Воспаленија на увото
Честите респираторни инфекции, како што се настинка или грип, можат да предизвикаат воспаление на слушниот канал. Ова може да предизвика инфекција на средното уво или зголемување на притисокот на средното уво, што предизвикува силна болка. Воспалението на увото (otitis media) е инфекција на средното уво, простор исполнет со воздух зад тапанчето што содржи ситни вибрирачки коски на увото.  Обично предизвикува болка, а може да доведе и до наглувост. Се разликуваат три вида на воспаление на средното уво:

• акутно воспаление
• секреторно воспаление
• хронично воспаление

Обично, воспалението е предизвикано од бактерии и вируси. Луѓето во секоја доба може да имаат воспаление на средното уво, но сепак најчесто тоа се јавува кај новороденчињата и кај малите деца. Повеќе од 80 проценти од децата имаат барем еднаш воспаление на средното уво до 3 години. Кај новороденчињата и малите деца, аудитивната цевка е анатомски и функционално незрела. Положбата под која се наоѓа е хоризонтална, а механизмот со кој се отвора е помалку ефикасен, поради што кај нив полесно се развива инфекција на средното уво.

Акутно воспаление на средното уво
Акутно воспаление на средното уво е бактериска или вирусна инфекција која обично ја придружува инфекција на горниот респираторен тракт. Кај новороденчиња, акутното воспаление на средното уво е предизвикано од грам-негативни цревни бактерии, особено Escherichia coli и Staphylococcus aureus. Кај постарите лица и кај децата помлади од 14 години, најчести патогени микроорганизми се Streptococus pneumoniae, Moraxella catarrhalis и Haemophilus influenzae, додека почестите патогени микроорганизми се од групата А хемолитички стрептококи и Staphylococcus aureus. Овој вид инфекција се појавува брзо и е придружена со оток и црвенило во увото зад и околу тапанчето на ушите. Треска, болка во ушите и оштетување на слухот често се јавуваат како резултат на заробената течност или мукоза во средното уво.

Најчестите симптоми се: треска, гадење, повраќање, дијареа, силна болка во главата и увото, губење на слухот, отежнато спиење, вртоглавица.

Tретман
Комплетниот третман на акутно воспаление на средното уво трае долго време. Терапијата обично трае 10-12 дена, додека чувството на вртоглавица може да трае многу подолго од тоа. Иако, спонтано се повлекуваат во 80 % од случаите, честопати се препишуваат антибиотици кои можат да ја намалат можноста од губење на слухот и последиците. Сепак, педијатрите и лекарите препорачуваат антибиотици само во случаи на најголема опасност или доколку не се забележи подобрување.

Сите пациенти добиваат аналгетици за намалување на болката. Системски деконгестиви кои влијаат на крвните садови на мукозните мембрани, исто така, можат да помогнат, помагајќи да се намали непродорноста и антихистаминици во случај на алергиска реакција.

Секреторно воспаление на средното уво
Секреторно воспаление на средното уво е одлив во средното уво што е резултат на нецелосно повлекување на акутно воспаление на средното уво или опструкција на Евстахиевата туба, без инфекција. Поточно, ако е нарушена продорноста на Евстахиевата туба, се создава релативно негативен притисок во внатрешното средно уво, што резултира со зголемување на течности, што може да предизвика губење на слухот. Блокадата на Евстахиевата туба може да биде резултат на воспалителни процеси во назофаринксот, алергии, хипертрофична аденоидна вегетација или друго опструктивно лимфно ткиво или тумори.

Најчестите симптоми се глувост и чувство на исполнетост или притисок во увото.

Третманот обично вклучува администрација на антибиотици, деконгестиви и антихистаминици.

Хронично воспаление на средното уво
Претставува постојан, хроничен гноен исцедок (подолг од 6 недели) преку перфорираното тапанче. Хронично воспаление на средното уво може да резултира од акутно воспаление на средното уво, опструкција на Евстахиевата туба, механичко оштетување, термички или хемиски изгореници, експлозивни повреди. Хроничното воспаление на средното уво може да се влоши после инфекција на горниот респираторен тракт или кога водата влегува во средното уво за време на капење или пливање. Инфекциите често се предизвикани од грам-негативни бактерии или Staphylococcus aureus и доведуваат до безболна, гнојна, понекогаш миризлива отореа. Пациентите со краниофацијални аномалии, Даунов синдром, миокарден синдром, расцеп на усните, атрезија на ноздрите или микроцефалија се изложени на зголемен ризик од воспаление.

Третман
Третманот бара целосно и често чистење на ушните патишта неколку пати на ден. Исто така е важно внимателно да се отстрани гранулационото ткиво. Покрај тоа, потребна е локална администрација на кортикостероиди и антибиотици. Постојат ретки случаи кога компликацијата на воспалението е толку многу голема што е потребна операција.

Превенција
Следниве совети може да го намалат ризикот од појава на инфекции на ушите:

• Спречете ги вообичаените настинки и други болести.
• Научете ги вашите деца да ги мијат рацете често и темелно и да не споделуваат прибор за јадење и пиење.
• Избегнувајте изложување во зачадени средини (пасивно пушење).
• Ако е можно дојте го вашето бебе најмалку шест месеци. Мајчиното млеко содржи антитела кои можат да бидат заштита од инфекции на ушите.
• Ако го храните вашето бебе со шише, држете го во исправена положба. Не оставајте шишиња во креветчето на вашето бебе.
• Разговарајте со вашиот лекар за вакцинациите. Советувајте се какви вакцинации се соодветни за вашето дете.
• Превентивно земање на препарати за зголемување на имунитетот, пневмококни и други вакцини против бактерии може да помогнат во спречување на инфекции на ушите.

The post Воспаление на средното уво appeared first on Аптеки PlusPharma.

Белиот слез (Althaea officinalis) претставува повеќегодишно зелјесто растение. Се смета дека потекнува од Азија, но го има и во Јужна и Средна Европа, на рамни и влажни предели. Поради својата лековитост се одгледува насекаде ширум светот.

Цвета од јуни до август, а лековити својства имаат коренот, стеблото, листот и цветот. Може да порасне 1-2 метри, стеблото може да биде разгрането, обраснато со густи свиленкасти влакненца, а додека листовите се меки со сребрено-розикава боја. Цветовите се собираат додека цвета, листовите по цветањето, а коренот на пролет или на есен по цветањето.

Коренот се мие, се лупи надворешниот слој, се сече по должина и нагло се суши на тепмература од 40 степени. Кога ќе биде сув, се сече на ситни коцки. Од целото растение, коренот е најлековитиот дел.

Активни компоненти
Растението содржи слуз, скроб, пектин, танин, минерални соли, ензими, растителни влакна, растителни масти, етерични масла, инвертен шеќер, сахароза, скроб, јаглехидрати и фосфати.

Лековити својства
Белиот слез е извонредно средство кое помага во лекување болести на дишните органи. Бидејќи ја раствора слузта и ја обложува слузокожата, го поттикнува искашлувањето и се употребува при настинки, бронхитис, астма, воспаление на белите дробови и на грлото. Се употребува и при проблеми со мочниот меур, бубрезите, при воспаление на дебелото црево, дијареа, цревни болести и сл. Во комбинација со мед, од коренот на бел слез се прави смеса за облоги кои помагаат за акни, гнојни чирови, изгореници, воспаление на очите, апсцеси и сл.

Белиот слез помага и при грчеви во желудникот, опстипација и при инфекции на половите органи.

Свежите здробени листови помагаат при убод од инсекти.

Белиот слез, исто така, може да го употребуваат и пушачите, за намалување на сувата кашлица.

Најчесто од белиот слез се прави чај од бел слез и сируп од бел слез.

Чајот од бел слез се подготвува на следниот начин:

Две лажички корен од бел слез се преливаат со 2,5 дл млака или ладна вода и се остава да отстои 2 часа, за да може да се екстрахира доволно слуз. По желба, чајот може да се заслади со малку мед и се пие трипати на ден.

Многу често белиот слез се комбинира и со други лековити растенија (нане, камилица и сл.).

Со чајот од коренот од бел слез може да се прочистува и нос, најчесто се употребува при затнат нос, со капалка се капнуваат  1-3 капки трипати на ден.

Важно
Коренот од бел слез никако не се потопува во врела вода!

Начин на подготовка на сируп:

Во тенџере се ставаат 2 лимона исечкани на коцки, се додаваат по две лажици жалфија, анасон, корен од бел слез, ленено семе и 200 г шеќер. Потоа, се прелива со 2 дл вода. Се вари околу 20 минути, се трга од шпорет и се остава да се олади. На деца им се дава трипати дневно по една мала лажичка од овој сируп, додека на возрасни им се дава трипати дневно по една голема лажица.

Белиот слез е безбеден за употреба кај деца. Дури и за мали бебиња, се препорачува чај од бел слез, секако, со претходна консултација со педијатар. Доколку се подготвува за бебе, треба да се користи превриена, па изладена вода.

The post БЕЛ СЛЕЗ пријател на дишните патишта appeared first on Аптеки PlusPharma.