikacionet e dobishme përpara dhe ato që dëshironi t’i përdorni më pak – më larg.

3. Vendosni kufizime për përdorim
Si Apple ashtu edhe Android kanë mjete të shkëlqyera për ndjekjen dhe kufizimin e kohës para ekranit (Screen Time, Digital Wellbeing, Focus Mode).
Ekzistojnë gjithashtu edhe aplikacione si Freedom ose StayFocused, të cilat bllokojnë përkohësisht faqe ose aplikacione të caktuara.

4. Rregulloni njoftimet
Fikni të gjitha njoftimet e panevojshme në mënyrë që të mos bini në tundim.

5. Përdorni regjimin grayscale
Heqja e ngjyrave e bën telefonin tuaj dukshëm më pak joshës. Studimet tregojnë se grayscale mund të zvogëlojë kohën para ekranit me 22–50 minuta në ditë.

6. Gjeni një hobi
Kur kemi bezdi, zakonisht i drejtohemi telefonit. Bëni një plan me aktivitete: lexim, sport, kurs, hobi krijues.

7. Planifikoni periudha detoksifikimi digjital
Periudhat pa ekrane, plotësisht ose pjesërisht, shoqërohen me gjumë më të mirë, më pak stres dhe përqendrim më të mirë.

The post A është reale varësia nga telefoni? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Në një botë ku shpesh vendosim pritshmëri të larta dhe ushtrojmë presion mbi veten, zhvillimi i aftësisë së vetëdhembshurisë ka një rëndësi thelbësore. Vetëdhembshuria është shumë më tepër sesa një tendencë – na mëson të trajtojmë veten me të njëjtën mirësjellje dhe kujdes që ua tregojmë të tjerëve.

Hulumtimet tregojnë se të mësuarit për të qenë më të dhembshur ndaj vetes sjell përfitime të shumta si për shëndetin fizik ashtu edhe për atë mendor. Por, si duket kjo në praktikë?

Çfarë është vetëdhembshuria?

Fjala “dhembshuri” vjen nga fraza latine “të vuajmë së bashku”. Kjo nënkupton një vetëdije të thellë për dhimbjen e tjetrit dhe një dëshirë të sinqertë për të ndihmuar. Kur shohim dikë që po kalon një periudhë të vështirë dhe duam t’ia lehtësojmë me fjalë ngushëlluese ose një përqafim – kjo është dhembshuri.
Vetëdhembshuria është kur e drejtojmë të njëjtën qasje ndaj vetes. Kjo do të thotë të trajtojmë dobësitë dhe vështirësitë tona me të njëjtën mirësi, mirëkuptim dhe ngrohtësi siç do të trajtonim dikë që duam.

Të mësuarit e vetëdhembshurisë na lejon të kalojmë nëpër sfidat e jetës me më shumë butësi ndaj vetes. Në vend që të jemi të ashpër dhe vetëkritikë, mësojmë të trajtojmë veten me kujdes dhe durim.

Cilat janë përfitimet e vetëdhembshurisë?

Edhe pse në fillim mund të mos duket e natyrshme, praktikimi i vetëdhembshurisë mund të përmirësojë ndjeshëm shëndetin tonë, marrëdhëniet dhe mënyrën se si përballemi me vështirësitë e përditshme.

Si çdo aftësi tjetër, duhet kohë për t’u zhvilluar. Por, me kalimin e kohës, efektet bëhen gjithnjë e më të dukshme. Ja disa nga përfitimet më të rëndësishme:
Përmirëson mirëqenien mendore

Sipas ekspertëve të aplikacionit “Calm”, kur jemi të sjellshëm me veten, ka më shumë gjasa të ndihemi më të lumtur dhe më të qetë.
Hulumtimet tregojnë se vetëdhembshuria mund të ndihmojë në reduktimin e stresit, ankthit dhe mendimeve të trishtueshme, madje është e lidhur edhe me rezultate më të mira te personat me stress post-traumatik.

Nxit motivimin personal dhe optimizmin
Kur jemi më të ndjeshëm ndaj vetes, e kemi më të lehtë t’i shohim gabimet dhe sfidat si mundësi për të mësuar dhe rritur, e jo si dështime.
Një botëkuptim i tillë jo vetëm që nxit optimizmin, por edhe na inkurajon të jemi më të hapur ndaj përvojave dhe ndryshimeve të reja.

Përmirëson shëndetin fizik
Ekzistojnë prova që vetëdhembshuria ka një efekt pozitiv edhe në shëndetin fizik. Ende nuk është plotësisht e qartë pse, por besohet se njerëzit që e kanë zhvilluar vetëdhembshurinë bëjnë më shpesh zgjedhje më të shëndetshme – jo sepse ndihen të detyruar ose fajtorë, por sepse besojnë se e meritojnë atë.

Ndërton rezistencë
Jeta nuk është kurrë një rrugë e rrafshët, ka ngjitje, pastaj rënie, pak terren të sheshtë e kështu me radhë. Por, nëse mund të tregojmë dhembshuri në çaste të vështira, do t’i kapërcejmë pengesat më lehtë.

Nëse i japim vetes kohë dhe hapësirë ​​për të shëruar dhe vërtetuar emocionet tona, me kalimin e kohës do të forcojmë rezistencën tonë të brendshme.

Përmirëson marrëdhëniet me të tjerët
Kur jemi plot mirëkuptim dhe durim ndaj vetes, kjo natyrshëm ndikon edhe në marrëdhëniet tona. Zhvillojmë më shumë empati, tolerancë dhe aftësi për marrëdhënie më të sinqerta, gjë që thellon dhe përmirëson lidhjet tona me njerëzit rreth nesh.

5 Mënyra për të praktikuar vetëdhembshurinë

Pasi i pamë përfitimet, le të shohim se si kjo aftësi mund të zbatohet në jetën e përditshme.

1. Jetoni me vetëdije
Vetëdija na mëson të jemi të pranishëm në moment. Ajo ndihmon në uljen e stresit, rrit vetëdijen dhe nxit mirësinë ndaj vetes.
Kur bëheni më të vetëdijshëm për mendimet tuaja, do të jeni në gjendje të dalloni më lehtë momentet e vetëkritikës dhe në vend të gjykimit, do të përgjigjeni me mirëkuptim.

2. Silluni me veten si me një mik
Një nga mënyrat më të thjeshta për të praktikuar vetëdhembshurinë është të pyesni veten:
“Çfarë do t’i thoja një miku të afërt i cili ndihet kështu?”
Në momentet kur jeni të ashpër me veten, ndaloni dhe imagjinoni se çfarë do të thonit për të ngushëlluar dikë tjetër. Pastaj, thoni këto fjalë vetes. Ju gjithashtu meritoni mirësi dhe mirëkuptim.

3. Thoni vetes pohime
Pohimet janë deklarata pozitive që ia përsërisim vetes për të ndryshuar mënyrën tonë të të menduarit dhe për të rritur vetëbesimin.
Për shembull: “E meritoj mirësinë time”. “Jam i fortë dhe i vlefshëm”.
Edhe nëse nuk ju duken bindëse në fillim, me përsëritje ato do të fillojnë të bëhen bindja juaj e natyrshme.

4. Kujdesuni për veten
Vetëdhembshuria është e lidhur ngushtë me kujdesin për veten. Kujdesi për veten nuk është egoizëm, është një shprehje respekti për nevojat personale.
Se çfarë do të përfshijë rutina juaj, varet nga ju: aktivitet fizik të rregullt, gjumë të mjaftueshëm, kohë për një hobi ose thjesht një moment relaksi me një gotë çaj. E rëndësishme është që të jetë diçka që ju rigjeneron vërtet.

5. Njihni anën tuaj humane
Është e lehtë të fajësojmë veten kur bëjmë gabime. Por, e vërteta është se gabimet dhe sfidat janë një pjesë e natyrshme e jetës dhe shpesh, pikërisht atëherë rritemi më shumë.
Autori Will Schneider në librin e tij “The Magic of Common Humanity” shkruan:
“Humaniteti i përbashkët thekson vështirësitë, papërsosmëritë dhe lidhjen e ndërsjellë. Ai nxit përkatësinë dhe dhembshurinë, në vend të vetmisë dhe izolimit. Kjo lidhje është një dhuratë”.
Humaniteti, me të gjitha të metat e tij, është pikërisht ajo që na bën të denjë për dhembshuri.

The post Mos u tregoni të ashpër ndaj vetes! appeared first on Аптеки PlusPharma.

Kujtoni një moment kur keni kuptuar se po e shihni botën në të njëjtën mënyrë si dikush që është i afërt me ju. Ndoshta keni ndarë një shaka intime me një mik, ose keni reaguar ndaj një lajmi dhe menjëherë e keni ditur që partneri juaj do të kishte të njëjtin mendim.

Këtë ndjesi, psikologët e quajnë “realitet i përbashkët” – diçka që mund të përjetohet si në marrëdhënie afatgjata, ashtu edhe në ndërveprime të shkurtra me njerëz të panjohur. Hulumtimet tregojnë se ndjenja e realitetit të përbashkët, gjegjësisht, të shikosh botën në të njëjtën mënyrë si dikush tjetër, sjell përfitime si ndjenja e afërsisë. Dhe kur përpiqemi të kuptojmë diçka të paqartë, ndiejmë më shumë siguri në interpretimin tonë kur bashkëbiseduesi e sheh atë në të njëjtën mënyrë si ne.

Një grup i ri studimesh ka zbuluar një përfitim tjetër: ndarja e realitetit të përbashkët me partnerin romantik ndihmon njerëzit të kuptojnë më mirë botën dhe kështu të ndiejnë një kuptim më të mirë për jetën. Sipas një studimi të botuar në Journal of Personality and Social Psychology, kjo madje mund të na mbajë edhe në periudha stresi dhe pasigurie.

Ti ke rëndësi për mua, unë kam rëndësi për ty

Hulumtuesit i kërkuan pjesëmarrësve në marrëdhënie të plotësojnë pyetësorë lidhur me cilësinë e lidhjes së tyre, ndjenjën e kuptimit në jetë dhe realitetin e përbashkët me partnerin, të matur përmes deklaratave si: „Zakonisht ndajmë të njëjtat mendime dhe ndjenja për…“.

Te 96 çifte, hulumtuesit analizuan edhe ndërveprimin midis tyre, ku njëri partner fliste për frikën e tij më të madhe. Video inçizimet e ndërveprimeve u analizuan për të përcaktuar se sa realitet të përbashkët tregojnë, për shembull: sa shpesh bien dakord, plotësojnë fjalitë e njëri-tjetrit, si dhe sa dashuri dhe afeksion shfaqin ndaj njëri-tjetrit.

Zbulimi? Çiftet me një realitet të përbashkët më të fortë, si nga pyetësorët ashtu edhe nga sjelljet e tyre, raportuan një ndjenjë më të madhe të kuptimit në jetë. Por, le ta qartësojmë: realiteti i përbashkët nuk është një matës se sa të kënaqur janë partnerët në marrëdhënien e tyre.

Edhe pse kënaqësia në marrëdhënie ka një ndikim të caktuar, lidhja mes sjelljeve që lidhen me realitetin e përbashkët dhe ndjenjës për kuptim në jetë vazhdon të ekzistojë edhe pasi përjashtohet faktori i dashurisë dhe afeksionit. Me fjalë të tjera, pranimi i mënyrës se si partneri juaj e përjeton realitetin, duke treguar që e shihni botën si ai, sjell përfitime shumë më të thella sesa thjesht të tregosh kujdes.

Si ndihmon realiteti i përbashkët gjatë stresit? Në dy studime të njëpasnjëshme, hulumtuesit studiuan: punonjës shëndetësorë në fazën e hershme të pandemisë COVID-19 dhe afroamerikanë pas vrasjes së Xhorxh Flojd.

Një anketë në të cilën u përfshinë 190 afroamerikanë, në pranverën dhe verën e vitit 2021 tregoi se partnerët që ndajnë një realitet më të fortë të përbashkët raportuan gjithashtu një ndjenjë më të madhe të kuptimit në jetë. Po të njëjtët partnerë ndienin më pak pasiguri për gjendjen aktuale.

Në një studim me mbi 100 punonjës shëndetësorë në vitin 2020, hulumtuesit zbuluan se realiteti i përbashkët nuk çonte drejtpërdrejt në një ndjenjë më të madhe të kuptimit për punën, por zvogëlonte pasigurinë lidhur me të. Pikërisht kjo ulje e pasigurisë, i inkurajonte këta njerëz që ta perceptonin punën e tyre si më kuptimplotë.

Si të ndërtoni një realitet të përbashkët me partnerin?

A sjellin ndryshimet aktuale në ndjenjën e realitetit të përbashkët përfitime të ngjashme?

Hulumtuesit kërkuan prej 364 pjesëmarrësve të kujtojnë kohën kur kanë qenë të sinkronizuar me partnerin dhe kur nuk kanë qenë. Pastaj i pyetën se sa pasiguri ndienin për temën në atë moment, por edhe sa kuptimplotë u dukej jeta kur ishin në të njëjtën linjë.

Rezultati? Kujtimi i një periudhe apo momenti të pajtimit shkaktonte më pak pasiguri. Pasiguria më e ulët gjithmonë çonte në zmadhimin e ndjenjës së kuptimit të jetës.
Edhe pse ndjenja e realitetit të përbashkët nuk e rrit vetvetiu kuptimin e jetës, ajo kontribuon në mënyrë indirekte që ky kuptim të rritet duke ulur pasigurinë.

Megjithatë, ekziston një rrezik potencial: nëse realiteti i përbashkët është tepër i fortë, mund të kufizojë idetë e reja. Autorja kryesore e studimit, Katarina Enestram, paralajmëron se një realitet i lartë i përbashkët mund të zvogëlojë hapjen ndaj perspektivave alternative ose të përforcojë “dhomat e jehonës” – një gjendje që krijohet nën ndikimin e algoritmeve të programuara nga kompjuteri që përcaktojnë informacionet që marrim. Nevojiten kërkime shtesë për të përcaktuar se kur realiteti i përbashkët është vërtet i dobishëm dhe kur jo.

Nëse ndiheni sikur nuk jeni të sinkronizuar me partnerin, provoni këtë:

• Merrni kohë për komunikim të hapur
• Ndani aktivitete (për shembull, gatuani bashkë ose bëni sport)
• Mendoni për kujtimet e përbashkëta dhe qëllimet e ardhshme

Ndërtimi i një realiteti të përbashkët me partnerin tuaj jo vetëm që rrit afërsinë dhe zvogëlon pasigurinë për botën, mund t’ju ndihmojë që ta përjetoni jetën si më të përmbushur. Megjithatë, mbani mend se ajo që mban marrëdhënien gjallë dhe interesante, janë pikërisht qëndrimet e ndryshme që duhet të tejkalohen.

The post A e shihni botën njësoj me partnerin tuaj? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Menuja e dopaminës është një mjet, i krijuar fillimisht nga Xhesika Mekejb, autorja e kanalit në YouTube “How To ADHD”, për të përmirësuar humorin dhe për të stimuluar lumturinë në jetën e përditshme. Edhe pse ideja lindi gjatë pandemisë Covid, sot mijëra njerëz po krijojnë versionet e tyre, duke përfshirë edhe të rriturit që ndihen të lodhur, u mungon motivimi dhe liria.

Çfarë përfaqëson menuja e dopaminës?

Menuja e dopaminës është një listë personale aktivitetesh që ju sjellin kënaqësi, motivim dhe qetësi. Ashtu si një menu e vërtetë restoranti, e ndani atë në kategori: parangrënia, pjata anësore, pjata kryesore dhe ëmbëlsira, secila prej tyre përmban aktivitete të vogla ose të mëdha që stimulojnë hormonin e lumturisë – dopaminën.

Dopamina është një lajmëtar kimik i rëndësishëm në trup që ndikon në ndjenjat e shpërblimit, motivimit dhe energjisë. Kur bëni diçka që ju pëlqen, truri juaj çliron dopaminë dhe pikërisht kjo është baza e kësaj menuje.

Si ta krijoni vetë menunë tuaj të dopaminës?

Filloni me një pyetje të thjeshtë: Çfarë më bën të lumtur?

Pastaj, merrni një copë letër dhe ndani listën tuaj në seksionet e mëposhtme:

1. Parangrënie – Gëzime të Shpejta

Aktivitete të vogla dhe të thjeshta që ju sjellin një ndjesi të menjëhershme kënaqësie. Ato nuk kërkojnë shumë kohë ose përgatitje, por mund t’ju përmirësojnë humorin:

• Një kafe e ngrohtë në mëngjes në qetësi
• Të kënduarit e këngës së preferuar gjatë vozitjes
• Një shëtitje e shpejtë në ajër të pastër
• Përqafimi me një kafshë shtëpiake
• Një ritual i shkurtër për kujdesin e lëkurës

2. Shtesa – Kënaqësi të vogla që pasurojnë momentet e zakonshme

Këto aktivitete i bëjnë detyrat e përditshme më të këndshme:

• Ndizni një qiri aromatik ndërsa lexoni ose punoni
• Dëgjoni një libër audio interesant ndërsa gatuani
• Shijoni çajin ose pijen tuaj të preferuar ndërsa shikoni televizor
• Shkruani disa mirënjohje çdo natë
• Organizoni bukur hapësirën tuaj të punës
• Dëgjoni muzikë të këndshme ndërsa bëni dush

3. Ushqime kryesore – Aktivitete që ju plotësojnë

Këto janë aktivitete që kërkojnë më shumë kohë, por sjellin një ndjenjë më të thellë kënaqësie:

• Shkoni në joga ose mësime pilatesi
• Gatuani ushqimin tuaj të preferuar
• Kaloni një ditë në natyrë ose në piknik
• Vizitoni një ngjarje kulturore ose galeri
• Një banjë e gjatë dhe relaksuese me muzikë dhe qirinj

4. Embëlsira – Trajtim special

Këto aktivitete janë për kënaqësi, por në doza të moderuara:

• Shikimi i një seriali të preferuar
• Shfletimi i rrjeteve sociale (me kohëmatës)
• Pak çokollatë me një gotë verë të kuqe
• Një ditë pa detyrime, vetëm për ju

Pse duhet ta provoni menunë e dopaminës?

Psikoterapistët thonë se përfshirja e rregullt e aktiviteteve nga menuja e dopaminës mund të rrisë nivelin e përgjithshëm të lumturisë dhe të ndihmojë në përballimin e stresit, ankthit ose rutinës që ju bën të ndiheni të robëruar. Dhe nuk keni nevojë për shumë – mjafton të keni një listë që mund ta gjeni lehtësisht kur keni nevojë: në çantë, në frigorifer ose në telefon.
Siç thotë psikoterapistja Olivia Verhulst: “Të kesh një kujtesë vizuale të gëzimeve që ju plotësojnë, mund t’ju inkurajojë të kujdeseni më shumë për veten, edhe atë me hapa të vegjël që mbushin mendjen dhe shpirtin”.

Pra, nëse kohët e fundit ndiheni të lodhur, të pamotivuar ose thjesht të humbur në obligime – krijoni menunë tuaj të dopaminës. Mund të jetë udhërrëfyesi juaj personal për një humor më të mirë dhe më shumë gëzim në jetën e përditshme.

Për më të angazhuarit: mikro-menu për dopaminë!

Edhe dita më e ngarkuar fsheh mundësi për racione të vogla lumturie. Këto mikro-aktivitete prej vetëm pak minutash mund të përmirësojnë humorin tuaj dhe të përmirësojnë përqendrimin tuaj:

• 3 minuta frymëmarrje të thellë – mbyllni sytë dhe merrni frymë thellë, merrni frymë për 4 sekonda, mbani frymën për 4 sekonda dhe nxirrni frymën po ashtu për 4 sekonda.
• 5 minuta shtrirje – lëvizni butësisht, veçanërisht nëse jeni të stresuar ose keni qëndruar ulur për një kohë të gjatë.
• Dërgoni një mesazh mirënjohjeje – një miku, kolegu ose anëtari të familjes. Edhe gjestet e vogla stimulojnë dopaminën.
• Shikoni natyrën ose qiellin – madje edhe përmes dritares. Gjelbërimi dhe drita e ditës qetësojnë psikikën.
• Shkruani 3 (ose më shumë) gjëra për të cilat jeni mirënjohës – në letër ose në celular. Mirënjohja e drejton mendjen drejt gjërave pozitive.

The post Një truk i thjeshtë për një humor më të mirë appeared first on Аптеки PlusPharma.

Sipas hulumtimeve, numri i divorceve mes njerëzve mbi 50 vjeç është dyfishuar në tre dekadat e fundit. Ndërsa në vitin 1990 vetëm 8.7% e divorceve i përkisnin kësaj grupmoshe, në vitin 2019 kjo përqindje arriti në 36%. Ky trend i shqetëson ekspertët, por gjithashtu ngre shumë pyetje: Çfarë i shtyn partnerët të ndahen pas një kohe kaq të gjatë? Dhe si po e përballojnë ata këtë ndryshim?

Pse po rritet numri i divorceve të vonuara?

Në vitet shtatëdhjetë të shekullit të kaluar, divorci u bë më i arritshëm dhe i pranueshëm nga shoqëria, veçanërisht me ndryshimet ligjore të cilat u mundësuan grave një pavarësi më të madhe financiare. Brezat e sotëm, veçanërisht “baby boomers” (ata që kanë lindur nga viti 1946 deri në vitin 1964), janë rritur në një shoqëri ku divorci nuk konsiderohet tabu dhe ku lumturia personale është prioritet.

Për më tepër, njerëzit jetojnë më gjatë – jetëgjatësia mesatare është rritur nga 70 vjet në vitin 1960, në 77.5 vjet në vitin 2022, sipas Qendrës për Kontrollin dhe Parandalimin e Sëmundjeve (CDC). Kur dikush është 50 ose 60 vjeç dhe ka disa dekada jetë përpara, ideja për të qëndruar në një martesë që nuk i përmbush bëhet më pak e pranueshme. Në vend që të qëndrojnë të martuar nga zakoni ose frika, shumica zgjedhin një fillim të ri.

Arsyet kryesore të divorcit pas të 50-tave

1. Rrugët ndahen
Njerëzit ndryshojnë me kalimin e viteve. Ajo që i ka bashkuar ata në fillim të martesës mund të zhduket, kurse dallimet të bëhen të pakalueshme.

2. Fole e zbrazët
Kur fëmijët rriten dhe largohen nga shtëpia, bashkëshortët mbeten vetëm me njëri-tjetrin. Disa çifte e kuptojnë se nuk kanë më interesa të përbashkëta, ose se për një kohë të gjatë lidhja e tyre u mbajt vetëm për shkak të detyrimeve familjare.

3. Pavarësia financiare
Sot, gratë kanë më shumë mundësi financiare se në të kaluarën. Nëse qëndrimi në martesë dikur ka qenë një domosdoshmëri ekonomike, tani më nuk është kështu.

4. Përmirësimi i jetëgjatësisë
Një jetëgjatësi më e madhe do të thotë më shumë kohë për zhvillim personal dhe përvoja të reja. Shumica e njerëzve nuk duan t’i kalojnë dekadat e tyre të fundit në një martesë që nuk i përmbush.

5. Sfidat shëndetësore
Disa partnerë nuk duan të kalojnë vite duke u kujdesur për një bashkëshort të sëmurë, veçanërisht nëse marrëdhënia e tyre ka qenë tashmë e ndërlikuar.

Si të përballeni me divorcin në vitet e mëvonshme?

Divorci në vitet e mëvonshme sjell sfida që nuk ekzistojnë më herët në jetë. Një prej tyre është pasiguria financiare, veçanërisht për gratë. Gratë, në përgjithësi, kanë kursime më të vogla financiare. Edhe pse sot punojnë më shumë dhe kanë arsim të lartë, meshkujt akoma fitojnë më shumë. Dallimi gjinor i pagave është pjesë e arsyes, por ekzistojnë edhe faktorë të tjerë që shkaktojnë stres financiar.

Ndërsa gratë fitojnë 76% të pagave të burrave, ato zotërojnë vetëm 36% të mjeteve të tyre. Kjo është për arsye se burrat kanë qasje më të madhe në mundësitë për të grumbulluar pasuri, ndërsa gratë më shpesh mbajnë barrën ekonomike si prindër të vetëm, edhe nëse kanë qenë më parë partnere në një marrëdhënie.
Prandaj, kujdesi për veten është thelbësor gjatë përballjes me divorcin. Ja disa mënyra për të ndihmuar veten në këtë proces:

Ndërtoni një rrjet për mbështetje

Rrethoni veten me miqtë dhe familjen, pasi izolimi social rrit rrezikun e ankthit, depresionit, shpërdorimit të substancave, e madje edhe humbjes së kujtesës. Njerëzit me lidhje të forta sociale jetojnë më gjatë se ata që kalojnë shumë kohë vetëm. Caktoni takime javore me të afërmit ose filloni një hobi, regjistrohuni në një palestër ose udhëtoni.

Vizitoni një terapist

Terapia mund t’ju ndihmojë të kuptoni arsyet e përfundimit të martesës suaj dhe të forcojë vetëbesimin tuaj për marrëdhëniet e ardhshme. Terapia gjithashtu mund të ndihmojë në zhvillimin e strategjive për menazhimin e stresit dhe ankthit.

Bëni një plan financiar

Një nga sfidat më të mëdha të divorcit është paqëndrueshmëria financiare. Nëse mundeni, konsultohuni me një këshilltar financiar. Nëse ky nuk është një opsion, hulumtoni në internet burime falas për edukimin financiar.

Planifikoni mbrojtjen shëndetësore

Nëse më pare keni qenë të siguruar përmes bashkëshortit tuaj, shikoni mundësitë tuaja për sigurim të ri shëndetësor. Merrni parasysh kontrollet parandaluese shëndetësore dhe një mënyrë jetese që do të përmirësojë mirëqenien tuaj.

Mendoni për të ardhmen

Divorci mund të jetë i frikshëm, por nuk duhet të nënkuptojë fundin – përkundrazi, mund të jetë një fillim i ri. Kjo mund të jetë një periudhë zhvillimi personal dhe çlirimi, pasi më në fund mund të përqendroheni vetëm te vetja.

Pyesni veten: Kush jam unë tani? Çfarë dua në këtë fazë të re të jetës? Nëse dëshironi të mësoni një aftësi të re, regjistrohuni në një kurs. Nëse dëshironi të udhëtoni, filloni të kurseni për destinacionin tuaj të ardhshëm. Jeta pas divorcit nuk duhet të jetë e vështirë – përkundrazi, mund të jetë plot me mundësi të reja.
Divorci është i vështirë në çdo moshë, por sjell edhe anë pozitive. Të zgjedhësh veten është një vendim i guximshëm dhe i rëndësishëm, sepse të gjithë e meritojnë lumturinë.

The post Pse gjithnjë e më shumë çifte divorcohen pas moshës 50 vjeçare? appeared first on Аптеки PlusPharma.

A keni menduar ndonjëherë se si do të ishte përditshmëria juaj nëse miqtë në jetën tuaj nuk do të ishin të të njëjtit brez apo afër moshës suaj? Miqësitë me njerëz të moshave të ndryshme nuk janë vetëm interesante, por edhe jashtëzakonisht të dobishme.
Miqësitë midis brezave na hapin derën drejt perspektivave, përvojave dhe mësimeve të ndryshme që nuk mund të gjenden në fazën e jetës që po jetojmë aktualisht.

Përfitime që ndryshojnë jetën

Kur lidhemi me dikë më të vjetër se ne, fitojmë qasje në një thesar përvojash dhe këshillash jetësore. Miqtë më të vjetër shpesh mund të na ofrojnë urtësi që vjen nga perspektiva e tyre shumëvjeçare– diçka që nuk mund të mësohet nga librat apo interneti.
Nga ana tjetër, miqësia me personat më të rinj sjell freski, energji dhe ide të reja. Më të rinjtë mund të na ndihmojnë të jemi në hap me kohët moderne, të na frymëzojnë të provojmë diçka të re dhe të na kujtojnë se nuk është kurrë vonë për të ndryshuar.
Hulumtimet shkencore tregojnë se miqësitë e tilla mund të përmirësojnë shëndetin mendor, të zvogëlojnë ndjenjat e vetmisë, madje edhe të zgjasin jetën. Njerëzit që kanë miq nga breza të ndryshëm zakonisht janë të lumtur dhe të kënaqur me jetën.

Këto miqësi i ndihmojnë ata të zhvillojnë aftësi sociale, si ndjeshmëria, dëgjimi dhe pranimi i dallimeve, gjithashtu rrisin edhe vetëdijen dhe motivimin e tyre.
Psikologu Dr. John Doe, autor i librit “Lidhja e brezave”, thekson se: “Vetëbesimi dhe vetëdija e njerëzve të brezave të ndryshëm mund të krijojë ura që i bashkojnë, e jo që i ndajnë. Nëpërmjet miqësive midis brezave ne mësojmë të kuptojmë dhe respektojmë njëri-tjetrin”.
Kjo nuk do të thotë se të gjitha miqësitë midis brezave duhet të jenë të lehta dhe pa kushte, por për rezultatet ia vlen përpjekja.

Si të ndërtoni raporte të tilla?

Për të krijuar një miqësi midis brezave duhet pak më shumë iniciativë dhe çiltërsi. Ja disa ide:
1. Përfshihuni në aktivitete që tërheqin njerëz të moshave të ndryshme. Ngjarjet vullnetare, punëtoritë dhe grupet e hobit janë vende ideale për t’u lidhur me njerëz nga breza të ndryshëm.
2. Jini kurioz dhe bëni pyetje. Interesi i sinqertë për përvojat e të tjerëve është një mënyrë e shkëlqyer për të ndërtuar raporte.
3. Mos gjykoni në bazë të moshës. Duhet ta kuptoni se edhe të moshuarit, edhe të rinjtë kanë diçka për të ofruar, pavarësisht nga faza e tyre e jetës.

Rregulla më e rëndësishme: mendje e hapur!

Ndërtimi i miqësive midis brezave kërkon të jeni të hapur ndaj ideve të reja, tolerancës ndaj dallimeve dhe dëshirës për të mësuar. Ndonjëherë ata do t’ju befasojnë me thellësinë e tyre dhe do t’ju tregojnë se vlera e një miqësie nuk matet me vite, por me mirëkuptim dhe sinqeritet.
Miqësitë midis brezave janë perla të rralla që pasurojnë jetën tonë. Prandaj, mos hezitoni të shikoni jashtë brezit tuaj – ndoshta pikërisht atje do të gjeni mbështetjen dhe frymëzimin më të madh.
Besoni, ndonjëherë mësimet më të mira vijnë nga njerëz që jetojnë jetë krejtësisht të ndryshme nga e juaja.

Çfarë kanë të përbashkët të gjitha miqësitë e mira?

Pavarësisht moshës, elementet më të rëndësishme të çdo miqësie janë respekti, sinqeriteti dhe aftësia për të dëgjuar. Pa to, marrëdhënia nuk do të zgjasë shumë. Megjithëse miqësitë midis brezave mund të kenë sfidat e tyre, ato ofrojnë një mundësi të mrekullueshme për të mësuar se si të lidhemi me njerëzit që mendojnë dhe jetojnë ndryshe nga ne.
Miqësitë e tilla na kujtojnë të vërtetën e thjeshtë, por të rëndësishme – se ne të gjithë jemi nxënës në jetë dhe secili prej nesh ka diçka për të ndarë dhe diçka për të mësuar, pavarësisht moshës.

A e dinit se…

• 82% e njerëzve thonë se mësojnë diçka të re nga miqësia me njerëz të grupmoshave të ndryshme.
• Njerëzit me rrethe të ndryshme sociale, duke përfshirë miqësitë midis brezave, kanë një rrezik më të ulët të depresionit për 25%.
• Miqësitë midis brezave rrisin ndjenjën e lidhjes dhe mund ta zgjasin jetën nga 7 deri në 15 vite!
• 85% e “mijëvjeçarëve” besojnë se miqësitë me brezat e vjetër i ndihmojnë ata të marrin vendime më të mira për jetën.
• Të moshuarit që shoqërohen rregullisht me të rinjtë kanë 20% funksion më të mirë njohës.
• Miqësitë midis brezave të ndryshëm rrisin ndjeshmërinë – 78% e të rinjve thonë se i kuptojnë më mirë sfidat me të cilat përballen personat e moshuar.

The post Miqësia midis brezave appeared first on Аптеки PlusPharma.

Blerjet e festave janë të frikshme për portofolin tuaj, por edhe për nervat tuaja? Të befasosh të dashurit tuaj me një buxhet të kufizuar nuk është një detyrë e lehtë? Por hulumtimet thonë se angazhimi juaj do të shpërblehet. Studimet e reja konfirmojnë se dhurimi i dhuratave jo vetëm që sjell përfitime për pranuesit, por gjithashtu kontribuon në shëndet dhe lumturi më të mirë për dhuruesit. Për më tepër, akti i dhurimit çon në forcimin e të gjithë komunitetit.

Sigurisht, kjo nuk do të thotë që duhet të shpenzoni një pasuri të tërë për të shijuar përfitimet e dhënies së dhuratave. Hulumtimet tregojnë se të njëjtat përfitime vijnë nga dhurimi për bamirësi ose vullnetarizmi në një kuzhinë popullore, shtëpi për jetimët, etj.

Dhurimi na bën të lumtur.

Një studim i vitit 2008 nga profesori i Harvardit, Majkëll Norton dhe kolegët e tij, zbuloi se dhurimi i parave dikujt tjetër rrit lumturinë e njerëzve më shumë sesa shpenzimi i tyre për vete (edhe pse pjesëmarrësit parashikuan se shpenzimi për veten e tyre do t’i bënte ata më të lumtur). Ekspertja e lumturisë Sonja Ljubomirski, profesoreshë e psikologjisë në Universitetin e Kalifornisë, Riversajd, arriti rezultate të ngjashme kur u kërkoi pjesëmarrësve të kryenin nga pesë akte mirësie çdo javë, për një periudhë prej gjashtë javësh.
Këto ndjenja të mira pasqyrohen në biologjinë tonë. Në një studim të vitit 2006, Xhorxh Moll dhe kolegët e tij në “Institutin Kombëtar të Shëndetit” zbuluan se kur njerëzit dhurojnë për bamirësi, kjo aktivizon zonat e trurit që lidhen me kënaqësinë, lidhjen sociale dhe besimin. Shkencëtarët besojnë gjithashtu se sjellja altruiste çliron endorfinë në tru, duke shkaktuar ndjenja pozitive.

Dhurimi bën mirë për shëndetin.

Një spektër i gjerë kërkimesh i lidh format e ndryshme të zemërgjerësisë me përmirësimin e shëndetit, madje edhe te të sëmurët dhe të moshuarit. Në librin e tij “Pse gjërat e mira u ndodhin njerëzve të mirë”, Stiven Post, një profesor universiteti i mjekësisë parandaluese, pohon se dhënia e dhuratave gjithashtu ka përfitime për njerëzit me sëmundje kronike, duke përfshirë HIV-in dhe sklerozën e shumëfishtë.

Një studim i vitit 1999 i udhëhequr nga Dag Oman i Universitetit të Kalifornisë, Berkli, zbuloi se personat më të moshuar që dolën vullnetarë në dy ose më shumë organizata kishin 44% më pak gjasa të vdisnin (gjatë një periudhe 5-vjeçare) krahasuar me ata që nuk dolën vullnetarë, edhe pse zakonet e tyre të stërvitjes, shëndetit të përgjithshëm dhe zakonet negative shëndetësore si pirja e duhanit, ishin të kontrolluara rreptësisht. Stefani Braun nga Universiteti i Miçiganit mori rezultate të ngjashme në një studim të bërë në vitin 2003 çifteve të moshuar. Ajo dhe kolegët e saj zbuluan se ata që u jepnin ndihmë praktike miqve, të afërmve ose fqinjëve, ose u jepnin mbështetje emocionale bashkëshortëve të tyre, kishin një rrezik më të ulët të vdekjes gjatë një periudhe pesëvjeçare sesa ata që nuk e bënin këtë. Është interesante se marrja e ndihmës nuk ishte e lidhur me një rrezik të reduktuar nga vdekja.

Studiuesit sugjerojnë se një nga arsyet që dhurimi mund të përmirësojë shëndetin fizik dhe jetëgjatësinë është se ndihmon në uljen e stresit, i cili është shkaku i problemeve të ndryshme shëndetësore. Në një studim të vitit 2006 i Rejçell Piferi nga Universiteti Xhons Hopkins dhe Kejtlin Lauler nga Universiteti i Tenesit, njerëzit që u ofronin të tjerëve mbështetje sociale kishin presion më të ulët të gjakut sesa ata që nuk e bënin këtë, duke sugjeruar një përfitim të drejtpërdrejtë fiziologjik për ata që investojnë veten për të tjerët.

Dhurimi e forcon lidhjen sociale.

Kur jepni, keni më shumë gjasa të merrni diçka në këmbim. Disa studime, duke përfshirë punën e sociologëve Brent Simpson dhe Rob Viller, thonë se kur u jepni të tjerëve, bujaria juaj ka të ngjarë të shpërblehet më vonë – ndonjëherë nga personi që i keni dhënë, ndonjëherë nga dikush tjetër.
Këto shkëmbime nxisin një ndjenjë besimi dhe bashkëpunimi që i forcon lidhjet tona me të tjerët, kurse hulumtimet kanë treguar se ndërveprimet pozitive sociale janë çelësi për një shëndet të mirë fizik dhe mendor.

Dhurimi nxit ndjenjën e mirënjohjes.

Pavarësisht nëse jepni ose merrni dhuratë, shërbim, vëmendje, mbështetje, ajo dhuratë sigurisht që do të ngjallë ndjenjën e mirënjohjes. Mund të jetë një mënyrë për të shprehur mirënjohje nga ana e dhënësit, ose mund të mbjellë një ndjenjë mirënjohjeje te pranuesi. Hulumtimet kanë treguar se mirënjohja është një pjesë integrale e lumturisë, shëndetit dhe lidhjeve sociale. Kultivimi i ndjenjës së mirënjohjes çon në një mënyrë jetese optimiste. Një studim më i fundit, i udhëhequr nga Nataniel Lambert i Universitetit të Floridës, zbuloi se shprehja e mirënjohjes ndaj një shoku të afërt ose partnerit e forcon lidhjen me atë person.

Barbara Fredrikson, një pioniere në kërkimin e lumturisë, këshillon se kultivimi i mirënjohjes në jetën e përditshme është çelësi për rritjen e lumturisë personale. “Kur shprehni mirënjohjen tuaj me fjalë apo veprime, ju jo vetëm që përforconi pozitivitetin tuaj, por edhe pozitivitetin e të tjerëve”, thotë ajo. “Për më tepër, ju fuqizoni mirësinë e tyre dhe përforconi lidhjen tuaj me njëri-tjetrin”.

Dhurimi është ngjitës.

Kur japim, ne nuk po ndihmojmë vetëm pranuesin e drejtpërdrejtë të dhuratës sonë. Nxisim gjithashtu një efekt të valëzuar bujarie në komunitetin tonë.
Hulumtimi i Xhejms Fllouer i Universitetit të Kalifornisë, San Diego dhe Nikolas Kristakis nga Harvardi, i botuar në “Proceedings of the National Academy of Science“, tregon se kur një person vepron me zemërgjerësi, kjo i frymëzon njerëzit përreth tij që të sillen në të njëjtën mënyrë ndaj njerëzve të tjerë. Në fakt, studiuesit kanë zbuluar se altruizmi mund të përhapet në tri shkallë – nga personi në person, pastaj te tjetri, dhe te tjetri. Si rezultat i kësaj, çdo person në rrjet mund të ndikojë në dhjetëra apo edhe qindra njerëz të panjohur.

Dhurimi, gjithashtu lidhet me çlirimin e oksitocinës, një hormon që shkakton ndjenja ngrohtësie, euforie dhe lidhjeje me të tjerët. Hulumtimet laboratorike tregojnë se një dozë oksitocine nxit bujarinë dhe ndjeshmërinë te njerëzit dhe këto “simptoma” zgjasin deri në dy orë.

Pra, pavarësisht nëse blini dhurata, bëheni vullnetarë apo dhuroni para për bamirësi këtë sezon festash, dhurimi juaj është shumë më tepër se një detyrim i fundvitit. Mund t’ju ndihmojë të krijoni lidhje më të forta sociale dhe madje të shkaktojë një ortek zemërgjerësie në komunitetin tuaj. Dhe mos u habitni nëse ndjeni një dozë të madhe lumturie në këtë proces.

The post Gjatë këtyre festave, dhuroni me zemërgjerësi appeared first on Аптеки PlusPharma.

“Paradoksi i deles së zezë” është një lëvizje që po merr vrull në botën e biznesit e cila propagandon se një individ mund të arrijë sukses vetëm nëse i reziston tundimit për të ndjekur turmën.
Në vitin 1951, Solomon Ash, një psikolog social nga Polonia, filloi një mision për të kuptuar dëshirën e njeriut për të qenë pjesë e turmës.

Në studimin e tij të parë në Kolegjin Suartmor, ai mblodhi disa grupe me nga 8 të rinj, të cilëve u prezantoi një fotografi të thjeshtë – fotografia tregonte 3 vija me gjatësi të ndryshme.
Pastaj, ai i pyeti pjesëmarrësit se cila vijë ishte më e gjatë. Lehtë, apo jo?

Interesant ishte fakti se 7 nga meshkujt në secilin prej grupeve ishin aktorë, të cilët qëllimisht dhe me vetëbesim dhanë përgjigjen e gabuar. Kur erdhi koha që i anketuari kryesor t’i përgjigjej pyetjes, Solomon Ash bëri një zbulim befasues: pavarësisht se e dinin përgjigjen e saktë, të anketuarit e vërtetë u përgjigjën gabimisht vetëm për t’u përshtatur me grupin.

Gjatë disa përsëritjeve të studimit, Ash zbuloi se 75% e pjesëmarrësve u përshtatën me grupin të paktën një herë.

Eksperimenti i Ash është një metaforë udhëzuese për jetën: Të menduarit e pavarur është një aftësi kritike e vendosur në një mjedis që është gjithnjë e më i zhurmshëm dhe plot me dezinformata.

Ndjekja e turmës jep një ndjenjë sigurie, por shpesh ju çon në rrezik. Prandaj, duhet të zhvilloni aftësi specifike për t’u dalluar.
Për të arritur sukses – qoftë si investitor, sipërmarrës, shkrimtar, intelektual, artist apo në cilëndo fushë krijuese – duhet t’i rezistoni tundimit për t’u përshtatur me të tjerët.
Ndjekja e vazhdueshme e turmës, në rastin më të mirë, do të rezultojë në rezultate mesatare. Por, edhe kundërshtimi i plotë mund të jetë gjithashtu i rrezikshëm, kështu që ekuilibri është i rëndësishëm.

Suksesi zakonisht është rezultat i një lloj kontradikte: Një gatishmëri për t’u refuzuar dhe madje për t’u tallur në një afat të shkurtër, në mënyrë që të krijohet platforma e nevojshme mbi të cilën do të arrihet suksesi në periudhë afatgjate.

Gjatë historisë, disa nga individët, kompanitë dhe teknologjitë më të suksesshme filluan si “dele të zeza”. Ata ishin të huaj, të urryer nga masat, por që arritën sukses të jashtëzakonshëm vite më vonë. Çfarë është ajo që e bën një individ “dele të zezë”? Aftësia e tij e lindur për të injoruar opinionin dhe pritshmëritë e të tjerëve, e kjo gjë i jep atij forcë për të zhvilluar ide që të tjerët nuk guxojnë.

Por, edhe ata të cilët kanë një fokus të fortë kanë potencialin të bëhen “dele të zeza”. Kur Voren Bafet dhe Bill Gejts u takuan për herë të parë në një darkë, u pyetën se cili faktor ishte më i rëndësishëm në suksesin e tyre. Ata që të dy u përgjigjën: “FOKUSI!”

Edhe nëse nuk keni lindur me përbërjen biogjenetike të një “deleje të zezë”, ekzistojnë disa praktika të thjeshta që mund t’ju ndihmojnë të bëheni krijues i pavarur i mendimit tuaj, siç janë: Studimi i thellë, mësimi i larmishëm dhe shkrimi.

Studimi i thellë nënkupton zgjedhjen e një teme që lidhet me profesionin dhe hulumtim të thellë në të gjitha aspektet e saj, si dhe ndjekjen e të gjitha lajmeve të reja që lidhen me të. Duke zhvilluar ekspertizë të thellë për një temë, ju fitoni përparësi ndaj konkurrentëve dhe lehtësoni procesin e vendimmarrjes.

Të mësuarit e larmishëm përfshin ndjekjen e një teme jashtë fushës suaj profesionale. Ekspertiza ju bën shkurtpamës: Ju bëheni të heshtur në mjedisin tuaj profesional dhe ngecni në kuptimin tuaj të botës. Por, duke mësuar diçka të re, horizontet tuaja zgjerohen, e me këtë e thelloni arsyetimin tuaj të pavarur.

Shkrimi është mjeti më i thjeshtë që keni në arsenalin tuaj. Shkrimi do t’ju ndihmojë të shikoni se sa në të vërtetë i kuptoni gjërat. Përmes shkrimit do ta shihni botën më qartë, sepse shkrimi ka një mënyrë qesharake për t’i lejuar mendjes suaj të endet në atë që me të vërtetë beson.

Pas dekadash studimi të sjelljes njerëzore, Solomon Ash arriti në përfundimin se është shumë e vështirë të qëndrosh i pavarur.

“Presioni për t’u përshtatur është aq i fortë sa që ne shpesh jemi të gatshëm të shtypim perceptimet dhe vlerësimet tona në mënyrë që të fitojmë pranimin dhe miratimin e të tjerëve”, thotë ai.
Prandaj është kaq e rëndësishme të mishëroni rolin e “delës së zezë”, sepse vetëm kështu do të jeni rehat në diversitetin tuaj!

The post Paradoksi i “Deles së zezë” appeared first on Аптеки PlusPharma.

PRO miqësisë!

Kur fëmijët i shohin prindërit e tyre si miq, ata mund të ndihen më rehat për të ndarë mendimet, frikën dhe përvojat e tyre pa u frikësuar nga gjykimi ose ndëshkimi. Kjo çiltërsi mund të forcojë marrëdhënien dhe t’i ndihmojë prindërit që në mënyrë më efektive t’i udhëheqin fëmijët e tyre gjatë jetës.

Komunikim i përmirësuar

Gjasat janë më të mëdha që fëmijët të flasin për çështje të ndjeshme, të tilla si shëndeti mendor, ngacmimet nga bashkëmoshatarët ose vështirësitë e zotërimit të materialit mësimor, nëse i perceptojnë prindërit e tyre si aleatë dhe jo si figura autoritare. Ky dialog i hapur mund të çojë në mbështetje dhe ndërhyrje në kohë.

Mbështetje emocionale

Një marrëdhënie e bazuar në miqësi u mundëson prindërve që më lehtë të ofrojnë rehati dhe siguri. Fëmijët janë vazhdimisht në kërkim të afirmimit dhe vërtetimit, kurse prindërit që mund ta ofrojnë këtë në mënyrë miqësore, mund të ndikojnë pozitivisht në vetëvlerësimin dhe mirëqenien emocionale të fëmijës së tyre.

Respekt i ndërsjellë

Kur prindërit dhe fëmijët lidhen me njëri-tjetrin si miq, kjo mund të nxisë një ndjenjë respekti të ndërsjellë. Fëmijët mësojnë të vlerësojnë këndvështrimet dhe këshillat e prindërve të tyre, jo nga detyrimi, por nga respekti dhe besimi i vërtetë.

KUNDËR miqësisë!

Pavarësisht përfitimeve të mundshme, psikologët e familjes pohojnë se të qenit shumë miqësor me fëmijët mund të rrëzojë autoritetin të cilin prindërit duhet ta sigurojnë. Kufijtë e shëndetshëm kanë rëndësi themelore që fëmijët të fitojnë përgjegjësi dhe respekt ndaj prindërve të tyre.

Disiplinë dhe autoritet

Prindërit kanë përgjegjësinë për të zbatuar rregullat dhe për të vendosur kufij. Miqësia që nuk ka një kufi të qartë midis prindit dhe fëmijës mund të rrezikojë disiplinën, kështu që fëmija mund të mos e marrë seriozisht autoritetin e prindit. Fëmijëve u pëlqen të testojnë prindërit e tyre dhe të tejkalojnë kufijtë, por imagjinoni se çfarë do të ndodhte nëse nuk do të ekzistonin ato?!

Ngatërrimi i roleve

Fëmijët kanë nevojë që prindërit e tyre të jenë modele dhe autoritete. Nëse prindi përpiqet të marrë rolin e një bashkëmoshatari, kjo mund të ngatërrojë të kuptuarit e fëmijës për këto role, duke çuar potencialisht deri në paraqitjen e problemeve lidhur me respektimin e formave të tjera të autoritetit, duke filluar nga mësuesit e deri te organet për zbatimin e ligjit.

Siguri dhe stabilitet

Një prind i fortë dhe autoritar, qoftë edhe vetëm një, u jep fëmijëve një ndjenjë sigurie. Fëmijët duhet të dinë se prindërit e tyre kanë kontroll dhe janë të aftë të marrin vendime që do të garantojnë sigurinë dhe mirëqenien e tyre. Vija e paqartë midis miqësisë dhe prindërimit mund të komprometojë ndjenjën e stabilitetit.

Ku është balanca?

Me strategjitë e duhura, çdo prind mund të jetë në të njëjtën kohë mik dhe autoritet për fëmijën e tij!

1. Inkurajoni biseda të sinqerta dhe të hapura, dëgjoni në mënyrë aktive dhe empatike.
2. Vendosni rregulla dhe pasoja për t’u siguruar që fëmijët të kuptojnë kufijtë.
3. Përmes shembujve, tregoni vlerat dhe sjelljet që dëshironi të ngulitni tek ata.
4. Kaloni kohë së bashku në aktivitete që ju dhe fëmija juaj i pëlqeni.
5. Ndërsa rriten, respektoni individualitetin e tyre dhe inkurajoni pavarësinë.

The post Të jesh mik me fëmijët – PRO apo KUNDËR? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Si duket një person me vetëbesim? Apo si tingëllon? Ndoshta i zëshëm? Dominues, madje agresiv në ndonjë moment? Nuk është gjithmonë ashtu!

Një person me vetëbesim nuk është gjithmonë më i zëshmi nga të tjerët, ose ai që ka fjalën kryesore gjithmonë dhe kudo. Personat me vetëbesim shpesh janë tipa të njerëzve të cilët vëzhgojnë, dëgjojnë me kujdes dhe e marrin fjalën vetëm nëse kanë diçka të rëndësishme për të thënë.

Ndjenjën e vetëbesimit disa njerëz e mbajnë të gdhendur thellë në vetvete, si një besim të brendshëm e të heshtur në aftësitë e tyre, prandaj duhet kohë që të tjerët të kuptojnë se ata e posedojnë atë.

Rrjedhimisht, mund të konkludohet se personat introvertë mund të jenë plot vetëbesim! Ajo që i bën ata të ndryshëm nga njerëzit ekstrovertë me vetëbesim është mënyra delikate dhe diskrete e zbulimit të kapaciteteve të tyre në publik.

Në shoqërinë e ekstrovertëve (të cilët, sipas hulumtimeve, zënë dy të tretat e shoqërisë), introvertët janë gjithmonë të “pushtuar” dhe të tejkaluar në bisedë. Por, një person me vetëbesim të mjaftueshëm nuk do të kishte problem me një gjë të tillë. Pse? Sepse njerëzit që kanë vetëbesim të mjaftueshëm dhe janë të vetëdijshëm për vlerën e tyre, nuk kanë nevojë të tregojnë veten e tyre, aq më pak të dallohen.

Ata thjesht i lejojnë të tjerët të plotësojnë nevojën e tyre për t’u treguar, dhe më pas me qetësi, pa shumë bujë, shprehin qëndrimin e tyre të pakundërshtueshëm. Por, sa do t’i dëgjojnë të tjerët? Këtu qëndron ndoshta sfida më e madhe për introvertët, ata duhet të përdorin një strategji të veçantë për të vërtetuar vlerën e tyre, sepse rrethi zakonisht vë re ata që parakalojnë me moton: “Unë jam më i miri në gjithçka!”

Nëse e gjeni veten në këtë situatë, duhet të tregoheni të mençur dhe të ndërgjegjësoheni për fuqinë që kanë njerëzit e qetë në një dhomë plot me njerëz që flasin me zë të lartë. Gjëja më e rëndësishme është të gjeni momentin e duhur kur të shfaqeni – një nivel arrogance që ju lejon të ruani integritetin, pa e ulur veten.

Të njëjtën gjë mund ta arrini edhe përmes gjuhës së trupit – sigurohuni që veshja juaj ju bën të ndiheni të sigurt, ecni gjithmonë drejt, shikoni personin me të cilin po flisni drejtpërdrejt në sy dhe ndërsa qëndroni ulur, mos tregoni asnjë shenjë turpi ose shqetësimi. Atë që doni të thoni, thoni qartë dhe jini konstruktiv, nga fjalët tuaja gjithmonë le të dalin vepra.

Njihni gjithashtu fuqinë e pauzës dramatike – mos nxitoni me deklaratat tuaja, mos premtoni gjithçka. Heshtni me vetëdije në mënyrë që të vërehet se në vete po thurni një zgjidhje Solomonike.
Kini parasysh se ekstrovertët tipikë që e shpallin veten ambicioz dhe të paarritshëm, të cilët premtojnë të arrijnë 100%, deri dje kanë qenë në fakt individë plot pasiguri dhe dyshime. Nëpërmjet qasjes agresive ata në fakt po përpiqen të mbulojnë pasigurinë e tyre.

Një rregull tjetër për introvertët me vetëbesim – përpiquni të mos i nënvlerësoni të tjerët. Personat që vërtet kanë vetëbesim nuk kanë nevojë të shkelin ata që i rrethojnë, sepse ata e kuptojnë se në botë nuk ekziston sasi absolute suksesi dhe miratimi. Personat që kanë vërtet vetëbesim janë të zënë duke u fokusuar në qëllimet e tyre dhe jo në atë që kanë arritur të tjerët.

Nëse ndonjë nga këshillat e përmendura nuk ju përshtatet – thjesht nuk ju vjen natyrshëm që t’i zbatoni – ushtroni ato! Ushtroni përpara pasqyrës fjalimin, prezantimin, bisedën e rëndësishme, derisa të tingëllojë perfekt. Në fakt, këtë e bënte edhe legjendari Steve Jobs, themeluesi i Apple. Të folurit publik nuk ishte pika e tij e fortë, por me praktikë ai arriti të bëhej një nga folësit publikë më mbresëlënës në botën moderne.

Po ju kujtojmë thënien e famshme të introvertit më të njohur në botë, Albert Einstein: “Çdo njeri është gjeni. Por, nëse gjykoni një peshk në bazë të aftësisë së tij për t’u ngjitur në pemë, ai do ta kalojë jetën duke besuar se është budalla.”

Mos lejoni askënd që t’ju bëjë të ndiheni se vetëbesimi juaj nuk vlen. Filloni të besoni se vleni! Mjafton vetëm ky mendim, sepse mund t’ju dërgojë kudo.

The post Këshilla vetëbesimi për introvertët appeared first on Аптеки PlusPharma.

Pavarësisht nëse jeni gjysh apo gjyshe me kohë të plotë, ose kujdeseni për nipërit tuaj vetëm gjatë fundjavës, një gjë është e sigurt: Ju intereson për gjithçka që po ndodh në jetën e tyre, sepse ua mendoni më të mirën! Por, ka edhe dy persona të tjerë që janë po aq kurioz sa ju, ata janë nëna dhe babai.

Për fëmijën, kjo do të thotë shumë pyetje dhe përgjigje, të paktën dy herë në ditë, të njëjtat pyetje: Si kalove në shkollë? Çfarë hëngre sot? A ke detyra shtëpie për të shkruar?

Aq më tepër nëse i bëni këto pyetje menjëherë pasi fëmija të kthehet nga shkolla, me siguri do të përballeni me një reagim të ashpër dhe nervoz, kështuqë do të mbeteni pa përgjigje.
Si të përmirësoni komunikimin me nipërit dhe mbesat? Si mundet që pyetjet tuaja të nxisin një bisedë, në vend të një zënke?

Koha është vendimtare

Fëmijët nuk janë bashkëpunues pas kthimit nga kopshti, shkolla, trajnimi? Ka një shpjegim për këtë dukuri, e cila është karakteristike pothuajse për të gjithë fëmijët e moshës 4 deri në 14 vjeç.
Ndërsa fëmija është në shkollë, ai është i ekspozuar ndaj autoritetit dhe rregullave. Liria e tij është e kufizuar, kurse nevojat e tij janë mbajtur në minimum. Dhe kjo nuk është e gabuar! Por, është gabim që sapo të kthehet në shtëpi, në territorin ku më në fund mund të jetë i lirë dhe të çlodhet, të kalojë rishtas një protokoll të caktuar.
Përpara se ta gjykoni fëmijën për sjellje të keqe ose të kritikoni veten se nuk jeni edukues i mirë, prisni të kalojnë disa orë përpara se ta bombardoni fëmijën me pyetje. Më mirë akoma, thjesht lëreni t’ju afrohet vetë. Pasi të jetë në humor për bisedë, nga ai do të mësoni gjithçka që ju intereson.

Bëni pyetje të hapura

Mos bëni pyetje të tilla ku mund të përgjigjen me “po” ose “jo”, ruani ato për situatat kur urgjentisht ju duhet një përgjigje. Për shembull, pyesni: “A je i uritur?” – që ta dini nëse duhet të përgatisni një vakt. Por, në vend që të pyesni: “A kalove mirë në shkollë?” provoni, “Cila ishte gjëja më interesante që ndodhi në shkollë sot?” Kjo lloj pyetje ngjall një bisedë kuptimplote dhe i lejon nipit të ndajë mendimet dhe përvojat e tij në stilin dhe ritmin e vet.

Dëgjoni me kujdes

Mos bëni pyetje vetëm sa për të thënë se i keni pyetur ose për të mos e lënë shtëpinë të qetë. Fëmijët vërejnë menjëherë se ju jeni më të fokusuar në obligmet e shtëpisë, sesa në përgjigjet e tyre. Tregoni një interes të vërtetë për jetën e nipërve tuaj duke dëgjuar në mënyrë aktive përgjigjet e tyre. Bëhuni pjesë e bisedës me pyetje plotësuese, duke i lejuar ata të ndajnë më shumë detaje nëse kështu ndihen më rehat. Për shembull, nëse nipi juaj përmend një hobi të ri, pyesni më tej: “Kjo është një ide e mrekullueshme”! Si u interesove pikërisht për këtë? A ka ndonjë gjë që mund të bëj për të të ndihmuar?”

Respektoni privatësinë e tyre

Bëhuni realist, disa tema mund të jenë më private ose më të ndjeshme për nipërit tuaj dhe është krejtësisht në rregull të tërhiqeni dhe t’ua lini atë temë prindërve. Respektoni kufijtë e tyre dhe nëse duket se hezitojnë të ndajnë disa detaje, jepuni hapësirë ​​për ta bërë këtë kur të jenë gati. Në këtë mënyrë do të arrini të fitoni edhe më shumë besim tek ata dhe të krijoni një marrëdhënie miqësore, sigurisht, pa rrezikuar autoritetin tuaj. Për shembull, nëse nipi juaj nuk dëshiron të flasë për një shok apo situatë të caktuar shkolle, respektoni vendimin e tyre duke thënë: “Mos u shqetëso, nuk kemi pse të flasim fare për këtë temë. Mund të flasim më vonë, kur të jesh gati për këtë, ose mundesh vetëm të më bësh pyetje nëse ke nevojë për këshilla, pa më treguar saktësisht se kush e ka bërë apo e ka thënë konkretisht”.

Ndani përvojën tuaj

Krijoni një atmosferë të rehatshme bisede duke ndarë historitë dhe përvojat tuaja. Ky shkëmbim informacionesh i dyanshëm do ta inkurajojë nipin/mbesën tuaj të hapet. Për shembull, kur flisni për shkollën, mund të ndani një histori qesharake ose të paharrueshme nga ditët tuaja të shkollës. Mos u prezantoni si një nxënës i përsosur dhe i bindur, përmendni me kujdes ndonjë prapësi që keni bërë, nëse është e nevojshme mundet edhe ta shpikni, për t’u afruar me të.

Përdorni humorin sipas nevojës

Shtoni pak humor në pyetjet tuaja për ta disponuar dhe për ta bërë bisedën më të këndshme. Kjo mund të krijojë një atmosferë të relaksuar, duke e bërë nipin tuaj më të gatshëm për bashkëbisedim. Për shembull, në vend që të pyesni drejtpërdrejt për një situatë të pazakontë, mund të thoni: “A ke një histori interesante nga detyrat e shtëpisë, oborri i shkollës, salla e sportit?” Unë kam një sekret që dua ta ndaj me ty, por vetëm nëse më premton se nuk do të qeshësh?!”

Të jesh gjysh dhe gjyshe do të thotë të bësh shumë pyetje, por gjetja e qasjes së duhur siguron që këto biseda të jenë të këndshme dhe konstruktive. Mbani mend, çelësi është të krijoni një mjedis ku nipi juaj do të ndihet rehat për të ndarë botën e tij me ju.

Biseda më e vështirë…biseda për para

Ndoshta është e vështirë për ju gjithmonë kur duhet t’u shpjegoni nipërve se nuk keni para për t’u dhënë, prandaj, krijoni një mjedis të qetë ku mund të bëni një bisedë të hapur pa shpërqendrime.

1. Zgjidhni kohën kur të gjithë janë të relaksuar dhe në gjendje për t’u përqendruar në diskutim.
2. Jini të drejtpërdrejtë dhe të sinqertë me nipërit tuaj. Shpjegoni se jeni duke u përballur me kufizime financiare dhe mund të mos jeni në gjendje të siguroni ndihmë financiare në atë moment.
3. Përdorni gjuhë të thjeshtë, të përshtatshme me moshën për të përcjellë mesazhin.
4. Bindni nipërit dhe mbesat për dashurinë dhe mbështetjen tuaj emocionale. Tregoju se pamundësia juaj për të ofruar ndihmë financiare nuk e zvogëlon kujdesin tuaj për ta.
5. Mund të përmendni faktorë të tillë si ndryshime në të ardhura, shpenzime të papritura apo përgjegjësi të tjera financiare që duhet t’u jepni prioritet.
6. Shfrytëzojeni këtë mundësi për të diskutuar rëndësinë e përgjegjësisë financiare. Krijoni një buxhet së bashku – bini dakord se sa para mund të presin nga ju në baza javore ose mujore dhe ndani ato sipas qëllimit: shpenzimet, kursimet, qëllimet afatgjata.

The post Udhëzues për komunikim appeared first on Аптеки PlusPharma.

Në një periudhë të caktuar të jetës sonë, të gjithë do të duhet të takojmë njeriun me të bardha me prapashtesën – psikiatër. Por, sa prej nesh në të vërtetë do ta realizojnë atë takim i cili është ende shumë i sikletshëm për t’u diskutuar?

Ajo gjendje ankthi e shoqëruar me ndjenjën e robërimit në emocionet dhe mendimet personale që duket se askush nuk i kupton, si dhe melankolinë e vazhdueshme dhe mungesën e vullnetit për të jetuar, jo gjithmonë mund të zgjidhen me bisedë.

Nëse futeni thellë në ankth dhe shfaqni shenjat e para të depresionit, psikiatri pa shumë hezitim do t’ju përshkruajë ilaçet kundër depresionit për t’ju nxjerrë nga humnera.
Ju ndoshta do të mendoni se është fundi i botës meqë keni arritur deri aty që të merrni antidepresivë dhe shumica prej jush nuk do të dorëzohen dhe do të përpiqen ta rregullojnë problemin në mënyrën më të natyrshme të mundshme, por do të ketë edhe nga ata që do të heshtin.

FRIKA NGA GJYKIMI

Simptomat e rënda depresive mbeten të pazgjidhura, të ndrydhura thellë brenda shpirtit, duke pritur me zgjuarsi momentin e tyre për të pushtuar përsëri përditshmërinë e dikujt. Ilaçi ekziston, por qëndrimi i gabuar është ai që ngatërron fijet.

Si reagoni kur mjeku i familjes ju përshkruan një antibiotik? Shkoni në farmaci, e blini dhe e pini siç është përshkruar, apo jo? Gjithmonë dhe kudo mbani me vete një analgjezik, që të mos ju dhemb koka rastësisht, kurse diazepamin (për të cilin dikur ishit skeptik) nuk e lini pa marrë në asnjë mënyrë.

Është e qartë se, kur bëhet fjalë për shëndetin, pjesët e ndryshme të trupit marrin trajtim të ndryshëm dhe krejtësisht të pabarabartë!

Shëndeti mendor është ende një temë që mbahet në heshtje ose diskutohet në fshehtësi të rreptë. Receta e ilaçeve kundër depresionit fshihet në fund të sirtarit dhe nuk përdoret derisa gjendja të përkeqësohet. Njerëzit ende shqetësohen më shumë për mendimin e të tjerëve sesa për shëndetin e tyre.

Në librin e tij “Listening to Prozac”, mjeku Piter Kremer flet për këtë problematikë që në vitin 1993. Përkatësisht, ai thotë se tabutë rreth shëndetit mendor bazohen në dy teori. Sipas njërës, njerëzit mendojnë se duhet të jenë të fortë për të përballuar problemet pa marrë terapinë. Sipas tjetrës, terapia me antidepresivë konsiderohet si shkalla e fundit, prandaj njerëzit preferojnë të kalojnë muaj e muaj në terapi kognitive të sjelljes të shoqëruar me bimë dhe vitamina me efekt qetësues, derisa të arrijnë në thelbin e problemit të tyre psikologjik. Kur shëndeti mendor dorëzohet, njerëzit e perceptojnë atë si një dështim personal dhe jo si një problem normal shëndetësor.

Në fund të fundit, a nuk është edhe truri organ si gjithë të tjerët?

Ekspertët thonë se qëndrimin rreth shëndetit mendor e dikton kryesisht edukimi në shtëpi. Që në fëmijëri na mësojnë se duhet të kemi kontroll absolut mbi ndjenjat tona, kështu që shpesh dëgjojmë shprehje të tilla si: “Gëzohu, mos qaj”, “Ti je burrë, nuk duhet të qash”, “Mblidh emocionet, bëhu më e ftohtë.”

Ideja se ajo që ndiejmë është një çështje zgjedhjeje, na ushqen, por në të njëjtën kohë na bën të uritur. Pyetja e vazhdueshme për atë se kush jemi, çfarë jemi, a jemi mjaftueshëm të mirë dhe krahasimi me atë jetë perfekte që mbush çdo ditë rrjetet sociale, na bën të harrojmë se lumturia e vërtetë vjen nga brenda, nga ajo që jemi në të vërtetë. Ideali i përsosmërisë do të thyhej nëse do t’i drejtoheshim terapisë, apo jo?

Kjo na sjell në pikën e dytë të Dr. Kremer, i cili thotë se do të bindeshim më lehtë dhe të pranonim terapinë kognitive të sjelljes. Pikërisht atë që konsiderohej tabu për një kohë të gjatë. Biseda me një psikolog/psikiatër për të arritur deri në thelb.

Terapia kognitive e sjelljes inkurajon një ndjenjë të fortë përgjegjësie dhe pjekurie ndaj vetes, por vetëm pjesërisht, edhe atë nëse e filloni në kohë. Dhe mos prisni që të jetë e lehtë. Ka mendime dhe ndjenja brenda jush që, nëse i thoni me zë të lartë ose i shkruani në një copë letër, do t’ju shkaktojnë një lumë lotësh dhe kjo rrit rrezikun e lëkundjes së atij ideali të përsosmërisë.

Njerëzit duan shumë ta ndihmojnë veten, por nga ana tjetër kanë frikë nga gjykimi shoqëror dhe çfarë bëjnë atëherë? Pinë 2 mg diazepam, heleks ose leksilium, për të cilën zakonisht vendosin vet dhe rrotullohen në rrethin magjik të depresionit. Paradoksale!

FRIKA NGA EFEKTET ANËSORE

Pjesa më e madhe e paragjykimeve për antidepresivët vjen nga frika e efekteve anësore, veçanërisht nga ata se do t’ju bëjnë të ndiheni të mpirë dhe në kuptimin e plotë të fjalës nuk do të keni asnjë reagim emocional. Mjekët psikiatër thonë se pacientët që pranojnë terapinë për të cilën kanë nevojë dëshpërimisht, në fillim vijnë të zemëruar duke thënë se ndjehen si zombi, disa prej tyre kanë kriza të lehta epileptike, ka edhe nga ata që ankohen për mendime vetëvrasëse. Por kjo ndodh vetëm në javën e parë ndërsa trupi mësohet me terapinë.
Nën mbikëqyrjen mjekësore dhe marrjen e rregullt të terapisë, pacientët fillojnë të ndjejnë përfitimet pas 3 javësh. Ankthi dhe depresioni qetësohen ngadalë, kurse problemet me të cilat përballen fillojnë t’i gjykojnë më racionalisht.

Psikiatrit thonë se të gjitha spekulimet që lidhin ilaçet kundër depresionit me sëmundjet e zemrës, diabetin dhe çrregullimin bipolar, janë vetëm aq – spekulime. Kolegji Mbretëror i Psikiatërve në Angli, hedh poshtë në mënyrë të qartë pretendimet se antidepresivët shkaktojnë vetëm një efekt placebo. Sipas hulumtimeve të tyre, 50 deri në 65% e pacientëve kanë përmirësim të dukshëm pas 3 muajve nga përdorimi i rregullt i antidepresivëve, krahasuar me 25-30% të atyre që konsumonin placebo. Terapia e duhur dhe e kontrolluar përmirëson cilësinë e përgjithshme të jetës, prandaj 50% e pacientëve vendosin ta marrin atë deri në shërimin e plotë.

Përgjithmonë me antidepresivë?

Hulumtimet dhe psikiatrit janë unanim, kohëzgjatja e trajtimit varet nga personi! Disa njerëz përmirësohen pas një terapie, disave u duhen vite. Për sa kohë që trajtimi është nën mbikëqyrjen e mjekut psikiatër që kontrollon dozën e ilaçit, nuk ka rrezik për varësi.

Mos kini turp!

Ndoshta do t’ju duhet më shumë kohë që të pranoni se keni nevojë për terapi, por gjëja më e rëndësishme është të vendosni veten në radhë të parë. Nëse keni çfarëdo dyshimi në lidhje me trajtimin, bisedoni me psikiatrin tuaj. Mbështetja është shumë e rëndësishme gjatë kësaj periudhe, prandaj ndani emocionet tuaja me një person që ju dëgjon me mirëkuptim.
Do ta ndjeni ndryshimin në momentin që do të ndaloni së gjykuari veten dhe do ta pranoni rastin si një problem shëndetësor që mund të zgjidhet me terapi – si çdo problem shëndetësor me të cilin jeni përballur më parë.

Do të ndjeni ulje dhe ngritje, ndonjëherë nuk do të keni dëshirë të ngriheni nga shtrati dhe ndonjëherë do të keni ndjenjën se asgjë nuk ju shqetëson. Jini këmbëngulës dhe mos u dorëzoni, vizitoni rregullisht psikiatrin tuaj në mënyrë që ai të ndjekë gjendjen tuaj. Dhe po, do të përmirësoheni, mund t’ju duhen 6 muaj, ndoshta 12, por në fund ju do të dilni si fitimtar.

Frika e vazhdueshme nga gjykimi dhe paragjykimet që ekzistojnë rreth shëndetit mendor i bëjnë problemet e vogla dhe lehtësisht të zgjidhshme, të rriten në shumë të mëdha. Problemet me depresionin dhe çrregullimet e tjera mendore duhet të merren po aq seriozisht sa çdo problem tjetër shëndetësor.

Nëse do të kishit një problem me apendicitin, nuk do të shkonit për operacion? Nëse nuk shihni mirë, nuk do të kërkoni syze? Edhe me psikikën dhe trurin, reagimi instinktiv ndaj paraqitjes së një problemi është i njëjtë, thjesht duhet të vendosni ta dëgjoni atë.

The post Antidepresivët appeared first on Аптеки PlusPharma.

A keni menduar ndonjëherë se pse disa njerëz preferojnë të veshin të njëjtën veshje çdo ditë? Le të fillojmë me Mark Zukerberg (pronar i Facebook) dhe bluzën e tij, të ndjerin Stiv Xhobs (pronar i Apple) dhe bluzën e zezë, ose Albert Ajnshtajn për të cilin besohet se ka pasur disa kostume identike me ngjyrë gri.

Në asnjërin nga këto raste nuk bëhet fjalë për mungesë imagjinate, kreativiteti, e të mos përmendim fare paratë. Kjo sjellje është një formë e “zvogëlimit të zgjedhjes”, një taktikë neurologjike që përdoret për të ruajtur fuqinë e trurit.

“Nëse sapo ngriheni nga shtrati përballeni me vendimin se çfarë të vishni, çfarë të sillni në punë për të ngrënë, si të arrini deri në zyrë, ju po e ngarkoni trurin tuaj akoma pa filluar me punë“, thotë Dr. Tara Suart, neuroshkencëtare.

“Një ritual mëngjesi i planifikuar me kujdes, e zvogëlon numrin e zgjedhjeve që truri duhet të bëjë pas zgjimit, dhe në këtë mënyrë ai kursehet për gjëra më të rëndësishme”, shton ajo.
Teknikën e mbrojtjes së trurit nuk e përdorin vetëm gjigantët e luginës së Siliciumit. Nevoja për të kuptuar më mirë dhe për të rritur ndërgjegjësimin për sëmundjet degjenerative si Alzheimer, është fokusi kryesor në përmirësimin e funksionit njohës.

Gjithçka varet nga mënyra e jetesës – gjumit cilësor të mjaftueshëm (Suart këshillon 7 deri në 9 orë gjatë natës), ushtrimeve fizike dhe menaxhimit të stresit – por, ekzistojnë kërcënime të tjera, më serioze që duhet t’u kushtohet vëmendje.

“Multitasking-un (kryerjen e më shumë aktiviteteve në të njëjtën kohë) nuk duhet parë si talent. Kjo e vendos trurin në një gjendje shpërqendrimi të vazhdueshëm, gjë që çon në rraskapitje mendore kronike”, paralajmëron Suart.

Institucionet kryesore të shëndetit të trupit dhe mendjes në mbarë botën tashmë po krijojnë qendra që synojnë “pastrimin e trurit të mjegullt”. Për shembull, „Sha Wellness“ në Spanjë përfaqëson një spa mjekësor të fokusuar në përmirësimin kognitiv dhe ofron diagnostikime dhe terapi të avancuara për të rritur kapacitetin mendor. Ndërkohë, në Arizona, një ekip i tërë ekspertësh në „Life Enhancement Center“ ndihmon vizitorët të përmirësojnë kujtesën, përqendrimin dhe të gjitha funksionet e tjera të trurit.

Sipas nutricionistes Rozmari Ferguson, mund të bëni shumë edhe në shtëpi pa shkuar në një qendër për rehabilitim të trurit.

“Ekziston një materie ushqyese e quajtur acetilkolina e cila është thelbësore për shëndetin e trurit. Bëhet fjalë për një neurotransmetues i cili është i nevojshëm për kujtesën, përqendrimin dhe koordinimin”, thotë ajo.

Acetilkolinën mund ta merrni përmes ushqimeve të tilla si vezët, lakrat e Brukselit dhe lakra, ose si një suplement për të mbështetur trurin në situata të rraskapitjes mendore.

Dr. Suart rekomandon shmangien e produkteve të tymosura, pasi ato nxisin oksidimin që përshpejton ciklin natyral të jetës së qelizave të trurit dhe në këtë mënyrë shkakton vdekjen e tyre të parakohshme. Njëkohësisht, ajo këshillon shtimin e produkteve që kanë efekt të fortë hidratues, si kastraveci, shalqiri, pjepri.

Ndoshta mendoni se të luash videolojëra është humbje kohe kot, por studimet tregojnë se lojërat janë një stimulim i shkëlqyeshëm i trurit, veçanërisht nëse ky është një aktivitet i ri për ju.
Në një studim hulumtues, si pjesëmarrësit më të rinj ashtu edhe ata më të vjetër, i përmirësuan rezultatet e tyre në testet e kujtesës pasi filluan të luanin videolojëra çdo ditë.

Në studim, grupe studentësh dhe të moshuar në të shtatëdhjetat dhe tetëdhjetat, u trajnuan për të luajtur videolojën popullore Super Mario 3D World ose lojën dydimensionale Angry Birds, gjysmë ore në ditë për dy javë.

Para dhe pas periudhës së lojës, pjesëmarrësit kanë bërë test kujtese të krijuar për të aktivizuar hipokampusin – një pjesë e trurit që stimulohet kur lundroni në një mjedis të panjohur dhe është i rëndësishëm për krijimin e kujtimeve të reja.

Në të dyja grupmoshat, personat që luajtën „Super Mario“ i përmirësuan rezultatet e testimit me afërsisht 12 për qind. Rezultati përkeqësohet me të njëjtën përqindje te personat e moshës 45 deri në 70 vjeç.

Ekipi hulumtues zbuloi përfitime njohëse të ngjashme nga luajtja e lojës në internet Minecraft, e cila nënkupton ndërtimin e një bote të re sipas krijimit tuaj.
Rezultatet e testit nuk u përmirësuan te pjesëmarrësit e studimit të cilët luanin lojëra më të thjeshta si Angry Birds.

Rezultatet nga videolojërat tregojnë se një përvojë e re dhe e pasur për njeriun mund të ketë të njëjtat efekte pozitive ndaj trurit që tashmë janë konfirmuar në studimet e bëra te kafshët.
“Kur u japim kafshëve diçka të re për të bërë, për të eksploruar dhe luajtur, shohim përmirësime në zonat e trurit që lidhen me kujtesën, siç është hipokampusi”, thotë udhëheqësi i studimit Kreg Stark, mjek dhe profesor i neurobiologjisë në Universitetin e Kalifornisë.

Humbja e kujtesës te personat e moshuar mund të ketë lidhje me faktin se ata zakonisht nuk janë të ekspozuar ndaj gjërave të reja. “Ndërsa plakemi, shpesh bëjmë një jetë më pak të pasur dhe interesante”, thotë Dr. Stark.

Lajmi i keq është se përmirësimi i kujtesës nëpërmjet videolojërave nuk ka tendencë të zgjasë shumë pasi pjesëmarrësit ndalojnë së luajturi lojën rregullisht, por mund të zvogëlohet edhe nëse njerëzit vazhdojnë të luajnë, sepse lojërat bëhen më të lehta dhe më pak sfiduese.

“Pra, ajo që mësuam është se hulumtimi i një bote të re, pa marrë parasysh se a bëhet fjalë për një videolojë apo realitet, është një mënyrë vërtet e mirë për t’i dhënë hipokampusit tuaj një mori gjërash të reja për të mësuar,” thotë Dr. Stark.

Nëse jeni të shqetësuar për shikimin tuaj për shkak të ekspozimit të tepërt ndaj dritës blu të ekraneve, gjithmonë e keni fjalëkryqin ose sudokun e vjetër dhe të mirë për të stimuluar trurin tuaj.

Ju gjithashtu mund të përmirësoni shëndetin e trurit duke praktikuar një aktivitet të ri fizik“, thotë Hoze Pozas, doktor shkencash dhe neurolog sportiv nga New Orleans.

“Stërvitja është ushqim për muskujt, zemrën dhe mushkëritë, por gjithashtu është ushqim edhe për trurin, sepse ai e percepton si një përvojë të re”, thotë doktor Pozas.

Nëse vraponi, provoni të notoni. Nëse jeni notues, provoni të bëni çiklizëm.

“Pranimi i informatave të ndryshme nga fijet proprioceptive – ato i tregojnë trurit se ku ndodhet trupi juaj në hapësirë ​​– dhe fijet vestibulare – ato tregojnë se ku është koka juaj në hapësirë ​​- e ndalon trurin nga bllokimi“, shpjegon Dr. Pozas.

The post Stimulime për një tru të shëndetshëm appeared first on Аптеки PlusPharma.

A shkarravitni edhe ju në fletore derisa flisni në telefon? E kemi fjalën për ato vizatime të vogla të padëmshme të cilat pothuajse të gjithë i bëjmë në cepat e fletës derisa jemi duke folur apo jemi në një mbledhje? Pikërisht ato janë një tregues i asaj që po ndodh në nënvetëdijen tuaj!

Nga Leonardo da Vinçi te Dejvid Bouvi, nuk ka njeri që nuk ka përfituar nga rasti për të ushtruar këtë aktivitet krejtësisht të pavetëdijshëm për të cilin ekspertët thonë se fsheh gjurmë të personalitetit tonë. Ngjyrosjen, vizatimin, shkarravitjen të cilat menduat se i kishit lënë në bankat e shkollës, ende po i bëni në mënyrë të pavetëdijshme.

Hulumtimet e reja tregojnë se ky lloj skicimi, pavarësisht se nuk është ndonjë talent i veçantë, madje duket i çrregullt, mund të rrisë fokusin dhe kreativitetin tuaj, madje edhe të zbulojë disa dëshira dhe nevoja të ndrydhura. Ja edhe interpretimet e llojeve më të zakonshme të shkarravitjeve…

Figura gjeometrike ose abstrakte

Për shembull: trekëndësha, katrorë, yje ose modele vijash të drejta dhe të mprehta, rrathë, forma dhe vija të lakuara të mbyllura.

“Më shumë vija të drejta dhe të mprehta tregojnë një nevojë të menjëhershme për kontroll, vendosjen e kufijve dhe rregullit”, thotë Sheila Llav, një grafologe dhe presidente e Shoqatës për Analizën e Shkrimeve. Vizatimet e lakuara si rrathët dhe vijat e lakuara tregojnë se mendimet vijnë nga një vend pak më emocional.

Provoni të shkarravitni kur duhet të merrni një vendim të rëndësishëm. Nëse nga stilolapsi juaj dalin forma të mprehta me vija të drejta, bëhuni më të prirur drejt vendimeve praktike. Në të kundërt, nëse vizatoni skaje të rrumbullakosura, ndiqni instinktet tuaja.

Grafite

Për shembull: Vizatoni një kapelë në fotografinë e një maceje, brirë djalli njeriut në kopertinë ose qerpikë false vajzës në reklamën e gazetës.

Teoria e Sheila Llav thotë se njerëzit nxjerrin brirët nga maja e stilolapsit kur ndihen fajtorë për shtypjen e ndonjë dëshire. Shtrembërimi i syve të dikujt nxit çështje që lidhen me vetëdijen.

Provoni të shkarravitni kur jeni të ngarkuar dhe nën presion dhe jeni të dëshpëruar për një shpërqendrim. Ky stil vizatimi do të hapë horizontet e të menduarit kreativ, por praktik.

Objekte

Për shembull: Zemra, orë, karrige, gota…

Interpretimi i objekteve është i ngjashëm me interpretimin e ëndrrave – duhet të shikoni simbolikën, e jo funksionin origjinal të objektit. Për shembull, zemrat e zakonshme mund të simbolizojnë dashurinë, por edhe një nevojë të shtuar për vëmendje dhe mirëkuptim nga partneri, kolegu, ndonjë i afërt. Ora mund të jetë treguese se jeni nën presion të fortë për shkak të afateve, ndërsa një gotë e zbrazët do të simbolizonte rraskapitjen tuaj emocionale. Po karrigia? Ose po përpiqeni të vendoseni diku dhe të jeni rehat, ose ndiheni sikur nuk përkisni askund. Çfarëdo objekti që të vizatoni, kërkoni kuptimin e tij në një nivel tjetër.

Provoni të shkarravitni kur duhet të vendosni prioritete. Mundohuni të vini re se çfarë është ajo që vizatoni fillimisht. Orë të vjetra dhe kolltuqe? Është më se e qartë që duhet të përqendroheni në karrierën tuaj, sepse e keni më të rëndësishme për momentin.

Peizazhe dhe natyrë

Për shembull: Pemë, ​​gjethe, lule, diell, ujëvara, oqeane…

Pa asnjë dyshim posedoni një dashuri dhe admirim të lindur për natyrën, kurse në nënvetëdije ndiheni të lodhur, të mbingarkuar, po mbyteni dhe në mënyrë të dëshpëruar keni nevojë për të shkuar diku larg. Dielli inkurajon imagjinatën, që do të thotë se keni ëndërruar për natyrën. A janë lulet tuaja të drejta dhe me ngjyra? Keni nevojë të zhvilloheni në një fushë të caktuar (në punë apo marrëdhënie private). Gjethet që bien, nga ana tjetër, nxjerrin në pah ndonjë shqetësim – sapo të kapni veten duke vizatuar një lule me petale që bien, është koha të zbuloni se çfarë ju shqetëson.

Provoni të shkarravitni kur doni të vendosni qëllime. Krijimi i imazheve të ndonjë vendi të hapur mund t’ju ndihmojë të arrini qëllime më të larta dhe të rrisë disponimin tuaj drejt horizonteve më të gjera.

Mandala

Për shembull: Modele koncentrike me shumë detaje si lule, pastaj gjethe rreth saj, pastaj përsëri një rresht tjetër gjethesh dhe kështu me radhë në rreth.

Sipas Llav, këto dizajne tregojnë se ju jeni një optimist i madh. Urime!

Provoni të shkarravitni kur jeni në disponim jo të mirë. Përsëritja e detajeve të njëjta do t’ju ndihmojë të qetësoni mendimet negative në kokën tuaj. Përdorni ngjyra të hapura dhe shumë hapësirë ​​të bardhë për të mbjellur shpresën.

Njerëz

Për shembull: Sy, fytyra ose njerëz të tërë.

Emocioni me të cilin e përfaqësoni personazhin në letër, është emocioni që udhëheq me ju në atë moment. Por, kur një emocion i caktuar të theksohet më shumë (si një buzëqeshje e gjerë absurde) mund të nënkuptojë se vërtet po përpiqeni të disponoheni edhe pse shpirtërisht jeni të trishtuar.

Provoni të shkarravitni kur po përpiqeni të kuptoni se si ndiheni ndaj një personi të caktuar që ndoshta ju shqetëson ose ju trishton. Nëse personin e vizatoni me sy të vegjël, thellë brenda vetes e kuptoni se nuk mund t’i besoni.

Fjalë dhe shkronja

Për shembull: Emri i partnerit, dita e javës, inicialet tuaja.

E shkruani emrin tuaj përsëri dhe përsëri? Si thoni të ngadalësoni pak me egon?! Në çdo rast tjetër, gjithçka varet nga fjala dhe pozicioni në të cilin shkruani në fletë. Fjala është e kthyer mbrapsht? Ndiheni të padisponuar, të lodhur ose pesimistë. Fjala është e shkruar në drejtim për lartë? Ndjeni lëkundje pozitive dhe rritje të vetëbesimit.

Provoni të shkarravitni kur keni nevojë për rritje të vetëbesimit. Zgjidhni një moto (ose emrin tuaj) dhe shkruajeni disa herë me një pjerrësi të lehtë për lartë.

Plotësimi i boshllëqeve

Për shembull: E ngjyrosni hapësirën e zbrazët midis shkronjave ose numrave.

Mund të thuhet se jeni një person që dëshiron të ketë një qëllim të caktuar, ta ndjekë dhe ta përmbushë atë. Ndjenja e një detyre të përfunduar dhe planeve të realizuara ju përmbush më shumë se gjithçka.

Provoni të shkarravitni kur keni një bllokim të trurit gjatë një takimi, kur ju kërkohet të jepni një ide dhe të jeni kreativ. Mbushja e vrimave do të shtypë dëshirën e trurit për të endur dhe do të lejojë që idetë e reja të hyjnë në të.

The post Shkarravitja në fletore është mirë për karakterin! appeared first on Аптеки PlusPharma.

Për çfarë po shqetësoheni tani? Se nuk po fitoni mjaftueshëm? Se fëmija juaj kalon shumë kohë para kompjuterit? Që nuk jeni mjaftueshëm aktiv fizikisht?

Ne jemi vazhdimisht të shqetësuar me disa probleme të rëndësishme dhe më pak të rëndësishme. Po sikur të ndodhë kjo, dhe çfarë nëse të ndodhë…e kështu me radhë deri në pakufi. Stili i shpejtë i jetesës na ka kthyer në një brez të personave mega-të shqetësuar. Pyetja kryesore: Çfarë është ajo që i nxit këto shqetësime?

Frika nga e ardhmja, e panjohura, vetmia, interneti?! Psikologët thonë se shqetësimi i tepërt çon në ankth, i cili më pas kthehet në depresion.

Në të kaluarën shqetësimet e vërteta fillonin pas moshës 30-vjeçare, sot të rinjtë që në bankat e shkollës së mesme lodhen me gjëra që nuk duhet të jenë shqetësimi i tyre aspak.

Sondazhet e fundit tregojnë se këto janë shqetësimet që sot më së shpeshti i bëjnë njerëzit me dhimbje koke

54% e njerëzve e gjejnë shqetësimin e tyre më të madh te financat. Me siguri nuk jeni shumë të befasuar nga këto të dhëna, duke qenë se rroga po bëhet gjithnjë e më pak e mjaftueshme për të plotësuar nevojat e jetës, e jo më për të lënë diçka anash. Shumica e të rinjve rreth të 30-tave janë të “burgosur” në të njëjtën dhomë fëmijërore në shtëpinë e prindërve, dhe kjo krijon zhgënjime. Komoditetin e jetesës e sigurojnë bankat përmes ofertave për kredi. Por, përpara se të vraponi në bankë për një kredi, ndiqni financat tuaja. Cilat janë shpenzimet tuaja fikse mujore? Ku shpenzoni më shumë para? Sa para mund të kurseni nga të ardhurat tuaja mujore? Kur të bëni një listë të financave tuaja, do të jeni në gjendje të kontrolloni shumë më lehtë harxhimin e tyre. Bëni një plan real për qëllimin që dëshironi të arrini dhe përgatituni të sakrifikoni një pjesë të kënaqësive. Pajtohuni me faktin se investimi juaj ndoshta mund të shkurtojë planet tuaja të udhëtimit. Plani është një motivim për punë të përkushtuar pa kompromis, dhe kjo redukton ankthin lidhur me financat.

40% e njerëzve janë vazhdimisht të shqetësuar për shëndetin e tyre sepse ndihen të lodhur kronikisht. 56% e problemeve të lidhura me shëndetin janë rezultat i rraskapitjes dhe lodhjes së vazhdueshme. Disa kafe gjatë ditës për të qëndruar zgjuar, 1-2 gota verë gjatë natës për t’u qetësuar – sondazhet tregojnë se në këtë mënyrë njerëzit përpiqen të kontrollojnë lodhjen kronike, megjithëse kjo vetëm e përkeqëson gjendjen e tyre. Psikologët alarmojnë se njerëzit duhet të mësojnë të vendosin veten e tyre në radhë të parë dhe t’u kushtojnë më shumë vëmendje gjërave që ua harxhojnë energjinë. Me një milion obligime që ju presin, do të jetë e vështirë të përcaktoni se çfarë ju harxhon më shumë energji. Por, nëse filloni t’i përcaktoni gjërat një nga një, do të gjeni fajtorin. Është gjithashtu shumë e rëndësishme të ushqeni trupin tuaj me ushqim të shëndetshëm, vakte të balancuara dhe të rregullta dhe hidratim për të siguruar energji gjatë gjithë ditës. Përpiquni të pakësoni sasinë e kafeinës, pasi kështu trupi do të reduktojë lirimin e hormonit të stresit që ju bën të ndiheni të lodhur.

32% e njerëzve shqetësohen për prindërit e tyre, veçanërisht pasi largohen nga shtëpia për të krijuar familje. Si e përballojnë prindërit plakjen, që nënkupton dobësimin e shëndetit dhe ditët e kaluara në vetmi? A ndajnë ata kohë të mjaftueshme për t’i vizituar dhe përmbushur nevojat dhe dëshirat e tyre? Këto janë vetëm disa nga pyetjet që kalojnë në kokën e njerëzve të pushtuar nga shqetësimet për prindërit. Psikologët thonë se ky fenomen është krejtësisht normal, por mënyra e vetme për ta kapërcyer, është të pranoni faktin që nuk mund të ndikoni në proceset natyrore. Thjesht dorëzohuni momenteve dhe shijoni kohën që ju ka mbetur së bashku.

29% e njerëzve janë të shqetësuar për jetën e tyre të dashurisë, sepse janë të vetmuar dhe kanë frikë se nuk do të gjejnë kurrë një partner. Psikologët thonë se socializimin mes të rinjve e kërcënojnë rrjetet sociale, njerëzit (sidomos femrat) kanë pritshmëri shumë të larta për bashkëshortët e tyre të ardhshëm, kurse brezat e rinj, përgjithësisht, janë gjithnjë e më pak të duruar dhe të gatshëm për kompromis në emër të dashurisë.

27% e njerëzve janë të shqetësuar për jetën e tyre të varfër sociale. Nëse rrethi juaj i miqve është relativisht i vogël dhe shpesh qëndroni në shtëpi gjatë fundjavës, ka shumë gjasa të ndiheni të vetmuar. Vetminë e theksojnë akoma më shumë rrjetet sociale, ku e dëshmojnë fotografitë e udhëtimeve dhe mbrëmjeve zbavitëse. Vetmia është një emocion i vështirë të cilin njerëzit rrallë herë e pranojnë, edhe pse 78% e njerëzve mendojnë se nuk kanë miq të mjaftueshëm. Pyesni veten, a keni vërtet nevojë për shumë miqësi të rreme, apo disa miqësi të vërteta me të cilët do të kaloni kohë cilësore?

25% e njerëzve janë të shqetësuar se ende nuk janë bërë prindër. Në vitet e 30-ta aktivizohen të gjitha alarmet dhe presionet nga rrethi për të lidhur martesë dhe për të krijuar familje. Edhe pse numri i grave që lindin në të 40-at po rritet që nga viti 1981, mos harroni kontrollet e rregullta gjinekologjike dhe mendoni rreth mundësisë për ngrirjen e vezëve.

25% e njerëzve shqetësohen se kanë një oreks seksual të pasinkronizuar në martesë. Ky gjë i shqetëson femrat, pasi nën ndikimin e hormoneve epshi femëror ndryshon gjatë muajit, dhe ndodh që femra të mos ketë kurrfarë nevoje për seks. 55% e femrave shqetësohen se kjo mund të sjellë ftohjen e marrëdhënieve në martesë dhe mundësinë e tradhtisë nga ana e partnerit.

Kontrolloni shqetësimet tuaja

Ekzistojnë shqetësime të cilat shkaktojnë goditje në stomak dhe na orientojnë në alpinizëm, të ndërmarrim veprime dhe të pranojmë gjërat që nuk mund t’i ndryshojmë. Ekzistojnë edhe ato fjalitë helmuese që na rrotullohen në kokë dhe na bëjnë të zmbrapsemi. Por, nëse i shikojmë të gjitha shqetësimet si një stimul që na inkurajon të mësojmë nga gabimet dhe të maturohemi, ka shumë gjasa të zbulojmë sfida të reja dhe të shohim anën pozitive. Çdo stres, tension, ankth është një katalizator për ndryshim. Bëni një hap prapa, merrni frymë dhe pyesni veten se cili është problemi në të vërtetë. Më pas ndani atë në disa pjesë dhe zgjidhni ato veç e veç. Dhe mos harroni, me të vërtetë gjithçka kalon!

The post Shqetësimet e vogla dhe të mëdha të njeriut modern appeared first on Аптеки PlusPharma.

Dëshironi të flisni për atë që ju shqetëson në punë, në shtëpi, me miqtë? Por, në çastin që hapni gojën, mijëra mendime konkurrojnë kush të dalë në dritë i pari dhe pastaj jeni akoma më konfuz?
Papritur gjithçka humbet kuptimin dhe ju vendosni të heshtni, sepse besoni se çfarëdo që të thoni, asgjë nuk do të ndryshojë.
Por, nuk është ashtu! Thjesht ka ardhur koha për të biseduar me dikë jashtë rrethit tuaj të njerëzve të afërt. Terapia me një psikolog ose psikiatër është një ndihmë shëndetësore profesionale e shkëlqyer për përmirësimin e shëndetit mendor.

A keni nevojë për terapi?

“Nuk duhet të ekzistojë gjithmonë një problem konkret për të kërkuar terapi. Disa njerëzve, terapia thjesht u ndihmon të zhvillojnë një imazh pozitiv për veten, si një lloj trajnimi për jetën”, shpjegon Dr. Karina Eriksen, psikologe këshilluese.
Shëndeti mendor duhet të jetë prioriteti juaj, prandaj, nëse tek vetja gjeni cilëndo nga gjendjet e mëposhtme, nuk është aspak e frikshme, por e nevojshme dhe e dëshirueshme, të kërkoni ndihmë profesionale.
Po, nëse nuk e përballoni dot përditshmërinë
“Afësitë e zvogëluara për funksionim të përditshëm mund të fshehin një sërë vështirësish psikologjike”, thotë doktor Eriksen. “Ndoshta jeni në depresion dhe ju mungon motivimi, ose ndoshta jeni pak nervoz dhe obligimet rutinë ju duken dërrmuese. Marrja e ilaçeve sipas bindjes suaj mund të paraqesë një mënyrë për të kërkuar rrugëdalje të qetë nga një situatë e vështirë”.
Po, nëse keni vështirësi të përqendroheni
Përqendrimi i dobësuar është një simptomë e zakonshme e depresionit. “Edhe probleme të tjera si ankthi, imponimi ose mendimet obsesive mund të shkaktojnë çrregullim të përqendrimit”, shpjegon Eriksen.
Po, nëse nuk gjeni kënaqësi në asgjë
Humbja e interesit për aktivitetet që më parë ju jepnin kënaqësi, ose pamundësia për t’u ndjerë përgjithësisht të lumtur si dikur, janë shenja shqetësuese të depresionit dhe ankthit.
Po, nëse humbni kontrollin e temperamentit tuaj
Në thelbin e problemit do të gjeni stresin, depresionin ose ankthin.
Po, nëse vështirë i përballoni ndryshimet
“Nëse po përpiqeni të bëni ndryshime pozitive në jetën tuaj, kështu që filloni të ushqeheni shëndetshëm, të bëni sport, të ndërprisni kontaktet me personin që ju heq energjinë pozitive, por asesi nuk mund të rezistoni deri në fund, vizitoni një profesionist. Biseda me një profesionist do t’ju ndihmojë të mësoheni gradualisht me ndryshimet dhe të ndryshoni jetën tuaj për mirë”, thotë Eriksen.

Gjeni terapistin e duhur

Dera e parë në të cilën duhet të trokisni kur përballeni me një problem të shëndetit mendor, është ajo e mjekut tuaj të përgjithshëm. Aty do të merrni udhëzime se ku duhet të drejtoheni për zgjidhjen e mëtejshme të situatës.
Është shumë e rëndësishme se te cili mjek drejtoheni. Lexoni për përvojën dhe kualifikimet e tij. Nëse vendosni për psikolog, kërkoni një të liçencuar nga Dhoma e Psikologëve.
Është shumë e rëndësishme të lidheni me profesionistin, në mënyrë që të ndani më lehtë mendimet dhe ndjenjat tuaja më intime. Nëse nuk ndiheni të sigurt, nëse dyshoni në qasje dhe thjesht keni mosbesim gjatë takimeve, më mirë kërkoni ndihmë nga dikush tjetër. Takimi i parë tregon shumë, mbështetuni në instinktin tuaj dhe mendoni mirë nëse ndiheni rehat të ndani detajet e jetës suaj para personit që është i gatshëm t’ju dëgjojë.
Është e rëndësishme të mbani mend se terapistët nuk kanë ndonjë truk mrekullibërës për t’ju ndihmuar, kura është tek ju, në vullnetin dhe këmbënguljen tuaj për ta bërë terapinë të suksesshme. Është i gabuar koncepti se vetëm duke ardhur në terapi do të merrni këshilla për vendime të rëndësishme të jetës. Çdo njeri është eksperti më i mirë i jetës së tij. Detyra e terapistit është t’ju ndihmojë të arrini më lehtë tek zgjidhjet që janë të fshehura diku në kokën tuaj.
Është akoma më e rëndësishme të vlerësoni kohën e duhur për të shkuar në terapi, jo të merrni pjesë në seanca vetëm sepse dikush ju tha që ashtu duhet.

4 llojet e terapive dhe temat që ato përfshijnë

Terapia kognitive e sjelljes
Zbatohet kur problemi është më se i qartë. TKS jep një pasqyrë të mënyrës së të menduarit dhe sjelljes të një personi dhe se si ato krijojnë vështirësi për të. Gjithashtu, punon për të thyer modelet konkrete të sjelljes dhe të menduarit që çojnë në problem. Kjo është një terapi shumë praktike, me të insistohet përqendrimi në qëllime të caktuara që duam të arrijmë dhe problematika specifike të cilat duhen zbërthyer dhe me to të punohet në mënyrë aktive, shpesh edhe duke dhënë detyra shtëpie. Rekomandohet veçanërisht në rastet e depresionit dhe ankthit, por mund të ndihmojë edhe gjatë sulmeve të panikut, çrregullimeve të ngrënies dhe fobive.

Terapia psikoanalitike
Përveç se përdoret për trajtimin e ankthit ose depresionit, metoda e psikanalizës mund të jetë gjithashtu e dobishme edhe për njerëzit që kanë ndjesi se kanë humbur kuptimin e jetës, si dhe për ata që shfaqin sjellje obsesive. Rrënjët e kësaj terapie do t’i kërkoni në psikanalizën e Fjordit, ashtu që, këtu pritet një bashkëpunim më i thellë me terapistin me qëllim që të fitohet pasqyrë më e qartë e shkaktarit të problemit. Shkurt, kërkohet ndikimi i përvojave të kaluara në formimin e të tanishmeve. Terapia psikoanalitike gjithashtu hulumton edhe marrëdhëniet me njerëzit e tjerë rreth nesh, në mënyrë që të kuptojmë se si komunikojmë me botën. Për shkak se ajo i shqyrton hollësisht detajet e personalitetit, di të jetë shumë e dobishme në raste më komplekse.

Këshillim
Gjithmonë kur përballeni me një periudhë të vështirë, preferohet të këshilloheni, por këshillimi me prindërit ose miqtë nuk vlen. Këshillimi është një nga format më të zakonshme dhe më efektive të terapisë, veçanërisht për trajtimin e ankthit dhe depresionit të lehtë. Këshillimi mund t’ju ndihmojë të përballeni me situata të vështira të jetës, siç është divorci. Ana pozitive është se do të keni dikë që t’ju dëgjojë, pa ju gjykuar apo folur në mënyrë të njëanshme.

Terapia në grup
Po, kjo përsëri përfshin punën me një terapist, por në grup, i cili për disa njerëz është shumë më i rehatshëm sesa takimet një-për-një. Jo vetëm për depresion dhe ankth, terapitë në grup janë gjithashtu të shkëlqyera për njerëzit me probleme specifike, siç janë varësitë. Për shkak se grupet zakonisht formohen në bazë të problematikave të ngjashme midis anëtarëve, lind një ndjenjë më e madhe përkatësie, mirëkuptimi dhe mbështetjeje.

The post Në terapi appeared first on Аптеки PlusPharma.

Për shembull, me kalimin e viteve, njeriu merr vendime më lehtë, i kontrollon më lehtë emocionet e tij dhe tregon shumë më tepër ndjeshmëri për të tjerët.

Këto përfitime të moshës, do të dalin në pah vetëm përmes plakjes cilësore. Dhe plakja cilësore nënkupton një qëndrim pozitiv, rezistencë dhe proaktivitet.

Për rrjedhojë, sfidë për mjekët nuk duhet të jetë vetëm zgjatja e jetës, por edhe rritja e cilësisë së jetës.

Çfarë është plakja e suksesshme?

Ekzistojnë tre aspekte të plakjes: fizike, kognitive dhe psikosociale.

Shumica e njerëzve e shohin plakjen vetëm nga aspekti fizik dhe për këtë arsye ekziston një perceptim negativ për plakjen dhe frikë nga plakja.

Por, vitet nuk e vënë në pikëpyetje vetëm pamjen, rreth moshës 60 vjeçare fillojnë të dobësohen edhe aftësitë kognitive si fokusi dhe kujtesa– një tjetër ndryshim që i bën njerëzit të ndjejnë neveri ndaj këtij procesi të pashmangshëm natyror.

Asaj që i kushtohet më pak vëmendje dhe është vërtet e rëndësishme, është plakja psikosociale. Por, çfarë nënkupton në të vërtetë koncepti i plakjes psikosociale? Ai përfshin gjëra të tilla si mirëqenia, lumturia, cilësia e jetës, kontrolli emocional, socializimi. Këto gjëra janë shumë të rëndësishme për çdo individ dhe për këtë arsye duhet të përfshihen në të gjithë konceptin e plakjes.

Plakja e suksesshme nuk do të thotë vetëm të arrish pleqërinë dhe të shuash sa më shumë qirinj në tortë, por ajo nënkupton edhe mirëqenie më të mirë, lumturi më të madhe, prosperitet, madje edhe lulëzim.

A duhet të jetë plakja stresuese?

Vitet padyshim sjellin më shumë stres në disa fusha. Sëmundje, aftësi të kufizuara, vdekje e të afërmve, probleme financiare, pensionimi dhe humbja e ndjenjës së qëllimit, mungesa e ndjenjës së përkatësisë – të gjithë këto janë faktorë legjitim të stresit në moshën madhore të jetës.

Por, më e rëndësishme është se si reagoni ndaj stresit. Në një studim u përfshinë rreth 2.000 njerëz nga mosha 21 deri në 100 vjeç e sipër. Në këtë studim u vëzhgua shëndeti fizik, funksioni kognitiv dhe funksionimi psikosocial. Studimi zbuloi se shëndeti fizik bie pas moshës së mesme, gjë që nuk është për t’u habitur.

Funksioni kognitiv fillon të bjerë në moshat më të vjetra, gjë që nuk është për t’u habitur.

Por, funksionimi psikosocial, duke përfshirë edhe mirëqenien, cilësinë e jetës dhe lumturinë, gradualisht përmirësohen me kalimin e moshës. Njerëzit e moshuar e përballojnë stresin më mirë sesa dikush në të 20-at dhe 30-at e tyre. Kur je i ri dhe diçka nuk shkon siç duhet, mund të ndjeheni të shkatërruar. Kur jeni më i vjetër dhe diçka nuk shkon siç duhet, thoni: “Nuk ka problem. Ka gjëra të tjera që do të shkojnë siç duhet”.

A bëhemi më të mençur me kalimin e moshës?

Studimet empirike kanë treguar se të moshuarit, ndryshe nga të rinjtë, janë më të mirë në raport me kontrollin e emocioneve, e njohin veten më mirë, marrin vendime më të mira që kërkojnë përvojë dhe kanë më shumë dhembshuri dhe ndjeshmëri për të tjerët.

Pikërisht këto aftësi e përbëjnë mençurinë, dhe më e mira nga të gjitha është ajo se ato mund të rriten me kalimin e viteve.

Ku ndodhet mençuria?

Mençuria, në kuptimin e saj më të gjerë, përfshin dy pjesë të trurit. Një prej tyre është korteksi paraballor, i cili është pjesa më e re e evolucionit të trurit. Kjo është pjesa e trurit e cila në fakt na bën njerëz. Tjetra është amigdala, ose pjesa më e hershme e evolucionit të trurit e cila i ruan emocionet.
Mençuria në thelb është një ekuilibër midis kognicionit dhe emocionit. Ose, një ekuilibër midis egoizmit dhe sjelljes sociale. Dhe së fundi, një ekuilibër midis gjërave që janë të dobishme për ju dhe gjërave që duhet të bëni, sepse ato janë të mira për mbijetesën sociale.

A ekzistojnë strategji për plakje të suksesshme?

Ekzistojnë disa strategji kryesore të cilat nënkuptojnë plakje cilësore fizike, plakje kognitive dhe plakje psikosociale.

Plakja fizike cilësore varet kryesisht nga të ushqyerit e shëndetshëm, kufizimi i kalorive dhe rritja e aktiviteteve fizike. Edhe njerëzit në karrige me rrota mund të jenë dhe duhet të jenë fizikisht aktivë.

Strategjia e dytë më e rëndësishme është mbajtja e trurit aktiv. Bëni diçka që është deri diku sfiduese për ju, por jo shumë stresuese.

Mos harroni socializimin, një shkallë të përshtatshme shoqërimi e cila nuk do t’ju lodhë. Më pas vjen qëndrimi dhe sjellja pozitive, rezistenca, optimizmi, dhembshuria, bërja e gjërave për të tjerët, aktivitetet vullnetare.

Të gjitha këto strategji i japin qëllim jetës, dhe kjo do t’ju bëjë më të lumtur.

Por, nëse stresi mbizotëron në jetën tuaj, atëherë ndërmerrni një aktivitet konkret për ta zvogëluar atë – joga ose meditimi është gjithmonë një ide e mirë.

The post A vjen vërtet mençuria me kalimin e moshës? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Kur keni qarë për herë të fundit? A i lejoni vetes të qajë kur e keni të vështirë?

E qara është një përgjigje e natyrshme njerëzore e nxitur nga një sërë emocionesh si trishtimi, zhgënjimi, nervoza, gëzimi dhe lumturia. Prandaj, është e gabuar që të interpretohet ky akt si një shenjë dobësie.

Hulumtimet tregojnë se femrat qajnë mesatarisht 3,5 herë në muaj, ndërsa meshkujt 1,9 herë në muaj. Disa shkencëtarë thonë se pikërisht për këtë, gratë janë më të qëndrueshme dhe më pak të prirura ndaj sëmundjeve të zemrës.

Pavarësisht gjinisë apo moshës, e qara emocionale është një mjet i dëshirueshëm për të përballuar stresin dhe nuk nënkupton humbje të vetëkontrollit.

Përmes të qarës trupi sinkronizohet me mendjen

E keni vënë re se kur përballeni me momente të vështira, emocionet tuaja mbyllen dhe ju bëheni indiferentë? Kjo në fakt është një gjendje shoku ose mekanizëm natyror mbrojtës i trupit ndaj stresit të madh. Por, sapo të kalojë situata e pakëndshme, vijnë lotët. E qara e pakontrolluar mund t’ju pushtojë në çdo moment. Psikologët thonë se bëhet fjalë për sindromën post-traumatike. Gjegjësisht, gjatë momenteve të stresit, trupi jo gjithmonë është në gjendje të përballet me emocionet, prandaj lotët vijnë me vonesë. Edhepse është filmi i trishtuar ai që ndoshta të ka bërë të qash, realiteti është se janë emocionet e ndrydhura ata që kanë vendosur të shfaqen. Të qash për gjëra të parëndësishme është një sinjal i qartë se është koha për t’u përballur me pikëllimin dhe për të thyer fasadën e cila i bllokon emocionet tuaja.

Pëmes të qarës e mbajmë situatën nën kontroll

Hulumtimet tregojnë se katër nga pesë persona të moshës 18 deri në 34 vjeç përballen me ankthin e tyre duke e bindur veten dhe të tjerët se gjithçka është në rregull. Por ky mohim i problemit çon në pagjumësi, humbje të oreksit, refuzim për t’u socializuar dhe në fund depresion. Është koha të ndaloni së gëlltituri lotët! Si? Nëse ju pengon të tregoni anën tuaj të ndjeshme në publik, thjesht tërhiquni dhe merrni kohë për veten tuaj që të mundeni t’u dorëzoheni tërësisht emocioneve tuaja. Kjo praktikë do t’ju ndihmojë të mësoni të kontrolloni veten kur të jeni të ndjeshëm.

Përmes të qarës përballemi me hormonin e stresit

Nën ndikimin e stresit, trupi е sekreton hormonin e stresit kortizol, i cili është krejtësisht i pranueshëm nëse është në doza të vogla. Por kur trupi fillon të sekretojë doza të mëdha kortizoli, fillojnë problemet. Kortizoli në doza të larta e dobëson imunitetin, rrit presionin e gjakut dhe ndikon në funksionimin normal të trurit. Në vitin 1980, biokimisti Dr. William Frey zbuloi se lotët, të cilët janë rezultat nga një gjendje emocionale, ndihmojnë në mënyrë indirekte trupin që ta largojë kortizolin e tepërt. Prandaj, e qara nën stres është mekanizmi më i mirë me të cilin trupi mbrohet. Në fakt, e qara është një fazë e shërimit emocional të individit.

Përmes të qarës e përmirësojmë disponimin

Është krejtësisht normale që ndonjëherë të qani për një film të trishtuar ose t’ju pushtojnë emocionet në një ndeshje sportive. Njerëzit shpesh konsumojnë me vetëdije përmbajtje trishtuese në mënyrë që të shfaqin emocionet e tyre dhe të qajnë. Specialisti i psikologjisë biologjike, Dr. Asmir Graçanin, në një hulumtim zbulon se njerëzit që trishtohen lehtë shfaqin një humor shumë më të mirë sesa ata që nuk u nënshtrohen banaliteteve. Për shembull, pas mbarimit të një filmi të trishtuar, njerëzit që kanë qarë janë ndjerë të trishtuar për rreth 20 minuta, por 90 minuta më vonë janë ndjerë edhe më mirë se para fillimit të filmit.

The post E qara bën mirë për shëndetin appeared first on Аптеки PlusPharma.

Vetmia është një emocion universal njerëzor që është kompleks dhe unik për çdo individ. Ngaqë nuk ka asnjë shkak universal për paraqitjen e saj, parandalimi dhe trajtimi i kësaj gjendjeje mendore që mund të jetë e dëmshme, mund të ndryshojë në mënyrë dramatike.
Për shembull, një fëmijë i vetmuar që lufton për t’u shoqëruar në shkollë ka nevoja të ndryshme nga një i rritur i vetmuar, bashkëshorti i të cilit ka vdekur kohët e fundit.

Përkufizimi i vetmisë

Vetmia është gjendje mendore. Vetmia i bën njerëzit të ndihen bosh, të izoluar, të padëshiruar edhe kur janë të rrethuar nga shumë njerëz. Njerëzit që ndihen të vetmuar, shpesh kanë dëshirë të zjarrtë për kontakt me njerëzit, por gjendja e tyre mendore e bën të vështirë krijimin e marrëdhënieve me të tjerët.
Studiuesit sugjerojnë se vetmia është e lidhur me izolimin social, aftësitë e dobëta sociale, të qenit introvert dhe depresionin.
Teknologjitë e informacionit u kanë mundësuar njerëzve përmes rrjeteve sociale virtuale të lidhen me njëri-tjetrin, të ndajnë informacione, të shkëmbejnë të dhëna dhe foto.
Të njohurit e vjetër arritën të gjenin njëri-tjetrin, njerëzit që nuk ishin parë prej vitesh më në fund arritën të pinin kafe, por pavarësisht gjithçkaje, ekspertët thonë se komunikimi në internet nuk plotëson nevojën e njeriut për kontakt live, për shkëmbim shikimesh, për kontakt fizik. prekje.
Interneti është krijuar për të na lidhur, por në praktikë vetëm na tjetërson.

Vetmia kundër të qenit vetëm

Kërkimet tregojnë qartë se vetmia dhe veçimi janë të këqija si për shëndetin mendor, ashtu edhe për atë fizik, por të jesh vetëm nuk është njësoj si të jesh i vetmuar. Në fakt, ndonjëherë shëndeti mendor është mirë të jesh vetëm. Ajo i lejon njerëzit të përqëndrohen më mirë, të shohin brenda vetes, të mendojnë për shumë gjëra dhe të rikthen energji.
Vetminë e ndjek një ndjenjë refuzimi, megjithëse individi ka një nevojë të fortë për lidhje shoqërore. Shpesh ajo perceptohet si ndarje e pavullnetshme, refuzim ose braktisje nga njerëz të tjerë.
Vetmia, nga ana tjetër, është vullnetare. Bëhet fjalë për njerëz që kënaqen duke kaluar kohë vetëm, por ata vazhdojnë të mbajnë marrëdhënie shoqërore pozitive në të cilët mund të kthehen kurdo që kanë nevojë për lidhje. Ata ende kalojnë kohë me të tjerët, por këto ndërveprime i ekuilibrojnë me periudhat e izolimit.

Shkaqet e vetmisë

Faktorët që kontribuojnë në vetmi mund të jenë gjendje të ndryshme të situatës, të tilla si izolimi fizik, zhvendosja në një vend të ri dhe divorci. Vdekja e dikujt të rëndësishëm në jetën e një personi mund të çojë edhe në një ndjenjë vetmie.
Veç kësaj, vetmia mund të jetë një simptomë e çrregullimit psikologjik, siç është depresioni. Depresioni shpesh i bën njerëzit të tërhiqen nga shoqëria, gjë që mund të çojë në izolim. Specialistët sugjerojnë se vetmia mund të jetë një faktor kontribues për simptomat e depresionit.
Vetmia mund t’u atribuohet edhe faktorëve të brendshëm, si vetëbesimi i ulët. Njerëzit që nuk kanë besim te vetja shpesh besojnë se nuk meritojnë vëmendje ose respekt nga njerëz të tjerë, gjë që mund të çojë në izolim dhe vetmi kronike.
Edhe karakteri i një personi mund të luajë një rol. Për shembull, introvertët kanë më pak nevojë të kërkojnë dhe të ushqejnë lidhje shoqërore, të cilat mund të kontribuojnë në ndjenjën e izolimit dhe vetmisë.

Rreziqet shëndetësore të nxitura nga vetmia

Vetmia ka një gamë të gjerë efektesh negative në shëndetin fizik dhe mendor, këto janë pjesë e tyre:
• Abuzimi me alkoolin dhe drogën
• Funksion i ndryshuar i trurit
• Përparimi i sëmundjes së Alcajmerit
• Sjellje asociale
• Sëmundjet kardiovaskulare dhe hemorragjia cerebrale
• Kujtesë dhe mësim i reduktuar
• Depresioni
• Rritje e nivelit të stresit
• Vendimmarrja e dobët
Këto nuk janë të vetmet fusha ku vetmia merr taksën e saj. Për shembull, të rriturit e vetmuar ushtrojnë më pak se ata që nuk janë të vetmuar. Ushqimi i tyre është më i lartë me yndyrna, gjumi i tyre është më pak i efektshëm dhe ata raportojnë më shumë lodhje të përditshme. Veç kësaj, vetmia dhunon rregullimin e proceseve qelizore thellë në trup, prandaj njerëzit e vetmuar priren të plaken para kohe.

Çfarë thonë kërkimet për vetminë?

Njerëzit që ndihen më pak të vetmuar kanë më shumë gjasa të jenë të martuar, të kenë të ardhura më të larta dhe të kenë një status më të lartë arsimor. Nivelet e larta të vetmisë shoqërohen me simptoma të shëndetit fizik, të jetuarit në vetmi, me marrëdhënie të rralla dhe me cilësi të ulët shoqërore.

Me shokë kundër vetmisë…

Statistikat sugjerojnë se vetmia po bëhet gjithnjë e më e përhapur, veçanërisht tek brezat e rinj. Sipas një sondazhi të vitit 2019, 25% e të rriturve midis moshës 18 dhe 27 vjeç thanë se nuk kishin miq të ngushtë, ndërsa 22% thanë se nuk kishin fare miq.
Sado kontradiktore të duket, rritja e internetit dhe mediave sociale janë pjesërisht fajtorë për këtë prirje.
Ekspertët këshillojnë se vetmia kapërcehet më së miri me lidhje dhe marrëdhënie cilësore, jo me të dobëta dhe të parëndësishme dhe të shumta në numër. Që do të thotë se sasia nuk luan ndonjë rol, por cilësia.
Mjafton të kesh disa miq të ngushtë për të parandaluar vetminë dhe për të reduktuar pasojat negative shëndetësore që lidhen me këtë gjendje shpirtërore. Përvojat e kontaktit të vërtetë ballë për ballë me miqtë dhe të dashurit më së shumti rrisin ndjenjën e mirëqenies së njerëzve.

Vetmia mund të jetë ngjitëse!
Një studim sugjeron se vetmia në fakt mund të jetë ngjitëse. Hulumtimet kanë treguar se njerëzit që kalojnë kohë me njerëz të vetmuar kanë më shumë gjasa të zhvillojnë ndjenja të vetmisë gjatë gjithë jetës së tyre.

Këshilla për parandalimin dhe tejkalimin e vetmisë

Vetmia mund të kapërcehet! Duhet përpjekje e vetëdijshme për të bërë një ndryshim, por ky ndryshim në planin afatgjatë mund t’ju bëjë më të lumtur, më të shëndetshëm dhe t’ju lejojë të ndikoni të tjerët rreth jush në një mënyrë pozitive.
Këtu janë disa mënyra për të parandaluar vetminë:
Mendoni për shërbimin në komunitet ose një aktivitet tjetër që ju pëlqen. Organizatat bamirëse janë një mundësi e shkëlqyer për të takuar njerëz të rinj, por ato do t’ju ushqejnë edhe shpirtërisht për të përmirësuar mendimin tuaj për veten.
Shpresoj për më të mirën. Njerëzit e vetmuar zakonisht presin të refuzohen. Në vend të kësaj, përpiquni të përqendroheni në mendimet dhe qëndrimet pozitive në marrëdhëniet tuaja shoqërore.
Përqendrohuni në zhvillimin e një deri në dy marrëdhënie cilësore. Kërkoni njerëz që ndajnë pikëpamje, interesa dhe vlera të ngjashme me ju.
Pranoni se vetmia është një shenjë se diçka duhet të ndryshojë në jetën tuaj. Mos prisni që gjërat të ndryshojnë brenda natës, por mund të filloni të ndërmerrni hapa për t’ju ndihmuar të heqni qafe ndjenjat e vetmisë dhe të ndërtoni marrëdhënie që mbështesin mirëqenien tuaj.

Kuptoni efektet e vetmisë në jetën tuaj. Ka pasoja fizike dhe mendore të vetmisë.

Nëse dalloni disa simptoma që po ndikojnë në mënyrën se si ndiheni, bëni një përpjekje të vetëdijshme për t’i luftuar ato.
Bashkohuni me një grup ose filloni tuajin. Për shembull, mund të përpiqeni të krijoni një grup ose të kërkoni një në rrjetet sociale ku mblidhen njerëz me mendje të njëjtë ose një grup që ndan interesa të ngjashme me tuajat – një klub librash, një klub për kafshë shtëpiake, etj.
Forconi lidhjen aktuale. Ndërtimi i marrëdhënieve të reja është i rëndësishëm, por përmirësimi i marrëdhënieve ekzistuese mund të jetë një mënyrë më e lehtë për të luftuar vetminë. Provoni të telefononi një mik ose një anëtar të familjes me të cilin keni folur për një kohë.
Flisni me dikë që mund t’i besoni. Është e rëndësishme të kontaktoni dikë në jetën tuaj për të folur për atë që po ndjeni. Ky mund të jetë dikush që njihni, si p.sh. një anëtar i familjes, por ju mund të konsideroni gjithashtu të flisni me mjekun ose terapistin tuaj. Terapia në internet mund të jetë një opsion i shkëlqyeshëm sepse ju lejon të kontaktoni një terapist sa herë që është e përshtatshme për ju.
Vetmia i izolon dhe i tjetërson njerëzit, kurse natyra e tyre kërkon që ata të jenë pjesë e një grupi. Kjo është arsyeja pse është një gjendje komplekse mendore që mund të shkaktohet nga ndryshime të mëdha në jetë, vetëbesim i ulët, probleme të shëndetit mendor dhe tipare të karakterit personal. Vetmia mund të ketë pasoja të rënda në shëndetin psikofizik të një individi. Kjo është arsyeja pse kjo ndjenjë meriton vëmendje.

Mos harroni, vetmia mund të kapërcehet!

The post Vetmia appeared first on Аптеки PlusPharma.

Disa strategji për një fillim më të lehtë të vitit shkollor

Kthimi në shkollë pas tre muajsh relaksi nuk është kurrë i lehtë, por fëmijët nuk janë të vetmit që luftojnë me të.

Prindërit gjithashtu e kanë të vështirë kur fëmijët e tyre kthehen në shkollë, me shumë emocione të tilla si trishtimi, ankthi dhe madje edhe pakënaqësia.

Me përgatitje të mirë, kthimi në rutinën normale të shkollës është më pak stresues si për prindërit ashtu edhe për fëmijët. Provoni këto këshilla praktike dhe lehtësoni kalimin për të gjithë anëtarët e familjes.

Nxitini fëmijët të vendosin synime dhe të jenë të përgjegjshëm

Inkurajimi i fëmijëve për të vendosur synime dhe për të marrë përgjegjësinë për vitin e ardhshëm shkollor është një taktikë e shkëlqyer për të vendosur mendjen e tyre të lirë në kornizën e duhur. Hulumtimet tregojnë se fëmijët që vendosin qëllime mësimore dhe bëjnë plane për të përmirësuar njohuritë e tyre janë shumë më të motivuar dhe e marrin më seriozisht mësimin.

Vendosja e qëllimit varet shumë nga mosha e fëmijës suaj. Një fëmijë që fillon shkollën për herë të parë nuk mund të marrë aq përgjegjësi sa një nxënës i klasës së tetë apo gjimnazist.

Por edhe nxënësve më të vegjël mund t’u jepen qëllime të thjeshta për t’u fokusuar, si organizimi i çantave të shpinës, mjeteve shkollore, pajisjeve të edukimit fizik dhe kryerja e detyrave të shtëpisë rregullisht.

Praktika ka treguar se fëmijët e vegjël ndihmohen shumë nga diskutimi për faktin se së shpejti duhet të kthehen në shkollë, duke ngjallur kujtime miqësie me fëmijët, deri te materiali që do të duhet të zotërojnë.

Zbuloni se çfarë do të bëjë fëmija në vitin e ardhshëm dhe diskutoni nëse ka ndonjë gjë specifike që ai dëshiron të arrijë ose të zotërojë me ndihmën tuaj. Pastaj punoni së bashku për të bërë një listë të hapave që do të duhet të ndërmerren për të arritur këtë qëllim.

Angazhohen në kurrikulën e tyre

Nëse dëshironi ta ndihmoni fëmijën tuaj të vendosë qëllime specifike të të mësuarit, është e rëndësishme të përfshiheni në kurrikulën e tij dhe të jeni të vetëdijshëm se çfarë do të mësojnë dhe në çfarë pritet të jenë të aftë.

Shumica e fëmijëve përjetojnë njëfarë niveli stresi ose ankthi përpara se të fillojnë shkollën. Dikush ka frikë nga materiali, një tjetër ka frikë nga përballja me fëmijët që e ngacmojnë, një tjetër ka frikë nga takimi me mësuesen e rreptë.

Një studim zbuloi se 53% e prindërve përmendin detyrat e shtëpisë si shtytësin më të madh të stresit tek fëmijët e tyre. Por kur prindërit janë të vetëdijshëm se çfarë do të mësojnë fëmijët e tyre, ata janë më të aftë të ofrojnë mbështetje dhe të menaxhojnë stresin e studentëve.

Është gjithmonë një ide e mirë të flisni me fëmijën tuaj për atë që do të mësojë. Përmes bisedës do të konkludoni se në cilat fusha do të jetë e nevojshme të përfshiheni për ta ndihmuar.

Vendos rutinën e shkollës disa ditë më herët

Gjatë pushimeve verore, fëmijët kanë një orar të relaksuar, që nënkupton zhvendosjen e afatit për të fjetur. Të ngrihesh herët është ajo që e bën më të vështirë të shkosh në shkollë. Nëse nuk ju kujtohet para 1 shtatorit për të rivendosur modelin e dëshiruar të rënies në gjumë dhe zgjimit, bëjeni tani, por gradualisht. Një orë para se të shkoni në shtrat, ndaloni fëmijën të ulet para kompjuterit ose të përdorë telefonin. Më pas vendoseni në shtrat 15 minuta deri në gjysmë ore më parë. Shtoni edhe 15 minuta të tjera çdo natë derisa të arrini orën e dëshiruar të gjumit.

Qëndrimi juaj të jetë pozitiv

Ditët e shkollës mund të mos jenë aq emocionuese sa pushimet, por kjo nuk do të thotë që në shtëpi duhet të mbizotërojë një atmosferë e zymtë. Kërkoni mënyra për t’i mbajtur gjërat argëtuese, pavarësisht nëse është nderimi i traditave familjare, të tilla si mëngjesi familjar dhe leximi ose shikimi i një serie televizive së bashku, ose gjetja e aktiviteteve jashtëshkollore që fëmijët do t’i pëlqejnë, si noti, futbolli ose muzika dhe arti.

Lërini fëmijët të zgjedhin lapsat dhe fletoret e tyre dhe gjithçka që u nevojitet për shkollën, pasi kjo do t’i ndihmojë ata të emocionohen dhe të entuziazmohen për kthimin.

Gjëja më e rëndësishme është të kemi një qëndrim pozitiv për shkollën dhe për të gjitha aspektet që ajo përfshin, sepse fëmijët e marrin atë menjëherë. Fëmisë suaj i duhet vetëm një herë që t’ju dëgjojë të vajtoni se pushimet kanë mbaruar që ai të bëhet në depresion.

Flisni për nervozizmin e javës së parë

Sigurojeni fëmijën tuaj se të qenit nervoz është e natyrshme, se edhe mësuesit e kanë të vështirë të përshtaten. Për ta ndihmuar fëmijën tuaj të përballet me ndjenjat negative, thjesht inkurajoni atë që:

Ai e shpreh frikën e tij publikisht. Nxiteni duke i treguar për ndjenjat tuaja të ngjashme kur keni qenë fëmijë dhe se si keni qenë i frikësuar në ditën e parë të shkollës.

Të marrësh frymë thellë për t’u qetësuar. Mësojini atij disa taktika që do t’i sjellin paqe si frymëmarrje të thellë, ushtrime shtrirjeje ose dëgjim i muzikës së këndshme ndërsa është vetëm në dhomë.

Flisni për situatat që i shkaktojnë më shumë ankth. Për shembull, nëse fëmija shqetësohet se mos ulet me dikë në shoqërinë e tij ose nuk bën miq me askënd ose, akoma më keq, ka fëmijë që e ngacmojnë, ndihmojeni me një strategji konkrete se çfarë të bëjë dhe çfarë të thotë për të kapërcyer problemin.

The post Sërish në shkollë appeared first on Аптеки PlusPharma.

Por mbajtja e një kafshe shtëpiake ka një anë të errët për të cilën askush nuk shqetësohet për të folur, e kemi fjalën për humbjen e kafshëve shtëpiake. Herët a vonë, fëmijët do të përballen me këtë traumë të rëndë dhe ju si prindër duhet të përgatiteni për atë ditë.

Sado e vështirë të jetë t’u thuash fëmijëve lajmin e trishtueshëm, mos harro se, duke i mbuluar faktet, thjesht e vështirësoni edhe më shumë. Mund t’i kursesh nga pikëllimi për momentin, por me kalimin e kohës do të ndërtosh personalitete që nuk do të dinë si t’i përballojnë humbjet në jetë.

Prandaj, le të pikëllohen fëmijët po aq sa është e nevojshme dhe ti thjesht je këtu për t’i mbështetur. Me këtë metodë do të ndërtoni personalitete të shëndetshme nga fëmijët tuaj.

Fol me çdo fëmijë në veçanti

Para se të flasësh me fëmijët, mendo për moshën e tyre. Është më mirë të flasësh vetëm me çdo fëmijë që ta përshtatësh gjuhën dhe të të kuptojë më lehtë. Të flasësh vetëm do të të lejojë ta ngushëllosh fëmijën, ta përqafosh, t’u përgjigjesh të gjitha pyetjeve të tij dhe pa u ndier nën presionin e fëmijës tjetër. Fëmijët vërejnë kur marrin trajtim të veçantë nga prindi dhe në këtë situatë është e nevojshme që fëmija të ndihet i sigurt.

Harroji ato taktika që kafshës iu desh të linte shtëpinë tënde, se ishte me njerëz të mirë që do të kujdeseshin për të! Sigurohu që nuk do të shpikni një histori të mjaftueshme bindëse për t’i qetësuar fëmijët. Përkundrazi, kjo hap mundësinë e mijëra pyetjeve dhe kjo nënkupton shumë gënjeshtra. Veç kësaj, ka të ngjarë që t’i nxitësh fëmijët të kërkojnë fajin brenda vetes dhe të pyesin veten se ku e kishin gabim që shoku i tyre më i ngushtë u largua papritur.

Rrini të qetë edhe kur tregon trishtim

Ndërsa flisni, jini të qetë dhe të kujdesshëm. Nëse qan menjëherë, fëmijët do të ndiejnë ankthin tënd dhe do të mërziten vetë. Kjo nuk do të thotë se nuk duhet të derdhësh lot ndërsa flet, por është e gabuar të filloshë me një të qamur të fortë dhe panik për të njoftuar lajmin e keq. Në një mënyrë subtile dhe të qetë, tregoju atyre se je i trishtuar, për t’u dhënë dritën jeshile edhe atyre se është në rregull që ata të ndihen të trishtuar.

Fillo bisedën duke shpjeguar situatën e cila çoi në ngordhjen e kafshës shtëpiake. Për shembull, nëse ishte e dhimbshme, pyeti nëse e mbajnë mend që e keni dërguar te një veteriner, se e ke trajtuar në shtëpi dhe gjëra të tilla. Sapo ta kuptojnë këtë, mund t’u thuash se ka ngordhur.

Shmangni përdorimin e terminologjisë si “u zhduk”, “ndërroi jetë”, “shkoi në gjumë”. Këto fjalë mund t’i ngatërrojnë fëmijët, prandaj ka të ngjarë që ata të fillojnë të kenë frikë të udhëtojnë ose të flenë. Sado e pazakontë dhe tepër e ashpër të tingëllojë, por terma të tillë si “vdekje” dhe “vdes” ngërthejnë përjetësinë e ngjarjes.

Çfarë të bëjmë pas njoftimit të lajmit të trishtueshëm?

Pas një bisede të hapur, pason kontrolli i dëmit. Në varësi të mënyrës se si fëmijët e pranuan lajmin, ju do të vendosni se si t’ua paraqitni ngrodhjen e kafshës. Është shumë e rëndësishme t’u thuhet se më nuk do të mund të luajnë me kafshën e tyre shtëpiake, se nuk do të jenë në gjendje ta shohin atë, as në shtëpi, as ta takojnë diku.

Nëse fëmijët nuk e përpunojnë informacionin, përpiqu ta shpjegosh ngjarjen me anë të një historie të imagjinuar.

Bëjuani me dije flmijëve se është krejtësisht normale të jenë të trishtuar, të zemëruar, të hutuar, të frustruar. Në këtë fazë, ndihu të lirë të flisni për ndjenjat e tuaja, që t’i nxitni ata të flasin për ndjenjat e tyre. Thuajuni se mund të pyesin gjithçka që ju intereson lidhur me humbjen kafshës së tyre shtëpiake. Nuk ke pse të hysh në detaje se si ka ngordhur kafsha, por le të jenë të drejtpërdrejta përgjigjet e tua.

Përballja me pyetje të vështira

Ku është qenushi ynë tani?

Në varësi të fesë suaj, mund të jepni një përgjigje sipas besimit. Për shembull, nëse jeni të krishterë, shpjegoni konceptin e parajsës.

A është ende e sëmurë dhe a ka ende dhimbje?

Kjo është një pyetje e shkëqyeshme që të jep një dozë ngushëllimi, edhe nëse nuk parashtrohet kjo pyetje, ju përmendeni. Shpjegoju fëmijëve se pas ngordhjes, kafshët nuk ndiejnë asgjë.

Pse duhej të ngordhte?

Kini parasysh moshën e fëmijës përsëri dhe kujtojini se kafsha ishte e sëmurë, se vuante nga dhimbje të forta dhe se vuajtjet e tij tani më në fund kanë marrë fund.

A do të kthehet ndonjëherë?

Kjo është çështja më e vështirë për prindërit, por patjetër duhet të jeni të vendosur dhe ta thoni të vërtetën. Fëmija nuk duhet të mendojë për asnjë çast se ka mundësi ta takojë përsëri kafshën e tij, pasi do të presë me durim.

Ceremonia e përcjelljes

Inkurajojini fëmijët të përshëndeten duke shkruar një këngë ose letër për shokun e tyre të humbur ose duke vizatuar se si ndihen.

Nxitini të flasin për kafshën që donin, çka pëlqenin më shumë për të dhe pse do t’u mungonte. Përgjigjuni edhe ju vetë kësaj pyetjeje, në mënyrë që fëmijët të shohin se nuk janë të vetëm në të gjithë procesin.

Kompletoni ritualin me një akt të fundit lamtumire, ku të gjithë do të duhet të thonë “lamtmirë” dhe pastaj largohuni së bashku.

The post Si t’u shpjegosh fëmijëve ngordhjen e kafshës shtëpiake? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Por ky është një keqkuptim i madh, sepse realiteti ka treguar shumë herë se njerëzit e ndjeshëm janë nga më të fortët. Nënë Tereza, Gandi, Eleanor Roosevelt, Princesha Diana, të gjithë këta personalitete ndajnë një tipar – ndjeshmërinë. Por në të njëjtën kohë, ata janë një shembull i njerëzve të fortë që kaluan stuhi të panumërta jetësore pa u dorëzuar.

Si ia dolën ata në këtë? Ata ishin thjesht vetvetja! Ata nuk e fshehën ndjeshmërinë e tyre, as nuk i ndrydhën emocionet për t’u bërë figura stoike. Duke u mbështetur në ndjeshmërinë e tyre, ata arritën të zhvillojnë aftësitë dhe përparimin e tyre.

Duke shikoni historinë në të kaluarën, emocionet dhe ndjenjat janë parë gjithmonë me përbuzje. Shoqëria është disi e bindur se ndjenjat ulin efikasitetin, forcën dhe kompetencën për të marrë vendime.

Për fat të mirë, kjo ka filluar të ndryshojë. Njerëzit sot u kushtojnë më shumë rëndësi emocioneve dhe kanë një kapacitet shumë më të madh për të treguar ndjeshmëri gjatë ndërveprimit me mjedisin.

Megjithatë, ende ndodh që shpërthimin e madh të emocioneve mjedisi ta përjetojë si dobësi e dikujt. Edhe ai që shpreh emocione mendon të njëjtën gjë për veten e tij – se është një person i cenueshëm.

E vërteta është se ndjeshmëria e lartë jep forcë, përparim, fuqi, madje edhe përballë fatkeqësive. Në fakt, vetë cilësitë që i bëjnë njerëzit të ndjeshëm janë cilësi nga të cilat njerëzit nxjerrin forcë të jashtëzakonshme të brendshme. Pikërisht këto veçori janë në pyetje:

Vetëdija

Njerëzit me ndjeshmëri ekstreme i njohin lehtësisht emocionet e tyre dhe e dinë saktësisht se si ato emocione ndikojnë te njerëzit përreth tyre. Ata kanë një kapacitet të madh për të kuptuar stresin dhe ngarkesën dhe më e rëndësishmja, ata e dinë saktësisht se çfarë u nevojitet për t’u ndjerë më të qetë. Ata gjithashtu dinë saktësisht se si të manipulojnë emocionet e tyre në mënyrë që të mos lëndojnë të tjerët. Ky është një konfirmim se bëhet fjalë për personazhe që përballen ballë për ballë me situata të vështira.

Kreativiteti

Njerëzit e ndjeshëm janë nga natyra krijues. Nëpërmjet krijimtarisë ata e shndërrojnë energjinë e tyre negative në pozitive. Kur përballen me ditë të këqija, aftësia për të shprehur veten përmes një vepre arti u jep atyre një rrugëdalje nga ndjenjat e tyre intensive në një mënyrë që mund të përfitojnë të tjerët dhe veten e tyre.

Empatia

Krejt natyrshëm dhe spontanisht, njerëzit e ndjeshëm hyjnë në lëkurën e të tjerëve. Është mekanizmi i tyre unik me të cilin ata përpiqen të kuptojnë natyrën njerëzore në mënyrë që të ndihmojnë siç duhet. Dhembshuria me problemin e dikujt tjetër, veçanërisht kur bëhet fjalë për abuzim ose ngacmim, u jep atyre një nxitje të fortë për të nxjerrë drejtësinë në dritë. Pa e kuptuar, të gjithë kërkojmë ndihmë nga njerëzit e ndjeshëm që na rrethojnë, sepse mund të identifikohemi lehtësisht me ta. Askush prej nesh nuk supozon se kjo rastësi është për shkak të instinktit të tyre natyror për të ndihmuar.

Respekti

Njerëzit e ndjeshëm vërejnë detaje dhe vlerësojnë thellësisht bukurinë. Aq sa e shohin kudo, çdo ditë, edhe në gjërat më të vogla banale. Të vlerësosh bukurinë e jetës dhe të jesh i vetëdijshëm se kanë aq shumë për të cilat duhet të jenë mirënjohës është burimi më i madh i forcës së brendshme për këta njerëz. Ndjenja e respektit është ajo që u jep atyre paqe dhe lumturi dhe i inkurajon ata të shijojnë jetën e përditshme.

Intuita

Ata kanë një ndjenjë intuitive shumë të zhvilluar, falë së cilës tregojnë një mirëkuptim të thellë ndaj njerëzve dhe situatave. Intuita është ajo që kristalizon vizionin e tyre për të parashikuar rrjedhën e ngjarjeve dhe për të reaguar në përputhje me rrethanat.

Pasioni

Njerëzit e ndjeshëm janë të butë, por edhe jashtëzakonisht pasionantë. Ata ndjejnë fort vlerat në të cilat besojnë, duke krijuar një energji të fuqishme me të cilën ushqejnë qëndrueshmërinë e tyre. Pasioni është ai që i motivon ata të ecin përpara, të rrezikojnë, të ekspozohen ndaj rreziqeve dhe t’i rezistojnë frikës së tyre. Ata thjesht bëjnë atë që besojnë, sepse kanë një pasion të thellë për të.

Pajtohu me ndjeshmërinë tënde

Sa herë që përballeni me ndonjë sfidë apo vështirësi, sa më shumë të qëndroni konsistent me veten, me karakterin tuaj natyror, dmth sa më i ndjeshëm, kreativ, empatik, intuitiv dhe i pasionuar të jeni, aq më korrekt do të silleni dhe do t’i ushqeni ato cilësi.

Sa më shumë t’i dorëzoheni ndjeshmërisë suaj, t’i lejoni vetes të jeni krijues, të gjeni kohë për të qenë vetëm me emocionet tuaja, të qëndroni në natyrë, të dëgjoni muzikë, të vlerësoni bukurinë e botës që ju rrethon, aq më të fortë do të ndiheni.

Çelësi për të zhvilluar forcën e brendshme nuk është në përpjekjen për të qenë më pak i ndjeshëm, por në njohjen që ndjeshmëria është një forcë më vete.

The post Ndjeshmëria nuk është shenjë e karakterit të dobët appeared first on Аптеки PlusPharma.

Njerëzit duhet të arrijnë minutat e tyre të papunë për të qëndruar të shëndetshëm fizikisht dhe mendërisht. Një studim thotë se një personi i duhen 6 orë e 59 minuta që të shtrihet gjatë ditës. Ju ndoshta mendoni se kjo është shumë kohë që nuk keni edhe kur jeni me pushime. Sa për t’ju kujtuar, shpenzoni të paktën 4 orë në ditë për t’u “varur” në Facebook dhe Instagram.

Për të kompensuar minutat, orët, ditët e humbura dhe për të jetuar një jetë të plotë pa një orar të ngjeshur që vetëm të bën të mendosh për të, gjëja e parë që duhet të mësosh është se si të punosh më pak dhe të arrish më shumë? Ja si…

Mos u ngecni në punë

Orari shtesë i punës nuk ju bën një punonjës të përkushtuar dhe efikas. “Në ditët e sotme, eprorët e shohin rezultatin pavarësisht se sa kohë ju është dashur për ta arritur atë. “Ora jashtë orarit mund të jetë një ogur i keq, të jep përshtypjen se je i dobët kur bëhet fjalë për menaxhimin e kohës,” tha Karen Meger, një psikoterapiste dhe autore e Real Leaders For The Real World.

Mos punoni vonë

Puna vonë natën dhe në fundjavë rrit rrezikun e dhimbjeve të stomakut, dhimbjeve të kokës, problemeve të muskujve dhe sëmundjeve kardiovaskulare, sipas një studimi gjerman me 57,000 punonjës në të gjithë Evropën (studim i publikuar në Chronobiology International). Trupi ka nevojë për një periudhë relaksi për t’u rikuperuar nga puna dhe stresi. Nëse nuk e siguroni këtë periudhë, rrezikoni nga sëmundjet koronare të zemrës dhe goditjet në tru.

Mos i kaloni pushimet

“Frymëzimi më i madh vjen shumë i papritur”, tha Mark Kroplej, një profesor psikologjie dhe autor i The Off Switch. “Është e pamundur të detyrosh kreativitetin, përkundrazi, një shkëputje nga puna vetëm mund ta inkurajojë atë. “Duhet të tërhiqeni që mendimi të rrjedhë pa ndërprerë.”

Punoni pa pushim për maksimum 50 minuta

A do t’ju bëjë vërtet të punoni më pak më mirë në punë? Po, thotë profesor Kroplej. “Nëse punoni më shumë se 50 orë në javë, do të bëheni më pak produktivë në planin afatgjatë.” Përqendrimi është si një muskul që ka nevojë për pushim për të funksionuar siç duhet, ndaj nuk duhet ta mbinxehni atë. Hulumtimet tregojnë se njerëzit më produktivë punojnë 52 minuta dhe më pas pushojnë për 17 minuta.

Përfitimi kryesor: DO TË JENI MË TË LUMTUR

Më pak kohë në tavolinë do të thotë më shumë kohë me partnerin tuaj, sporte apo ndonjë aktivitet që ju pëlqen të bëni. Pikërisht kështu duket rruga drejt lumturisë. Nuk ka njeri që ankohet se ka shumë kohë të lirë dhe se e shijon shumë jetën, përkundrazi puna e tepërt dhe përgjegjësitë janë problemi me të cilin po përballet kombi.

Si duket një DITË PERFEKTE nëse jetoni sipas rregullave tuaja?

Në një studim nga Journal of Economic Psychology në 2016, të anketuarit u pyetën se sa kohë, në baza ditore, do të ndanin për këto aktivitete të ndryshme. Këtu janë numrat që, për fat të keq, janë larg realitetit:

106 minuta AKTIVITETET SEKSUALE

98 minuta PARA KOMPJUTERIT

82 minuta SOCIALIZIM

73 minuta MEDITIM

75 minuta NRËNIE

68 minuta SPORT

56 minuta BLERJE

35 minuta PUNË

Si të merrni minuta shtesë për veten tuaj?

1. Sa herë që Viber dhe njoftime të tjera zanore ju ndërpresin, mbani në mend se do t’ju duhen 10 deri në 20 minuta për të rifituar fokusin. Epo, nëse kaloni 30 sekonda duke lexuar me nxitim një email të ri, do t’ju duhen të paktën 5 minuta për t’u kthyer në detyrën tuaj të mëparshme. Fikeni ato dhe do ta përfundoni punën në kohë.

2. Brigid Sçulte, autore e Overwhelmed, paralajmëron për tiraninë e imponuar nga lista e detyrave të përditëshme. “Ne e bindim veten se jemi të detyruar të përfundojmë gjithçkaè në listë përpara se të pauzojmë. Por zakonisht lista nuk ka fund.” Provoni dy lista: një me përgjegjësi për të përfunduar ditën dhe një me përgjegjësi NËSE mundeni.

3. Të shkosh në shtrat ka avantazhet e veta, por përpiqu ta kalosh kohën e lirë në mënyrë të dobishme. “Kur bëjmë diçka me një qëllim, diçka që na përmbush, na kujtohet ajo që është e rëndësishme dhe ajo që na jep një arsye për të mos shpenzuar kohë vetëm për punë”, thotë psikologu Toni Krab.

4. E kontrolloni kutinë tuaj postare para kafes së mëngjesit apo para se të shkoni në shtrat? Në të dyja rastet diagnoza është e njëjtë: koha juaj e lirë është e infektuar nga puna. Krab këshillon vendosjen e rregullave serioze të punës në lidhje me disponueshmërinë tuaj. “Nëse njerëzit i dinë rregullat tuaja, ata do të përshtaten më lehtë.”

The post Si të gjeni kohë për veten tuaj? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Festat dhe stresi shkojnë krah për krah si sallata ruse dhe kiflet edhe pse njerëzit kanë pritshmëri plotësisht të ndryshme. Por sallata do të hahet, ditët e festës do të mbarojnë dhe xhepat bosh, kilogramët e tepërt dhe përditshmëria e pasigurt do të fillojnë të luajnë me mendjen tuaj.

Kokteji shpërthyes i një shfaqjeje të keqe televizive, pak më shumë alkool dhe ushqime të padëshiruara, urime të rreme dhe të pasinqerta nga njerëzit që shoqërohen me ty për interes me të vërtetë të shpëlajnë trurin në janar. Depresioni duket se arrin kulmin në shkurt, pasi festat e radhës dhe vera e shumëpritur janë larg.

Stomaku i trazuar, lodhja, ankthi se po fillon një vit i ri pune dhe zhgënjimi ekonomik që keni shpenzuar shumë para për të blerë gjëra të panevojshme për të dashurit tuaj (nëse nuk e kalonit rendin do të ishte edhe më e vështirë), faktorë që krijojnë një atmosferë të përgjithshme melankolike.

Çfarë mund t’ju shpëtojë nga dëshpërimi? Pak diell dhe një psikiatër?! Statistikat tregojnë gjithashtu se në muajt e parë të vitit psikiatrit kanë shumë punë, sidomos këshilltarët e kurorës, kurse divorcet dhe ndarjet janë në rritje krahasuar me muajt e tjerë të vitit. Mos ngurroni të shkoni për këshillim, dhe ndërkohë, ne do të përpiqemi t’ju sigurojmë se gjithçka është vërtet mirë me ju!

Është njerëzore të keni stres

Mike Fisher është një guru i mirënjohur britanik i menaxhimit të stresit, i cili thotë se stresi është në fakt një frikë nga pamundësia që njeriu t’i kontrollojë gjërat. Pra, sa herë që ndieni se gjërat po ju ikin nga duart, ndieni një frikë që lehtë shndërrohet në zemërim. Zemërimi është një përpjekje e një individi për të hequr qafe ato ndjenja të tmerrshme. Prandaj, sa herë që inatoseni me partnerin, miqtë apo të afërmit tuaj, pa arsye…në mes të një feste…nuk do të thotë se jeni një person i tmerrshëm, por një qenie njerëzore tipike. Çfarë ju bëri të zemëruar për herë të fundit me kolegët tuaj? Që kanë shkuar në drekë për të cilën nuk keni marrë ftesë? Pas zemërimit është në fakt frika juaj se mund të bëhet zakon ose më keq se ata do të kuptojnë se thjesht argëtohen më shumë kur janë pa ju.

Edhe mospërsosmëria jote është e bukur

Psikologia klinike Dr. Helen Nightingale thotë se ju duhet të bëni dallimin midis dy llojeve të ndryshme të stresit: produktiv dhe joproduktiv. E para na ndihmon të arrijmë qëllimet që kemi imagjinuar, për shembull t’i blejmë një dhuratë partnerit në ditëlindjen e tij dhe jo pas 3 muajsh. Problemi me stresin joproduktiv është se ai është produkt i frikës nga dështimi. Ai mund të kapërcejë edhe individët më të përgjegjshëm dhe më të sigurt. Pra, nëse jeni nga ata njerëz që me ditë mendojnë nëse dhurata që i keni blerë drejtorit ka qenë shumë e vogël dhe jo mjaftueshëm shpikëse, atëherë jeni viktimë e mundshme e stresit të keq. Mbani në mend se ky lloj stresi është pjesërisht për shkak të dëshirës suaj për të ndikuar në gjërat që nuk mund t’i kontrolloni. Ata që shqetësohen vazhdimisht për mendimin e të tjerëve duhet ta kenë njohur veten ?! Mos e humbni kohën tuaj, gjëja më e rëndësishme është që të jeni të kënaqur me zgjedhjet që bëni.

Emocionet të bëjnë njeri, pranoji ato

Interneti, mediet sociale, telefonat inteligjentë, pandemia, të gjitha duket se janë bashkuar për të na heshtur, për të na tjetërsuar. Ka një numër në rritje të njerëzve që preferojnë të shkruajnë para se të telefonojnë dhe ne nuk e përmendim më as takimin e drejtpërdrejtë (live). Deri këtu ka arritur puna. Për më tepër, stili i jetës sonë të zënë na bën më praktik dhe më pak emocional. Filluam të punojmë me afate dhe në jetën private, asgjë nuk i është lënë rastësisë. Por kur vijnë festat, sidomos njëra pas tjetrës, të gjitha zakonet moderne duket se neglizhohen. Jemi në shtëpi, duke komunikuar me familjen tonë, me të dashurit tanë dhe duke iu rikthyer komunikimit të sinqertë, emocional që është ngulitur në kodin tonë njerëzor. Nëse hapni sytë gjerësisht dhe do të shihni vetë se vetëm marrëveshjet e biznesit lidhen taktikisht, për të gjitha marrëdhëniet dhe lidhjet e tjera emocionet janë të nevojshme. Ndaj përgatituni për vërshimin e emocioneve me të cilat do të përballeni gjatë kësaj periudhe. Gëzohuni me ta, dorëzojuni atyre, edhe pse do t’ju vështirësojnë kthimin në makineri.

Mos e humbni durimin me grindje të parëndësishme

Është interesante të theksohet se sezoni i festave është një periudhë e vërtetë testimi për çiftet e martuara “të freskëta”, me këtë pajtohet edhe Susanna Abs, psikiatre nga Qendra për Çiftet “Tavistock”. Ajo thotë se festat janë prova e parë për bashkëshortët, e dyta janë pushimet verore. Këtu janë temat e mundshme të grindjeve: Ku të shkoni për drekë, me prindërit e gruas apo burrit? Për cilët nipër do të shpenzohen më shumë para për dhurata, a do të kenë të gjithë të njëjtin trajtim? Të tilla pengesa mes bashkëshortëve mund të përsëriten me vite, por sondazhet konfirmojnë se përçarja është më e zhurmshme në vitin e parë. Është e mençur të bëni një kontratë që do t’ju shërbejë për vite me radhë, sepse kështu të tjerët do të mësojnë saktësisht traditat tuaja. Nëse jeni duke vizituar ndonjë palë të prindërve për Krishtlindje, ju gjithmonë keni Pashkët për të nderuar të tjerët. Kjo është e drejtë, apo jo?

The post Dhe në janar asgjë e re … appeared first on Аптеки PlusPharma.

Çfarë doni të përmirësoni sot?

ENERGJIA

Vitaminat B (orizi, spinaqi, peshku, vezët)

Të nevojshme për metabolizmin energjetik – ato djegin karbohidratet gjë që krijon glukozë.

Magnezi (arra, soja, thjerrëzat, marule)

E nevojshme për metabolizmin e energjisë dhe funksionimin e duhur të muskujve, nervave, zemrës dhe gjëndrave që sekretojnë hormonet.

Hekuri (mëlçia, fasulet, spinaqi, kivi)

E nevojshme për energjinë dhe transportin e oksigjenit në qeliza.

Biotin – B7 (djathi, bajamet, brokoli, patatet)

Sintetizon proteinat, karbohidratet dhe acidet yndyrore, e cila siguron energji për qelizat nervore.

QËNDRUESHMËRIA

Kalium (аvokado, ton, kërpudha, patëllxhan)

Djersitja nënkupton humbjen e shpejtë të kaliumit të nevojshëm për muskujt dhe krijimin e një rezervë energjie.

CLA – Acid yndyror i konjuguar (vaj kokosi, gjalpi, mishi organik, qumështi organik)

Ai zbërthen yndyrat që merren me vakt, përshpejton ndarjen e yndyrave në njësi yndyrore, zvogëlon numrin e njësive të yndyrës.

L-Karnitin (mishi i lopës, mishi i derrit, qumështi, peshku)

Aminoacidi përgjegjës për prishjen e yndyrave dhe dhjamit.

Ushqime me indeks të ulët të glukozës (orizi i kaftë, lajthitë, elbi, soja)

Për të kursyer energji, sepse ngadalësojnë djegien e karbohidrateve.

SHPEJTËSIA/FUQIA

Proteinat (soja, perimet, vezët, peshku)

Blloku themelor ndërtues i indeve; burim energjie.

Koenzima Q10 (sardele, mish i derrit, dreri, skumbri)

Merr pjesë në prodhimin e energjisë sepse ndodhet në mitokondri – të cilat prodhojnë energji për trupin gjatë gjithë jetës.

Kreatina ( mishi i qengjit, salmoni, vaji i peshkut, mishi i viçit)

Ai transporton energji në të gjithë muskujt në trup, duke i bërë ata më të fortë dhe më të mëdhenj.

L-arginina (ton, pulë, panxhar, karavidhe)

E nevojshme për rritjen normale të muskujve, përmirëson funksionin e sistemit imunitar, merr pjesë në shërimin e plagëve dhe metabolizmin e proteinave dhe yndyrave.

RIKUPERIMI

Antioksidantë (çaj jeshil, grejpfrut, midhje, çokollatë e errët)

Ato mbrojnë qelizat nga radikalet e lira të dëmshme, duke zvogëluar kështu rrezikun e kancerit.

Acidet yndyrore esenciale (vajrat vegjetale me presion të ftohtë, fara e lirit, peshku, misri)

Thelbësore për qelizat e shëndetshme dhe funksionimin normal të trurit, thelbësore për atletët për të parandaluar mpiksjen e gjakut.

Glutamina (qumësht, fasule, derri, djathë dele)

Aminoacidi i detyrueshëm për sëmundje, lëndime dhe infeksione bakteriale. Mbron qelizat dhe merr pjesë në shërimin e indeve.

Zinxhiri i degëzuar i aminoacideve BCAA (djathë, pulë, mish i kuq, bizele)

Aminoacidet përgjegjëse për formimin e proteinave, indeve të muskujve si dhe për rritjen e metabolizmit të yndyrës në trup.

The post Vakt për vitalitet appeared first on Аптеки PlusPharma.

Nëse ju kërkohet të përmendni një gjë për të cilën ndiheni fajtore, minimum 20 do t’ju vijnë në mendje. Në fakt, vetëdënimi dhe mbingarkimi me dështimet është një obsesion për shumë njerëz. Ka njerëz që fajësohen për detajin më të vogël, nga fruti i pangrënë në pjatë (veçanërisht nëse i premtoni vetes se do të hani shëndetshëm ose nuk do të hidhni ushqim), deri në mungesën e justifikuar nga puna (veçanërisht nëse kolegët po luftojnë me afatet ) Pse po ia bën këtë vetes?

JEPNI SHUMË

Hulumtimet e trurit tregon se njerëzit që posedojnë inteligjencë më të madhe emocionale – ata që lexojnë gjeste, shprehje dhe kuptimin e fshehur në fjalët e bashkëbiseduesit – priren të ndihen fajtorë. Njerëz të tillë jo vetëm që janë të kujdesshëm ndaj emocioneve të njerëzve të tjerë, por që në moshë të re ata mësohen se njerëzit e mirë gjithmonë i vënë të tjerët në radhë të parë, jo veten. Njerëzit emocionalisht inteligjentë janë zamka që mban një marrëdhënie, një martesë, dhe kjo do të thotë të ruash racën njerëzore. Tani është e qartë për ju se çfarë përgjegjësie bien mbi supet e tyre. Është në rregull të jesh i ndjeshëm dhe empatik me të tjerët, por problemi lind në momentin kur fillon të identifikohesh me të dhe beson se sa më shumë të japësh, aq më i mirë do të bëhesh. Ju sapo jeni bërë një objektiv i lehtë për t’u përdorur.

MBYTENI NË FAJ TOKSIK

Njerëzit që vuajnë nga ky lloj faji janë tmerrësisht përgjegjës, japin shumë dhe jetojnë për t’i kënaqur të tjerët. Disa psikologë e përkufizojnë fajin toksik si një nënprodukt të perfeksionimit: standardet e pamundura të larta që ne vendosim në çdo aspekt të jetës. Është e natyrshme të duash miratim nga të tjerët, por si e dini kur ndërgjegjja juaj është shumë aktive? Psikologët thonë se vuani nga faji toksik kur nuk jeni në gjendje të ndërmerrni veprime pozitive në emrin tuaj, në favorin tuaj, sepse keni frikë nga reagimet. Një shembull i shkëlqyeshëm janë ata që kanë ngecur në një lidhje apo martesë vetëm sepse u vjen keq që e lënë bashkëshortin e tyre; ata që dëshirojnë një punë të re, por kanë frikë se si kolegët e tyre do të përballen pa to; ata që nuk shkojnë jashtë shtetit vetëm për të mos i lënë prindërit vetëm. Pyesni veten se çfarë do të ndodhë me ju nëse bëni atë që dëshironi të bëni në vend të asaj që do të ndodhë me të tjerët? Për të inkurajuar komunikimin me realitetin dhe për të shtypur atë të ndërgjegjes, filloni të bëni gjëra për të cilat zakonisht ndiheni fajtorë, të tilla si ngrënia e ushqimeve të ndaluara. Shpallni një ditë të lirë në të cilën ju lejohet të bëni gjithçka.

The post A jetoni në një botë të vazhdueshme faji? appeared first on Аптеки PlusPharma.

“Ju nuk jeni aspak nënë e mirë”.
“As nuk jeni i mirë në punë”.
“Çfarë shoku i keq jeni”.
“Ai përsëri i zhgënjeu të gjithë”.

Këto dhe mendime të tjera të ngjashme kalojnë nëpër kokën e secilit prej nesh, çdo ditë. Mesatarisht, një person thotë 16,000 fjalë në ditë, por zëri i brendshëm merr pjesë me një numër dhjetë herë të madh. Fatkeqësisht, jo të gjitha fjalët janë pozitive, në fakt 60% e njerëzve mendojnë për veten e tyre në një konotacion negativ të paktën një herë në javë.
Shqetësimi i vazhdueshëm për gjithçka është një faktor kryesor në të gjithë gamën e çrregullimeve psikologjike të tilla si depresioni, anoreksia ose konsumimi i substancave të dëmshme. Sipas studiuesve nga Universiteti i Kembrixhit, gratë kanë dy herë më shumë të ngjarë të vuajnë nga ankthi sesa burrat, sepse nga natyra zonjat janë më të kujdesshme.

SI FILLON GJITHÇKA?
A është e mundur të heqim qafe mendimet e këqija sapo ato fillojnë të ndjekin njëra-tjetrën? Sipas Dr. Susan David, një psikologe e Universitetit të Harvardit dhe autore e Shkathtësisë Emocionale, ne sapo kemi bërë gabimin e parë. Ajo është kundër etiketimit të mendimeve si të këqija ose të mira, sepse të gjitha janë normale, natyrore dhe të pritshme. Mendimet e padëshiruara ofrojnë mundësinë për t’u përgjigjur në mënyrë të përshtatshme dhe përfundimisht të përfitojmë sa i përket shëndetit dhe lumturisë.
“Që në moshë të vogël ju këshilluan të mos trishtoheni, të mos zemëroheni”, shpjegon Dr. David. Dhe kulti i fundit i pozitivizmit është: “Vetëm jini pozitivë dhe gjithçka do të jetë mirë”. Por këto emocione nuk janë armiqtë tuaj, përmes tyre trupi juaj ju drejton në atë që është e rëndësishme për ju.
Dr. Rita Santos është një terapiste kognitive bihevioriste, specialiciteti i të cilës është anksioziteti. Ajo thotë se shpesh duhet t’i kujtojë pacientët se shqetësimi nuk është një gjë e keqe që mund të shërohet duke shkëmbyer mendime të këqija me mendime të mira. “Shqetësimi, zemërimi, frika, janë po aq të ligjshme sa lumturia dhe eksitimi”, thotë Dr. Santos.
“Të gjitha mendimet janë pjesë integrale e jotja, pikërisht ato ju bëjnë njerëz. “Pra, mos e ndëshkoni veten me konkluzionin se jeni shumë të dobët”. Ju kërkohet vetëm të kuptoni mendimet tuaja, sepse ato do t’ju ndihmojnë të kuptoni se çfarë ka më shumë rëndësi për ju.
Sidoqoftë, nëse ndiheni të mbërthyer në mendime sepse jeni duke menduar shumë, ekziston një mënyrë për të kapërcyer pengesat emocionale dhe për t’u bërë pak më fleksibël për ndjenjat tuaja.
“Mbani miqtë afër, dhe armiqtë edhe më afër” – kjo thënie vlen edhe për emocionet e rënda. “Hapi i parë është të zbërthesh veten. “Njohni dhe pranoni emocionet”, tha Dr Susan David. “Unë kam një vullnet për këto emocione dhe dua t’i përjetoj ato”, thoni me vete. Nëse në vend që t’i racionalizoni emocionet, i mbani të heshtura, pa dyshim që do të ndiheni të pafuqishëm. Kjo është veçanërisht e vërtetë për ata që shtypin rregullisht emocionet ose zëvendësojnë me forcë negativet me ato pozitive.
Pavarësisht se sa shqetësuese mund të jenë, Dr. David thotë se hezitimi, frika dhe kritikat na kanë mbështetur si një lloj toke. “Truri bën atë që është krijuar për të bërë: përpiqet të parashikojë dhe zgjidhë problemet dhe të shmangë kurthet e mundshme. Thjesht përpiquni të vini re kur procesi negativ i të menduarit bëhet problem ose mund të jeni i lidhur me një pretendim specifik.
“Nuk jam i mirë me numra” – kur një frazë përsëritet shumë, ka më shumë të ngjarë ta pranoni atë si një fakt apo të vërtetë, dhe jo si një emocion.
Ju duhet të gjeni një mënyrë për të ndaluar emocionet që t’ju drejtojnë, këshillon Dr. Santos. “Ne do të marrim shembullin e një personi që ka frikë të shkojë për intervista sepse beson se do të thotë diçka të pahishme. Duke maskuar frikën e tij me justifikime, ai person shtroi emocione negative, kështu që përkeqësimi i situatës bëhet i pashmangshëm. Mos e bëni këtë! Thjesht pyesni veten: Cila është më e keqja dhe më e mira që mund të më ndodhë? “Detyroni veten të mendojë për të gjitha rezultatet e mundshme, sepse vetëm atëherë do të konkludoni se frika juaj nuk bazohet në prova të vërteta.”

GJENI PERSPEKTIVË TË RE
Sipas Xhulian Hall, një ekspert emocional dhe themelues i Calm People (një shërbim që i ndihmon njerëzit të gjejnë një mënyrë të shëndetshme për të shprehur emocionet e tyre), vetëvlerësimi i ulët shpesh është arsyeja pse njerëzit ngecin me emocione të këqija. Por zgjidhja është e thjeshtë dhe nënkupton gjetjen e një këndvështrim të ri.
“Për të identifikuar emocionet e vërteta, ne i bëjmë njerëzit të shkruajnë atë që shkaktoi zemërim ose trishtim tek ata – ndoshta mund të bëhet fjalë për ndonjë kritikë në punë, nga një mik apo partner. Pastaj i përgjigjen pyetjes – çfarë donte të thoshte kjo për mua? – duke renditur të gjitha mendimet që u erdhën në mendje. Diku afër fundit, pothuajse të gjithë pranojnë se kanë menduar: “Unë jam i pavlefshëm ose jam i padobishëm”.
Njohja e mendimeve të tilla do t’ju ndihmojë të kuptoni pse ato provokojnë një përgjigje specifike emocionale tek ju. Do të arrini të njëjtën gjë nëse etiketoni çdo emocion. Emërtimi i emocioneve është shumë i rëndësishëm sepse ndikon në reagimin tuaj. “Ekziston një ndryshim i madh midis” Jam i stresuar “dhe ti në të vërtetë po thua” Jam i trishtuar sepse mendoja se do të isha avancuar në karrierë deri tani “, shpjegon Dr. David. Ju mund të stresoheni sepse u thoni jo mundësive ose investoni shumë në punë, por nëse ndiheni të degraduar në punë ose nuk është një sfidë, atëherë po reagoni gabimisht.

PËRQENDROHUNI MBI SHPËRBLIMIN
Pasi të keni identifikuar mendimet e këqija dhe t’i keni pagëzuar, është koha t’i përdorni në avantazhin tuaj. “Ne shpesh ndiejmë frikë, zemërim ose dyshim kur një nga vlerat tona kryesore është nën kërcënim”, thotë Dr. David. “Për shembull, nëse mendoni se jeni një shok / partner / djalë i tmerrshëm”, pranoni përfundimin si të tillë, si një kujtesë se miqësia dhe familja janë më të rëndësishmet. “Ose nëse ndiheni mashtrues në punë dhe keni frikë se mos ju zbulojnë, kjo mund të jetë mënyra se si trupi juaj ju mëson të jeni të lumtur me veten tuaj.” Nëse ende nuk jeni të sigurt për atë që është më e rëndësishme në jetën tuaj, mund të jetë koha të përfshiheni në diskutime më të thella analitike. Flisni me miqtë tuaj për atë që ata e vlerësojnë më shumë për sa i përket miqësisë. Diskutoni me partnerin tuaj marrëdhënien që keni me prindërit tuaj. Përgjigjet do t’ju sjellin një sërë zbulimesh që do t’ju befasojnë. Nëse kjo nuk ju ndihmon, provoni ushtrimin online të Dr. David (susandavid.com), në të cilin nga një listë e vlerave – autonomia, besimi, zotërimet, etj., do të nënvizoni fjalët që janë më të rëndësishme për ju, dhe atëherë identifikoni rrugën përmes së cilës do t’i futni ato në jetën tuaj.

SYNONI ARIN
Pasi të keni kuptuar se çfarë është e rëndësishme për ju, gjithçka reduktohet në ndryshime të vogla, qëllimore të shprehive, në mënyrë që t’i harmonizoni ato në përputhje me vlerat tuaja thelbësore. Njerëzit që kanë përvetësuar vlera të forta janë të mbrojtur nga të gjitha llojet e tranzicioneve dhe pengesave. Merrni për shembull një atlet ose gjimnastikë: ata kanë një shtyllë kurrizore të fortë, por janë mjaft fleksibël për të përballuar sfida të tjera fizike. Të njëjtën gjë mund ta arrini edhe në nivelin mendor.
Dita sjell mijëra zgjedhje se si ta bësh atë. Këto janë momentet kryesore për të bërë një hap para ose prapa nga vlerat thelbësore. Mundohuni të kombinoni shprehi të reja vlerash me gjërat që tashmë i bëni. Nëse ushqimi i shëndetshëm është vlera juaj thelbësore, por gjithmonë hani çokollatë në mesditë, vendosni fruta në tryezë. Apo ndiheni fajtorë që edhe pas orarit të punës nuk ndaheni nga telefoni? Fshiheni në një sirtar gjatë atyre orëve të ditës. Bota mund të bëjë edhe pa ty!
Realiteti është se jeta shpesh është e mbushur me dështime, pengesa, refuzime, vështirësi. Por nëse keni vullnet të mjaftueshëm për t’i ndriçuar emocionet tuaja dhe për të konkluduar atë që është e rëndësishme për ju, do të dilni me përgjigje efektive që do t’ju sjellin më afër personit që dëshironi të jeni. Dhe ky është një qëllim i shkëlqyeshëm për të cilin ia vlen të mundoheni.

67% është numri i grave që kujdesen vazhdimisht për mënyrën se si duken, krahasuar me 53% të burrave

The post Shkathtësia emocionale fleksibile appeared first on Аптеки PlusPharma.

Këtë herë, mençuria vjen nga Japonia dhe ajo ka një emër – Ikigai! Ky term japonez në përkthim të lirë do të ishte “arsyeja për jetë”. Ikigai do të thotë të kesh një ndjenjë qëllimi në jetë, diçka që do të të motivojë të ngrihesh nga shtrati me entuziazëm të plotë. Motivi dhe qëllimi për të cilin do të merrni frymë me gjoks të plotë dhe do ta jetoni jetën në maksimum.

Jo rastësisht, shumë studime kanë zbuluar se kjo ndjenjë pasuron por edhe zgjat jetën: zvogëlon rrezikun e sëmundjeve të zemrës, goditjes në tru, Alzheimerit, depresionit; përmirëson cilësinë e gjumit dhe jetën seksuale. Japonezët kanë jetëgjatësinë më të gjatë në botë, falë kësaj tradite të respektuar dhe të praktikuar.

Merrni një fletë letre dhe vizatoni diagramin e Venit me 4 rrathë:

Rrethi 1 – Çfarë doni të bëni?

Rrethi 2 – Në çfarë jeni të mirë?

Rrethi 3 – A ka nevojë bota për të?

Rrethi 4 – A mund të fitoni para nga ajo?

Ikigai – qendra aty ku kryqëzohen rrathët.

Vini re se vetëm një e katërta e konceptit lidhet drejtpërdrejt me punën. Në një sondazh japonez, vetëm 31% e të anketuarve e konsideruan punën e tyre si ikigai të tyre. Për krahasim, në Qendrën Kërkimore Amerikane Pew, rreth 51% e të anketuarve thanë se identiteti i tyre diktohet nga puna.

Shkrimi i një libri është një aspiratë e vlefshme, por nuk është ikigai, thotë Hector Garcia, bashkëautor i Ikigai: The Japanese Secret to a Long and Happy Life (Sekreti japonez për një jetë të gjatë dhe të lumtur). “Ai është qëllimi!” Ikigai është: “Unë dua të shkruaj sa më mirë që idetë e mia të ndryshojnë botën.” Duke kombinuar atë në të cilën unë jam i mirë dhe që dua të bëj, duke komunikuar dhe duke iu përgjigjur nevojave të botës, unë bëj para – kjo është ikigai.

Ikigai nuk është e lehtë për tu arritur, kërkon kohë dhe durim për të gjetur të ikigain tuaj. Diagrami dhe pyetjet e mëposhtme padyshim do ta bëjnë kërkimin tuaj më të lehtë.

Cili është pasioni juaj më i madh?

Mos harroni momentet që ju sjellin një ndjenjë pasioni dhe lirie. Për disa mund të jetë kopshtari, për të tjerët mund të jetë këndimi, për disa të tjerët mund të jetë përcjellja e debateve politike dhe ka nga ata që kënaqen me zgjidhjen e detyrave.

Pasioni mund të ketë lidhje me atë që bën, por jo domosdoshmërisht, thotë psikologia Chloe Carmichael. “Nëse jeni duke kërkuar qëllimin tuaj (ikigai tuaj) në punë, së pari duhet të kuptoni pse puna ju jep qëllim dhe kuptim në jetë,” shpjegon ajo. “A komunikoni, edukoni, frymëzoni ose ndihmoni në krijimin e një produkti që do t’ua lehtësojë jetën njerëzve?” Apo nga një kënd tjetër, a do të sjellë puna juaj diçka të shkëlqyer për njerëzit përreth jush – shtëpi, stabilitet, burime për familjen tuaj? Edhe kjo mund të jetë burim i ikigait.

Cilat janë vlerat tuaja?

Eksploroni, çfarë është ajo që ju ngjall një ndjenjë respekti dhe admirimi? Çuditërisht, por shumë lehtë do të arrini thelbin e asaj që është më e rëndësishme për ju në jetë. Ja një ide: Shkruani emrat e katër personave që mbajnë vendin qendror në jetën tuaj, për secilin prej tyre rendit 5 cilësi që i bënë ata të përfundojnë në listën tuaj. Ky gjithashtu mund të merret parasysh edhe idhulli juaj që nuk e keni takuar kurrë.

Cilësitë që keni renditur, të tilla si mirësia, durimi, profesionalizmi i fortë etik, që ndoshta i dëshironi për veten tuaj. Lejoni që këto vlera të drejtojnë mënyrën tuaj të të menduarit dhe sjelljen tuaj, ato së shpejti do të bëhen pjesë integrale e juaja. Nëse jetoni sipas tyre – të themi, me vetëdije tregoni durim ndërsa prezantoni bashkëpunëtoren tuaj të re – ju jeni vazhdimisht e më  afër ikigai tuaj.

Cila është skema në jetën tënde?

Për shumicën e njerëzve, ikigai nuk është një koncept fiks, ai ndryshon dhe piqet së bashku me personin. “Për disa ikigai është lindja e fëmijëve, por ndërsa fëmijët rriten, energjia duhet të përqendrohet në diçka të re,” thotë Garcia. Por ajo që mbetet e pandryshuar është thelbi, ajo që të jep kënaqësi, ajo që të jep një ndjenjë të ekzistencës. Sapo ta kuptoni, keni ikigai tuaj. Këtu është një shembull (i trilluar): Ivana është e suksesshme në karrierën e saj, megjithëse është rraskapitur plotësisht dhe ka një ndjenjë se nuk ka asgjë më për të dhënë. E vetmja gjë që e përmbush atë është shoqëria me kolegët e saj. Ajo kënaqet duke dëgjuar problemet e tyre, i vjen keq për ta dhe është vërtet e kënaqur të japë këshilla të sinqerta.Kur e mendon, ajo konsiderohet si një këshilltare e shkëlqyer midis miqve të saj. Duke kërkuar ikigain e saj, Ivana arriti në përfundimin se ajo kishte nevojë për një ndryshim të profesionit. Sot, si terapiste, ajo i shfrytëzon shumë aftësitë e saj të dëgjimit dhe ndjeshmërisë (rrathët 1 dhe 2) në karrierën e saj (radhët 3 dhe 4) dhe ja gjuajta pikërisht në qendër.

A keni komunitetin tuaj?

Pasioni juaj, vlerat tuaja, skema juaj, janë në të njëjtën kohë të lidhura me njerëzit përreth jush. “Ne e përjetojmë lumturinë si diçka për të cilën duhet të përpiqemi në mënyrë që ta arrijmë atë – të themi, duke lexuar libra të vetë-ndihmës”, thotë Ruth Whippman, autore e America the Anxious. “Por studimet tregojnë se burimi më i madh i lumturisë janë lidhjet e mira shoqërore.” Dhe ndërsa zbulimi i ikigai tuaj përfshin vetë-reflektim të thellë, njerëzit e tjerë janë një pjesë integrale e procesit. Shikoni mirë diagramin, gjithçka është e lidhur në mënyrën më të mirë të mundshme!

Ikigai me procedurë të përshpejtuar

Bëni një tabelë për lumturinë.Tabelë vizuale, por me foto nga telefoni i gjërave që ju frymëzojnë. Ikigai juaj mund të fshihet mes tyre.

Imagjinoni funeralin tuaj.Duket morbid, por pyesni veten se si doni të mbaheni mend. Fokusi sigurisht nuk do të jetë në punën, por në atë që keni arritur për njerëzit që doni dhe botën në përgjithësi.

The post Ikigai – Shkathtësi japoneze që do të zbulojë kuptimin e ekzistencës appeared first on Аптеки PlusPharma.