Традиционална употреба на магдоносот

Магдоносот се култивира повеќе од 2000 години, а во грчката култура е исклучително ценет поради тоа што се употребувал за време на сите церемонии. Во средниот век, магдоносот си го нашол своето место во народната медицина, каде и ја постигнал својата популарност.

Во античка Грција се верувало дека Прозерпина – божицата на подземниот свет, го создала магдоносот. Тогаш, исто како и денес, чајот од магдонос бил подготвуван за исфрлање на вишокот вода од телото, прочистување на бубрезите и за детоксикација.

Магдоносот се смета за еликсир на виталноста и е еден од најдобрите природни лекови кој изобилува со витамини и минерали

Во традиционалната медицина, магдоносот се користи за следните намени:

• Помага во елиминирање на проблемите поврзани со лош здив.
• Бидејќи е богат со железо, се препорачува при состојби на анемија.
• Ги ублажува менструалните болки и грчеви, а исто така, се користи за лекување на нередовни менструални периоди.
• Го намалува нивото на лош холестерол.
• Се користи за намалување на висок крвен притисок.
• Го забрзува закрепнувањето при настинка и вирусни инфекции, особено кај белодробни инфекции.
• Делува како антиоксиданс.
• Помага во опоравувањето по породување.

Состав
Магдоносот е исклучително богат со антиоксиданси, како што се бета-каротен, лутеолин, апиген, ликопен и алфа-каротен. Исто така, содржи важни витамини и минерали како витамин А, Ц и К, фолати, железо и калциум.
Една чаша сечкан магдонос содржи 984 микрограми витамин К. Покрај тоа, количините на другите хранливи материи се:

– 1.78 г протеини
– 0.47 г масти
– 3.8 г јаглехидрати
– 0.51 г шеќер
– 2 г диететски влакна
– 79.8 мкг витамин Ц
– 5.054 IU витамин А

Научно потврдени лековити својства на магдоносот се:
– зголемена екскреција на урина
– намалување на болките при менструација
– стимулација на апетитот
– подобро варење на храната

Магдоносот е и одличен природен освежувач за здивот. Изџвакан сиров го намалува или отстранува лошиот здив, особено по консумација на лук!

Магдоносот како лек за бубрези

Со оглед на тоа што магдоносот е богат со антиоксиданси и витамини, природно помага во чистењето на бубрезите и придонесува за негово нормално функционирање. Со векови се користи како диуретик при проблеми со бубрежни камења, камења во жолчка и инфекција на уринарен тракт. Чистењето на бубрезите може да се одвива со медицински надзор со внесување на магдонос во облик на чај или сок. Спроведени се студии на здрави лица во период од 4 недели, од каде може да се заклучи дека чајот од магдонос не предизвикува промени во составот на урината кои би можеле да бидат ризични по здравјето на бубрезите и мочниот меур. Сепак, преголеми количини на магдонос можат да предизвикаат проблеми кај пациенти кои имаат проблем со бубрезите и жолчниот меур.

Магдоносот во борбата против рак

Флавоноидите пронајдени во магдоносот, како што се мирицетин и апигенин, можат да помогнат во превенција на развој на карцином. Магдоносот се смета за посебно ефикасен во спречување на појава на рак на простата и дебело црево.

Магдоносот во борба против вишокот килограми

Магдоносот има многу малку калории, а многу хранливи материи. Тоа придонесува за оптимално функционирање на телото. Благодарение на ензимите и диететските влакна, магдоносот го стимулираат метаболизмот, а  диуретичното дејство помага во ослободувањето на организмот од вишокот на течности. Сето ова помага во процесите за регулирање на телесната тежина и за ослободување од вишикот течности, килограми и надуеност.

Магдоност за здрави коски

Големите количини на витамин К и калциум во составот на магдоносот, влијаат позитивно врз здравјето на коските. Тоа помага во спречување на појава на остеопороза и намалување на ризикот од фрактури на коските. Внесувањето на витамин К помага во апсорпцијата на калциумот во организмот, кој е исклучително важен за здравјето на коските.

Магдонос и дијабетес

Магдоносот е еден од најдобрите извори на мирицетин, кој се користи за спречување и лекување на дијабетес. Магдоносот традиционално се користи како лек за дијабетес во Турција. Истражувањата покажуваат дека мирицетинот може да го намали нивото на шеќер во крвта и отпорноста на инсулинот. Други истражувања покажале дека мирицетинот може да го намали ризикот за развој на дијабетс тип 2.

Лековит е и коренот!

Коренот од магдоност може да се консумира варен, сиров или печен. Се подготвува слично како и друг тип на зеленчук (морков, цвекло), па може да се користи и како нивна замена. Можете да го додавате во супи или сосови. Сувиот корен има интензивен вкус, но може да се додава и во салати.

Во исхраната

Освен сок и чај од магдонос, постојат бројни јадења во кои може да се додаде магдонос, како што се јадења со компир, ориз, сос од домати, готвени јадења со месо,  јајца и друго.

Прекумерена консумација на чај од магдонос може да предизвика чувствителност на сончеви зраци, кои можат да доведат до појава на осип. Освен тоа, кај некои луѓе магдоносот може да предизвика алергиски реакции. 

Благотворни мешавини

За отечени и воспалени очи

Во 300 мл вода варете две лажици ситно исечкан лист од магдонос 2 до 3 минути. Кога ќе се излади, процедете го низ стерилна газа.  Со добиениот чај плакнете ги очите неколку пати на ден, а во текот на ноќта ставајте облоги. За облоги потребни ви се неколку листови од магдонос, кои претходно добро треба да се измијат. Ставете ги листовите магдонос на очи, ставете газа и така спијте во темна просторија.

За зголемено мокрење

Измешајте корен, лист и семе, па сè заедно ситно исечкајте за да добиете 5 супени лажици смеса. Добиената смеса варете ја 5 минути во половина литар вода. Потоа, оставете го чајот да стои 20 минути, процедете и пијте по 1 шолја 3 пати на ден. Овој чај истовремено елиминира застој на урина и отеченост на нозете.

The post МАГДОНОС appeared first on Аптеки PlusPharma.

Состав и употреба

Власецот е широко употребувана билка, која има благо лут вкус кој најчесто зависи од условите во која е одгледувана и тоа како е одгледувана. Има долга традиција поради својот карактеристичен вкус, но и нејзините лековити својства.

Содржи етерични масла богати со сулфур, кои се причина за лутиот вкус и специфичниот мирис. Поради едноставниот начин за одгледување, како и лековитите својства, власецот треба да е дел од секоја градина. Богат е со вредни хранливи материи и содржи многу малку калории. Добар извор е на витамините А, Б, Ц и К, додека од минералите најприсутни се калциумот, магнезиумот, фосфорот и калиумот.

Лековити својства
1. Го намалува холестеролот
Поради присуството на алицин во високи концентрации, власецот влијае врз намалување на нивоата на т.н. “лош”холестерол во крвта и на тој начин потпомага во регулирање на крвниот притисок.

Важно е да се знае дека алицинот се создава веднаш по кинењето на стеблото на власецот, а по некое време се претвара во сулфурни соединенија. Затоа, потребно е да се конзумира свеж, односно додека се чувствува луткастиот мирис.

2. Го зајакнува имунитетот
Власецот содржи витамин А, кој има улога во одржување на  здрава слузница на носот, грлото, белите дробови и дигестивниот систем, како и на други органи кои се изложени на надворешни влијанија и потенцијални патогени.

Витаминот Ц, кој е присутен во власецот, го подобрува имунитетот и има антибактериски и антивирусни својства. Оттука, власецот е одличен додаток во исхраната за луѓе кои страдаат од инфекции на респираторниот тракт.

Витамините А и Ц, учествуваат во формирањето на антитела заради што го зајакнуваат имуниот систем.

3. Спречува остеоороза и атеросклероза

Власецот содржи соединенија кои го задржуваат калциумот во коските и крвта бидејќи спречуваат екскреција на калциум преку урината, со што обезбедуваат поздрави и поцврсти коски.

Витаминот К во власецот, ја подобрува апсорпцијата на калциумот во коските и на тој начин ја намалува инциденцата на посменопаузални фрактури на коските.

Со спречување на хормонална нерамнотежа која може да доведе до деминерализација на коските, виаминот К е вклучен во зачувување на цврстината и здравјето на коските.

Со редовно конзумирање на власец, може да се спречи калцификација на крвните садови, следствено и атеросклероза.

4. Учествува во спречување на појава на тумори

Научните истражувања потврдиле дека власецот има силна антиоксидативна активност. Во споредба со останатите зеленчуци од оваа фамилија, власецот има значително поголема количина на антиоксиданси во неговиот богат состав.

Оксидативниот стрес ( нарушена рамнотежа помеѓу слободните радикали и антиоксиданси во телото) е поврзан со голем број хронични заболувања, како што се дијабетес, кардиоваскуларни болести, тумори и деменција.

Антиоксидативните состојки ја намалуваат количината на слободни радикали во организмот, со што се успорува појавувањето и ширењето на канцерогените клетки.

5. Го подобрува варењето на храната

Алил суфирдот и другите карактеристични соединенија во власецот имаат корисно дејство врз дигестивниот систем.

Власецот ги отстранува штетните бактерии, квасци и габи од дигестивниот тракт кои инаку би го отежнуваат варењето на храната.

Поради синергијата на влакната и другите природни соединенија ( ниацин, тиамин, пантотенска киселниа),  доаѓа до полесно варење на храната.  Власецот овозможува подобра апсорпција на хранливите материи во дигестивниот тракт, со што се постигнува подобро искористување на истите во организмот.

6. Го заштитува видот

Каротеноидите, зеаксантин и лутеин, кои ги содржи власецот, директно се поврзани со намалување на бројот на слободни радикали кои предизвикуваат дегенеративни заболувања на очите. Тие го успоруваат и спречуваат појавувањето на окуларен едем, макуларна дегенерација и ги чуваат очите од стареење. Високата концентрација на витамин А го подобрува здравјето на очите, го зајакнува и изострува видот.

Во кулинарство

На нашите простори, власецот најчесто се користи како зачин. Власецот потсетува на вкусот на лук и кромид. Незаменлив е за посебни пикантни јадења, салати, сосови.  Доколку купувате,запомнете дека власецот во кулинарството се користи свеж! Доколу сакате да го користите наредниот ден,најдобро е да го завиткате во влажна крпа и така завиткан да го чувате во фрижидер. При употребата потребно е да го исечкате на ситни парчиња и како таков да се додаде во разни зеленчукови супи, омлет, сосови, јогурт и разни готвени јадења. Одлично се комбинира со свежо сирење и салата.

The post ВЛАСЕЦ appeared first on Аптеки PlusPharma.

Кивито е повеќегодишно листопадно растение со широки темнозелени лисја. Плодот е месест, јајцевиден со кафеава влакнеста кора. Има интензивен сочен вкус, со црни семки за кои нутриционистите тврдат дека претставуваат една од најздравите состојки, поради што овој плод го нарекуваат и „суперовошје“.

Кивито, според содржината на диететски влакна, зад себе го остава јаболкото, има поголемо количество витамин Ц од портокалот, а во категоријата на овошја богати со калиум, ја надминува и бананата.

За што сè е корисно?

Едноставната мешавина на фитонутриенти, витамини и минерали во ова ароматично овошје претставува одличен извор за зајакнување на имунитетот, за намалување на нивоата на холестерол, за исфрлање на токсините од организмот, како и за заштита и за здравје на кожата.

Подобрување на симптомите на астма и останати респираторни состојби

Поради високата содржина на антиоксиданти и на витамин Ц, кивито има  значајна улога во контролирање и подобрување на симптомите на астма, воедно подобрувајќи ја и респираторната опструкција при настинка кај деца. Консумирањето киви може да помогне во смирување на кашлицата и надразнетата слузница на носот, како и во подобрување на симптомите на хронична кашлица.

Заштита и подобрена функција на дигестивниот систем

Кивито има значајна улога во одржувањето нормална функција на дигестивниот систем. Во својот состав содржи голем број растителни влакна кои ја потпомагаат дигестијата на храната, а воедно и придонесува за подобрување на симптомите на констипација. Одделни состојки стимулираат лачење на пробиотски бактерии во дебелото црево, го спречуваат размножувањето на Escherichia Coli,со што овозможуваат и поддржуваат нормална бактериска флора во дигестивниот тракт.

За подобар имун систем

Консумирањето киви,, особено во зимскиот период, е од голема важност заради користа која ја има во зајакнувањето на имуниот систем. Потврдено е дека кивијата содржат состојки кои имаат антибактериски, антифунгален и антиинфламаторен ефект, кои се примарни одбранбени механизми во случај на сезонски настинки и грип.

Намирница и за дијабетичари

Најголем број од овошјата кои се користат во секојдневната исхрана содржат шеќери кои може да направат дисбаланс во нивоата на шеќер во крвта кај пациенти со дијабетес. Кивито е безбедно овошје коешто може да го консумираат дијабетичари поради нискиот гликемичен индекс. Покрај ова, содржат голем број растителни влакна кои ја намалуваат апсорпцијата на шеќери низ тенкото црево. Овој ефект кивијата го имаат кога се консумираат заедно и со други овошја и намирници што содржат шеќери, поради што е препорачливо да бидат дел од секојдневниот појадок кај оваа група пациенти.

Позитивни ефекти врз кардиоваскуларниот систем

Секојдневното консумирање киви има позитивен ефект врз функцијата на кардиоваскуларниот систем поради својствата на некои од состојките кои ги содржи. Дејството на овие состојки се споредува со она на аспиринот, односно, го намалува ризикот од згрутчување на крвта, а со тоа се обезбедува подобар проток на крвта низ крвните садови и намалување на ризикот од кардиоваскуларни болести и атеросклероза.
Високите количества витамин Ц, витамин Е и калиум придонесуваат за одржување на кардиоваскуларното здравје преку намалување на триглицеридите во крвта и зајакнување на срцевата функција.

За добар вид
Антиоксидантското дејство на витамините А, Ц и Е докажува дека кивијата го намалуваат ризикот за појава на старечка макуларна дегенерација, која е главна причина за губење на видот кај постарите лица. Кивијата содржат лутеин и зеаксантин кои природно ги има и во човековото око, поради што секојдневната нивна консумација придонесува за зајакнување и подобрување на видот, намалена инциденца од развој на катаракта и останати состојби поврзани со видот.

Позитивен ефект врз здравјето кај трудници
Кивито во својот состав содржи фолна киселина која е значајна за одржување на правилен развој на мозочната и когнитивната функција на фетусот кај трудници. Останати витални нутриенти како витамин Ц, витамин Е и калиум, како и одредени флавоноиди, имаат значаен придонес за целокупното здравје и развој на фетусот.

Кога и како да се употребува

Сезоната на кивија трае од септември до ноември, иако се достапни во текот на целата година. Најквалитетни се во периодот помеѓу август и декември.
Чувајте ги кивијата во најлонска кеса од 4 до 6 дена за да зазреат. Чувањето во хартиена кеса може значително да го забрза процесот на зреење.

При купување, бирајте ги плодовите со неоштетена лушпа, без пропаднати делови или исеченици. Зрелите кивија попуштаат под нежен притисок од палецот. Зрели, траат многу кратко, доколку се чуваат на собна температура. Затоа, чувајте ги во фрижидер.

Свежите, вкусни и сочни кивија може да се јадат сами или во комбинација со други овошја. Измијте ги со ладна вода од чешма и нежно излупете ја лушпата со нож. Може да ги пресечете и на половина и содржината да ја јадете со лажичка.

Исто така, се користат за приготвување колачиња, пити, сок и мармалад.

Напивка против настинка
–1 киви, 1 портокал, 1 морков, 1 јаболко,1 банана и 1 лимон, се лупат и се сечкаат на парчиња. Се додава 1-2 лажици мед,а потоа со миксер или со блендер се меле целото овошје. По желба,може да се додаде и вода. Овој пијалак е исклучително богат со витамини и е одличен против настинки во овие ладни зимски денови.
Се препорачува да се пие наутро!

The post КИВИ – супер овошје appeared first on Аптеки PlusPharma.

Белата имела (Viscum album fam. Loranthaceae) e мала, зелена и грмушеста, висока до 1 м, а живее како полупаразит на разни листопадни дрвја, ели, борови. Лисјата на имелата се дебели, кожести, зелено-жолти, додека стеблото е дрвенесто зелено-жолто, заоблено. Плодот е белузлава или провидна, тркалезна сочна бобинка којашто е полна со слузава леплива маса. Цвета од март до мај, а плодовите созреваат од август до ноември. Како активен дел од растението се користат лисјата и младите гранки кои содржат алкалоид вискотоксин, инозитол, флавонски хетерозиди, восок, слуз, холин и други состојки. Хемискиот состав и лековитоста зависат и од дрвото-домаќин на коешто живее имелата.

Медицинска примена
Под дејство на активните состојки кои ги има, влијае на нормализирање на метаболизмот на целиот организам. Има значаен ефект за регулација на крвниот притисок и за смирување на т.н. „нервозно срце“. Сите симптоми кои настануваат како резултат на високиот крвен притисок, како што се  нагол прилив на крв во главата, вртоглавица, зуење во ушите и нарушување на видот, може да се ублажат или да се отстранат со употреба на имелата. Хипотензивното дејство на имелата варира и е во директна зависност од домаќинот на којшто живее. Најизразено е кога живее на круша, а помалку изразено е на јаболка. Белата имела ги намалува холестеролот и триглицеридите во крвта. Има поволно дејство врз функцијата на жлездите, и е одлично средство за поттикнување на метаболизмот. Делува позитивно врз работата на панкреасот, па со редовна консумација на чај од имела кај дијабетичарите може да се очекува  намалување нивото на шеќерот во крвта. И жените треба да пијат чај од имела, особено тие кои се наоѓаат во преодни години, имаат проблеми со циркулацијата, чувствуваат забрзана работа на срцето, чести напади на топлина, тешко дишење, нарушување на менструалиот циклус и сл. Оваа билка помага и при неплодност, а студиите покажуваат дека го подобрува либидото и помага при ерективна дисфункција. Поради пектините кои ги има, има цитотоксичен ефект, односно го спречува понатамошниот раст на клетките на туморот. Го зајакнува имунолошкиот систем и ги намалува несаканите ефекти од хемотерапијата. Екстрактите од имела може да бидат корисни и за заболените од СИДА, бидејќи ги спречуваат секундарните болести кои се појавуваат како последица на оваа болест.

Во комбинација со други лековити билки

Имелата може да се употребува сама или во комбинација со други лековити билки со слични дејства. Мешавината од бела имела, глог, корен од валеријана, матичина и коњско опавче се препорачува за намалување на крвниот притисок, за намалување на едеми и а подобрување на работата на срцето. Во комбинација со лист од бреза и од коњско опавче, имелата се препорачува кај лица со хроничен нефритис, кој може да биде проследен со хипертензија.

The post ИМЕЛА appeared first on Аптеки PlusPharma.