Ангиоедемот или отокот на очните капаци и на усните, често се појавува со акутна уртикарија и почест е кај децата и кај младите возрасни луѓе.

Симптоми. Уртиките чешаат. Интензитетот е различен, а некои пациенти може да имаат сосема мало чешање. Пруритисот (јадежот) е поблаг кај ангиоедемот. Ангиоедемот е локализиран каде било на кожата или на слузокожите, но најчесто се сретнува на лицето, очните капаци, усните, половите органи, јазикот, фаринксот и ларинксот. Кожата над отокот е со непроменета боја или е лесно розеникава, присутно е чувство на напнатост, а понекогаш и јадеж со различен интензитет. Отокот се создава брзо, а се повлекува по неколку часа, поретко трае повеќе од 24 часа. Рецидиви, односно повторени реакции, може да се појават на истото или на друго место по кожата. Ангиоедемот локализиран на ларинксот, може да биде опасен по живот, бидејќи може да доведе до гушење.

Клиничка слика. Уртиката е ограничена со раб, црвеникава или бела боја, најчесто малку над нивото на кожата и често е придружена со силен јадеж. Варијациите на боја, обично се присутни во површните уртики. Подебелите уртикариелни промени имаат еднаква боја. Таа може да биде различна во облик, најчесто има овална форма и може да трае само неколку часа, но дел од границата може да не се формира или да се реапсорбира, давајќи изглед на нецелосни прстени. Исто така, може да биде различна и во големина и тоа од 2 до 4 милиметри, па сè до гигантски уртики, чијашто една единствена промена може да покрие еден екстремитет. Средишниот дел може да биде посветол од рабовите на уртиката. Јадежот кој е често интензивен, се ублажува со триење или притискање, а не со чешање, што е многу важен знак за уртикаријата. Уртиките се појавуваат брзо, во текот на неколку минути и траат помалку од 24 часа. Истовремено, може да се појават нови уртики, поради што уртикаријата опстојува неколку дена или неколку недели. Поради тоа, развојот на уртикаријата е динамичен процес. Кога поминуваат старите, се појавуваат нови промени.

Неседативните антихистаминици се прв избор на лекување. Постарите седативни антихистаминици треба да се користат за лекување на тешка уртикарија, за пациентите со сериозен ангиоедем со отекување на лицето, јазикот и фаринксот. Антихистаминиците ја контролираат уртикаријата преку спречување на вазодилатацијата и загубата на течности од крвните садови. Тие не го спречуваат ослободувањето на хистамин. Доколку хистаминот се ослободи пред да се земе антихистаминикот, местата на рецепторот ќе се окупираат и антихистаминот нема да има никаков ефект. Антихистаминиците може да се употребуваат до 6 месеци. Антихистаминикот – деслоратадин е прв избор од антихистаминската терапија за третирање на сите видови уртикариски реакции. Деслоратидинот е антихистаминик од понова генерација со неседативно дејство кој одлично делува за третирање на алергиските реакции, како и за нивна премедикација.

д-р Дејан Филиповиќ
спец. дерматовенеролог

The post АЛЕРГИСКИ КОЖНИ РЕАКЦИИ – СИМПТОМИ И ТРЕТМАН appeared first on Аптеки PlusPharma.

ПРИЧИНИ И ВИДОВИ
Причината за појава на алергиски конјунктивитис е пречувствителност на одредени специфични алергени. Постојат неколку подтипови на алергиски конјунктивити.

Сезонски алергиски конјунктивитис.
80% од случаите на алергиски конјуктивитис се токму од оваа група. Се појавува на пролет, касно лето и во есен. Во зимскиот период се смирува што се совпаѓа со животниот циклус на растенијата. Најчести причинители на овој тип на алергиски конјунктивитис се полен од липа, амброзија, бреза, коприва и други.

Целогодишен алергиски конјунктивитис.
На оваа категорија отпаѓа 10% од вкупниот број. Многу често е пратен со кивање и кашлање. Најчести алергени се некои видови на храна, животински влакна од миленичиња, лекови или козметика.

Атопичен алергиски конјунктивитис и вернален алергиски кератоконјунктивитис.
Најчесто се појавува кај момчиња од 5 до 15 години. Има три форми: палпебрална, лимбална и мешана форма. Овде клинички знак се папилите на конјунктивата, промени на лимбус и корнеа кои се видливи на биомикроскоп.
Вернален кератоконјунктивитис претставува хронично, билатерално очно воспаление. Најчесто се појавува кај деца и млади индивидуи почесто машки. Ова е најтешката форма.

Гигантицелуларен алергиски конјунктивитис.
Се јавува најчесто кај пациенти кои користат контактни леќи и очни протези.

Се почести се и таканаречените урбани алергии, односно алергии кои се јавуваат како реакција на загадениот воздух во големите градови.

СИМПТОМИ

Клиничките манифестации на алергискиот конјунктивитис не се разликуваат многу од оние кај конјунктивитис од не-алергиско потекло, односно има чешање, солзење и црвенило на очите и оток на очните капаци. Главната разлика помеѓу сезонскиот алергиски конјуктивитис и целогодишниот алергиски конјуктивитис е времето на појава. Симптомите кај сезонскиот алергиски конјунктивитис се јавуваат во дефинирано време, односно во периодот кога има најголемо присутво на поленски алергени.

КАКО ДА СЕ ЗАШТИТИМЕ?

Профилаксата на изложеност и избегнување на контакт со претходно идентификуваниот алерген е најдобра мерка за превенција. Но, како и кај другите алергиски болести во повеќето случаи е тешко да се изолираме од алергените, со оглед на широкото присуство на алергени во секојдневните активности и во надворешната средината.

ТЕРАПИЈА
Третманот на алергискиот конјунктивитис е не-фармаколошки и фармаколошки. Нефармаколошката терапија се состои од мерки за контрола на животната средина (изложена профилакса), која во повеќето случаи има ограничени ефекти.
Фармаколошката терапија на алергиските конјунктивити е базирана на употреба на вештачки солзи, локални вазоконстриктори, кортикостероиди и  антихистаминици. Терапијата со користење на вештачки солзи  се состои од механичко испирање на алергенот и на тој начин ублажување на воспаленито. Локални вазоконстриктори, делуваат на начин што механички ги стеснуваат крвните садови на очите и на тој начин клиничката слика ја прават помалку драматична. Друга опција на третман се локалните кортикостероиди. Даваат брз ефект, меѓутоа не може долго време да се користат заради можните негативни реакции. Локалните антихистаминици и стабилизатори на мастоцити се најчесто користени препарати за третман на алергиски конјунктивитис директниот ефект  врз воспалителниот процес. Огромна предност е и можноста да се користат долго време и поголемата безбедност која ја нудат.

Др. Светлана Стојковска
Здравствен Дом Скопје, Поликлиника Битпазар

The post Алергиски конјунктивитис appeared first on Аптеки PlusPharma.