Враќањето на училиште по три месеци релаксација никогаш не е лесно, но децата не се единствените кои се борат со тоа.

На родителите, исто така, им е тешко кога нивните деца се враќаат на училиште, а многумина доживуваат емоции како тага, анксиозност, па дури и огорченост.

Со добра подготовка, враќањето во нормалната училишна рутина е помалку стресно и за родителите и за децата. Обидете се со овие практични совети и олеснете им ја транзицијата на сите членови во семејството.

Охрабрете ги децата да поставуваат цели и да бидат одговорни

Поттикнувањето на децата да поставуваат цели и да преземат одговорност за претстојната учебна година е одлична тактика за да го ставите нивниот олабавен ум во вистинска рамка. Истражувањата покажуваат дека децата кои поставуваат цели во учењето и прават планови за надградување на нивното знаење се многу помотивирани и посериозно го сфаќаат учењето.

Поставувањето на целите многу зависи од возраста на вашето дете. Детето што првпат тргнува во училиште не може да преземе толкава одговорност како еден осмоодделенец или ученик во средно училиште.

Но, дури и на помалите ученици може да им се дадат едноставни цели на кои треба да се фокусираат, како организирање на ранецот со книги, приборот за работа, опремата за физичка култура и редовно сработување на домашните задачи.

Практиката покажала дека на помалите деца многу им помага дискусијата за тоа дека наскоро треба да се вратат во училиште, евоцирање спомени од дружбите со децата, па сѐ до материјалот што ќе треба да го совладаат.

Информирајте се што ќе работи детето во претстојната година и разговарајте дали има нешто конкретно што сака да постигне или да совлада со ваша помош. Потоа работете заедно за да направите листа на чекори што ќе треба да се преземат за да се постигне таа цел.

Вклучете се во нивната наставна програма

Ако сакате да му помогнете на детето да постави конкретни цели во учењето, важно е да се вклучите во нивната наставна програма и да бидете свесни за тоа што ќе учи и во што се очекува да биде умешно.

Повеќето деца се соочуваат со одредено ниво на стрес или анксиозност пред да појдат во училиште. Некој се плаши од материјалот, друг се плаши од соочување со децата кои го малтретираат, трет се плаши од средбата со строгиот наставник.

Едно истражување покажа дека 53 % од родителите ги наведуваат домашните задачи како најголем двигател на стрес кај нивните деца. Но, кога родителите се свесни за тоа што ќе учат нивните деца, тие се поспособни да дадат поддршка и да го контролираат стресот на ученикот.

Секогаш е добра идеја да разговарате со вашето дете за она што ќе го учи. Преку разговорот ќе заклучите за кои области ќе биде неопходно да се вклучите за да му помогнете.

Поставете ја школската рутина неколку дена порано

Во текот на летниот распуст децата имаат релаксиран распоред, а тоа подразбира поместување на терминот за легнување во кревет. Станувањето рано е она што најмногу го отежнува тргнувањето во училиште. Ако не се сетивте пред 1 септември да ја вратите посакуваната шема на заспивање и будење, сторете го тоа сега, но постепено. Еден час пред легнување забранете му на детето да седи пред компјутер или да се занимава со телефонот. Потоа легнете го во кревет 15 минути до половина час порано. Секоја ноќ додавајте уште 15 минути сѐ додека не стасате до посакуваниот термин на легнување.

Вашиот став нека биде позитивен

Училишните денови можеби не се толку возбудливи како распустот, но тоа не значи дека треба да завладее мрачна атмосфера во домот. Барајте начини да ги одржувате работите забавни, без разлика дали се работи за почитување на семејните традиции, како што се семеен појадок и читање или гледање ТВ-серија заедно, или барање воннаставни активности во кои децата ќе уживаат, како што се пливање, фудбал или музика и уметност.

Дозволете им на децата сами да ги одберат своите моливи и тетратки и сѐ она што им е потребно за на училиште, бидејќи така ќе им помогнете да се возбудат и расположат околу враќањето.

Најважно од сѐ е да имате позитивен став околу училиштето и сите аспекти што тоа ги подразбира, бидејќи децата инстантно го преземаат. Доволно е вашето дете само еднаш да ве чуе дека жалите што распустот завршил за да се депримира.

Разговарајте за нервозата во првата недела

Уверете го вашето дете дека да се биде нервозен е природно, дека дури и на наставниците им е тешко да се адаптираат. За детето да се справи со негативните чувства, едноставно поттикнете го да:

Ги изразува своите стравови јавно. Охрабрете го така што ќе му раскажете за вашите слични чувства кога сте биле дете и како сте биле исплашени на првиот училиштен ден.

Да дише длабоко за да се смири. Научете го на неколку тактики што ќе му донесат мир како длабоко дишење, вежби за истегнување или слушање пријатна музика додека е само во соба.

Разговарајте за ситуациите што му носат најмногу трема. На пример, ако детето е загрижено поради тоа што не седи со некој од своето друштво или не успева да се спријатели со никого или, уште пострашно, има деца кои го задеваат, помогнете му со конкретна стратегија како да постапи и што да каже за да го надмине проблемот.

The post Назад на училиште appeared first on Аптеки PlusPharma.

Што е насилно однесување?
Насилното однесување е несакано, агресивно однесување кое сè почесто се манифестира и кај децата на училишна возраст. Во основа, претставува физичка или вербална агресија која се повторува или има потенцијал да се повтори со текот на времето. И двете страни, децата кои се малтретирани и оние кои малтретираат други, може да имаат сериозни, трајни проблеми.

Се појавува во различни облици:
– Вербално  насилство – секој вид исмевање, повикување со погрдни имиња, навредување, заканување.
– Психичко насилство – подразбира заканување со поглед, гримаси, несакани коментари, изнудување да се даваат пари, уценување.
– Физичко насилство – подразбира удирање, туркање или земање и уништување на личните предмети.
– Социјално насилство – лажење, ширење гласини, лоши шеги, исмејување во јавност.
– Сајбер-насилство – преку користење на интернет технологија се праќаат заканувачки пораки, слики или коментари.

Кој сè може да биде жртва?
Секој може да се најде во ситуација на насилство! Сепак, за некои деца има поголема веројатност да се најдат во таква ситуација. Најчесто на училиште, тоа се деца кои по нешто се разликуваат од другите. На пример, може да се деца кои се многу високи или ниски, носат очила, слаби или крупни, од друга националност, се облекуваат скромно или невообичаено, имаат лоши оценки или се супер одлични ученици, се однесуваат на начин кој го привлекува вниманието, сиромашни или болни.

Колку често се појавува?
Некои статистички податоци за малтретирањето сугерираат дека 28% од учениците од 6 до 12 години имаат историја да бидат жртви на насилство, додека 30% од средношколците признаваат дека ги малтретирале другите ученици. Околу 10-14% од децата биле жртви на малтретирање повеќе од шест месеци. Повеќето жртви на сајбер-насилство, исто така, се жртви на насилство во училиштата. Студиите покажуваат дека наставниците честопати потценуваат колку малтретирање се случува во нивното училиште, бидејќи тие гледаат само околу 4% од инцидентите на малтретирање што се случуваат. Во светот, речиси 130 милиони или нешто повеќе од една третина ученици на возраст од 13 до 15 години биле жртви на врсничко насилство.

Има ли разлика помеѓу девојчињата и момчињата?

Податоците покажуваат дека нема значајни разлики во бројот на девојчиња и момчиња кои доживуваат насилство, но дека е поголем бројот на момчињата. Во вербалното, економското и емоционалното насилство нема полови разлики. Кога станува збор за физичкото насилство, момчињата се тие кај кои е поголем процентот на појава, додека девојчињата се побројни кај вербалното насилство.

Кои се причините за насилство?

Кои се причините и зошто е прашањето што сите жртви на врсничко насилство сакаат да им го постават на насилниците. Поради што ги одбрале токму нив? Дали ги изнервирале со нешто? Дали ги навредиле? Каде згрешиле? Најчесто, нема одговор на овие прашања, бидејќи и самите насилници не знаат зошто малтретираат одредени соученици. Она што најчесто се појавува како причина може да биде:
– Љубомора
– Потреба од внимание
-Лутина
– Желба за контрола или моќ над другите

Кои се знаци на претрпено насилство?
– Депресија, осаменост или анксиозност
– Ниска самодоверба
-Главоболки, стомачни болки, замор или губење апетит
– Намален успех на училиште
– Бегство од дома или нанесување штета на себе
– Необјаснети повреди
– Изгубена или уништена облека, книги, електроника или накит
– Тешкотии со спиење или чести кошмари
– Ненадејна загуба на пријатели или избегнување на социјални ситуации

Како насилството влијае врз здравјето и благосостојбата на детето?

Насилството може да влијае на физичкото и емоционалното здравје, како краткорочно, така и подоцна во животот. Тоа може да доведе до физичка повреда, социјални проблеми, емоционални проблеми. Оние што биле изложени на врсничко насилство имаат зголемен ризик за проблеми со менталното здравје, главоболки и проблеми при прилагодување на училиште. Исто така, може да предизвика долготрајна штета на самодовербата.  Децата стануваат срамежливи и плашливи, не одат на училиште, учат помалку, тажни се, не се расположени за дружење, а понекогаш и тие стануваат насилни. Ако оваа ситуација трае подолго, и ако на детето не му се помогне, ова може вечно да се одбележи на личноста на детето кое претрпело насилство. Може да станат срамежливи и несреќни кога ќе бидат возрасни или може само да почнат да се однесуваат насилно.

Како да препознаете дека можеби токму вашето дете е жртва на врсничко насилство?

Познато е дека децата тешко разговараат за оваа тема. Сепак, постојат различни знаци за предупредување кои може да ви помогнат да ги препознаете или да се посомневате дека вашето дете можеби е малтретирано, а, главно, се однесуваат на стравот поврзан со училиштето. Доколку насилството се случува на патот од дома до училиште, детето ќе го избегнува патот, ќе ја менува вообичаената рута, ќе побара родителите да го носат во училиште и сл. Понекогаш доаѓаат дома со оштетена облека или книги, имаат необјасниви модринки или исеченици. Многу често тие деца даваат знаци дека се чувствуваат осамено, депресивни се, тажни, исплашени, несигурни и со ниска самодоверба. Доколку се работи за сајбер-насилство, се воочува намалено користење на компјутерот или на мобилниот телефон. На децата, главно, не им е лесно да се доверат на возрасните за тоа што го доживеале. Тоа што родителите можат да го направат е да разговараат со детето за тоа како да постапи ако се најде во ситуација кога ќе биде изложено на насилство, да му се даде до знаење дека во тие ситуации може да смета на помош и на поддршка од своите родители.

Важно е да се земе предвид дека и децата кои вршат насилство се ризична група на која ѝ треба помош.

Често се случува и децата кои претрпеле насилство, по некое време да почнат и тие да вршат насилство.

Превентивни мерки

Здраво и безбедно опкружување
Искоренувањето на врсничкото насилство од училиштата е долг процес кој бара голема посветеност од страна на наставниците, психолозите и родителите. Многу е важно да се подигне свеста за сериозноста и честотата на оваа појава. Неоспорен е фактот дека насилството е присутно во училиштата, само треба да бидеме објективни и да го признаеме овој факт. Понатамошен чекор би било наставниците да научат како да ги препознаваат формите на насилство, особено кога се работи за емоционално и физичко малтретирање. Понекогаш, знаците не се толку очигледни, но секој наставник може да забележи дали некој од учениците се повлекува во себе, не сака да се дружи и не се чувствува безбедно во училишната средина. Доколку се потврди дека постои врсничко насилство во училницата, не треба веднаш да се прибегне кон казнување на насилниците. Многу поважно е да се разговара со двете за да се откријат вистинските причини кои довеле до насилно однесување, односно, до малтретирање.

Здружување на родителите во борба против врсничкото насилство
За да се спречи агресивното однесување на учениците, особено е важна континуираната и здрава соработка помеѓу родителите и училиштата. Ова треба да оди во насока на заемно информирање за сите нетипични однесувања кои ќе се детектираат кај детето, без разлика дали станува збор за врсничко насилство или за некој друг проблем. Градењето на здрави личности започнува од дома, а продолжува на училиште. Затоа, функционалноста на овие два фактора е и поединечно и во спрега, и е од големо значење за превенција и анулирање на појави на врсничкото насилство.

Работилници и програми за градење емоционална стабилност на учениците
Работилници на тема инклузија, толеранција и почитување треба да бидат организирани од страна на образовниот систем и училиштата бидејќи тие придонесуваат за создавање пријатна клима во која насилничкото однесување остро се осудува, а, од друга страна, кај учениците се гради разбирање за потребата да се почитува секој поединец и неговите разлики. На тој начин, материјалот кој се однесува на превенција од врсничко насилство би бил вграден во планот и програмата во школските активности.

The post БУЛИНГ – врсничко насилство appeared first on Аптеки PlusPharma.

Поаѓањето на училиште е еден од најзначајните настани во животот на детето. Тоа е период во кој детето полека влегува во светот на обврските и во светот на возрасните. Да го подготвите детето на овој чекор, значи да го оспособите тоа поефикасно да ги извршува задачите поставени пред него од училиштето и од семејството. Ова е процес кој е подеднакво важен, како за децата, така и за родителите. 

Позитивен став

Многу е важно на детето да му се презентира и да му се развива позитивен став и позитивни емоции кон институцијата училиште. Емоционалната подготовка е од големо значење во насока на развивање на љубов кон училиштето и отстранување на сите потенцијални стравови и дилеми.

Сосема погрешно е училиштето да се презентира како установа во која детето ќе се доведе во ред. Ова е многу честа грешка која се практикува од самите родители. Затоа, разговорите за важноста и за убавите работи кои ги очекуваат вашите дечиња во училиште, за прошетките во училишниот двор и за читањето приказни за училишни настани, може да помогнат во добрата подготовка и во развивањето на позитивен став. 

Децата кои бргу се адаптираат и се успешни на училиште, генерално, потекнуваат од семејства  кои дале неизмерна поддршка и кои имаат позитивен пристап кон училиштето и кон учењето.

Исто така, учењето на децата на правилен однос кон работата и обврските ќе придонесе детето уште од мала возраст да стане свесно за значењето на работата, и правилно да разграничува за тоа што е игра, а што е обврска и работа. Затоа, доделувањето домашни обврски, односно работа која од детето се бара да ја заврши без помош и надзор, помага во самодисциплината, самостојноста и во планирањето на времето. Оваа активност за детето понекогаш ќе биде вистински предизвик и ќе бара поддршка и целосна посветеност од ваша страна. Но, вашиот интерес и вашата загриженост се вистинскиот пример од кој детето може да научи многу и да стекне навики кои му користат во иднина.

Образовна
Токму ваквата подготовка се однесува на формирањето на работните навики за учење и стекнувањето одредени предзнаења. Сепак, не секогаш е најважно детето да знае да чита или да пишува пред да тргне на училиште. Ова се работи кои, секако, ќе ги научи во училиштето, бидејќи неретко се случува тие претходно да ги има усвоено и протолкувано на погрешен начин.  Посветете повеќе внимание на воочување на промените во природата и во околината. Наведете го детето самостојно да прави компарации, да се ориентира во просторот и времето и да поврзува одредени активности со временски периоди.

Воведувањето на едноставната дневна рутина е од голема помош. Читајте им на вашите деца и кога се многу мали. Редовното читање ќе се трансформира во редовна навика за завршување на домашните задачи, кога децата ќе појдат на училиште. Одредете место и време за учење и за домашна работа. Тоа не мора да биде нешто посебно, важно е да нема во тој простор електронски урди кои ќе го деконцентрираат. Секако, најважно е децата да ја добијат пораката дека домашната задача е приоритет.

Инсистирајте домашната работа да биде уредна. Децата треба да научат дека е важно да се претстават себеси и својата работа во најдобар ред, бидејќи тоа е показател за самопочитување и за почитување на другите. Навика која ќе им биде корисна, исто така, понатаму во иднина. Проверете ја домашната задача на своето дете, потврдете дали ги сфатило постапката и процесот. Учествувајте ако детето ви постави конкретно прашање и ако од вас побара дополнително објаснување. Секако, не претерувајте со наметнување на строги критериуми и правила за учење. Секогаш нека има простор за игра и активности кои му се омилени. Спортувањето нека остане како приоритет кој ќе се вклопи во останатите обврски.

Социјална подготовка

Социјалната подготвеност на вашето дете се однесува на можноста на стекнување специфични облици на однесување потребни за воспоставување и одржување комуникација со останатите деца и со околината. Ова вклучува и комуникација и со непознати лица, но не со страв, туку со внимателност. Да креира нови другарства и пријателства, да научи да ги дели работите и да има чувство за одговорност кон другите. Социјалната зрелост подразбира и постоење на културни навики во говорот, однесувањето и почитувањето на другите.

Слушајте го вашето дете

Секако, слушајте го вашето дете и секогаш обезбедете доволно време за неговите прашања и барања. Колку тие да се повторувачки или можеби неважни, важноста дајте им ја вие. На овој начин, детето ќе се чувствува побезбедно и ќе може да смета на вашата помош. Проблемите на кои може да наиде во текот на училишните денови, нека бидат заеднички. Мотивирајте го да разговара за нив и да ги споделува со вас. На овој начин, чувството на сигурност ќе биде само потврдено, а и вие ќе бидете сигурни дека сè е во ред. 

Доколку, пак, забележите дека вашето дете се однесува невообичаено, да е исплашено, повлечено или агресивно, обидете се да разговарате и да ја разберете причината за ваквото однесување. Во одредени ситуации, барањето на дополнителна стручна помош и совет може да биде од големо значење во процесот на подготовка и адаптација на детето на новите животни промени и обврски кои со себе полека, но сигурно ги носи светот на возрасните.

The post УЧИЛИШНИ МАКИ – успехот започнува од дома appeared first on Аптеки PlusPharma.