Боровинката расте како зимзелена грмушка во висина од околу триесет сантиметри и има ситни бобичести плодови со темно сино-црна боја, со пријатен киселкасто-сладок вкус. Цвета од мај до јуни, а вкусните плодови во вид на бобинки созреваат од јули до септември. Во Европа и во Северна Америка боровинката се одгледува од многу одамна и се користи како лековита билка.
Лековити се зрелите плодови и лисјата. Боровинките се богати со диетални влакна, пектини. антоцијанини, бакар, растителни влакна, биофлавоноиди, витамин Ц, витамин Е, железо, глукоза, калиум, калциум, манган, натриум, органски киселини (лимунска и јаболкова), пектин, протеини, фолна киселина, хром и др.Освен плодот, богат со корисни елементи е и листот, а особено со минерали: калиум, натриум, манган, хром, железо и бакар. За да се исползуваат корисните состојки  лисјата треба да се берат во пролет, а плодотодносно бобинките на лето, само кога е целосно зрели.

Лековити својства

Денес многу научни истражувања потврдиле дека боровинката е здрава храна и е лек кој се употребува за спречување и за лекување на многу заболувања. Плодот има јако антиоксидантно дејство и е докажано дека има антиканцероген ефект.
Истражувањата докажале дека дивите боровинки помагаат во третман на шеќерната болест и се со изразено и моќно антидијабетично дејство. Ова особено е ценето во народната медицина, заради што боровинката се нарекува и растителен инсулин.

Листовите од боровинката помагаат во случај на создавање на одредени киселини, повраќање, грчеви во желудникот и кашлање. Важно е да се знае дека листовите се делотворни само ако се наберат пред бобинките да бидат зрели, бидејќи подоцна немаат лековито дејство. Зрелите боровинки се употребуваат за јакнење на крвната слика.
Боровницата се употребува и за лекување на хемороиди, бидејќи го спречуваат крварењето. Сувите бобинки го спречуваат проливот, особено кај малите деца.
Редовно консумирање на боровинки се препорачува и кај бремени жени, со цел да се намали ризикот од појава на проширени вени и хемороиди.
Поради изобилството на лековити материи и изразеното антиоксидативно дејство, докажано е дека поволно делува на многу органи и функции во организмот:
– Ја стимулира работата на мозокот, а една студија покажала дека боровинките го успоруваат „стареењето“ на меморијата.
– Го јакнат имуниот систем.
– Поволно делуваат на видот и здравјето на очите.
– Го намалуваат ризикот од срцев удар, посебно кај жените.
– При инфекции на уринарниот тракт.

Одличен избор при диети и во програми за намалување на телесната тежина

Полифенолите влијаат врз разбивањето на мастите во клетките кои се таложат на стомакот. Ова овошје содржи многу малку калории, па поради тоа е одлична закуска доколку сакаме да ја намалиме телесната тежина.

Во исхраната

Боровинката е одамна позната како суперхрана. Нутриционистите советуваат редовно консумирање на ова овошје.Во исхраната се користи како свеж плод, сушено овошје, пекмез, сок, компот, сируп или чај, а во некои краеви се користи и како состојка за правење вино и ракија.Од листовите се прави чај или облоги. Може да се користи безбедно повеќе пати на ден, а слободно може да го консумираат и децата.
Подготовка на чај:   Во едел литар врела вода се става една шака суви или свежи листови боровинка и се остава да отстои 10 минути. Се пијат 3 до 4 шолјички дневно. Мешавина  од листови од дива или питома боровинка, со листови од дива јагода и од капина, е еден од најделотворните природни лекови против шеќерна болест.

The post БОРОВНИЦА – ИЗВОР НА ЗДРАВЈЕ И ЕНЕРГИЈА appeared first on Аптеки PlusPharma.

Белата имела (Viscum album fam. Loranthaceae) e мала, зелена и грмушеста, висока до 1 м, а живее како полупаразит на разни листопадни дрвја, ели, борови. Лисјата на имелата се дебели, кожести, зелено-жолти, додека стеблото е дрвенесто зелено-жолто, заоблено. Плодот е белузлава или провидна, тркалезна сочна бобинка којашто е полна со слузава леплива маса. Цвета од март до мај, а плодовите созреваат од август до ноември. Како активен дел од растението се користат лисјата и младите гранки кои содржат алкалоид вискотоксин, инозитол, флавонски хетерозиди, восок, слуз, холин и други состојки. Хемискиот состав и лековитоста зависат и од дрвото-домаќин на коешто живее имелата.

Медицинска примена
Под дејство на активните состојки кои ги има, влијае на нормализирање на метаболизмот на целиот организам. Има значаен ефект за регулација на крвниот притисок и за смирување на т.н. „нервозно срце“. Сите симптоми кои настануваат како резултат на високиот крвен притисок, како што се  нагол прилив на крв во главата, вртоглавица, зуење во ушите и нарушување на видот, може да се ублажат или да се отстранат со употреба на имелата. Хипотензивното дејство на имелата варира и е во директна зависност од домаќинот на којшто живее. Најизразено е кога живее на круша, а помалку изразено е на јаболка. Белата имела ги намалува холестеролот и триглицеридите во крвта. Има поволно дејство врз функцијата на жлездите, и е одлично средство за поттикнување на метаболизмот. Делува позитивно врз работата на панкреасот, па со редовна консумација на чај од имела кај дијабетичарите може да се очекува  намалување нивото на шеќерот во крвта. И жените треба да пијат чај од имела, особено тие кои се наоѓаат во преодни години, имаат проблеми со циркулацијата, чувствуваат забрзана работа на срцето, чести напади на топлина, тешко дишење, нарушување на менструалиот циклус и сл. Оваа билка помага и при неплодност, а студиите покажуваат дека го подобрува либидото и помага при ерективна дисфункција. Поради пектините кои ги има, има цитотоксичен ефект, односно го спречува понатамошниот раст на клетките на туморот. Го зајакнува имунолошкиот систем и ги намалува несаканите ефекти од хемотерапијата. Екстрактите од имела може да бидат корисни и за заболените од СИДА, бидејќи ги спречуваат секундарните болести кои се појавуваат како последица на оваа болест.

Во комбинација со други лековити билки

Имелата може да се употребува сама или во комбинација со други лековити билки со слични дејства. Мешавината од бела имела, глог, корен од валеријана, матичина и коњско опавче се препорачува за намалување на крвниот притисок, за намалување на едеми и а подобрување на работата на срцето. Во комбинација со лист од бреза и од коњско опавче, имелата се препорачува кај лица со хроничен нефритис, кој може да биде проследен со хипертензија.

The post ИМЕЛА appeared first on Аптеки PlusPharma.

 Дава сила, издржливост и го зајакнува  организмот. Таа е супер овошје, кое и кога сте здрави, ќе ви помогне да го прочистите вашиот организам, да ги отстраните симптомите на замор и да се чувствувате здраво и полни со енергија. Аронијата е листопадна грмушка која потекнува од Северна Америка. Плодовите остануваат на самата грмушка, не паѓаат и не се оштетуваат. Успева на сите видови почва, а единственото нешто што не го поднесува е суша. Отпорна е на штетници и затоа не е потребно да се употребуваат пестициди за нејзина заштита. Поради тоа, се смета за 100 % еколошка билка.

Како и сите овошја и зеленчуци, најдобро е да се консумира сурова, бидејќи на тој начин лековитите супстанции се во највисоки концентрации. Се користи за приготвување сок, мармалад и џем, а, исто така, за чај и за компот. За да се искористат сите бенефити, доволно е да се консумираат 200-300 г свежи бобинки дневно, или во зависност од големината на плодовите: 20-30 бобинки.

Лековити својства
Лековитите ефекти на аронијата се многукратни и во моментот се едни од најпроучуваните ширум светот.

Jа подобрува циркулацијата и ги зајакнува крвните садови

Бобинките на аронијата се познати по тоа што ја подобруваат циркулацијата на крвта, ги зајакнуваат крвните садови и го намалуваат ризикот од срцеви болести. Слобдните радикали се причина за бројни болести, а аронијата може да го спречи нивното создавање и, на тој начин, да се превенираат кардиоваскуларни заболувања.

Зрелите плодови на аронијата содржат големо количество феноли, кои ги дезинфицираат крвотокот и телото, го забрзуваат заздравувањето на раните, ги отстрануваат отровите од телото, намалуваат воспаленија и ја подобруваат еластичноста на крвните садови. Аронијата помага во одржувањто на нормален крвен притисок, држејќи го подалеку од „опасната зона“.

Еден од најдобрите антиоксиданти

Бобинките на аронијата имаат најголема концентрација на антиоксиданти од кое било друго овошје во светот. Антиоксидантските својства можат да се препишат на фенолните соединенија присутни во аронијата, како и на високите концентрации на витаминот Ц кој, исто така, има многу важна улога. Вака „набилдана“ со  антиоксиданти, аронијата успешно се справува со слободните радикали низ целото тело, а ефектите се видливи со подобрување на општото здравје. Освен тоа, антиоксидантите го штитат организмот и од дегенеративни болести, како канцер и болести на срце, а, исто така, и го забавуваат и стареењето.

За здрав уринарен тракт

Уште една голема предност на оваа супер храна е одржувањето на здрав уринарен тракт. Милиони луѓе низ целиот свет секојдневно се соочуваат  со инфекции на уринарниот тракт, во кои еден од најчестите причинители е бактеријата Ешерихија коли (Еscherichia coli). Најчести симптоми се чувство или потреба за постојано мокрење, болки при мокрењето и матна урина. Познато е дека брусницата е многу добра во борбата против инфекции на уринарните патишта, но студиите покажуваат дека бобинките од аронија се пет до десет пати  поефикасни, поради високата доза на кинична кислеина, која е одговорна за спречување на инфекциите на уринарниот тракт.

Аронија против канцер
Консумирањето на ова овошје, генерално, е еден од најдобрите совети за луѓето кои се во потрага по храна која може да го намали ризикот за развој на канцер.

Во 2003 година, со студија е потврдено дека аронијата овозможува природна одбрана во борба против рак на дебелото црево, бидејќи содржи антиоксиданти кои играат многу важна улога против канцерогените клетки.

Ги заштитува очите
Поради значителната содржина на каротин во својот состав, аронијата, исто така, е и познат чувар на видот и ги штити клетките од оштетувања и од појава на катаракта. Дополнително, содржи и флавоноиди, како лутеин и зеаксантин, кои ги чуваат очите од макуларни нарушувања карактеристични за повозрасната популација.

Го подобрува варењето на храната
Аронијата е добар извор на диететски влакна, кои се неопходни да се внесуваат со исханата и се поврзани со бројни здравствени придобивки. Особено се важни за  редовни столици, правилна работа на дебелото црево, пониски нивоа на холестерол и за регулирање на телесна тежина (во комбинација со вежбање и со генерално здрави диети).

Докажано е дека аронијата помага и во третман на гастрични проблеми, вклучувајќи ги и чиревите и дијарејата.

 Противвоспалителни својства – за превенција на настинки
Ако во вашата исхрана, редовно ги вклучите бобинките од аронија, можете да бидете сигурни дека настинките и грипот ќе ве одминат. Ова се должи на комплексниот состав дополнет со високи концентрации на витамин Ц. Најдобра препорака за заштита, па и за лекување на воспаленија или вирусни инфекции е консумацијата на суви бобинки, сок или чај од аронија.

The post АРОНИЈА – сè во едно appeared first on Аптеки PlusPharma.

По потекло, пиперката е од Јужна Америка, но денес е домаќин и се одгледува речиси насекаде. Во зависност од поднебјето каде се одгедува, може да има карактеристични форма и мирис, а се наоѓа и во различен колорит и тоа светлоцрвена, црвена, портокалова, зелена, бледожолта, жолта. Главната поделба можеби се однесува на тоа дали се лути или благи. Од ова зависи и каде и на кој начин ќе се консумира, и какви лековити својства поседува.

Пиперката содржи 4-5 пати поголема концентрација на витамин Ц од портокалот и лимонот. Количеството на витаминот Ц изнесува околу 100-250 мг во 100 г свежи пиперки.

The post ПИПЕРКА – скромна, а сепак важна appeared first on Аптеки PlusPharma.

Фармацевтската грижа е тесно поврзана со сите дисциплини кои го формираат современиот фармацевт и може да се каже дека ги сумира и применува во пракса и добиените сознанија при директниот контакт со пациентот
Фармацевтската грижа е дел од фармацевтската пракса која бара директен взаемен однос на фармацевтот со пациентот со цел: грижа за потребите на пациентот поврзани со препишаните лекови. Основна цел на фармацевтските грижи е правилното и точно следење на здравствените потреби на пациентите за постигнување на сигурна, ефективна и хумана терапија. Од професионална и морална гледна точка, фармацевтот е должен да учествува во грижите поврзани со намалување на заболувањата и смртноста што се последица од неправилна употреба на лекови, при што, квалитетот на здравствената услуга е од првостепено значење.
Фармацевтот треба да ја добие довербата на пациентот користејќи ги сопствените вештини на комуникација и знаења за лековите и ефектите од терапијата. Стандардите за фармацевтската дејност треба да бидат воспоставени во рамките на националното законодавство и усогласени со меѓународните стандарди и правилата за Добрата фармацевтска пракса.

Основни елементи на фармацевтските грижи се:

• Благовремена идентификација на проблемот поврзан со употребата на лекот

• Употреба на сигурни, ефективни и соодветни лекови, наменети за секој пациент поединечно

• Издавање на лекови и совет за нивната употреба

• Следење на ефектите од терапијата

• Вклучување на пациентот во системот за фармацевтската грижа

• Создавање на база на податоци за секој пациент во аптеката

• Создавање на систем од параметри за оцена на резултатот од терапијата

За доследно реализирање на сите елементи на фармацевтските грижи е неопходно повеќегодишно ангажирање на законодавните и образовните установи, постојана едукација на фармацевтите, подигање на свеста на пациентите за значењето на правилната употреба на лековите и следењето на советите од фармацевтот. Исто така, потребна е подобрена комуникација фармацевт-лекар-пациент и примена на современите сознанија во медицинската и фармацевтската пракса.

Правилното применување на Фармацевтските грижи вклучува седум задолжителни чекори:

1. воспоставување на контакт со пациентот

2. навремено идентификување на проблемот поврзан со лекот

3. можност за издавање на сличен лек на пропишаниот со претходна консултација со пациентот

4. следење на терапијата

5. стимулирање на болниот активно да учествува во фармацевтската грижа

6. создавање на база на податоци за состојбата на секој индивидуален пациент во аптеката

7. создавање на систем од индикатори за оценка на резултататот од фармацевтската грижа

Особено е важно да не се потценува ниту еден од наведените чекори.

 Од особено значење е соодветниот пристап при спроведувањето на фармацевтските грижи кон различни категории на пациенти:

• Пациенти кои се особено чувствителни на здравствени проблеми заради физиолошката предиспозиција: деца, повозрасни и оние кои страдаат во помал или поголем степен од хронични болести на бубрезите, белите дробови или на црниот дроб

• Пациенти кои имаат потреба од непрекинат мониторинг и промена на терапијата со цел постигнување на оптимални резултати, како што се пациенти кои страдаат од дијабетес, астма и/или висок крвен притисок

• Пациенти изложени на многукратна терапија, со висок ризик од меѓусебни интеракции од типот:

• Лек/лек

• Лек/храна

• Лек/болест

• Пациенти за кои е потребна терапија со исклучително токсични лекови пропишани од лекар за да се избегне нивната неправилна употреба, како што се антикоагулансите, наркотичните лекови и други

• Пациенти со влошено здравје, кое е ризично по животот доколку применетата терапија е неефикасна, како што се инфекциите и диареја

За постигнување на целите на фармацевтките грижи, фармацевтите треба да ги превземат следните активности: 

• Водење на досиеја за секој пациент кои содржат важни податоци за историјата на болеста на пациентот, информација неопходна за оцена и индивидуализирање на терапијата на секој конкретен пациент

• Идентификација и оцена на проблемите, поврзани со самиот лек, како што се:

• Неправилна употреба

• Несакани дејства

• Интеракции меѓу лековите

• Случај на самолекување

• Корекција на веќе направениот план од страна на лекарот

• Воспоставување на тимска работа со лекарот и пациентот за лековите што се издаваат со лекарски рецепт

• Самостојно определување на стратегијата на терапијата од страна на фармацевтот за лековите без лекарски рецепт и за сите методи фокусирани врз промената на навиките и начинот на живот на пациентот, со тенденција на подобрување и зголемен квалитет

• Да обезбедат соработка на пациентот и стриктно да се придржуваат кон изготвениот план за фармацевтската грижа

• Следење (мониторинг) на терапијата и ефектите од истата – доколку не се добијат очекуваните резултати, изготвениот план за фармацевтски грижи треба да се прилагоди соодветно

• Фармацевтот треба да се одликува со способност за добра комуникација преку која oстварува контакт со пациентот и со матичниот лекар на пациентот (по потреба) со цел добивање најточна информација за состојбата и лековите што ги зема пациентот

• Со поставување на конкретни клучни прашања добива сознанија за познавањата на пациентот за болеста и терапијата и соодветно го советува пациентот за употребата на лековите со цел обезбедување на безопасна терапија

• Дава стручна и објективна информација за лекот на другите здравствени работници и на пациентот

• Обезбедува информации за лековите со користење и толкување на различни релевантни извори за потребите на здравствените работници и на пациентите

• Го насочува пациентот кон најсоодветната терапија преку компетентно советување

• Фармацевтот е должен да ја држи во тајност доверената информација за состојбата на секој пациент.

Во функција на реализација на сопствената дејност и одговорност, фармацевтот треба да соработува со останатите здравствени работници, националните професионални асоцијации, фармацевтската индустрија, државните органи, со пациентите и со општеството како целост.

Квалитетот на фармацевтската грижа и професионална одговорност вклучува 7 елементи: ефикасност, ефективност, оптималност, изводливост, применливост, законитост и непристрасност.

Непознавањето и различните сфаќања за фармацевтските грижи, како и улогата на одделните системи за издавање и распределба на лековите, води до појава на различни резултати. Секоја промена во структурата на овие системи води до промена во истите. Со доследното спроведување на системот за фармацевтските грижи ќе се постигне подобрување на здравјето и квалитетот на живеење на пациентот и ќе се зголеми улогата на фармацевтот во реализацијата на сеопфатните здравствени грижи.

Проф. д-р Бистра Ангеловска

The post ФАРМАЦЕВТСКИ ГРИЖИ appeared first on Аптеки PlusPharma.

Правилната исхрана – половина лек!
Не постои кујна за дијабетичари. Потребна е само правилна прераспределба и комбинација на состојки по количина и вид.
Начинот на исхрана кај болните од шеќерна болест не бара спартански откажувања, гладување и строги диети. Организмот треба да биде снабден со оптимален внес на хранливи материи, јаглехидрати, протеини, масти, витамини, минерали и вода. Препорачливо е дневно да се земаат 5 до 6 оброци во одредени временски интервали со задолжително водење сметка за правилен распоред на скробната храна. Особено е важен последниот дневен оброк, кој се зема непосредно пред спиење за да се оневозможи пад на нивото на шеќерот во текот на ноќта. Генерално, исхраната кај лицата заболени од шеќерна болест мора да биде разновидна и да ги содржи сите видови намирници. Исклучок се, секако, шеќерот и слатките, а се ограничува и употребата на лебот и тестенините.

Често се заборава дека една лажичка брашно е еднаква на една лажица шеќер!

Леб и тестенини
Лебот, печивата и тестенините се богат извор на јаглехидрати, што е причина тие да бидат ограничени во менито на дијабетичарите.
Се препорачува на менито да се застапени леб и печива од интегрално брашно, а да се избегнува белиот леб и печива од бело брашно.
Се препорачува  и црн, ’ржан леб, бидејќи содржи диететски влакна кои спречуваат нагло паѓање на шеќерот по оброкот, што може да се случи ако се консумира бел леб. Доколку оброкот содржи компир, ориз, грав или млад грашок, не се препорачува леб.

Зеленчук
Исхраната на дијабетичарот по правило треба да содржи најмногу зеленчук.
Покрај богатиот состав од белковини, масти, минерали и витамини, зеленчукот содржи и јаглехидрати  особено присутни во гравот, грашокот, компирот, цвеклото, па поради ова нивниот внес треба да е контролиран.
Зеленчукот кој има помалку јаглехидрати може да се јаде во неограничени количини: зелје, спанаќ, блитва, лист од лоза, боранија, тиквици, пиперка, домати, краставици, разни видови зелена салата, модар патлиџан, целер, магдонос, ротквица, зелка, кељ, келераба, прокељ, печурки, праз, лук, брокула и карфиол.
Смрзнатиот зеленчук да се консумира во двојно помала количина од свежиот. Разни гурмански салати кои содржат додатоци како мајонез и павлака, по правило, треба да се избегнуваат или да се земаат во ограничени количини.

Овошје и преработки од овошје
Идеален природен десерт е најдобра алтернатива за слатки. Содржи богат состав на витамини, минерали, диететски влакна, белковини, масти и секако јаглехидрати. Според содржината на хранливи компоненти можна е поделба на три категории:

• овошје со ниска содржина на јаглехидрати може да се консумира во поголеми количини – јагоди, малини, капини, боровници, лубеница, рибизли, лимон, портокал
• овошје со поголема содржина на јаглехидрати треба да се употребува во ограничени количини – кајсии, праски и сливи.
• овошје со високи концентрации на јаглехидрати, чија употреба е ограничена – јаболка, круши, цреши, грозје, банани, смокви, манго, авокадо и ананас.

Сувото овошје и преработките во форма на компоти, џемови и слично, исто така се со ограничена употреба.

Важно е да се јаде целото овошје, нецедено, бидејќи влакната во овошјето ја намалуваат апсорпцијата на шеќерот. Во секој случај и со секоја храна, најдобро е да се јаде цело, свежо, зрело, пресно и непреработено.

Млеко и млечни производи
Овие производи се богат протеински извор и се дозволена намирница на менито на дијабетичарите.
Дозволена е употреба на сите видови млека, а најдобро е млеко со помал процент на маснотија (2,8 проценти, 1,6 проценти или 0,5 проценти).
Од млечните производи најкорисни се оние од кравјо млеко и млади сирења, бидејќи содржат белковини.
Јогуртот, диеталните овошни јогурти и кефирот имаат одредена предност над чистото млеко.
Употребата на стари и зрели сирења, како и на кашкавал, треба да се ограничи.
Дијабетичарите би требало во текот на денот да земаат околу половина литар млеко, јогурт и други млечни производи.

Месо, месни производи, риба и јајца
На менито се дозволени сите видови месо. Предност има младото и немасно месо. Месните преработки не се препорачани за употреба.
Болните од дијабетес можат да консумираат секаков вид морска храна, сопрепорака за речна и морска риба како ослич, бакалар, скуша, лосос и пастрмка. Да се избегнува консумирање пржена риба и преработки од риба.
Дијабетичарите може да јадат до 2 јајца неделно или 4-6 белки. Во диететската исхрана кајганата треба да се прави секогаш во однос 1:1 (едно јајце+една белка, две јајца+две белки) подготвени без зејтин.

Масти
Мастите се главен извор на енергија за дијабетичарите. Важен е видот на мастите, како и количeството. Предност се дава на ладно цедените масла, пред сè на маслиновото масло. Поретко може да се користат и цврсти масла како што е путерот.

„Јадењето премногу маснотии може да доведе до покачување на телесната тежина, и со тоа за подолг период може да го направи потешко контролирањето на нивото на шеќер во крвта“.

Алкохол и безалкохолни пијалаци
Алкохолот не е препорачлив, но може да биде дел од секојдневното мени под услов да се консумираат минимални количини.
Внимание: Никогаш не консумирајте алкохол на празен стомак. Алкохолот консумиран на гладно може да предизвика хипогликемија (пад на шеѓер во крвта)!
Безалкохолните пијалаци содржат различни концентрации на шеќер и имаат големо енергетско оптоварување, па поради тоа треба да се употребуваат со големо внимание.

Кафе и чаеви
Иако кафето е омилена напивка која се пие и во поголеми количини, за дијабетичарите дневно е препорачливо две шолји „средно јако“ турско кафе без шеќер.
За користење овошни и билни чаеви од нашите простори нема ограничувања. Јаките чаеви како црн, индиски и руски треба да се консумираат контролирано поради високите концентрации на кофеин!

Мотивот пред сè!
Диететската исхрана подразбира промена на животните навики во однос на изборот на храна и количината која е дозволена. Поради ова, мисијата на ваквата промена и не изгледа невозможна. Создавањето на здрави навики можеби е најтешкиот дел од работата, но ако со тоа станете господар на своето здравје, ќе имате мотив кој ќе ви помгне да истраете.

The post ДИЈАБЕТЕСОТ И ИСХРАНАТА appeared first on Аптеки PlusPharma.