Имуниот одговор, пак, е различен кај различните групи. Особено чувствителни се децата, повозрасните и хронично болните. Есенско-зимскиот период се карактеризира со настинки, вирусни и бактериски инфекции. Не треба да се заборават и алергиските реакции како резултат на зголемената загаденост на воздухот во овој период од годината. Инфекциите лесно се пренесуваат со кивање, кашлање и преку непосреден контакт со инфицираните површини. Вирусите и бактериите најчесто напаѓаат преку носот, носната шуплина, устата, очите и ушите. Особено подложни на инфекција се малите деца, па затоа потребно е да се внимава децата редовно да одржуваат хигиена на овие делови, но и на целото тело. И покрај сè што знаеме, инфекциите се сè позачестени особено кај децата кои престојуваат во градинките или одат на училиште. Поизложени на ризик од инфекција се луѓето кои посетуваат масовни собири, војниците и сите кои живеат или престојуваат во група. За да се спречи пренесувањето на инфекциите, потребно е редовно проветрување на просториите, да се избегнува престој во затворен простор со многу луѓе, особено за време на грип или други вирусни инфекции. Секако, многу е важно да се избере соодветна облека во зависност од временските услови и соодветно да се затоплуваат просториите во кои се престојува.
Потребно е да се истакне дека влажното и релативно топло време во овој период од годината може да биде предуслов за размножување и пренесување и на бактериските инфекции кои кај некои лица, можат да доведат и до компликации. Затоа, при секоја промена или појава на симптом, потребна е консултација со избраниот лекар, кој по извршениот преглед ќе ве советува кои испитувања да ги направите: анализа на крвта, CRP, брис од грлото, и брис од очите. На крајот, немаме поголемо богатство од здравјето и секој од нас треба да е целосно посветен во грижата за своето здравје.

За да се спречи пренесувањето на инфекциите, потребно е редовно проветрување на просториите, да се избегнува престој во затворен простор со многу луѓе, особено за време на грип или други вирусни инфекции.

The post ЕСЕН И ЗИМА ДОБА НА НАСТИНКИ И ГРИП appeared first on Аптеки PlusPharma.

Зошто се појавува?

Физиолошки, голем број микроорганизми на чело со Lactobacillus ја сочинуваат нормалната вагинална микрофлора. Лактобацилите се „добри бактерии“ кои, фигуративно, се домаќини на вагината. Тие ја одржуваат киселата средина и ги контролираат „натрапниците“ кои во нормален број не предизвикуваат никаков вагинален дисбаланс. Вака е сè до моментот кога овие микроорганизми ќе започнат брзо да се размножуваат, го окупираат поросторот на добрите микроорганизми, со што стануваат потенцијално штетни и опасни.

Што е нормално? Што не се симптоми?

Вагината на жената нормално има исцедок кој е безбоен или беликав.  Нема мирис, ниту предизвикува чешање. Тоа може да варира во текот на менструалниот циклус. Понекогаш може да има мало количество исцедок и да е воденест, а во текот на месецот може да биде погуст и бел, и сето тоа е нормално.

Кога исцедокот ќе има забележлив мирис, кога пече или чеша, тогаш, веројатно, се работи за некакво воспаление или инфекција. Може да почувствувате иритација во секое време од денот, но најчесто е поизразена навечер.

Симптоми
Најчести знаци дека нешто не е во ред и дека можеби станува збор за вагинална инфекција е при појава на:

• Густ, беликав вагинален исцедок;
• Чешање на вагината;
• Печење на вагината;
• Печење при уринирање;
• Болка при сексуален однос.

Што придонесува кон развој на вагиналните инфекции?

Секогаш кога во вагината ќе се намали концентрацијата на корисни бактерии под одредена граница и кога ќе се покачи pH вредноста, штетните микроорганизми почнуваат да се размножуваат. Ова може да се случи поради многу, различни фактори:

• незаштитени сексуални односи;
• лоша или несоодветна лична хигиена (употреба на агресивни сапуни и средства за туширање кои може да го нарушат вагиналниот pH баланс);
• употреба на некои лекови (особено антибиотици, имуностимулатори, кортикостероиди);
• користење заеднички крпи;
• посета на лошо одржувани базени и сауни;
• хормонски промени (бременост, менопауза, контрацепција);
• пушење – никотинот ја компромитира природната вагинална флора и индиректно учествува во низа други фактори за појава на бактериска вагиноза;
• користење тесна и синтетска долна облека – вештачките ткаенини не дозволуваат кожата да дише, така потта се задржува и создава поволни услови за развој на габични вагинални инфекции;
• Стрес – хроничниот стрес ги покачува нивоата на кортизолот во крвта, со што се намалува одбранбениот систем во организмот;
• Алкохол – го нарушува бактерискиот баланс во организмот;
• Дијабетес – доколку имате габични инфекции, добро е да ги проверите и нивоато на шеќер во крвта за да ја елиминирате таа причина или за да имате соодветен третман избегнувајќи ги вагиналните инфекции;
• Бременост и менстурален циклус – хормоналниот дисбаланс во периодот на бременост и менструален циклус, исто така, може да биде причина за развoj на овој вид инфекции;
• Секојдневно користење тампони;
• Перење долна облека на температура пониска од 60⁰С.

Вагиналните инфекции во своите полесни форми често се занемаруваат. Обично, се смета дека ова е нешто што ќе помине само по себе. За жал, голем дел од вагиналните инфекции не само дека не исчезнуваат сами, но и се влошуваат, дури и може да се претворат во хронични.

Превенција
Како и кај сите состојби и болести, превенцијата е многу важна. Не постои унифициран начин за превенција кај сите жени, но, сепак, има работи кои може значително да помогнат да се заштитите:

• Одржувајте го вагиналниот дел сув, особено по туш;
• Носете памучна долна облека;
• Не оставајте го на себе влажниот костим за пливање;
• Избегнувајте тесна долна облека;
• Избегнувајте хемиски дезодоранси. Не користете производи за интимна хигиена, нормалното редовно бањање е доволно за чиста интимна регија;
• Избегнувајте топли бањи;
• Доколку користите тампони, менувајте ги навреме и почесто;
• Внимавајте на нивоата на шеќер во крв, доколку имате дијабетес;
• Користете антибиотици само доколку морате и се препишани од вашиот лекар;
• Користете кондоми, особено кога имате нов партнер;
• Хранете се здраво со доволно овошје и зеленчук кои содржат влакна и микрохранливи материи. Пред сè, намалете го внесувањето на јаглехидрати;
• Користете пробиотици и пијте доволно јогурт или кефир.

Редовниот гинеколошки преглед е од особена важност за одржување добро здравје на целата урогенитална регија.

Третман

Покрај стандардната терапија која ќе ви биде препишана од страна на вашиот гинеколог, употребата на природни ресурси и промена во одредени навики во исхраната може значително да помогнат во третирање на инфекцијата и, секако, во спречување на повторна појава.

• Внесете го лукот во вашата исхрана. Зголеменото внесување лук делува како природен лек против бактерии и габи.
• Консумирајте јогурт и пробиотски додатоци. Тие се пријатели на добрите бактерии, а со тоа – непријатели на лошите. При појава на симптомите, добро е да се пие околу половина литар јогурт на ден. Може да помогне во намалување на чешањето и на црвенилото, ако го нанесете директно на воспалената слузокожа (оставете го да делува околу десетина минути и исплакнете само со вода).
• Брусницата има позитивен ефект во третман на вагинални инфекции. Се препорачува пиење една чаша незасладен сок од брусница.
• Маслото од кантарион или чајот може да ги уништи бактериите, но притоа треба да се внимава на количеството и на квалитетот на маслото, за да не дојде до алергиска реакција. Неколку капки специјализирано масло може да се капнат на тампон. Уште поедноставно е користењето вагиналети од масло од кантарион, кои може да се купат во аптеките.
• Јаболковиот оцет е еден од најјаките природни антибиотици, кој е корисен против вируси, бактерии и протозои. Помага за враќање на нормалната рН во вагината, превенирајќи појава на инфекција.
• Кокосовото масло успешно се користи во третман на вагинални инфекции
• Исхраната збогатете ја со повеќе антиоксиданти за зголемување на имунитетот.

Две до три инфекции во период од една година не се причина за грижа, но ако тие се појавуваат почесто, тогаш природните лекови не се доволна помош и потребен е соодветен  преглед од лекар.

The post ВАГИНАЛНИ ИНФЕКЦИИ – на што да се обрне внимание appeared first on Аптеки PlusPharma.

ФАКТОРИ НА РИЗИК
Особено се чувствителни децата кои престојуваат во градинките и училиштата каде едни со други постојано си ги пренесуваат инфекциите. Значи зголемен е ризикот од инфекти во колективните престои. Колку се децата помали толку е помал и понезрел нивниот имунолошки систем. Колку инфектот ќе го нападне организмот зависи од вирулентноста на истиот, но од друга страна и од зрелоста на имунолошкиот систем, начинот на живот и исхраната кај децата.

СИМПТОМИ
Во 80 % и повеќе инфектите се од вирусно потекло. Вирусните инфекции претежно ги засегнуваат горните респираторни патишта со симптоми на течење на носот, кивање, кашлица и температура, а во голем број случаи се пратени со проливести столици, повраќање и болки во стомачето. Во текот на инфектот покрај носот и грлото, можат да бидат засегнати и белите дробови (со свирежи и отежнато дишење) како и ушите пропратено со болка и плач на детето.

Кога се работи за бактериска инфекција која го напаѓа грлото, се јавува гушоболка, отежнато голтање, температура, а можно е да има надразнителна кашлица како и оток на подвиличните лимфни јазли. Бактериската инфекција на белите дробови може да е пропратена со температура, кашлица и отежнато дишење.

Вирусната инфекција со целата симптоматологија, пропратена и со висока температура, може да ја совлада организмот, но може и да се искомплицира со секундарна бактериска инфекција. Затоа кога децата се со вироза ние сме внимателни, а по 3-4 дена секако вршиме контролен преглед.

За правилна дијагноза важна е анамнезата од родителите, клиничкиот преглед и лабораториските и други анализи.

СООДВЕТНА И НАВРЕМЕНА ТЕРАПИЈА

Вирусната инфекција ќе ја совладаме со добра хидрација – пиење доволно течности, туширање и соодветна исхрана богата со витамини и минерали. Температурата ќе ја контролираме со давање електролитни и други течности, туширање и подоцна (Т над 38^оС) со давање на антипиретици од парацетамолски и ибупрофенски тип. Вирусните инфекции никогаш не се третираат со антибиотици.

Секако, бактериските инфекции ги третираме со антибиотици, кога покрај клиничката слика кон нив нè упатуваат и лабораториските анализи, позитивните брисеви со антибиограм и индикаторите за инфламаторниот процес. По потреба вклучуваме и РТГ преглед. Секогаш кога треба да се даде антибиотик тој треба да биде соодветен по проценка на педијатарот, добро дозиран и доволно долго даден. Секогаш давањето антибиотик да биде пропратено со давање пробиотик. Симптоматската терапија да се даде соодветно по потреба.

Трпеливоста од страна на родителите е многу важна. Никогаш да не се брза со давање на антибиотик и да не се посега детето на своја рака да се лекува со антибиотик. Незрелиот имунолошки систем, повторувачките инфекции и честото давање антибиотици (многу често непотребно) водат до секундарен имунодефицит кај детето. 

Со цел да го поткрепиме имунолошкиот систем кај детето, особено кај децата во колективни престои, деца кои страдаат од чести инфекции, советуваме: здрав начин на живот, соодветна разновидна исхрана со доволна витаминска-поддршка, додавање пробиотик и имуностимулатори, како и редовна имунизација. Да се подигне свесноста кај населението и да се укаже дека антибиотиците колку можат да помогнат, толку можат да му наштетат на детето.

Пораката на педијатрите е секогаш да се работи во интерес на детето.

ПЗУ Ординација по педијатрија
„Д-р Светлана Зотовска“ – Скопје

The post ВИРУСНИ И БАКТЕРИСКИ ИНФЕКЦИИ КАЈ ДЕЦАТА appeared first on Аптеки PlusPharma.