Кога ние возрасните, ќе го најдеме далечинското во фиоката од ладилникот, ваквата расеаност ќе ја препишеме на недостигот на сон и на преголемиот број обврски. Но, ваквите инциденти за многумина претставуваат начин на живот кој до пред некоја година психијатарите го дијагностицираа како анксиозност, биполарно растројство, депресија, а всушност станува збор за Синдром на невнимание и хиперактивност (ADHD). Илјадници возрасни се соочуваат со синдромот кој обично им се препишува на децата и на адолесцентите и тоа е главната причина заради која проблемот се продлабочува.

Во последнава декада, менталното здравје постојано ни е во фокус. Луѓето нагло ја подобрија свесноста за себеси –„60 до 70 проценти можат да ги препознаат клучните симптоми на депресијата, а речиси половина од нив знаат да препознаат анксиозност штом ја почувствуваат“, се вели во последните истражувања. Но, кога ќе се спомене ADHD(или доволно е само хиперактивност), повеќето од нас замислуваат дечиња кои трчаат како муви без глава мавајќи си ја главата од ѕид. Ваквиот стереотип е толку тешко да се избегне, што најчесто води до погрешна дијагноза. Најмногу изложени на ризик? Жените! Некои институти за ментално здравје во светот веќе работат на тоа да ги унапредат насоките кон пациентите и, пред сѐ,докторите да размислат одново пред да ги дијагностицираат вообичаените ментални состојби.

ПОГРЕШЕН МАРКЕТИНГ
„Синдромот на невнимание и хиперактивност го карактеризираат три основни однесувања: хиперактивност, импулсивност и невнимание, со тоа што страдалниците искусуваат или предоминантни симптоми на невнимание или комбинација од трите“, објаснува д-р Роб Баскинд, консултант психијатар и експерт за ADHDкај возрасни. „Станува збор за невронска состојба или нарушување на системот одговорен за контрола на концентрацијата и транспорт на одредени невротрансмитери.“ Вообичаена е за момчињата и, секако, многу од децата ја надраснуваат, но се верува дека 65 % од децата со ADHDсѐуште се соочуваат барем со некои од симптомите додека наполнат 25 години, а некои остануваат заглавени со нив со декади.

ADHDкако состојба меѓу возрасните беше препознаена во 2008-ма и оттогаш на луѓето чии симптоми значително влијаат врз најмалку еден домен од нивното секојдневие, им се препорачува да појдат кај специјалист со цел да добијат соодветен третман –рецепт за метилфенидат (риталин) или курс по когнитивна бихејвиорална терапија. И сето ова звучи многу едноставно, но од старт имаме проблем со свесноста меѓу луѓето, па дури и докторите.
Возможно е да ги имате симптомите и пак да не успеете да ги поврзете со болеста, а со оглед на преклопувањето на симптомите својствени за други состојби, очигледно е дека и докторите ја губат загатката. И додека децата изведуваат тантруми, возрасните ги потиснуваат емоциите од причина што трескањето од земја станува општествено неприфатливо. Во превод, тие не манифестираат никакви симптоми, а тоа ја усложнува дијагнозата.
Ревизијата на болеста од 2014-та меѓу девојчињата и жените го потврди следното: Поради начинот на кој жените ги манифестираат симптомите, тие најчесто спаѓаат во категоријата на невнимателни отколку хиперактивни;тие отпаѓаат од групата пациенти кои се соочуваат со трите основни симптоми истовремено;честопати не им бил дијагностициран ниту еден симптом. Затоа, нагласете колку често ви се случува да ја оставите рерната вклучена, да ги изгубите клучевите од дома, да ги заборавите документите на шалтер.

Синдромот на невнимание и хиперактивност го карактеризираат три основни однесувања: хиперактивност, импулсивност и невнимание.

ПОГОДЕНА ДИЈАГНОЗА
Студијата од Норвешка епрва која го испитуваше опсегот на останатите ментални состојби меѓу жените со ADHD. Потпирајќи се на податоците собрани од 40.000 Норвежани со ADHDи 1.6 милиони без, истражувачите открија дека кај жените кои страдаат од синдромот, анксиозноста, депресијата, биполарните нарушувања и растројствата на личноста, се поопсежни. Но, дали животот без дијагностициран ADHDможе да предизвика развој на други ментални состојби? „Ако сте едни од ретките луѓе кај кои синдромот е присутен и во возрасното доба, тогаш голема е веројатноста да се соочувате со жестока состојба и нагласени симптоми, за разлика од другите чии симптоми стивнуваат после адолесценцијата“, вели д-р Ашок Рој, водечки психијатар по интелектуален хендикеп во Ројал колеџот за психијатари. „Колку подолго живеете без дијагноза, толку е поголема веројатноста да развиете секундарни состојби како директни резултати. И токму тука ќе паднете во магична замка, ако ги третирате секундарните состојби без да препознаете дека ги поттикнува синдромот, тогаш несомнено имате борба без крај.“

Поткревањето на свеста на сите фронтови (пациенти и лекари) може да направи најголема разлика. „Синдромот има неверојатна дарежлива особина, бидејќи штом го утврдите и почнете да работите на него, несомнено ќе почувствувате разлика. Не подразбира комплексен психолошки третман, одговорот на третманот обично е брз, а кај некои луѓе лекарствата прават разлика за неколку дена“, објаснува д-р Рој.

Додека децата изведуваат тантруми, возрасните ги потиснуваат емоциите од причина што трескањето од земја станува општествено неприфатливо и затоа проблемот останува маскиран.

ДЕФИНИРАЈТЕ СЛУЧАЈ
Како да направите разлика помеѓу чудниот расеан момент и менталната состојба со која можеби живеете цел живот? За почеток заборавете на стереотипите. Синдромот обично стартува со невнимание –ви паѓа концентрацијата сред читање, постојано скокате од една на друга задача, редовно губите предмети. На врвот на овие особини можно е и хиперактивно или импулсивно однесување – менување планови во последна минута, владеење со вниманието во просторијата и непрекинато и брзо зборување.
Ако мислите дека си имате работа со синдромот, појдете кај матичниот доктор и посочете му го да ве упати кај специјалист. Дојдете подготвени и наведете ги сите симптоми, бидејќи ретко кој ќе ве ислуша повеќе од 3 минути. Пожелно е да нагласите КАКО симптомите влијаат на вашиот живот. Ако го имате синдромот, симптомите ќе ги чувствувате многу често, најверојатно секојдневно и истите ќе влијаат на неколку аспекти од вашиот живот. Опасен возач, неможност да задржите работно место, тешкотии во формирањето пријателства, се примери за значително влијание на симптомите. Со оглед на развојната природа на синдромот, размислете дали истите симптоми ги имавте и како дете. Ако ви биде дијагностициран ADHD, третманот подразбира лекарства, терапија или комбинација од двете. Најдоброто од сѐе тоа што не постои опција за неуспех.

ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) е состојба која е својствена за момчињата и за возрасните жени.

The post ADHD – Анксиозни? Депресивни? Хиперактивни? Дефокусирани? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Зошто се појавува?

Физиолошки, голем број микроорганизми на чело со Lactobacillus ја сочинуваат нормалната вагинална микрофлора. Лактобацилите се „добри бактерии“ кои, фигуративно, се домаќини на вагината. Тие ја одржуваат киселата средина и ги контролираат „натрапниците“ кои во нормален број не предизвикуваат никаков вагинален дисбаланс. Вака е сè до моментот кога овие микроорганизми ќе започнат брзо да се размножуваат, го окупираат поросторот на добрите микроорганизми, со што стануваат потенцијално штетни и опасни.

Што е нормално? Што не се симптоми?

Вагината на жената нормално има исцедок кој е безбоен или беликав.  Нема мирис, ниту предизвикува чешање. Тоа може да варира во текот на менструалниот циклус. Понекогаш може да има мало количество исцедок и да е воденест, а во текот на месецот може да биде погуст и бел, и сето тоа е нормално.

Кога исцедокот ќе има забележлив мирис, кога пече или чеша, тогаш, веројатно, се работи за некакво воспаление или инфекција. Може да почувствувате иритација во секое време од денот, но најчесто е поизразена навечер.

Симптоми
Најчести знаци дека нешто не е во ред и дека можеби станува збор за вагинална инфекција е при појава на:

• Густ, беликав вагинален исцедок;
• Чешање на вагината;
• Печење на вагината;
• Печење при уринирање;
• Болка при сексуален однос.

Што придонесува кон развој на вагиналните инфекции?

Секогаш кога во вагината ќе се намали концентрацијата на корисни бактерии под одредена граница и кога ќе се покачи pH вредноста, штетните микроорганизми почнуваат да се размножуваат. Ова може да се случи поради многу, различни фактори:

• незаштитени сексуални односи;
• лоша или несоодветна лична хигиена (употреба на агресивни сапуни и средства за туширање кои може да го нарушат вагиналниот pH баланс);
• употреба на некои лекови (особено антибиотици, имуностимулатори, кортикостероиди);
• користење заеднички крпи;
• посета на лошо одржувани базени и сауни;
• хормонски промени (бременост, менопауза, контрацепција);
• пушење – никотинот ја компромитира природната вагинална флора и индиректно учествува во низа други фактори за појава на бактериска вагиноза;
• користење тесна и синтетска долна облека – вештачките ткаенини не дозволуваат кожата да дише, така потта се задржува и создава поволни услови за развој на габични вагинални инфекции;
• Стрес – хроничниот стрес ги покачува нивоата на кортизолот во крвта, со што се намалува одбранбениот систем во организмот;
• Алкохол – го нарушува бактерискиот баланс во организмот;
• Дијабетес – доколку имате габични инфекции, добро е да ги проверите и нивоато на шеќер во крвта за да ја елиминирате таа причина или за да имате соодветен третман избегнувајќи ги вагиналните инфекции;
• Бременост и менстурален циклус – хормоналниот дисбаланс во периодот на бременост и менструален циклус, исто така, може да биде причина за развoj на овој вид инфекции;
• Секојдневно користење тампони;
• Перење долна облека на температура пониска од 60⁰С.

Вагиналните инфекции во своите полесни форми често се занемаруваат. Обично, се смета дека ова е нешто што ќе помине само по себе. За жал, голем дел од вагиналните инфекции не само дека не исчезнуваат сами, но и се влошуваат, дури и може да се претворат во хронични.

Превенција
Како и кај сите состојби и болести, превенцијата е многу важна. Не постои унифициран начин за превенција кај сите жени, но, сепак, има работи кои може значително да помогнат да се заштитите:

• Одржувајте го вагиналниот дел сув, особено по туш;
• Носете памучна долна облека;
• Не оставајте го на себе влажниот костим за пливање;
• Избегнувајте тесна долна облека;
• Избегнувајте хемиски дезодоранси. Не користете производи за интимна хигиена, нормалното редовно бањање е доволно за чиста интимна регија;
• Избегнувајте топли бањи;
• Доколку користите тампони, менувајте ги навреме и почесто;
• Внимавајте на нивоата на шеќер во крв, доколку имате дијабетес;
• Користете антибиотици само доколку морате и се препишани од вашиот лекар;
• Користете кондоми, особено кога имате нов партнер;
• Хранете се здраво со доволно овошје и зеленчук кои содржат влакна и микрохранливи материи. Пред сè, намалете го внесувањето на јаглехидрати;
• Користете пробиотици и пијте доволно јогурт или кефир.

Редовниот гинеколошки преглед е од особена важност за одржување добро здравје на целата урогенитална регија.

Третман

Покрај стандардната терапија која ќе ви биде препишана од страна на вашиот гинеколог, употребата на природни ресурси и промена во одредени навики во исхраната може значително да помогнат во третирање на инфекцијата и, секако, во спречување на повторна појава.

• Внесете го лукот во вашата исхрана. Зголеменото внесување лук делува како природен лек против бактерии и габи.
• Консумирајте јогурт и пробиотски додатоци. Тие се пријатели на добрите бактерии, а со тоа – непријатели на лошите. При појава на симптомите, добро е да се пие околу половина литар јогурт на ден. Може да помогне во намалување на чешањето и на црвенилото, ако го нанесете директно на воспалената слузокожа (оставете го да делува околу десетина минути и исплакнете само со вода).
• Брусницата има позитивен ефект во третман на вагинални инфекции. Се препорачува пиење една чаша незасладен сок од брусница.
• Маслото од кантарион или чајот може да ги уништи бактериите, но притоа треба да се внимава на количеството и на квалитетот на маслото, за да не дојде до алергиска реакција. Неколку капки специјализирано масло може да се капнат на тампон. Уште поедноставно е користењето вагиналети од масло од кантарион, кои може да се купат во аптеките.
• Јаболковиот оцет е еден од најјаките природни антибиотици, кој е корисен против вируси, бактерии и протозои. Помага за враќање на нормалната рН во вагината, превенирајќи појава на инфекција.
• Кокосовото масло успешно се користи во третман на вагинални инфекции
• Исхраната збогатете ја со повеќе антиоксиданти за зголемување на имунитетот.

Две до три инфекции во период од една година не се причина за грижа, но ако тие се појавуваат почесто, тогаш природните лекови не се доволна помош и потребен е соодветен  преглед од лекар.

The post ВАГИНАЛНИ ИНФЕКЦИИ – на што да се обрне внимание appeared first on Аптеки PlusPharma.