ХИВ е вирус кој го напаѓа имунитетот – штитот на организмот од бактериите и вирусите со кои е во постојан контакт. Поточно, вирусот ги убива ЦД4 клетките кои се тип на имунолошки клетки наречени Т-клетки. Како што ХИВ вирусот напредува со својот напад врз овие клетки, така телото станува поранливо на различни видови инфекции и сериозни заболувања како рак.

Од 1987 до 2023 се регистрирани 631 случаи на ХИВ кај нас

ХИВ се пренесува преку телесните течности:

• Крв
• Семена течност
• Вагинален секрет
• Мајчино млеко

ХИВ не се пренесува преку воздух или вода или преку вообичаен контакт.

За оваа доживотна состојба нема лек, иако научниците не се откажуваат од потрагата. Но, со соодветна медицинска нега, вклучувајќи го и третманот наречен антиретровирусна терапија, возможно е да се контролира и да се живее со него.

Без третман, лицето позитивно на ХИВ може да заболи од СИДА. Во таа фаза, имунитетот е преслаб да се бори со останатите болести и инфекции. Заболениот од СИДА, кој не прима соодветни лекарства, во просек живее 3 години. Со антиретровирусната терапија, ХИВ вирусот се менаџира лесно, а животниот век речиси е ист колку на луѓето кои никогаш нема да стапат во контакт со него.

Што е СИДА?

Болест која се развива кај луѓето позитивни на ХИВ. Всушност, таа е најнапредната фаза на ХИВ вирусот. Но, индивидуата не мора да значи дека ќе заболи од СИДА само затоа што е ХИВ позитивна.

Како што напоменавме, ХИВ вирусот ги убива ЦД4 клетките. Здравите луѓе, генерално имаат од 500 до 1.500 вакви клетки на кубен милиметар. На лицето заразено со ХИВ чии ЦД4 клетки паднале под 200 на кубен милиметар, ќе му биде дијагностицирана СИДА.

СИДА може да се дијагностицира и кај луѓе кои имаат ХИВ и плус развиле опортунистичка инфекција или рак, кои многу ретко се среќаваат кај луѓе негативни на ХИВ. Опортунистичката инфекција, како пневмонија, ја користи деликатната ситуација како ХИВ вирусот, за да го нападне организмот.

Доколку не се третира, ХИВ може да прогресира во СИДА за една декада. Болните од СИДА, кои не се лекуваат, во просек живеат 3 години, но времето се крати доколу телото во меѓувреме се судри со сериозна опортунистичка болест. Антиретровирусната терапија може да го спречи ХИВ вирусот да поттикне СИДА.

Но, во случај сепак да се развие СИДА, тоа значи дека имунитетот е сериозно компромитиран. Тој е ослабен до степен да не може да го возврати ударот и на најслабите инфекции. Луѓето стануваат ранливи на цела една палета од болести како пневмонија, туберкулоза, рак, менингитис, габични инфекции во устата и грлото и уште многу други.

Скратениот животен век кај случаите со нетретирана СИДА не е директен резултат на синдромот сам по себе, туку е резултат на болестите и компликациите кои се јавуваат поради срозениот имунитет.

104 лица починале од причини поврзани со ХИВ

ХИВ и СИДА: која е поврзаноста?

За да заболи од СИДА, човекот мора да биде заразен со ХИВ. Но, ХИВ позитивниот не мора да значи дека некогаш ќе заболи од СИДА.

ХИВ случаите прогресираат во три фази:

• 1: Акутна фаза, првите неколку недели по заразувањето
• 2: Клиничка латенција или хронична фаза
• 3: СИДА

Колку брзо еден ХИВ случај ќе прогресира во хронична фаза варира од човек до човек. Без третман, може да трае до една декада пред да премине во СИДА. Со соодветни лекарства, може да трае доживотно.

Иако нема лек за ХИВ, со вирусот може нормално да се живее. Ниту за СИДА нема лек, но третманот може да го зголеми бројот на ЦД4 клетките до ниво кое налага дека организмот нема СИДА (200 или над, ЦД4 клетки на кубен мм). Антиретровирусната терапија е добра затоа што помага и во борбата со опортунистичките инфекции.

56% од случаите се кај мажи кои имале секс со маж

ХИВ трансмисија: научете ги фактите!

Секој може да се зарази со ХИВ вирус преку телесните течности наведени погоре. Од човек на човек, се пренесува преку:

• вагинален или анален сексуален однос
• споделување игли и останати алатки за инјектирање дрога
• споделување опрема за тетовирање, без таа да биде стерилизирана меѓу две употреби
• во текот на бременоста, породувањето, доењето, мајката може да го пренесе на бебето
• преку џвакање на храната на бебето пред да му се даде во уста

Во теорија е возможно, но екстремно ретко се случува, ХИВ да се пренесе преку:

• орален секс (но, само ако ХИВ позитивниот крвави од непцата)
• каснување од страна на ХИВ позитивен (само ако плунката е крвава или има отворени рани во усната шуплина)
• контакт со оштетна кожа, рани и крв со ХИВ позитивниот

ХИВ не се пренесува преку:

• допир
• прегратки, држење за раце, бакнување
• воздух или вода
• споделување храна и пијалоци
• плунка, солзи, пот, измет
• споделување тоалет, кревет или пешкир
• комарци и други инсекти

Важно е да се напомене дека ХИВ позитивното лице кое се лекува, но константно е без вирусно оптоварување, практично е невозможно да зарази друг.

Тестови за откривање ХИВ

Постојат неколку опции, некои даваат брзи резултати, за некои треба време, но лекарот е оној што одлучува кој тест е соодветен за дадениот случај. Во принцип тестовите се вршат преку анализа на крвта со цел да се провери дали има појава на антитела или антигени. Антителото е протеинска компонента која телото само ја создава со цел да се избори со инфекцијата. Антигенот, од друга страна, е составен дел на вирусот кој го активира имунитетот.

66% од случаите на ХИВ позитивни во 2019 г. се дијагностицирани задоцнето (10% повеќе од 2018).

ШТО Е ТОА ХИВ ПЕРИОД НА ПРОЗОРЕЦ?

Веднаш после првиот контакт со ХИВ, вирусот почнува да се множи во телото. Имунолошкиот систем на заразениот реагира на антигените така што создава антитела.

Временскиот период помеѓу изложувањето на вирусот сѐ до моментот кога тој ќе стане воочлив преку анализа на крвта, се нарекува период на прозорец. Поголемиот број луѓе развиваат забележливи антитела од 23 до 90 дена после инфицирањето.

Ако лицето се тестира во текот на периодот прозорец, голема е веројатноста да добие негативен резултат. Но, и во овој период тој е заразен за другите. Затоа, тестот се повторува по одреден период (тајмингот зависи од тестот што се користел претходно). Во меѓувреме, лицето треба да користи кондом за да спречи ширење на ХИВ.

Рани сиптоми на ХИВ

Во текот на акутната фаза, некои луѓе не пројавуваат никакви симптоми или едноставно не ги поврзуваат со ХИВ, бидејќи тие потсетуваат на грип или на сезонски вирус. Симптомите се варијабилни, може да бидат благи или остри, може да се појават и да ги снема и може да траат неколку денови или неколку недели.

Во рани симптоми спаѓаат:

• треска
• студ
• отечени лимфни јазли
• општи болки
• осип на кожата
• воспалено грло
• главоболка
• гадење
• вознемирен стомак

 Кои се симптоми на ХИВ?

После 1 до 2 месеци, ХИВ влегува во хронична фаза која трае од неколку години до неколку декади. Некои луѓе немаат симптоми во оваа фаза, додека други имаат минимални или нетипични симптоми како:

• главоболки и други болки
• отечени лимфни јазли
• чести трески
• ноќно потење
• замор
• гадење
• повраќање
• дијареја
• губење на тежината
• осип на кожата
• чести орални и габични вагинални инфекции
• пневмонија

Исто како и во раната фаза, и во оваа, ХИВ е лесно пренослив без оглед на симптомите. Но, лицето нема да знае дека има ХИВ освен ако не се тестира. Преку тестот не ги штитите само другите, имајте на ум дека со рана детекција побрзо ќе стасате до лекарства кои комплетно ќе го забават вирусот.

Ако лицето било изложено на ХИВ, тоа истовремено било изложено и на други сексуално преносливи болести како гонореја, кламидија, сифилис, трикомонијаза. Кај мажите, симптомите на СПБ се повоочливи, бидејќи се видливи на самите гениталии за разлика од жените. Но, жените побрзо реагираат и одат на лекар, за разлика од мажите.

Тестирањето кај нас е бесплатно и доверливо!

Кои се симптоми на СИДА?

СИДА или синдром на стекната имунодефициенција – фаза во која имунолошкиот систем е ослабнат од причина што ХИВ вирусот не бил третиран со години. ХИВ позитивните ќе развијат СИДА и во случај на доцно откривање на самиот вирус или ако знаат дека имаат ХИВ, но не се упорни со терапијата. СИДА-та е неизбежна и кај ХИВ случаите кои се отпорни на антиретровирусната терапија.

Симптомите на СИДА се следни:

• зачестена треска
• хронични отечени лимфни жлезди, особено на пазувите, вратот и препоните
• хроничен замор
• ноќно потење
• темни дамки на кожата или во внатрешноста на устата, носот или очните капаци
• рани, дамки или лезии на устата и јазикот, гениталиите или анусот
• испакнатини, лезии или осип на кожата
• честа или хронична дијареја
• брзо губење на тежината
• невролошки проблеми како што се проблеми со концентрацијата, губење на меморијата и конфузија
• вознемиреност и депресија 

Заштита и превенција

Едноставно е, користете кондом при вагинален, анален и орален секс!

The post Сѐ што треба да знаете за ХИВ и СИДА appeared first on Аптеки PlusPharma.

ЈОД –  Менаџер на тироидната жлезда

Семоќен минерал, клучен за невролошки развиток и нормално функционирање на тироидната жлезда. Без него, активниот тироиден хормон, тријодотиронин (кој е вклучен во метаболизмот, срцевите и дигестивните функции, мускулната контрола, коскеното одржување и мозочниот развој) нема да постои. Истражувањата покажуваат дека на луѓето им недостасува јод во исхраната, дел од вината се должи на млекото од растително потекло кое содржи само 2% од јодовата концетрација присутна во кравјото млеко.
Каде го има? Во бело месо од риба и во млечни производи. Зачинувањето на храната со јодирана сол е одличен начин за да ги задоволите потребите.
Доза? Целете на 0,14 мг дневно. Преголемите дози на долг рок може да имаат спротивен ефект врз тироидната функција. 200 мл млеко обезбедува 0,05-0,1 мг, а 100 г бакалар ќе ви обезбеди 0,19 милиграми јод. Во однос на суплементи, најдобра опција се мултивитамините кои содржат калиум јодид или натриум јодид.

БАКАР – Согорувач на масти

Според истражувањето објавено во „Nature Chemical Body“, бакарот е неопходен за преработка на мастите. Во студијата од 2016 година, истражувачите откриле дека колку повеќе бакар имале испитаниците во нивниот организам, толку повеќе масти биле разградени – сѐ уште не е јасно на што се должи ова. Исто така, докажано е дека минералот ја поттикнува мозочната работа; дефицитот на бакар се поврзува со Алцхајмер.
Каде го има? Во сончогледот, индиските ореви, зелените маслинки и во морските плодови.
Доза? Целете на 1,2 мг дневно – 30 г индиски ореви и сте завршиле работа. Имајте на ум, големите дози може да предизвикаат стомачни болки, лошење, дијареја. Ако тие се задржат подолг период во организмот, може да ги оштетат црниот дроб и бубрезите.

СЕЛЕН – Чувар на имунитетот

Ако често настинувате или се обидувате да забремените, тогаш обратете се кај овој минерал. Селенот го поттикнува имунитетот и е клучен играч во процесот на формирање јајце клетки и фертилизација. Истражувањата велат дека 47% од жените слабо внесуваат селен.
Каде го има? Бразилски ореви и јајца.
Доза? Во просек околу 0,06 мг дневно (0,075 мг ако доите), доза што ќе ја постигнете консумирајќи три бразилски ореви неделно (не дневно, како што многумина мислат). Бидете внимателни, преголемите дози водат до селенско труење, симптоми кои вклучуваат опаѓање на коса и дисколорации на кожата и на ноктите.

МОЛИБДЕН – Штит на црниот дроб

Минерал кој ќе ви се најде во моментите дозирани со многу алкохол. Алкохолот содржи сулфати кои го нагризуваат организмот. Молибденот е поддршка за ензимот наречен сулфит оксидаза, кој е клучен за конверзија на токсичните сулфити во поинертни сулфити, кои потоа телото ќе ги исфрли преку урината.
Каде го има? Растенијата кои растат над земја содржат поголеми дози во однос на оние кои растат под земја. Карфиол, компири, овес, грав.
Доза? 0,065 мг, до кои ќе стигнете преку 100 г порција компири.

МАНГАН – Превенција од остеопороза

Есенцијален за здрави коски, а според студиите спроведени од „Универзитетот на Калифорнија“, го забавува процесот на намалување на коскената маса (кој стартува во 30-тите) кога се консумира во комбинација со калциум, цинк и со бакар. Манганот го активира ензимот гликозил-гидролаза, ензим неопходен за формирањепротеогликани молекули присутни во‘рскавицата.

Каде го има? Чајот е наједноставен извор, но ако не сте љубител на билките, тогаш јадете овесна каша со цимет исо каранфилче.
Доза? Целете на 3 мг дневно. Една или две шолји чај се сосем доволни.

The post Минерали во траги appeared first on Аптеки PlusPharma.

Адаптабилноста на човековиот организам не може и не смее да биде оправдување за живот во средина со висока загаденост, која за жал веќе ни претставува секојдневие. Главниот град на државата –Скопје, како и многу други градови во Македонија, традиционално секоја година, се присутни на листата на топ 10 најзагадени градови во светот. Да, да, во светот! Тоа,секако претставува сериозно загрижувачки податок. Од направените анализи за тоа од каде потекнува загадувањето, утврдено е дека во најголема мера тоа се должи на греењето со несоодветен материјал за огрев, односно тој фактор е застапен со 34 отсто од вкупното загадување. На непопуларното второ место е сообраќајот, кој придонесува со 20 отсто за вкупното загадување на воздухот. Потоа, со свој „придонес“ во загадувањето од 19 отсто, доаѓа правот кој се создава од градежните активности, правта на улиците како и онаа од неуредените површини. Учеството на индустријата во севкупното загадување изнесува сѐ уште високи 18 отсто. Сите овие фактори влијаат првенствено за загадување на воздухот, но и на целата животна средина.

Што сѐ можеме да примениме за да се заштитиме од загадувањето? Дали воопшто може да се заштитиме?

Прво,мора да се потенцира дека загадувањето е присутно во текот на целата година. Највисокиот степен на загаденост (т.н. пик), односно најголемите измерени количини вообичаено се во време на грејната сезона, односно во периодот од месецот октомври до март. Во тој период,препораките за децата, старите лица и бремените жени –да не се изложуваат многу на надворешната средина, односно да избегнуваат движење на отворено –речиси се со постојана важност. Сепак, таквите препораки не се целосно решение со кое може да се елиминира влијанието на загадувањето, па и покрај тоа се препорачува носење заштитна маска што содржи филтер кој може да ги врзе штетните честички. Најефикасни се оние маски кои во филтерот содржат и слој со јаглен, за кој е познато дека има својство да ги врзува штетните честички.

Што се всушност штетните честички?

Фамозните ПМ-честички се наречени по кратенката PM која значи particulate matter (или particle pollution), а всушност претставуваат смеса од цврсти честички и течни капки кои се присутни во воздухот. Некои честички,како што се правта, нечистотоијата, саѓите или чадот,се доволно големи и темно обоени така што се видливи со голо око. Но други честички се толку мали што можат да бидат детектирани само со електронски микроскоп. Најпознатите се ПМ 10 и ПМ 2,5, односно честички со дијаметар од 10 односно 2,5 микрометри. Само за споредба, влакната на косата имаат дијаметар од 50-150 микрометри.

Извори на ПМ-честички

Овие честички можат да бидат со најразлични форми и големини и се составени од различни хемиски соединенија. Некои директно се емитуваат од градежните места, неасфалтираните патишта, полињата, депониите или од места зафатени со пожар. Повеќето честички се формираат во атмосферата како реултат на комплексни хемиски реакции помеѓу сулфур диоксидот и азотните оксиди, полутанти (загадувачи) кои потекнуваат од централите, индустриите и автомобилите. Овие честички се толку мали што може да бидат вдишани и да предизвикаат сериозни здравствени проблеми. Честичките со дијаметар од 2,5 микрометри се исклучително минијатурнииуспеваат да стигнат длабоко во белите дробови, па дури и во крвотокот.

Што да се преземе за заштита од штетните честички ?

1. Користење аеромаска –На пазарот се присутни голем број видови маски за коиво декларацијата стои дека заштитуваат од загадувањето. Во зависност од материјалот на изработка, филтерот како и можноста за приспособување на лицето, маските се ефикасни само во филтрирање на возхудот, односно не дозволуваат штетните честички да стигнат до нашите дишни патишта. Принципот на заштита е формирање механичка бариера меѓу водухот и нашите дишни органи, носот и устата. Сите маски содржат филтри кои повеќе или помалку ги задржуваат штетните честички од воздухот, не дозволувајќи им да стигнат до нашите дишни органи. На повеќето маски ја има ознаката N95, што значи дека таа маска не дозволува поминување низ филтерот на минимум 95% од сите честички во воздухот кои се поголеми од 0,3 микрометри. За оптимална заштита,доволен е овој филтер, но за многу чуствителни луѓе се препорачува маска со ознака N99. Филтерот на повеќето маски е збогатен и со слој од карбонски влакна кои имаат својство на врзување на штетните честички од воздухот.

2. Избегнување движење на отворено во периоди кога е најголемо загадувањето, обично од 11 до 19 часот. Препорачливо е да ги организирате своите дневни обврски, така што ќе имате многу малку активности во овој период од денот. За домашниот простор може да се користипрочистувач на воздух. На пазарот се достапни голем број прочистувачи кои гарантираат околу 99 отсто филтрирање на честичките. Најчесто користени се прочистувачите кои имаат ХЕПА-филтри кои отстрануваат дури 99,97% од честичките со големина од 0,3 микрометри.

3. Во овој годишен период на големо аерозагадување, препорачливо е сопственото возило да се користи само кога е најнеопходно. Возилата се третите по ред причинители на аерозагадувањето, па во тој контекст сите треба да се потрудиме да покажеме свесност за проблемот и да го минимизираме користењето барем на нашето возило.Споделувајте едно возило со колегите од работа. Оваа мерка е позитивна од повеќе аспекти. Намалувајќи го загадувањето, истовремено штедите за гориво со тоа што го делите своето возило со колегите од работа, но и неформално се дружите надвор од работното место.

4. Искористете го секој слободен ден или викенд за прошетка во природа, нанекоја планина или на езеро. Македонија изобилува со локалитети каде има недопрена природа, далку од градската средина и загадените области. Одвојте време барем еднаш неделно да излезете од градовите и да поминете малку повеќе време на некоја планина, ритче, езеро, река и слично.

The post СВЕСНОСТА ЗА ЗАГАДУВАЊЕТО НАЈГОЛЕМА ПРЕВЕНЦИЈА! appeared first on Аптеки PlusPharma.

Најчести причини за појава на ишијас
Ишијасот воглавно настанува како резултат на дегенеративни промени на дисковите помеѓу пршлените, недоволна физичка активност, како изаради:

·       Неправилно седење и одење
·       Носење високи потпетици
·       Кревање тежок товар и повреда
·       Дегенеративно заболување на интервертебралниот дискус во лумбален дел
·       Тумор на ‘рбет
·       Бременост. Промените низ кои поминува телото при бременоста, како зголемување на телесната тежина, притисок од плодот и хормонални промени, може да доведат до појава на ишијас
·      Секундарно, како резултат на некое примарно заболување како што е  дијабетес

Сигнал дека можеби на повидок се симптоми на ишијас

Главен симптом е остра, жаречка болка проследена со чувство на трнење, слабост, вкочанетост и здрвување. Во најголем дел од случаите се јавува на една страна, односно од половината се спушта по должина на едната нога. Одредени положби на телото може да влијаат врз интензитетот на болката, па така болката најчесто се зголемува при исправена положба, одење, клекнување или свиткување во половината, додека во лежечка положба, болката делумно се намалува или целосно исчезнува.
За правилна дијагноза на ишијас потребно е да се земе добра анамнеза и да се направи детален физикален и невролошки преглед.
Со цел да се одреди причината за појавата на ишијас, во некои случаи потребни се и дополнителни испитувања, како правење на електромиограм, рендген, компјутерска томографија и магнетна резонанца.

Превенција

За да се намали ризикот од појавата на ишијас потребно е да се обрне внимание на начинот и стилот на живење и да се направат соодветни промени како што се:
·     Лежење и спиење на тврд душек на страна и со свиени нозе и перница помеѓу колената. Да се избегнува спиење на стомак.
·     При седење потребно е максимална исправеност на ‘рбетот. Висината на столицата треба да се прилагоди така што колената да бидат под прав агол. Исто така, се препорачува да не се седи со прекрстени нозе.
·     При стоење тежината рамномерно да биде распределена на двете нозе.
·     Здрава исхрана.
·     Физичка активност.

Терапија

Постојат неколку опции за третман во зависност од причината која довела до појава на симптомите, како и нивниот интензитет.
Најчесто се користат аналгетици за ублажување на болката, мускулни релаксанти и др. Во потешки случаеви се применува кортикотерапија.
Понатамошното лекување вклучува физикална терапија, вежби и масажи.
Во одредени случаи, единствена опција за лекување е хируршка интервенција, која за среќа не е потребна кај најголем дел од пациентите

The post ИШИЈАС appeared first on Аптеки PlusPharma.

Вените на нозете се крвни садови кои пренесуваат крв од нозете кон срцето, во правец спротивен на гравитацијата. Проширените вени се заболени крвни садови, најчесто на долните екстремитети. Тоа се вени со нефункционални венски залистоци. Со самото оштетување на залистокот се создава венски рефлукс. Тоа доведува до ширење на венските ѕидови и создавање на змиулести булбуси, односно проширени вени. Ваков крвен сад не е во можност да ја извршува својата вообичаена функција на пумпање крв во срцето. Доколку не се третираат, проширените вени може да предизвикаат компликации.

Околу 40% од жените и 25% од мажите имаат проширени вени.

Причини
Главна причина за настанување на проширените вени е исправената положба на човекот. Таа положба создава големо оптеретување на крвните садови во долните екстремитети што директно води кон создавање на проширени вени. Ослабените венски залистоци се, исто така, еден од клучните фактори. Проширените вени настануваат и како последица на генетска предиспозиција. Недоволната физичка активност, бременоста, гојазноста се исто така неколку фактори кои доведуваат до оваа состојба.

Проширените вени многу често ги погодуваат жените отколку мажите. Причината за тоа е секако бременоста.. Статистичките податоци покажуваат дека проширени вени добиваат дури 40% од трудниците.

Држете ги нозете благо подигнати 
Држењето на нозете благо подигнати во иста висина со срцето или над него ќе помогне да се подобри циркулацијата. Со тоа се намалува притисокот во вените на нозете и гравитацијата ќе ѝпомогне на крвта да тече непречено назад кон срцето.

The post Проширени вени appeared first on Аптеки PlusPharma.

Рахитисот е болест во детската доба, состојба која води до слаби и меки коски кај децата. Најчесто е предизвикан од недостаток на витамин Д, во времето кога е најпотребен за правилен раст и развој на децата.

The post РАХИТИС ПРИЧИНИ И ПОСЛЕДИЦИ appeared first on Аптеки PlusPharma.

Сè почесто чичоката станува задолжителна тема кога станува збор за здрава храна и за здрави и корисни намирници, кои треба да бидат дел од нашето мени.

Ризница на витамини, минерали и олигоелементи

Покрај големата нутритивна вредност, чичоката се карактеризира со тоа што има ниска енергетска вредност и богатство од витамини и минерали. Таа е добар извор на калциум и фосфор поради што е корисна во состојби за контрола на крвниот притисок, правилна работа на мускулите и срцето. Покрај ова, чичоката содржи значајни концентрации на магнезиум, железо, витамини од групата Б, витамин Ц, витамин Д и провитамин А. Дополнително, чичоката е извор на есенцијални аминокиселини кои организмот не е во состојба сам да ги синтетизира.

Чудотворен инулин

Инулинот е главната состојка на чичоката. Пробиотик кој го стимулира развитокот на добрите бактерии кои имаат благотворно дејство во нашиот организам и ги уништува и го спречува развојот на штетните микроорганизми во дигестивниот систем. Дополнително, придонесува за нормална дигестија и проблеми поврзани со опстипација, а позитивно влијае и на јакнење на имунолошкиот систем.
Покрај ова, инулинот го нормализира нивото на триглицериди и холестерол во крвта, а на тој начин и помага во превенција од кардиоваскуларни заболувања. Она што ја чини посебна е што е одличен избор на храна за лица со дијабетес и е здрава замена за компирот. Може да се консумира во неограничени количества бидејќи го намалува нивото на шеќерот во крвта.

Во исхраната

 Во исхраната може да се консумира сурова, тенко изрендана и зачинета како салата во комбинација со друг зеленчук. Како прилог на јадењата, се користи варена или печена како компир. Може да се користи и во облик на брашно за изработка на леб. Лесно е достапна и може да се најде на нашите зелени пазари. Во некои земји е многу застапена во исхраната, но не заради тренд или хит во кулинарството, туку токму заради здравствените придобивки.

The post ЧИЧОКА – одлична превенција од дијабетес appeared first on Аптеки PlusPharma.

Зошто се појавува?

Физиолошки, голем број микроорганизми на чело со Lactobacillus ја сочинуваат нормалната вагинална микрофлора. Лактобацилите се „добри бактерии“ кои, фигуративно, се домаќини на вагината. Тие ја одржуваат киселата средина и ги контролираат „натрапниците“ кои во нормален број не предизвикуваат никаков вагинален дисбаланс. Вака е сè до моментот кога овие микроорганизми ќе започнат брзо да се размножуваат, го окупираат поросторот на добрите микроорганизми, со што стануваат потенцијално штетни и опасни.

Што е нормално? Што не се симптоми?

Вагината на жената нормално има исцедок кој е безбоен или беликав.  Нема мирис, ниту предизвикува чешање. Тоа може да варира во текот на менструалниот циклус. Понекогаш може да има мало количество исцедок и да е воденест, а во текот на месецот може да биде погуст и бел, и сето тоа е нормално.

Кога исцедокот ќе има забележлив мирис, кога пече или чеша, тогаш, веројатно, се работи за некакво воспаление или инфекција. Може да почувствувате иритација во секое време од денот, но најчесто е поизразена навечер.

Симптоми
Најчести знаци дека нешто не е во ред и дека можеби станува збор за вагинална инфекција е при појава на:

• Густ, беликав вагинален исцедок;
• Чешање на вагината;
• Печење на вагината;
• Печење при уринирање;
• Болка при сексуален однос.

Што придонесува кон развој на вагиналните инфекции?

Секогаш кога во вагината ќе се намали концентрацијата на корисни бактерии под одредена граница и кога ќе се покачи pH вредноста, штетните микроорганизми почнуваат да се размножуваат. Ова може да се случи поради многу, различни фактори:

• незаштитени сексуални односи;
• лоша или несоодветна лична хигиена (употреба на агресивни сапуни и средства за туширање кои може да го нарушат вагиналниот pH баланс);
• употреба на некои лекови (особено антибиотици, имуностимулатори, кортикостероиди);
• користење заеднички крпи;
• посета на лошо одржувани базени и сауни;
• хормонски промени (бременост, менопауза, контрацепција);
• пушење – никотинот ја компромитира природната вагинална флора и индиректно учествува во низа други фактори за појава на бактериска вагиноза;
• користење тесна и синтетска долна облека – вештачките ткаенини не дозволуваат кожата да дише, така потта се задржува и создава поволни услови за развој на габични вагинални инфекции;
• Стрес – хроничниот стрес ги покачува нивоата на кортизолот во крвта, со што се намалува одбранбениот систем во организмот;
• Алкохол – го нарушува бактерискиот баланс во организмот;
• Дијабетес – доколку имате габични инфекции, добро е да ги проверите и нивоато на шеќер во крвта за да ја елиминирате таа причина или за да имате соодветен третман избегнувајќи ги вагиналните инфекции;
• Бременост и менстурален циклус – хормоналниот дисбаланс во периодот на бременост и менструален циклус, исто така, може да биде причина за развoj на овој вид инфекции;
• Секојдневно користење тампони;
• Перење долна облека на температура пониска од 60⁰С.

Вагиналните инфекции во своите полесни форми често се занемаруваат. Обично, се смета дека ова е нешто што ќе помине само по себе. За жал, голем дел од вагиналните инфекции не само дека не исчезнуваат сами, но и се влошуваат, дури и може да се претворат во хронични.

Превенција
Како и кај сите состојби и болести, превенцијата е многу важна. Не постои унифициран начин за превенција кај сите жени, но, сепак, има работи кои може значително да помогнат да се заштитите:

• Одржувајте го вагиналниот дел сув, особено по туш;
• Носете памучна долна облека;
• Не оставајте го на себе влажниот костим за пливање;
• Избегнувајте тесна долна облека;
• Избегнувајте хемиски дезодоранси. Не користете производи за интимна хигиена, нормалното редовно бањање е доволно за чиста интимна регија;
• Избегнувајте топли бањи;
• Доколку користите тампони, менувајте ги навреме и почесто;
• Внимавајте на нивоата на шеќер во крв, доколку имате дијабетес;
• Користете антибиотици само доколку морате и се препишани од вашиот лекар;
• Користете кондоми, особено кога имате нов партнер;
• Хранете се здраво со доволно овошје и зеленчук кои содржат влакна и микрохранливи материи. Пред сè, намалете го внесувањето на јаглехидрати;
• Користете пробиотици и пијте доволно јогурт или кефир.

Редовниот гинеколошки преглед е од особена важност за одржување добро здравје на целата урогенитална регија.

Третман

Покрај стандардната терапија која ќе ви биде препишана од страна на вашиот гинеколог, употребата на природни ресурси и промена во одредени навики во исхраната може значително да помогнат во третирање на инфекцијата и, секако, во спречување на повторна појава.

• Внесете го лукот во вашата исхрана. Зголеменото внесување лук делува како природен лек против бактерии и габи.
• Консумирајте јогурт и пробиотски додатоци. Тие се пријатели на добрите бактерии, а со тоа – непријатели на лошите. При појава на симптомите, добро е да се пие околу половина литар јогурт на ден. Може да помогне во намалување на чешањето и на црвенилото, ако го нанесете директно на воспалената слузокожа (оставете го да делува околу десетина минути и исплакнете само со вода).
• Брусницата има позитивен ефект во третман на вагинални инфекции. Се препорачува пиење една чаша незасладен сок од брусница.
• Маслото од кантарион или чајот може да ги уништи бактериите, но притоа треба да се внимава на количеството и на квалитетот на маслото, за да не дојде до алергиска реакција. Неколку капки специјализирано масло може да се капнат на тампон. Уште поедноставно е користењето вагиналети од масло од кантарион, кои може да се купат во аптеките.
• Јаболковиот оцет е еден од најјаките природни антибиотици, кој е корисен против вируси, бактерии и протозои. Помага за враќање на нормалната рН во вагината, превенирајќи појава на инфекција.
• Кокосовото масло успешно се користи во третман на вагинални инфекции
• Исхраната збогатете ја со повеќе антиоксиданти за зголемување на имунитетот.

Две до три инфекции во период од една година не се причина за грижа, но ако тие се појавуваат почесто, тогаш природните лекови не се доволна помош и потребен е соодветен  преглед од лекар.

The post ВАГИНАЛНИ ИНФЕКЦИИ – на што да се обрне внимание appeared first on Аптеки PlusPharma.

Причинители

Нормално, урината е чиста, стерилна и без присуство на бактерии. Инфекциите, најчесто, се предизвикани од бактерии кои по различни патишта стигнуваат до уринарниот тракт.  Најчесто, тоа е надворешниот мочен отвор, но може да стигнат и преку крвта, лимфата или преку директно ширење од други органи и ткива коишто се инфицирани.

Во најголем број од случаите, како причинител се појавува бактеријата Ешерихија коли. Таа е вообичаен жител на дигестивниот тракт, кој во контакт со  слузокожата на уринарниот систем, може да започне бргу да се размножува и да предизвика воспаление, проследено со болки и со други придружни симптоми.

Фактори кои влијаат за развој на уринарната инфекција

Уринарната инфекција настапува по навлегување на бактериите во уринарниот тракт. Шансите за ова се многу поголеми кај жените, отоколку кај мажите, бидејќи мочниот меур кај жените е многу поблиску до половите органи.

Покрај полот, неколку други фактори се сметаат како предиспозиција за развивање на уринарни инфекции:

•  сексуално активни жени – делумно поради тоа што женската уретра е пократка и затоа полесно бактериите можат да стигнат до мочниот меур;
•  лица со уринарни катетри;
•  дијабетичари – промените во имунолошкиот систем го прават лицето со дијабетес поподложно на инфекција. Исто така, повисокото ниво на шеќер во урината го олеснува развојот на бактериите;
•  мажите со зголемена простата – ова може да предизвика мочниот меур само делумно да се испразни;
•  камења во бубрезите;
•  менопауза;
•  намален имунитет;
•  користење тампони;
•  бремени жени;
•  користење на дијафрагмата како контрацепција.

Честите симптоми на инфекција на уринарниот тракт вклучуваат:

•  чест и силен нагон за уринирање;
•  заматена урина која може да содржи и траги од крв;
•  непријатен мирис на урината;
•  болка или чувство на печење при мокрење;
•  гадење и повраќање;
•  мускулни болки и абдоминални болки;
•  силен нагон за уринирање, а се уринира само мало количество.

Дијагностика
Дијагнозата на уринарните инфекции се темели врз микробиолошкиот наод од правилно земен примерок од урината и брис од уретрата.
Иако ниеден стандарден тест не може да утврди разлика помеѓу инфекција на горниот и на долниот дел од уринарниот тракт, присуството на висока температура (треска) и болка во грбот, може да навестат дека инфекцијата се проширила и на бубрезите.

Лекување
Третманот на уринарните инфекции се темели, првенствено, врз клиничката состојба на болниот. Доколку имате симптоми кои се карактеристични за инфекција на уринарниот тракт, а, генерално, сте во добро здравје, антибиотиците се првото решение. Кои лекови ќе бидат препишани и колку ќе трае терапијата, зависи од општата здравствена состојба и од видот на бактеријата која лабораториски е утврдена.

Вообичаено, симптомите на инфекцијата се намалуваат веќе по неколку дена од почетокот на терапијата, но најчесто со користење на утврдената терапија се продолжува уште една недела, па и подолго.

Покрај стандардната медикаментозна терапија, третирањето на уринарните инфекции со лековити растенија се покажало како мошне успешно.
Растенијата кои се користат при третман на овој вид инфекции се: брусница, мечкино грозје, бреза, ангелика, ехинацеа, коњско опавче, рен, магдонос, зајчев трн, коприва, пиреј. Тие делуваат како уринарни антисептици, антиинфламатори, антиспазмолитици и диуретици.
Комбинацијата на овие антисептички билки може значително да помогне во борбата против инфекцијата. Бидејќи се исфрлаат преку урината, природно го носат своето антисептичко и антимикробно дејство во заразената област и, на тој начин, директно делуваат на причинителите на инфекцијата.

Превенција

• одржувајте соодветна лична хигиена во гениталната регија
• пијте соодветно количество вода
• уринирајте секогаш кога ќе имате потреба
• избегнувајте течности, како алкохол и кофеин, кои може да го иритираат мочниот меур
• претпочитајте тушеви и избегнувајте употреба на масла за туширање
• по можност, тампоните заменете ги со хигиенски влошки
• избегнувајте тесна долна облека и, по можност, таа да е памучна
• не останувајте долго време со воден костим за капење
• внесувајте доволни количества витамин Ц
• пијте сок или чај од брусница

Горенаведените совети може да ви помогнат во лекувањето, но не треба да се сметаат за замена на лекарски третман. Уринарните инфекции не се сериозен проблем ако се лекуваат навреме.

СОК ОД БРУСНИЦА
Сокот од брусница содржи
антибактериски агенс
наречен хипурична киселина.
Една чаша дневно може да
го намали ризикот од инфекции на
уринарниот тракт.

The post Уринарни инфекции appeared first on Аптеки PlusPharma.