Една од најсериозните хронични микроваскуларни компликации на дијабетесот е дијабетична нефропатија. Промените во бубрежната функција кај дијабетесот се карактеризираат со подолг период на клиничка „тивка“ фаза за време на која се случуваат специфични промени во бубрежната структура, каде степенот на оштетување зависи од времетрањето на дијабетесот, контролата на гликемијата и генетските фактори. Откако ќе се развие дијабетична нефропатија, обично се потребни пет до десет години за да се разие хронична бубрежна инсуфициенција, а мерките за забавување на прогресијата на дијабетичната нефропатија се помалку ефикасни од превентивните мерки.

Како настанува оштетување на бубрезите при дијабетес?

Долготрајната озложеност на високи концетрации на шеќер во крвта кај пациенти со дијабетес доведува до хронично и трајно оштетување на бубрежното ткиво и крвните садови. Првичните промени се манифестираат со појава на протеини во урината, а подоцна доаѓа до зголемен крвен притисок, отекување на нозете и телото, како и симптоми на постепено, но прогресивно губење на функцијата на бубрезите, што на крајот доведува до крајна фаза на бубрежна болест.

Кое е значењето на дијабетична нефропатија?

Инциденцата на дијабетес се зголемува многу брзо ширум светот. Во 40-45% од случаите, дијабетесот е главната причина за новооткриената терминална бубрежна инсуфициенција. Раната дијагноза и третман можат да ја спречат прогресијата на оштетувањето на бубрезите кај дијабетичната нефропатија. Дополнително, кај пациентите со дијабетес и хронично оштетување на бубрезите, навремениот и адекватен третман може да ја одложи потребата за дијализа или трансплантација на бубрег. Пациентите со дијабетична нефропатија имаат зголемен ризик од смрт со кардиоваскуларни причини. Раната дијагноза на дијабетична нефропатија, поради сето ова, е од суштинско значење во третманот на пациентите со дијабетис.

Дијабетесот во моментов е најчеста причина за хронично оштетување на бубрезите.

Колкав процент од дијабетичарите ќе развијат дијабетична нефропатија?

Треба да се знае дека постојат 2 главни типа на дијабетес кои се разликуваат во однос на ризикот од развој на дијабетична нефропатија.

Дијабетес тип 1 (инслуин зависен дијабетес мелитус): обично се јавува на помлада возраст и веднаш бара инсулин за лекување и контрола на болеста. Дијабетична нефропатија се јавува кај околу 30-35% од овие пациенти.

Дијабетес тип 2 (дијабетес мелитус кој не е зависен од инсулин): обично се јавува на постара возраст и во повеќето случаи не бара инсулин (барем на почетокот) за лекување и контрола на болеста.

Дијабетична нефропатија се јавува кај околу 10-40% од овие пациенти. Сепак, поради големиот број постари пациенти со овој тип дијабетес, може да се каже дека дијабетес тип 2 е најчеста причина за хронично бубрежно оштетување и се наоѓа кај секој трет пациент со новодијагностицирана бубрежна болест во краен стадиум.

Како се развива дијабетичната нефропатија?

Во раната фаза не постојат симптоми кои би ги дефинирале бубрежните проблеми. Бубрежните проблеми почнуваат за отприлика 5-10 години од почетокот на болеста. Луѓето кои имаат долгогодишна нефропатија имаат симптоми како слабост, повраќање, главоболки, болки во грбот, слаб апетит.

Едно од најчестите заболувања на модерното време со тенденција на дополнително зголемување на зачестеноста.

Во развојот на нефропатија има пет фази и тоа:

1. Хиперфункција
2. Нормоалбуминурија
3. Микроалбуминурија
4. Манифестна Нефропатија
5. Уремија

Кои пациенти со дијабетес ќе развијат дијабетична нефропатија?

Сите фактори на ризик за дијабетична нефропатија може да се поделат на: непроменливи – оние на кои не можеме да влијаеме (генетски фактори, возраст, пол) и фактори кои можат да се модифицираат  – оние на кои можеме да влијаеме (хипергликемија, хипертензија, дислипидемија, пушење, хиперпротеинска исхрана). Бдидејќи хипергликемијата е главниот патогенетски факторво развојот на дијабетична нефропатија, неопходна е добра гликемиска контрола со редовно одредување на концетрацијата на гликоза во крвта и вредностите на гликозиран хемоглобин (HbA1c).

Утврдено е дека со намалување на HbA1c за 1% ризикот од микроваскуларни компликации се намалува за 30%. Друга важна мерка за спречување на дијабетична нефропатија е третманот на хипертензија и одржување на крвниот притисок по 130/80 mmHg. Бидејќи липидните нарушувања играат значајна улога во глмеруларното оштетување, неопходно е да се контролира липидниот статус, што вклучува одредување на концентрацијата на следните параметри: холестерол, ХДЛ-холестерол, ЛДЛ-холестерол и триглицериди.

Не е секогаш лесно да се предвиди кој пациент ќе развие дијабетична нефропатија, а кој не. Сепак, најважните фактори на ризик за развој на дијабетична нефропатија се:Дијабетес тип 1 кој започнал пред пациентот да наполни 20 години, Лошо контролира дијабетес со високи вредности на гликолизиран хемоглобин (HbA1c), недоволно добро третирана и контролирана хипертензија, семејна историја на дијабетес и дијабетична нефропатија, изразени промени во очит (дијабетична ретинопатија) и нервите (дијабетична невропатија) како дел од дијабетес, како и присуство на протеини во урината, дебелина, пушење и покачени масти во крвта.

Во светот дијабетесот е причина за терминална инсуфициенција кај секој трет пациент на дијализа.

Дијабетесот претставува здравствен, економски и социјален проблем со пандемски размери. Добрата гликорегулација ги намалува компликациите кои го загрозуваат здравјето на пациентите и ги намалуваат директните и индиректните трошоци на здравствениот систем.

Кои се симптомите и знаците укажуваат на појава на дијабетична нефропатија кај пациент со дијабетес?

Следниве симптоми може да укажуваат на појава на нефропатија кај дијабетичари:

• Пенеста урина и/или албумин/протеин во урината (ова се забележва во раните фази на болеста).
• Висок крвен притисок или вошување на постоечката хипертензија.
• Отекување на глуждовите, стапалата и лицето, намалување на дневната диуреза и/или брзо зголемување на телесната тежина.
• намалување на дневните потреби за инсулин и други антидијабетични лекови.
• Честа појава на хипогликемија или добра контрола на дијабетесот со антидијабетични лекови со кои контролата на шеќерот во крвта претходно не била задоволителна.
• Регулирање на шеќерот во крвта постигнато без антидијабетичните лекови (кои претходно беа неопходни) – пациентите може да бидат задоволни со таква состојба мислејќи дека дијабетесот се лекува.
• Симптоми на намалена бубрежна функција (нелаходност, замор, губење на апетит, гадење, повраќање, чешање на кожата, бледило, чувство на недостаток на воздух) – се забележуваат во напредната фаза на дијабетична нефропатија.
• Зголемени концетрации на уреа и креатинин во крвта.

Кога се појавува дијабетична нефропатија кај пациентите со шеќерна болест?

Важно е да се знае дека дијабетичната нефропатија се развива релативно бавно и се јавува многу ретко во текот на првите 10 години од почетокот на дијабетесот. Ако симптомите на оштетување на бубрезите не се појават во првите 25 години, ризикот од развој на дијабетичната нефропатија е помал.

Примариус д-р. Златко Савоски
Специјалист по интерна медицина

The post Дијабетична нефропатија – Примариус д-р. Златко Савоски appeared first on Аптеки PlusPharma.

Што е дијабетес?

Дијабетесот е хронично заболување кое се карактеризира со зголемени вредности на шеќер (гликоза) во крвта. Нивото на гликоза во крвта е контролирано од инсулинот, хормон кој се создава во панкреасот. Задача на инсулинот е да помага во придвижувањето на гликозата од крвта во клетките, каде се разложува и се добива енергија.

Типови дијабетес

Дијабетес тип 1 (инсулинозависен дијабетес). Станува збор за автоимуно заболување со можна генетска предиспозиција. Се појавува на која било возраст, но најчесто кај деца, тинејџери или кај млади луѓе. Кај овој тип дијабетес, панкреасот создава многу малку или воопшто не создава инсулин.

Дијабетес тип 2 (инсулинонезависен дијабетес). Овој тип е најчеста форма на дијабетес. Претежно ги афектира возрасните, но во последните години се појавува и кај тинејџерите и кај младите лица, поради прекумерното зголемување на телесната тежина. Кај овој тип дијабетес, панкреасот најчесто создава инсулин, но или тоа количество не е доволно за потребите на организмот или клетките се резистентни на инсулинот.

Симптоми и знаци на дијабетес тип 1
Бројни се симптомите и знаците кои укажуваат дека е можно детето да има дијабетес тип 1, а најчести се:- зачестено мокрење на поголеми количества урина
– зголемена жед
– сувост на устата и грлото
– губење на тежината
– зголемен апетит
– чувство на замор
– пеленски исип кај доенчињата, кој не поминува со вообичаена нега
– нарушување во однесувањето

Симптоми и знаци на дијабетес тип 2
Тешко е да се дијагностицира дијабетес тип 2 кај децата и кај младите, затоа што почнува со благи симптоми или без симптоми. Појавата на овој тип дијабетес е сè почеста, особено кај децата и кај адолесцентите, и се поврзува со начинот на живот и со зголемената телесна тежина, со многу мала или со никаква физичка активност, и со консумирање брза и биолошки безвредна храна. Во споредба со дијабетесот тип 1, дијабетесот тип 2 почнува со благи симптоми:- зачестено мокрење на поголеми количества урина
– зголемена жед
– зголемено чувство на глад
– губење на телесната тежина
– заматен вид
– габични инфекции
– подолго зараснување на рани
– чувство на замор и исцрпеност
Дијабетесот тип 2 е најчест кај децата на возраст од 10 до 19 години. Просекот е 13 години, и е обично во корелација со пубертетот.

Животните навики – најважни за превентива и за контрола на дијабетесотДијабетесот се контролира со комбинација од здрава исхрана, физичка активност и намалување на телесната тежина. Некои дечиња и млади мора да земаат и инсулин, особено оние со дијабетес тип 1, но ниту инсулинот, ниту лековите не може да ја заменат здравата исхрана, редовната физичка активност и одржувањето на оптималната тежина.Примената на здравите животни навики може долгорочно да има позитивен ефект на вашето здравје и на превентивата од добивање дијабетес.Сè поголем број од децата и младите имаат нездрави животни навики. Јадат брза храна, прекумерно и непотребно консумираат разни „грицки“, газирани напивки и слатки, а за сметка на ова, ги прескокнуваат оброците и не внесуваат доволно свежи зеленчук и овошје, и не се доволно физички активни.Дебелината кај децата како фактор за дијабетес

Дебелината кај децата сè почесто е активатор за дијабетес, отколку генетската предиспозиција. Дебелината која може да доведе до дијабетес, денес, е честа и е во пораст, и веќе не е резервирана само за возрасните. Сè повеќе дечиња се соочуваат со оваа дијагноза, која може да се припише на начинот на живот и на исхраната која им е на располагање во секое време, најчесто како нездраво и брзо решение.

Додека напоредно со епидемијата од дебелина, расте и епидемијата од дијабетес, особено загрижува фактот што старосната граница на оние со зголемена телесна тежина, а со тоа и на оние со дијабетес, се поместува кон децата и кон младите.

| Што треба да знаат родителите?

Умерена и избалансирана исхрана за превенција од дијабетес. Умерената и избалансирана исхрана треба да биде навика всадена од мали нозе. Секако, само родителите се најзаслужни за овој дел. Не е доволно само да му зборувате на вашето дете како треба да се однесува, најважно е да му бидете добар пример, затоа што  децата најбрзо учат гледајќи ги своите родители. Посветете посебно внимание на навиките на вашето дете. Дали се чувствува добро во своето тело? Дали се движи лесно, радосно, извршувајќи ги без проблем активностите кои ги сака? Дали јаде разновидна храна? Секако дека децата секогаш бараат слатки и „грицки“, но дали следат некој семеен образец и распоред на оброците, внесувајќи секој ден доволно зеленчук, овошје и  житарки? Дали секој ден во чинијата имате зеленчук во различни бои, како спанаќ, брокола, карфиол, морков, цвекло, модар патлиџан и слично? Денешните медиуми секојдневно ги „бомбардираат“ децата со реклами за брза храна, за разновидни „грицки“ и за нездрави напивки – за безвредна храна која потенцијално води кон дебелина и кон дијабетес. Затоа, вие како родители, важно е да им ја покажете „другата страна“, поточно да им објасните дека тоа што го гледаат на малиот екран, едноставно, не е најдобро решение, и дека постојат голем број алтернативни и поздрави избори на храна.

| Семејни оброци

Истражувањата покажуваат дека децата кои јадат со останатите членови на семејството, а додека трае оброкот не гледаат телевизија, имаат здрави навики и мал ризик од дебелина. Позитивната семејна динамика, како лесен разговор, смеење, релаксирана атмосфера и слично, се поврзува со намален ризик од дебелина кај децата, а со тоа и од појава на дијабетес. Иако секојдневните семејни оброци денес не се возможни поради различните распореди и дневните обврски на родителите и на децата, потрудете се да јадете заедно два до три пати неделно. Секогаш храната послужете ја на трпезариска маса, а никако пред телевизискиот екран.

| Физичка активност

Редовната физичка активност и квалитетот на времето поминато со семејството се подеднакво важни за одржување на здравјето, како физичкото, така и менталното. Поттикнете ги децата да бидат што е можно повеќе активни и да го ограничат времето на седење, без разлика дали цртаат, гледаат телевизија или играат компјутерски игри. Како што децата растат, тие ќе мора да седат повеќе поради училишните обврски, па искористете го времето додека сè уште се мали за да се навикнат на што повеќе движење и забава. Училишните спортови или разните организирани активности за деца се дефинитивно добар избор, но, исто така, најголема корист и за себе и за децата, е ако заедно со нив одите во парк за време на викендот, на секојдневна прошетка, возење велосипед и слично.

The post Дијабетес кај децата appeared first on Аптеки PlusPharma.

Дали знаевте дека чистењето на организмот може да ви помогне во враќањето на енергијата и да ви ја подобри здравствената состојба ?! Се што треба да направите е да посветите малку внимание и време и резултатите се тука !!!

Детоксикација во нашето тело се одвива преку функцијата на белите дробови, бубрезите, кожата и црниот дроб. Доколку, функцијата на било кој од овие органи е нарушена, штетните материи се акумулираат, што води до појава на симптоми како што се:

•  умор
• главоболка
• алергии
•  ослабнат имунитет
•  ментален замор и нарушена концентрација
•  болки во мусклулите и зглобовите
• дебелеење
• промени во расположението
• депресија
• несоница
• покачени масти и шеќери во крвта и слично

Нормално, секојдневно штетните материи се одстрануваат од организамот преку урината, фецесот, процесот на дишење или пак преку нивно неутрализирање. Жолчната кеса, лимфните жлезди, кожата и крвта се канали кои даваат поддршка во процесот на детоксикација. Доколку не направиме природно чистење на нашето тело, сите овие распадни и штетни материи се насобираат во каналите за елиминација, поради што често се разболуваме и тешко опоравуваме. Додека го прочистуваме своето тело, особено важно е сите овие канали да бидат отворени и проточни.

ПРИРОДНА ДЕТОКСИКАЦИЈА ЗА ЈАК ИМУНИТЕТ
Иако чистењето на организмот можете да го направите кога и да посакате, најдобро време за тоа се пролетта и летото. После долга зима, каде исхраната е сиромашна со свежо овошје и зеленчук,  пролетта е одлично време да го прочистиме своето тело и наполниме со витамини и минерали.

Постојат повеќе начини на детоксификација на телото. Скоро секој WELLNESS центар може да ви понуди третман за детоксификација, но немојте да се брзате:

Природата ни нуди едноставни и бесплатни начини на чистење на организмот.

ЧИСТЕЊЕ ВО ТРИ ФАЗИ
Првата фаза вклучува чистење на бубрезите, втората на црниот дроб а третата на цревата.

1. За  време на првата фаза важно е да внесувате билни диуретици. Чајот од магдонос, ѓумбир, глуварче, коприва како и сокот од лимон и брусница се одлични во прочистувањето на бубрезите
2. Втората фаза вклучува зголемен внес на зелјест зеленчук, а особено зеленчук богат со горчливи материи (рукола, марула, кељ, прокељ, артичока), кои го прочистуваат и регенерираат црниот дроб.
3. Третата последна фаза е насочена кон прочистување на цревата. Храна богата со растителни влакна и омега-3 масни киселини го помага овој процес (овошје, зеленчук, ленено семе, житарици).

Седумдневен план за детоксикација на организмот

• Штом ке станете од спиење: Напијте се топла вода во која предходно сте исцедиле пола лимон
• Пред списње: Напијте се чаша вода со една лажица Бентонит и една лажица мелено семе од лен.
• Прв Ден: Може да јадете било кое овошје, освен банана. Се препорачува јаболки, крушки, мандарини, портокали, цитрон и киви. Овошјето, свежо или конзервирано, ќе ги осигура сите потребни нутритиенти.
• Втор ден: Можете да јадете разни врсти на зеленчук, сирово или зготвено во количини во кои сакате. За вечера припремете еден поголом печен компир во рерна. Зеленчукот ќе ви ги даде сите потребни нутритиенти и влакната.
• Трет ден: Можете да јадете се од овошје и зеленчук, освен банани и компири во количини во кои сакате. Немојте да се зачудите ако имате желба за храна, затоа што веќе од следниот ден таа желба ќе почне да слабее.
• Четврти ден: Денеска можете да изедете до осум банани и да испиете три чаши млеко, а може и зеленчукова супа. Бананата служи за да се надокнадат количините на калиум и натриум кои сте ги изгубиле.
• Петти ден: Можете да изедете 600 грама говедско месо и 6 домати. Од месото ќе го добиете железото и протеините, а од доматот витамините и влакната. Воедно зголемете го внесот на вода.
• Шести ден: Говедско месо и зеленчук во неограничени количини.
• Седми ден: Денеска можете да јадете , сите врсти на зеленчук и да пиете незасладени овошни сокови.

Во текот на денот испијте најмалку 10 чаши водаи две чаши билен чај(зелен чај, чај од коприва, чај од глуварче, чај од нане) без шеќер.

Кој не би смеел да ја проба диетата за детоксикација
Трудниците и доилките никако не би смееле да ја пробуваат диетата за детоксикација. Исто така диета не се препорачува за луѓе кои имаат проблеми со анемија, дијабет, бубрези, штитната жлезда, карцином, одредени генетски болести, проблеми со исхрана. Сепак доколку се одлучат да  ја започнат диетата се препорачува задолжилен стручен надзор.
Мери Филиповиќ – нутриционист и стручен советник

По завршувањето на процесот на детоксикација продолжете со урамнотежена (избалансирана) исхрана. Немојте нагло да преминете на прејадување и внес на тешко сварлива храна (во тој случај ќе предизвикате потполно спротивен ефект и оптоварување на црниот дроб).

Потрудете се после детоксикацијата да не внесувате:

• индустриски преработена и брза храна,
• што поретко консумирајте шеќер, мајонез, кечап,
• алкохол, цигари и
• други нездрави намирници и газирани пијалоци.

Н: Замастен црн дроб, не боли но тивко убива

Замастен црн дроб, или, како што уште се нарекува- стеатоза е “тивка” епидемија на 21-от  век.  Секој петти возрасен човек, пати од ова метаболичко пореметување кое настанува поради прекумерно таложење на масти во црниот дроб. Причина за појава на оваа болест не е само прекумерениот внес на алкохол туку и неправилна исхрана, гојазност, пореметување на метаболизмот на шеќер во крвта и токсичните ошетувања предизвикани од внес на хемиските отрови како пестициди и адитиви. 

Познато е дека црниот дроб е најголема жлезда во човековиот организам и служи за складирање на хранливи материи и неутрализирање на штетните материи и токсини. Има многу важна улога во метаболичките процеси и затоа се нарекува “централна лабораторија” на човековиот организам. Иако црниот дроб врши преку 500 различни функции, неговата главна задача е детоксикација на организмот.
Едни од најважнте функции на црниот дроб се филтрирање и прочистување на крвта, одржување на нивото на глукоза, разградба на мастите, протеините и jаглехидратите, создавање жолчен сок, складирање на витамини и железо и продукција на витални ензими за разложување на токсините.
Поради важните процеси кои се одвиваат во црниот дроб, многумина го нарекуваат и втор мозок.

Статистичките резултати покажуваат дека главен причинител за ова заболување е гојазноста,  а на зголемен ризик се изложени и алкохоличари и особи со зголемено ниво на масти и шеќери во крвта како и оние кои земаат хепатотоксични лекови —- Ова е тоа што го викате  “под наслов” ако мислите дека се повторува немора да стои.

ОД ЗАМАСТЕН ЦРН ДРОБ ДО ЦИРОЗА
Замастен црн дроб претходи кај 10-15% од случаевите на цироза, која може да предизвика сериозни компликации.

Стеатозата (замастен црн дроб) е првиот и најблаг степен на оштетување на црниот дроб кое настанува поради наталожување на масти во овој орган.
Зголемување на телесните масти од необјасливи причини, надуеност во стомакот, покачен крвен притисок, малаксалост или високо ниво на холестерол во крвта, се само некои од индикаторите за оптеретеност на црниот дроб и нарушен метаболизам на мастите.

Обично, оваа болест уште се нарекува и “тивка болест” бидејќи почетната фаза не е пропратена со никакви симптоми.
Доколку се занемари оваа состојба и не се третира соодветно, може да предизвика и посериозни нарушувања и компликации.

Проблемот со замастен црн дроб може да се санира по природен пат, доколку навремено се реагира, со промена на животните навики, воведување на специфичен режим на исхрана и зголемена физичка активност.

The post ДЕТОКСИКАЦИЈА – ВРЕМЕ Е ЗА ПРИРОДНО ПРОЧИСТУВАЊЕ НА ОРГАНИЗМОТ appeared first on Аптеки PlusPharma.