Дефиниција

Паничниот напад е ненадејна епизода од интензивен страв која поттикнува одредени физички манифестации (Биење на срцето, вртоглавица, губење на воздухот), иако не постои реална причина за тоа.

„Губам контрола!“
„Ќе полудам!“
„Ќе добијам срцев удар!“
„Ќе умрам!“

Ова се мислите во кои верува лицето кое во моментот се соочува со паничен напад. Паничните напади претставуваат најбрза и најкомплексна промена позната во човековото тело. Чувство на огромен страв без можност да се контролира, чувство дека е во прашање сериозна болест, чувство дека се умира или се губи разумот. Човекот добива внатрешен импулс да избега, да излезе или да се сокрие некаде. Кога наеднаш ќе се случи, животот на личноста драматично се менува и повеќе ништо не е како што било. Но, тоа не значи дека не може да се скрши кругот на постојани напади и иживот во страв. Колку и да звучи неверно, постои начин да излезете од паничното заробеништво!

Симптоми

Паничните напади се случуваат ненадејно, без предупредување. Можат да се случат во кое било време на кое било место – додека возите, на сред состанок, додека сте на фризер, додека сте во кино, буквално секаде! Траат од 5 до 30 минути, а кулминацијата на симптомите се случува во првите 10 минути. По паничниот напад, човекот се чувствува истоштено, умпорно и сонливо.

Дали сте ги почувствувале овие телесни сензации?

1. Кнедла во грлото и градите – недостиг на воздух
2. Тахикардија и прескокнување на срцето?
3. Бранови жештина и потење на дланките?
4. Вртоглавици и губење на рамнотежата?
5. Чувство дека сте надвор од сето она што се случува со вас?

Најлошиот момент кај паничнит енапади е интензивниот страв дека истиот ќе се повтори. Човекот е во состојба толку многу да стравува од нов паничен напад (Фаза позната како страв од стравот), што може да почне да го избегнува кафулето каде што го искусил првиот, да одбива да се качи во автобус или авион, плашејќи се дека таму ќе го снајде истото. Накусо, ги избегнува местата и околностите во кои се случил нападот верувајќи дека така ќе спречи нов. Најстрашна фаза е кога човекот ќе престане да излегува од дома, бидејќи таму се чувствува најсигурно. Психолозите велта дека човекот е вистински излекуван во моментот кога ќе престане да се заморува и да се плаши од тоа дека повторно ќе го снајде паничен напад.

Кога да појдете на доктор?

По можност веднаш, бидејќи не само што е тешко сами да се изборите со паничните напади, туу ќе се поштедите од низа испитувања и тестови верувајќи дека боледувате од некоја болест. Паничните напади ги наведуваат луѓето да мислат дека се болни од срце, дека имаат рак, астма, дека им слабее видот и низа други медицински состојби, кои всушност се преземени дијагнози од луѓето кои го опкружуваат лицето кое се соочува со паничен напад.

Што го предизвикува паничниот напад?

Не постои конкретно дефинирана причина за појавата на паничните напади, но овие фактори може да имаат некаква улога:

1. Генетски наследна појава
2. Голем стрес
3. Темпераментот на човекот (најчесто е својствен на перфекционистите)
4. Одредени промени во функционирањето на мозокот

Некои истражувачи сугерираат дека човековиот природен одговор при опасност има врска со паничниот напад. На пример, кога ќе ве нападне мечка, вашето тело инстинктивно реагира, па срцето и дишењето ќе се забрзаат, водопади од стимуланси и хормони – адреналин, епинефрин, гликоген, корикол, норепинефедрин – надоаѓаат преку крвотокот во телесните клетки подготвувајќи го телото да се соочи со заканата. Слична е реакцијата на телото соочено со паничен напад, иако не постои никаква реална закана. Паничните напади најчесто се јавуваат во доцните тинејџерски години, а жените се посклони да се соочат со паничен напад.

Ризик

Доколку не се третираат, паничните напади можат сериозно да го комплицираат животот на личноста. Можно е да се развие фобија да излегува од дома, да се социјализира со луѓе, да има проблеми на работа, да развие депресија или да стане зависник од лекови, алкохол или во најлош случај наркотици, и тоа само проади стравот да не му се потвтори нападот.

Како сами да си помогнете?

Помошта од психолог и работата на себе е најдобтиот начин да се уверите дека паничните напади се само состојба на умот. За некои луѓе е доволно да се информираат за паничните напади и да ги окончаат, на други им е потребна поголема поддршка. Проверете што функционира за вас и ќе се уверите дека можете да ги надминете.

Контактирајте со други пациенти

Дружењето со луѓе кои страдаат од панични напади како вас ќе ви помогне да се соочите со проблемот и да разберете дека не сте сами.

Држете се до третманот – соочувањето со стравовите е тешко, но само на тој начин ќе се ослободите од чувството на заложник. Следете ги советите на психијатарот, тоа што треба да пиете лекови и да одите на сеанси не ве правислаби личности.

Бидете физички активни

Аеробните вежби го смируваат расположението исто како и прошетката на воздух и сонце.

Наспијте се – обезбедете си доволно сон за да не бидете расеани, бидејќи паничните напади најчест о се случуваат преку ден.

1. Околу 7,2% од возрасните или 1 од 15 луѓе имале панично нарушување.
2. 1/3 од популацијата во развиените земји имале најмалку еден паничен напад.
3. Само 22% од луѓето што страдаат од панични напади побарале помош.
4. 10% од луѓето кои неколку месеци живеат во паника, се затвораат дома и не е способни сами да излегуваат.
5. 30% од луѓето кои неколку години живеат со панични напади ја губат работатат.
6. 17% од лицата со паничен напад се подложни на ризик од алкохолизам, а 40% од хронична депресија

Избегнувајте кофеин, алкохол и нелегални супстанци – Сите овие може да го поттикнат или да го влошат паничниот напад.

Прифатете го тоа што го чувствувате

Обидете се да разберете како ви делуваат емоциите. Правете разлика помеѓу паника и страв. Логично е да се плашите ако пешачите во ноќта и нешто шушне, но паничите ако чувствувате необјаснив страв иако е ден и има луѓе наоколу.

Научете и практикувајте неколку техники за опуштање – На пример, јога, длабоко дишење (вдишување преку нос, полнење на градите и стомакот со воздух, па издишување преку уста) и прогресивно мускулно опуштање – стартувајте со прстите на нозете, стегнете ги најсилно што можете, па опуштете ги. Од стапалата продолжете нагоре, се додека стасате до мускулите на лицето.

Замислете го вашето среќно место

Тоа ќе биде вашето островче на кое ќе бегате секогаш шштом се соочите со паничен напад. Потрудете се да го замислите до детаљ, ако е плажа, замислете ги и мирисот на морето и звуците на брановите.

Пронајдете објект на кој ќе се фокусирате – Изберете предмет на кој ќе го насочите целото внимание со цел да ги оттргнете мислите од паничната состојба. Анализирајте го предметот до ситница, неговата боја, форма, големина, текстура, а потоа размислувајте што би смениле кај него.

Обидете се со методот 5,4,3,2,1

Паничните напади можат да направат личноста да се чувствува одвоена од реалноста.

Оваа техника помага да се насочи фокусот подалеку од изворот на стрес.

Погледнете 5 одделни објекти – Размислете за секој од нив кратко време

Слушнете 4 различни звуци – Размислете од каде потекнуваат и што е карактеристично за нив.

Допрете 3 објекти – Размилете за нивната текстура, температура и која е нивната употреба.

ПОмирисајте 2 различни мириси – Земете едно нешто кое ќе го вкусите. Забележете како е вкусот.

The post Паничен напад appeared first on Аптеки PlusPharma.

Депресијата е почеста кај момчињата под 10 години

Како да ја препознаете детската депресија?

Симптомите се различни меѓу децата и честопати се протнуваат под радарот на родителите, бидејќи се доживуваат како нормални промени. Детската депресија доаѓа во маскирана форма и нештата стануваат јасни дури кога детето ќе почне да покажува агресија. Депресијата кај децата стартува исто како и кај возрасните, со тага, чувство на безнадежност и променливо расположение.

СИМПТОМИ:

• Иритабилност или гнев
• Постојано чувство на тага и безнадежност
• Социјална изолација
• Чувствителност од одбивање
• Промени во апетитот – намален или зголемен
• Промени во спиењето – несоници или сонливост
• Плачење
• Слаба концентрација
• Умор и недостиг на енергија
• Физички поплаки (стомачни тегоби или главоболка) кои не реагираат на третман
• Намалена способност за нормално функционирање при различни настани и случувања дома, во училиште, избегнување на хоби
• Чувство на безвредност или вина
• Самоубиствени мисли

Не сите деца ги имаат сите овие симптоми. Повеќето манифестираат различни симптоми во различно време и при различни околности. Иако некои деца функционираат нормално во структуирана околина, поголемиот број страдаат од забележливи промени во однос на социјалните активности, намален интерес кон училиштето, слаби оцени и промени во физичкиот изглед.

По 16-тата година, ризикот за депресија се зголемува кај девојчињата

Кога да побарате стручна помош?

Ако симптомите на депресија кај детето траат најмалку две недели, неопходно е да појдете кај матичниот лекар со цел тој да утврди далиможеби зад нив се крие физички фактор, па потоа да ве упати кај специјалист.

Нека не ве изненади барањето на матичниот лекар или специјалистот да поразговара со вашето дете насамо. Не постојат конкретни тестови за да се утврди депресијата, но прашалниците во кои е вклучено целото семејство и сите споделени лични информации ја олеснуваат евалуацијата. Третманот е ист како и кај возрасните, психотерапија пропратена со антидепресиви по потреба.

Што плус можете да сторите како родители?

Да се погрижите за здравиот животен стил на детето со цел побрзо да ја надмине депресијата. Да ве потсетиме, зборуваме за болест, а не за минливо чувство или фаза.

• Исхрана која изобилува со овошје, зеленчук, зрнеста храна (грав, леќа, грашок), семиња, јаткасти плодови и чисти протеини
• Физичка активност најмалку 60 минути дневно, секој ден
• Спиење според препорачаните часови соодветни за возраста
• Практикување техники за релаксација

Зошто токму децата?

Да, нивниот живот треба да е безгрижен и честопати не е јасно што ја поттикнува депресијата. Многу фактори можат да влијаат, почнувајќи од самата биологија и темперамент на детето. Траума, стрес, понижување, малтретирање (физичко и психичко), отфрлање од средината, наследна депресија од родителите – се дел од можните причинители.

Девојчињата се посклони да извршат обид за самоубиство, но момчињата најчесто одат до крај

The post Детска депресија appeared first on Аптеки PlusPharma.

И покрај тоа што може да се спречат, да се откријат и да се излечат, хепатитот Б и Ц се втора најсмртоносна инфективна болест. Според СЗО, од хепатит секоја година умираат повеќе од 1,3 милиони луѓе во светот, со тоа оваа болест им предничи на туберколозата, маларијата и ХИВ. За хепатит Б има вакцина, за хепатит Ц има лекови, но, сепак, превенцијата и раната детекција се клучни.

ХЕПАТИТ Ц

Хепатит Ц е вирусна инфекција која предизвикува воспаление на црниот дроб, а понекогаш е причина за негово сериозно оштетување. Вирусот на хепатит Ц (ХЦВ) се шири преку заразена крв.

До неодамна, третирањето на хепатит Ц подразбираше инјекции и орални лекови кои на многумина заразени не им одговараа поради низа други здравствени проблеми и неприфатливи нуспојави. Но, тоа се смени. Денес, хроничниот ХЦВ се лекува со орална терапија во траење од два до шест месеци.

Сепак, околу половина од луѓето со ХЦВ не знаат дека се заразени, бидејќи немаат никакви симптоми и потребни се децении за да се појават. Се проценува дека најголемата ризична група ги вклучува родените помеѓу 1945 и 1965 – генерации кои имаат 5 пати поголеми шанси да бидат заразени за разлика од оние родени во други години.

СИМПТОМИ

Долготрајната инфекција од ХЦВ се нарекува хроничен хепатит Ц. Станува збор за тивка инфекција која трае со години, сѐ додека вирусот доволно не го оштети црниот дроб за да се појават првите симптоми на заболувањето.

Листата симптоми ги вклучува следните:

• Лесно крвавење
• Модринки
• Замор
• Слаб апетит
• Жолтеникава дисколорација на кожата и на очите
• Темна боја на урината
• Чешање на кожата
• Подуеност
• Отоци во нозете
• Намалување на телесната тежина
• Збунетост, поспаност и нејасен говор
• Видливи крвни садови – пајаци на кожата

Хроничниот хепатит Ц стартува со акутна фаза. Акутниот хепатит Ц најчесто поминува недијагностициран, бидејќи ретко предизвикува симптоми. Штом симптомите настапат, тоа значи гадење, треска, повраќање, умор, болки во мускулите. Акутните симптоми се појавуваат еден до три месеци по контактот со вирусот и траат од две недели до три месеци.

Акутниот хепатит Ц не секогаш станува хроничен. Некои луѓе успеваат да го исчистат ХЦВ вирусот од своето тело по акутната фаза. Акутниот хепатит Ц добро реагира на антивирусна терапија.

ПРИЧИНИТЕЛ

Хепатитот Ц е предизвикан од хепатит Ц вирусот (ХЦВ). Инфекцијата настанува кога крвта заразена со вирусот навлегува во крвотокот на неинфицирана личност.

На глобално ниво, ХЦВ постои во неколку различни форми, познати како генотипови. Идентификувани се седум различни генотипови на ХЦВ и повеќе од 67 поттипови.

Иако хроничниот хепатит Ц го следи истиот тек како и акутниот, без разлика на генотипот на вирусот, сепак, препораките за лекување може да варираат во зависност од вирусниот генотип.

РИЗИК-ФАКТОРИ

Ризикот од хепатит Ц е зголемен доколку:

• Сте здравствен работник кој е изложен на заразена крв, но, сепак, неопходно е заразената игла да ја прободе вашата кожа
• Доколку разменувате игли при инјектирање дрога
• Сте ХИВ-позитивни
• Сте ставиле пирс или сте се тетовирале во нечисто студио каде што опремата за работа не била стелиризирана
• Вашата мајка има хепатит Ц

Вирусот не се пренесува преку бакнување, гушкање или споделување прибор за јадење.

КОМПЛИКАЦИИ

(се однесуваат и на хепатит Ц и на хепатит Б)

• Лузни на црниот дроб (цироза).По декади боледување од хепатит Ц или Б, не е исклучено создавањето лузни на црниот дроб кои ја оневозможуваат неговата функција.
• Рак на црниот дроб.Мала група на болни од хепатит Ц може да развијат и рак.
• Нефункционален црн дроб.Напредната цироза може комплетно да ја спречи работата на црниот дроб.
• Дијагностицирањето на хепатит Ц или Б може да го изведе само лекар, преку едноставна проверка на крвта.
• Ако боледувате од хепатит Ц, помогнете му на црниот дроб така што ќе избегнувате алкохол, а здравата и балансирана храна секако е пожелна.
• Од 75 до 85% од луѓето ќе заболат од хепатит Ц.
• Од 1 до 5% од болните со хепатит Ц ќе се соочат со компликации опасни по животот.
• Болеста е излечива, но 15 до 25% од луѓето ќе оздрават без лекарства.

ХЕПАТИТ Б

Хепатит Б е сериозна вирусна инфекција која го напаѓа црниот дроб, а е предизвикана од хепатит Б вирусот (ХБВ). За некои луѓе, навидум обичната инфекција, преминува во хронична болест – тоа значи дека се задржала во организмот подолго од 6 месеци. Хроничниот хепатит Б го зголемува ризикот од рак на црниот дроб, цироза и комплетна дисфункцоналност. Поголемиот број возрасни пациенти целосно закрепнуваат од болеста, дури и кога се соочени со сериозни симптоми. Новороденчињата и децата се изложени на поголем ризик да заболат од хроничен (долготраен) хепатит Б. Вакцината е одлична превентивна мерка против хепатит Б, но не делува ако сте веќе заболени. Ако сте инфицирани, со преземањето одредени мерки можете да спречите да го пренесете вирусот на другите.

СИМПТОМИ

Симптомите на хепатит Б варираат од благи до ужасни. Најчесто се појавуваат од 1 до 4 месеци по инфицирањето, иако може да се забележат и по две недели. Некои пациенти, особено децата, немаат никакви симптоми.

Листата симптоми ги вклучува следните:

• Абдоменална болка
• Темна урина
• Треска
• Болки во зглобовите
• Недостиг на апетит
• Гадење и повраќање
• Слабост и умор
• Пожолтување на кожата и белките во очите (жолтица)

КОГА ДА ПОЈДЕТЕ НА ЛЕКАР

Ако знаете дека сте биле во контакт со заболен од хепатит Б, појдете веднаш! Превентивната терапија може да го намали ризикот од инфекцијата, особено ако примите лекарства во рок од 24 часа. Ако симптомите, кои потсетуваат на грип, сепак ви сугерираат дека се работи за нешто друго – појдете и проверете.

ПРИЧИНИТЕЛИ

Хепатит Б го предизвикува хепатит Б вирусот (ХБВ). Вирусот се пренесува од човек на човек преку крв, сперма или други телесни течности. Не се пренесува преку кивање или кашлање.

Најчесто се пренесува на следниот начин:

• Сексуален контакт.Ако сте имале незаштитен сексуален однос со болно лице. Вирусот се пренесува ако на каков било начин, крвта, плунката, спермата или вагиналните секреции од инфицираниот, влезат во телото.
• Споделување игли.ХБВ лесно се шири преку користење на инфицирани игли и шприцеви.
• Ненадејно боцнување со игла.На овој ризик се изложени медицинските лица или кој било друг профил кој е во контакт со човечка крв.
• Од мајка на дете.Бременети жени кои се инфицирани со ХБВ може да им го пренесат вирусот на своите бебиња при породувањето. Но, новороденчето може да се вакцинира со цел да се спречи инфекцијата. Ако сте бремена или планирате да забремените, разговарајте со вашиот гинеколог околу тестирањето.

АКУТЕН VS. ХРОНИЧЕН ХЕПАТИТ Б

Акутната хепатит Б инфекција трае помалку од 6 месеци. Имуниот систем има моќ да го исчисти организмот од акутниот вирус, а целосното закрепнување се случува по неколку месеци. Поголемиот број луѓе кои се заразиле со хепатит Б како возрасни, всушност се соочиле со акутна инфекција.

Хроничната хепатит Б инфекција трае повеќе од 6 месеци. Нејзиниот век се продолжува поради неможноста на имуниот систем да се избори со инфекцијата. Хроничниот хепатит Б може да трае и доживотно.

Колку помлади заболите од хепатит Б – новороденчиња или деца помлади од 5 години – толку е повисок ризикот инфекцијата да стане хронична. Хроничната инфекција може да остане незабележана со декади, сѐ додека пациентот не стане сериозно болен од болест на црниот дроб.

ПРЕВЕНЦИЈА

Вакцинација! И не, не можете да добиете хепатит Б од самата вакцина. На 28 јули, заблагодарете му се на Барух Бламберг кој ја смислил вакцината, за што во 1976 година му беше доделена Нобелова награда.

• Поглемиот број возрасни закрепнуваат за 90 дена, а потоа стануваат доживотно имуниод хепатит Б.
• 90% од новороденчињата, 20% од поголемите деца и 5% од возрасните развиваат хроничен хепатит Б.

The post ХЕПАТИТ appeared first on Аптеки PlusPharma.

Скролањето по телефонот е неопходно како утринско кафе, а неотворените црвени нотификации се предизвикувачки небаре се подарок што го најдовте скриен во плакар – за научниците ова се вика зависност од екран. Не негирајте, време е за детокс!

СИМПТОМИ 

1. Постојано со себе носите полнач, па дури и резервна батерија.

2.  Вибрацијата веднаш ви го насочува внимането кон синиот екран.

3. Си легнувате и станувате скролајќи на телефонот.

4. За вас е пострашно да го заборавите телефонот отколку паричникот.

КАДЕ Е ВАЛКАНО?

Изложувањето на сина светлина, онаа што ја емитува телефонот, ја намалува секрецијата на мелатонин, а тоа подеднакво влијае и на квалитетот и на траењето на сонот. Научниците од универзитетот Харвард открија дека интеракцијата со технологиите, еден час пред спиење, ја одложува продукцијата на мелатонин за 90 минути, намалувајќи ја неговата количина за половина. Со оглед на тоа што многу биолошки процеси во организмот зависат од сонот, имајте на ум дека благодарение на мобилните телефони и останати гаџети, ризикувате многу повеќе од утрото.

Лошата вест е тоа што не сте безбедни ниту преку ден. Сината светлина може да поттикне макуларна дегенерација или заматување и намалување на видот, која вообичаено важи за природен, пропратен процес на стареењето.

Не смееме, а да не го споменеме оној момент на игнорирање на соговорникот, бидејќи содржината што ја сервира телефонот е далеку поинтересна. Сите сме се нашле во ситуација да бидеме игнорирани од соговорникот, кој наместо да нѐ сослуша и да обрне внимание на нашата психичка состојба, упорно зјапа во телефонот. Но, да бидеме искрени, сигурно многупати и сами сме биле оние со наведната глава. Освен недостиг на култура, ваквата навика што се протна во нашите животи, полека, но сигурно влијае на нашите социјални вештини и капацитети за

соработка. Не сте сигурни во тврдењево? Тогаш запрашајте се дали попрво би му се јавиле некому или би му пишале на Viber? Ако одговоривте под два, тогаш имате проблем.

Нештата дополнително се усложнуваат на долг рок, бидејќи покрај разнишаните врски и односи со луѓето, студиите велат дека долгото време поминато на дигиталните уреди го зголемува ризикот од  изолација, анксиозност, осаменост и депресија. Размислувајте вака: Ако поради која било дигитална активност не сте во можност да ги сработите нештата што треба да се сработат, тогаш време е за промени.

ЧИСТКА

Сите оние аларми кои водат сметка да сте сосредоточени на телефонот, искористете ги во своја полза. Истите ќе ви помогнат да се соочите со фактите. Како? Исклучете ги и проверете колку можете да издржите без да проверите што „ново“ се случило. Не мора сѐ одеднаш да исклучите, почнете со звучните потсетници за стасан мејл или оние наменети за календарски активности што секако ги проследувате додека сте на работа. Збогувајте се од телефонот еден час пред спиење и задолжително ставете го на опција „нечујно“. Сепак, најголема услуга ќе си направите доколку ја смените свеста во сопствената глава: „Технологиите ги користам за некаква цел, а не за да пополнам време!“ – имајте го ова на ум.

Зјапате во мониторот по цееел ден? Не прифаќајте дури и да ве плаќаат за тоа! Водете се по правилото 20-20-20: истражувањата сугерираат да се фокусирате на нешто (зад екранот) оддалечено 20 чекори, за време од 20 секунди, на секои 20 минути. Така ќе ги ублажите симптомите својствени за компјутерскиот визуелен синдром – напнатост, сувост, печење и чувствителност на очите.

НИЗА БЛЕСКАВИ ЕФЕКТИ

Подолг живот – Истражувачите велат дека и тоа како постои поврзаност помеѓу долгото време поминато пред сините екрани и зголемениот ризик од  речиси сите смртоности болести како срцеви заболувања и рак.

Повеќе пари – Ова особено важи за жените кои шопинг навиката ја префрлија на интернет.

Пофокусиран мозок – Предолгото седење пред монитор се поврзува со намалено внимание и концентрација особено кај децата, затоа не чудете се ако не можат да ја дочитаат лекцијата.

Лесен старт на денот – Доцната изложеност на сина светлина го намалува чувството на подготвеност за следниот ден. Сега ви е јасно зошто некои луѓе одат во сала рано наутро, а други не можат да престанат да стискаат на snooze.

Поголема продуктивност – Паузата помината надвор со колегите резултира со поголема продуктивност, за разлика од паузата помината внатре пред монитор.

The post Пролетна чистка (од технологии) appeared first on Аптеки PlusPharma.

Ангиоедемот или отокот на очните капаци и на усните, често се појавува со акутна уртикарија и почест е кај децата и кај младите возрасни луѓе.

Симптоми. Уртиките чешаат. Интензитетот е различен, а некои пациенти може да имаат сосема мало чешање. Пруритисот (јадежот) е поблаг кај ангиоедемот. Ангиоедемот е локализиран каде било на кожата или на слузокожите, но најчесто се сретнува на лицето, очните капаци, усните, половите органи, јазикот, фаринксот и ларинксот. Кожата над отокот е со непроменета боја или е лесно розеникава, присутно е чувство на напнатост, а понекогаш и јадеж со различен интензитет. Отокот се создава брзо, а се повлекува по неколку часа, поретко трае повеќе од 24 часа. Рецидиви, односно повторени реакции, може да се појават на истото или на друго место по кожата. Ангиоедемот локализиран на ларинксот, може да биде опасен по живот, бидејќи може да доведе до гушење.

Клиничка слика. Уртиката е ограничена со раб, црвеникава или бела боја, најчесто малку над нивото на кожата и често е придружена со силен јадеж. Варијациите на боја, обично се присутни во површните уртики. Подебелите уртикариелни промени имаат еднаква боја. Таа може да биде различна во облик, најчесто има овална форма и може да трае само неколку часа, но дел од границата може да не се формира или да се реапсорбира, давајќи изглед на нецелосни прстени. Исто така, може да биде различна и во големина и тоа од 2 до 4 милиметри, па сè до гигантски уртики, чијашто една единствена промена може да покрие еден екстремитет. Средишниот дел може да биде посветол од рабовите на уртиката. Јадежот кој е често интензивен, се ублажува со триење или притискање, а не со чешање, што е многу важен знак за уртикаријата. Уртиките се појавуваат брзо, во текот на неколку минути и траат помалку од 24 часа. Истовремено, може да се појават нови уртики, поради што уртикаријата опстојува неколку дена или неколку недели. Поради тоа, развојот на уртикаријата е динамичен процес. Кога поминуваат старите, се појавуваат нови промени.

Неседативните антихистаминици се прв избор на лекување. Постарите седативни антихистаминици треба да се користат за лекување на тешка уртикарија, за пациентите со сериозен ангиоедем со отекување на лицето, јазикот и фаринксот. Антихистаминиците ја контролираат уртикаријата преку спречување на вазодилатацијата и загубата на течности од крвните садови. Тие не го спречуваат ослободувањето на хистамин. Доколку хистаминот се ослободи пред да се земе антихистаминикот, местата на рецепторот ќе се окупираат и антихистаминот нема да има никаков ефект. Антихистаминиците може да се употребуваат до 6 месеци. Антихистаминикот – деслоратадин е прв избор од антихистаминската терапија за третирање на сите видови уртикариски реакции. Деслоратидинот е антихистаминик од понова генерација со неседативно дејство кој одлично делува за третирање на алергиските реакции, како и за нивна премедикација.

д-р Дејан Филиповиќ
спец. дерматовенеролог

The post АЛЕРГИСКИ КОЖНИ РЕАКЦИИ – СИМПТОМИ И ТРЕТМАН appeared first on Аптеки PlusPharma.

Причини за појава на сезонски настинки

          Престојот во школите, градинките и големи колективи кај детската популација ги зголемуваат шансите за пренос на инфекти, најчесто вируси. Подолгиот престој во таквите затворени простории, сувиот и топол воздух во истите, недоволно проветрените простории доведуваат до лесно ширење на инфектите. Акутните инфекции на горните патишта се меѓу најчестите болести кај човекот. Во просек едно дете е нормално да заболува почесто 4-8 пати годишно, додека кај возрасните се заболува во просек 2 – 4 пати на годишно ниво. Просекот кај децата е поголем, бидејки кај нив имунолошкиот систем е сеуште недоволно развиен.

          Горните репираторни инфекции во 90% од случаите се предизвикани од вируси, и тоа најчесто Риновирус (30%-80%), Коронавирус (10%-15%), Инфлуенца, Параинфлуенца, Аденовирус итн. Поретко причинители можат да бидат и бактерии (Стрептококукус, Хемофилус, Мораксела).

          Преносот на вирусот се врши со вдишување или голтање на капки кои болниот ги испушта во воздухот, а го содржат вирусот, допир со загадени раце или допир со предмети кои се контаминирани (загадени) од вирусот. Инфекциите на дишните патишта се делат на инфекции на горни респираторни патишта:настинка, фебрилен респираторен катар, тонзилит, фарингит и инфекции на долни респираторни патишта:бронхит, пневмонија. Вирусите се одговорни за предизвикување на настинка, фебрилен респираторен катар, додека бактериите предизвукуваат воспаление на увото, синусите, грлото и долните дишни патишта.

Симптоми на сезонски настинки

Настинката најчесто поминува без покачена телесна температура со чувство на треска, омалаксаност. Тука ретко може да има комплицирање на состојбата, а терапијата треба да е симптоматска. Настинката предизвикана од Риновирусот е најзаразна во првите три дена од појавувањето на симптомите, потоа нејзиниот интензитет опаѓа.

Фебрилниот респираторен катар се карактеризира со низа симптоми кои го отежнуваат квалитетот на живот кај овие пациенти. Дел од нив се:покачена телесна температура, слабост, омалаксаност, болка во мускулите, ринореа (зголемена секреција од нос), затнат нос, болка во грлото, засипнат глас, кашлица, отсуство на апетит.

Каков треба да е третманот доколку се работи за вирусна инфекција?

Треба да се знае дека пристапот кај вирусните инфекции треба да е стриктно симптоматска терапија, во ниту еден услов антибиотска. Под симптоматска терапија се подразбира треман со  аналгетици (лекови за намалување на болката), антипиретици (лекови за намалување на температурата), деконгестиви, пастили/спреј за ублажување на болката од болното грло. Деконгестивот има за цел да го намали отокот на слузницата и секрецијата од носот – со тоа се олеснува дишењето преку нос.

Затнат нос и болно грло

           Деконгестив кој во својот состав содржи оксиметазолин го одзатнува носот во првите минути и дејството трае до 12 часа. Оксиметазолин во состав на деконгестивите, покрај главното деконгестивно дејство поседува антинфламаторно и антивирусно дејство и спречува ширење на вирусите. Кај болното грло пастилите вршат обезболување (аналгетско дејство), и антисептичко дејство – се спречува развојот на ширење на инфектите во усната празнина. Спреј и пасили кои во својот состав содржат лидокаин како аналгетик брзо ја смируваат болката. Хлорхексидин е златен стандард за антисептик бидејќи делува на вируси, бактерии и габи. Покрај ова потребно е внесување на доволен внес на течности во вид на чаеви, сокови, раствори за рехидратација, витамини, пробиотски култури.

Кај дел од пациентите може да дојде до компликација на состојбата на настинка/грип, па тогаш се јавува воспаление на синусите (синузит), или на увото (отит). Во овој случај треба да се премине на антибиотска терапија за третман на истите.

Мора да се запомни дека антибиотиците лекуваат исклучиво бактериски инфекции не делуваат на вирусите, а токму вирусите се предизвикувачи на горните респираторни инфекции.Внимателно во изборот на терапија!

Др.Аднан Сулејмани
Специјалист педијатар – ЈЗУ ОБ Куманово

The post Третман на сезонски настинки во детска возраст appeared first on Аптеки PlusPharma.

Што, всушност, претставува анксиозноста?

Анксиозноста е чувство на општа возбуденост, нејасен страв без очигледна надворешна причина, психомоторна напонатост и загриженост. Анксиозноста се манифестира преку повеќе физички и психички симптоми кои се доживуваат како  непријатни, а често се појавува во комбинација и со други болести, особено со депресија. Специфично за анксиозноста е што најчесто е немотивирана и не е поврзана со некој конкретен објект, настан или личност. Поимот анксиозност често се поистоветува со поимот страв. Но, сепак, станува збор за две сосема различни појави, и важно е да се направи дистинкција меѓу нив. Анксиозноста е квалитативно различно доживување од стравот и се појавува кога личноста не може да се соочи со опасноста. Кај стравот, опасноста е рационална, бидејќи објектот или појавата свесно се перципираат и можат да се идентификуваат, додека кај анксиозноста не постои свесно перципиран објект или извор на појавата што предизвикува опасност и тоа се сведува на очекување дека ќе се случи нешто непријатно или опасно. Концептот на неограничени можности за замислување на идните појави претставува еден вид непресушно гориво за анксиозност.

Причини
Точната причина за анксиозноста не е позната, но постојат многу фактори што можат да го поттикнат развојот на анксиозноста. Улога играат генетските фактори, биохемиските процеси во мозокот и влијанието на средината. Разните трауми или стресни моменти во текот на животот, смрт на блиска личност, развод, промена на работното место, промена на местото на живеење – може да предизвикаат анксиозност.

Симптоми на анксиозност

Физичката манифестација на анксиозноста најчесто оди преку: забрзана работа на срцето, хипертензија, забрзано и плитко дишење, мачнина и сува уста, вцрвенување и потење, премор, гастроинтестинални нарушувања, мускулна напнатост, губење здив и чувство на гушење, тешкотии во голтањето („кнедла во грлото“), чувство на слабост итн.Психичките знаци за  анксиозност се: лесно губење на трпението, тешкотии со спиењето, тешкотии со концентрацијата, постојано очекување на негативен исход од секоја животна ситуација, опсесивност, потреба за бегство, криење или избегнување обврски итн.

Кога треба да му се обратите на вашиот лекар:

Не секогаш лошиот ден или период на загриженост и вознемиреност претставува анксиозна состојба. Но, доколку повеќето од наведените симптоми се присутни повеќе од шест месеци, најверојатно станува збор за анксиозно нарушување, и помошта и советите од лекар се важни во навремено дијагностицирање и справување со проблемот.

Третман на анксиозноста

Со цел подобрување на квалитетот на живеење на анксиозната личност, исклучително важно е раното препознавање на анксиозноста и соодветен професионален третман. Професионалното третирање во раните фази помага да се спречат некои потешки последици како што се: депресија, злоупотреба на алкохол, психотропни супстанции и друго. Постојат бројни психотераписки пристапи, како гешталт-терапија, когнитивно-бихејвиорална терапија, семејна терапија и други кои можат да ви помогнат да ја надминете анксиозната состојба. По потреба, според процената на професионалното лице, во третманот може да се вклучи и медикаментозна терапија, односно употреба на анксиолитици и антидепресиви.

Самотретман

Во некои случаи, анксиозноста може да се лекува дома без надзор на доктор. Сепак, ова може да биде ограничено на пократки периоди на анксиозност и поочигледни причини.

Постојат неколку вежби и активности кои се препорачуваат:

Управување со стресот: Учењето да се управува со стресот може да помогне да се ограничат потенцијалните предизвикувачи. Внимавајте на притисоците и крајните рокови, составувајте листи за да ги направите застрашувачките задачи полесни за исполнување 

Техники на релаксација: Едноставни активности може да се користат за да се ослободите од менталните и физичките знаци на анксиозност. Тие вклучуваат медитација, вежби за длабоко дишење, долги бањи, одмор во затемнета просторија и јога.

Здрав начин на живот: Одржувањето на активноста, соодветната исхрана, излегувањето во природа, времето поминато со семејството и со пријателите – се ефикасни во намалување на анксиозноста и подобрувањето на вашата општа состојба. Користењето природни состојки како: чај од камилица, зелен чај, хмељ, лаванда, валеријана, матичина, може да ви помогне многу за да ги смирите вашите мисли.  

Спортувањето и физичкиот напор, исто така, може да ја подобри сликата која ја имате за себе, и да ги ослободи хемиските компоненти во мозокот што предизвикуваат позитивни чувства.

Научете да се соочите
Соочувањето и барањето на вистинската причина можеби е клучот за справување со анксиозноста. Никогаш не предавајте се на првите знаци на слабост. Пронајдете ја причината! Дознајте што довело до нападите и научете да ги трансформирате негативните мисли во нешто позитивно.

The post АНКСИОЗНОСТ appeared first on Аптеки PlusPharma.

Што е дијареа?
Дијареата обично се смета за состојба која се карактеризира со честа дефекација и со  промени на структурата и конзистенцијата на столицата. Дијареата е предизвикана од зголемена секреција на течност во цревата, намалена апсорпција на течност од цревата или брз премин на столицата низ цревата. Генерално при дијареа, столицата е потечна, без разлика дали фреквенцијата на движењата на дебелото црево се зголемени или не. Може да варира од мека до водена. Во основа дијареата е поделена на два вида, акутна и хронична.

• Акутната дијареа трае од неколку дена до една недела.
• Хроничната дијареа може да се дефинира на неколку начини, но обично трае повеќе од три недели.

Важно е да се направи разлика помеѓу акутна и хронична дијареа, бидејќи тие обично имаат различни причини, бараат различни дијагностички тестови и различен третман.

Симптомите кои се поврзани со дијареа зависат од причината и видот на дијареата.

Акутна дијареа
Најчесто дијареата е предизвикана од инфекции на гастроинтестиналиот тракт. Микробите кои се одговорни за овие инфекции вклучуваат:

• бактерии (Салмонела, Кампилобактер, Ешерихија коли)
• вируси (Цитомегаловирус, вирусен хепатитис, ротавирус).
• Паразити како Giardia lamblia и cryptosporidium може да предизвикаат дијареа.

Покрај ова постојат и други причини за појава на акутна дијареа:

• Интолеранција на некој вид храна
• Труење со храња
• Интолеранција на лактоза
• Некоја хируршка интервенција
• Дијареа при патување
• Лекови – многу лекови како антибиотиците, можат да предизвикаат дијареа. Антибиотиците ги уништуваат и добрите и лошите бактерии што може да го уништи природниот баланс на бактерии во вашите црева. Други лекови кои најчесто можат да доведат до појава на дијареа се антациди и магнезуим, диуретици, лекови за намалување на нивото на холестерол во крвта, хемотерапевтици, тироидни хормони, антиаритмици, нестероидни антиинфламаторни лекови.
• Алкохол
• Секојдневен стрес и нервоза

Најчести причини за акутната дијареа (околу 90%) се вирусни и батериски инфекции и паразити.

Симптоми на дијареа
Дијареата може да варира од блага до многу тешка. Благи симптоми се грчеви и надуеност, придружени со многу мека до течна столица, неколку празнења на цревата во текот на денот.
Потешки симптоми претставуваат мачнина и повраќање кои се појавуваат покрај дијареата, а самата дијареа е изразито течна и трае неколку дена.
Кај тешките и опасни дијареи, покрај останатите симптоми, се појавува и грозница,покачена телесна температура и  во самата столица може да се најде слуз, крв и необработена храна.

Кога треба да му се обратите на вашиот лекар:
Иако вообичаено не е сериозен здравствен проблем, дијареата може да стане опасна или да сигнализира кон нешто посериозно. Лекарска помош е неопходна доколку го имате:

• Знаци на дехидратација
• Дијареа повеќе од 2 дена, ако сте возрасен
• За деца, ако трае повеќе од 24 часа
• Тешка болка во стомакот или ректумот (за возрасни)
• Треска од 38⁰ или повисока
• Столица која содржи крв или гној
• Столици кои се црни.

Дали може да се превенира дијареата?
Неколку основни работи можат да бидат корисни во насока да се превенира појава на дијареа. Ова вклучува прттпазливост кон внесување на храна ( особено при високи летни температури) и хигиена. Во таа насока при патувања и посети на други земји:

• Користете само флаширана или прочистена вода за пиење.
• Ако користите вода од чешма, превријте ја.
• Бидете сигурни дека варената храна што ја јадете е целосно подготвена и се сервира топла.
• Избегнувајте масна храна, сосови (особено мајонез), сладоледи и сл
• Избегнувајте да конзумирате немиено  овошје и зеленчук.

Исхрана при дијареа:
За време на дијареа многу е важно  што јадете и пиете. Дехидратацијата од дијареа може да биде дури и фатална. Затоа многу е битно да останете хидрирани и да пиете и да консумирате храна кoja содржи многу течности, а во исто време нема да ги зголеми симптомите на дијареата туку напротив да ги редуцира.

Каква храна и пијалоци не се препорачани за консумирање за време на дијареа?

• алкохол
• млеко
• кафе
• сокови и газирани сокови
• пржена и мaсна храна
• зелка
• брокули
• грав
• грашок
• пченка
• пиперки
•  некои млечни производи

Што треба да се консумира додека имате дијареа:

• Додека се опоравувате од дијареа, треба да се јаде едноставна храна што лесно може да се обработи, и ќе помогне да се апсорбира малку вода од столицата:⎫ житарици, како што се овес,
• пченица или каша од ориз
• банани
• јаболка
• леб или тост
• варен компир
• незачинети крекери
• боровинки

Оваа храна може да биде особено корисна на првиот ден од справувањето со дијареата. Јадењето многу мали оброци во текот на денот може да помогне во зачувувањето на нормалната функција на дигестивниот систем.

Пробиотици
Храната богата со пробиотици, како јогурт и кефир, може да помогне во некои случаи, но во други, пробиотиците може уште повеќе да го иритираат дигестивниот систем. Пробиотиците помагаат во варењето преку подобрување на балансот на добри и лоши бактерии во цревата.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             

The post АКУТНА ДИЈАРЕА – непријател во летните патувања appeared first on Аптеки PlusPharma.

Зошто се појавува?

Физиолошки, голем број микроорганизми на чело со Lactobacillus ја сочинуваат нормалната вагинална микрофлора. Лактобацилите се „добри бактерии“ кои, фигуративно, се домаќини на вагината. Тие ја одржуваат киселата средина и ги контролираат „натрапниците“ кои во нормален број не предизвикуваат никаков вагинален дисбаланс. Вака е сè до моментот кога овие микроорганизми ќе започнат брзо да се размножуваат, го окупираат поросторот на добрите микроорганизми, со што стануваат потенцијално штетни и опасни.

Што е нормално? Што не се симптоми?

Вагината на жената нормално има исцедок кој е безбоен или беликав.  Нема мирис, ниту предизвикува чешање. Тоа може да варира во текот на менструалниот циклус. Понекогаш може да има мало количество исцедок и да е воденест, а во текот на месецот може да биде погуст и бел, и сето тоа е нормално.

Кога исцедокот ќе има забележлив мирис, кога пече или чеша, тогаш, веројатно, се работи за некакво воспаление или инфекција. Може да почувствувате иритација во секое време од денот, но најчесто е поизразена навечер.

Симптоми
Најчести знаци дека нешто не е во ред и дека можеби станува збор за вагинална инфекција е при појава на:

• Густ, беликав вагинален исцедок;
• Чешање на вагината;
• Печење на вагината;
• Печење при уринирање;
• Болка при сексуален однос.

Што придонесува кон развој на вагиналните инфекции?

Секогаш кога во вагината ќе се намали концентрацијата на корисни бактерии под одредена граница и кога ќе се покачи pH вредноста, штетните микроорганизми почнуваат да се размножуваат. Ова може да се случи поради многу, различни фактори:

• незаштитени сексуални односи;
• лоша или несоодветна лична хигиена (употреба на агресивни сапуни и средства за туширање кои може да го нарушат вагиналниот pH баланс);
• употреба на некои лекови (особено антибиотици, имуностимулатори, кортикостероиди);
• користење заеднички крпи;
• посета на лошо одржувани базени и сауни;
• хормонски промени (бременост, менопауза, контрацепција);
• пушење – никотинот ја компромитира природната вагинална флора и индиректно учествува во низа други фактори за појава на бактериска вагиноза;
• користење тесна и синтетска долна облека – вештачките ткаенини не дозволуваат кожата да дише, така потта се задржува и создава поволни услови за развој на габични вагинални инфекции;
• Стрес – хроничниот стрес ги покачува нивоата на кортизолот во крвта, со што се намалува одбранбениот систем во организмот;
• Алкохол – го нарушува бактерискиот баланс во организмот;
• Дијабетес – доколку имате габични инфекции, добро е да ги проверите и нивоато на шеќер во крвта за да ја елиминирате таа причина или за да имате соодветен третман избегнувајќи ги вагиналните инфекции;
• Бременост и менстурален циклус – хормоналниот дисбаланс во периодот на бременост и менструален циклус, исто така, може да биде причина за развoj на овој вид инфекции;
• Секојдневно користење тампони;
• Перење долна облека на температура пониска од 60⁰С.

Вагиналните инфекции во своите полесни форми често се занемаруваат. Обично, се смета дека ова е нешто што ќе помине само по себе. За жал, голем дел од вагиналните инфекции не само дека не исчезнуваат сами, но и се влошуваат, дури и може да се претворат во хронични.

Превенција
Како и кај сите состојби и болести, превенцијата е многу важна. Не постои унифициран начин за превенција кај сите жени, но, сепак, има работи кои може значително да помогнат да се заштитите:

• Одржувајте го вагиналниот дел сув, особено по туш;
• Носете памучна долна облека;
• Не оставајте го на себе влажниот костим за пливање;
• Избегнувајте тесна долна облека;
• Избегнувајте хемиски дезодоранси. Не користете производи за интимна хигиена, нормалното редовно бањање е доволно за чиста интимна регија;
• Избегнувајте топли бањи;
• Доколку користите тампони, менувајте ги навреме и почесто;
• Внимавајте на нивоата на шеќер во крв, доколку имате дијабетес;
• Користете антибиотици само доколку морате и се препишани од вашиот лекар;
• Користете кондоми, особено кога имате нов партнер;
• Хранете се здраво со доволно овошје и зеленчук кои содржат влакна и микрохранливи материи. Пред сè, намалете го внесувањето на јаглехидрати;
• Користете пробиотици и пијте доволно јогурт или кефир.

Редовниот гинеколошки преглед е од особена важност за одржување добро здравје на целата урогенитална регија.

Третман

Покрај стандардната терапија која ќе ви биде препишана од страна на вашиот гинеколог, употребата на природни ресурси и промена во одредени навики во исхраната може значително да помогнат во третирање на инфекцијата и, секако, во спречување на повторна појава.

• Внесете го лукот во вашата исхрана. Зголеменото внесување лук делува како природен лек против бактерии и габи.
• Консумирајте јогурт и пробиотски додатоци. Тие се пријатели на добрите бактерии, а со тоа – непријатели на лошите. При појава на симптомите, добро е да се пие околу половина литар јогурт на ден. Може да помогне во намалување на чешањето и на црвенилото, ако го нанесете директно на воспалената слузокожа (оставете го да делува околу десетина минути и исплакнете само со вода).
• Брусницата има позитивен ефект во третман на вагинални инфекции. Се препорачува пиење една чаша незасладен сок од брусница.
• Маслото од кантарион или чајот може да ги уништи бактериите, но притоа треба да се внимава на количеството и на квалитетот на маслото, за да не дојде до алергиска реакција. Неколку капки специјализирано масло може да се капнат на тампон. Уште поедноставно е користењето вагиналети од масло од кантарион, кои може да се купат во аптеките.
• Јаболковиот оцет е еден од најјаките природни антибиотици, кој е корисен против вируси, бактерии и протозои. Помага за враќање на нормалната рН во вагината, превенирајќи појава на инфекција.
• Кокосовото масло успешно се користи во третман на вагинални инфекции
• Исхраната збогатете ја со повеќе антиоксиданти за зголемување на имунитетот.

Две до три инфекции во период од една година не се причина за грижа, но ако тие се појавуваат почесто, тогаш природните лекови не се доволна помош и потребен е соодветен  преглед од лекар.

The post ВАГИНАЛНИ ИНФЕКЦИИ – на што да се обрне внимание appeared first on Аптеки PlusPharma.

Што е ноќна апнеа?

Апнеата претставува престанок на дишењето за време на сон, односно периоди на изостанок на дишењето кои вообичаено траат 10-тина секунди, а можат да се појават и до 40 пати во тек на еден час. Кај лицата кои страдаат од ова нарушување квалитетот на сонот е значително намален, ретко се достигнува состојба на длабок сон и најчесто се будат поспани и изморени. Лицето кое страда од ова нарушување вообичаено не е свесно за тоа што му се случува, па семејството е тоа кое првично може да ја препознае состојбата. Понекогаш, поради чувство на давење и душење, лицето се буди  и станува свесно дека нешто не е во ред.

Два типа на ноќна апнеа:

Опструктивна ноќна апнеа

Опструктивната ноќна апнеа е почест тип на нарушување. Причината за појава на овој тип апнеа е опструкција на системот за дишење и се јавува  кога мекото ткиво и мускулите во задниот дел на грлото се опуштаат и ги блокираат дишните патишта во текот на спиењето.

Централна ноќна апнеа

За разлика од опструктивната ноќна апнеа, централната ноќна апнеа не се појавува заради опструкција на дишните патишта, туку заради нестабилност во респираторниот центар. Оваа нестабилност оневозможува мозокот да ги испрати потребните сигнали до мускулите што го контролираат дишењето.

Последиците можат да бидат и повеќе од сериозни

Последиците од престанокот на дишењето за време на спиење и губењето на квалитетот на сонот не се случуваат веднаш. Ова е нарушување што остава последици на долга патека. Ако не се третира соодветно, може да предизвика и посериозни здравствени нарушувања како: висок крвен притисок, аритмии, срцев и мозочен удар, дијабетес, глауком, промени на концентрацијата, отежнато извршување на секојдневните обрски и генерално нарушување на квалитетот на животот. Лицата кои страдаат од апнеа често се раздразливи, депримирани, па дури и импотентни. На работа често може да бидат протолкувани како неработници заради тешкотијата да останат сконцентрирани и будни. Чести се случаите и на откази од работното место пред да се открие вистинскиот причинител.

Откривање на „кошмарот“

Симптомите на болеста може тешко да се утврдат, бидејки истите се јавуваат ноќе додека спиеме.

Симптомите може да бидат различни кај различни луѓе. Најчесто се манифестира со дневна поспаност и со замор, но може да се открие и по проблеми со срцето или висок притисок што не може да се регулира. Апнеата има манифестации што се типични, но не мора секој да ги има истите симптоми и затоа некогаш тешко се препознава и останува не откриена се додека не се јави симптомот на постојана поспаност во текот на денот. Овие луѓе можат при самото седнување да заспијат. Се случува да заспијат додека возат автомобил, кога чекаат на семафор или во сообраќаен метеж.

Ова се некои од знаците кои може да покажат дека можеби сте под влијание на овој проблем:

• Многу силно ’рчење
• Отежнато дишење
• Поспаност во текот на денот
• Немирен сон
• Често одење во тоалет многу рано наутро
• Будење со сува уста или грло
• Утринска главоболка
• Неможност за концентрација во текот на денот
• Промени на расположението
• Раздразливост
• Депресија
• Спиење во чудни позиции
• Прекумерно потење во текот на ноќта
• Кошмари
• Дишење преку устата

Ризични групи и ризик-фактори

Апнеата како пореметување најчесто се јавува по триесеттата година од животот. Може да се појави и порано, па дури и кај децата. Кај мажите е почеста појавата на апнеа, сè до периодот на менопауза кај жената, кога се изедначуваат. Можноста за појава на апнеа е до трипати поголема кај пушачите од оние што не пушат цигари. Семејна историја со апнеа може да е фактор, но тоа не значи дека мора да се појави, бидејќи зависи и од други фактори. Апнеата се јавува и кај оние со вродени деформитети на мекото непце, јазикот, долната вилица, ждрелото и на носната преграда. Сето тоа ја зголемува можноста пациентот да ‘рчи. Колку е поинтензивно и секојдневно ‘рчењето толку се поголеми и шансите за апнеа за време на спиењето. Педесет отсто од овие лица имаат апнеа во сон. Но, не мора да ‘рчите за да имате апнеа во сон. Зголемената телесна тежина, и прекумерната употреба на алкохол, исто така, се вбројуваат во еден од ризик-факторите.

Лекување и третирање на ноќна апнеа

Апнеата е состојба што останува цел живот, a со примена на соодветна терапија или измени во начинот на живот, на пациентот му се дава можност да живее поквалитетно и, секако, да се избегнат последиците од неа. Третман за нејзино дефинитивно елиминирање не постои. Оттука нејзиното лекување може да вклучи различни третмани и терапии од кои, во зависност од сериозноста, некои може да се практикуваат во домашни услови, додека за некои е потребна медицинска помош.

Кај поблаги форми на апнеа доволни се некои од препораките во однос на:

• Промена во начинот на исхрана и  избегнување на прејадување, особено навечер
• Намалување на телесната тежина
• Редовно одење на спиење
• Често менување на положбата на спиење
• Прекин на консумација на алкохол
• Избегнување на спиење на грб

Кај посериозни случаи потребен е медицински третман кој може да вклучи:

• Носење на специјални маски и апарати за дишење, коишто кога пациентот ќе престане да диши, земаат воздух однадвор и под зголемен притисок го внесуваат во дишните патишта
• Хируршки зафат или операција

The post НОЌНА АПНЕА ПРЕСТАНОК НА ДИШЕЊЕТО ВО СОН appeared first on Аптеки PlusPharma.

Причинители

Нормално, урината е чиста, стерилна и без присуство на бактерии. Инфекциите, најчесто, се предизвикани од бактерии кои по различни патишта стигнуваат до уринарниот тракт.  Најчесто, тоа е надворешниот мочен отвор, но може да стигнат и преку крвта, лимфата или преку директно ширење од други органи и ткива коишто се инфицирани.

Во најголем број од случаите, како причинител се појавува бактеријата Ешерихија коли. Таа е вообичаен жител на дигестивниот тракт, кој во контакт со  слузокожата на уринарниот систем, може да започне бргу да се размножува и да предизвика воспаление, проследено со болки и со други придружни симптоми.

Фактори кои влијаат за развој на уринарната инфекција

Уринарната инфекција настапува по навлегување на бактериите во уринарниот тракт. Шансите за ова се многу поголеми кај жените, отоколку кај мажите, бидејќи мочниот меур кај жените е многу поблиску до половите органи.

Покрај полот, неколку други фактори се сметаат како предиспозиција за развивање на уринарни инфекции:

•  сексуално активни жени – делумно поради тоа што женската уретра е пократка и затоа полесно бактериите можат да стигнат до мочниот меур;
•  лица со уринарни катетри;
•  дијабетичари – промените во имунолошкиот систем го прават лицето со дијабетес поподложно на инфекција. Исто така, повисокото ниво на шеќер во урината го олеснува развојот на бактериите;
•  мажите со зголемена простата – ова може да предизвика мочниот меур само делумно да се испразни;
•  камења во бубрезите;
•  менопауза;
•  намален имунитет;
•  користење тампони;
•  бремени жени;
•  користење на дијафрагмата како контрацепција.

Честите симптоми на инфекција на уринарниот тракт вклучуваат:

•  чест и силен нагон за уринирање;
•  заматена урина која може да содржи и траги од крв;
•  непријатен мирис на урината;
•  болка или чувство на печење при мокрење;
•  гадење и повраќање;
•  мускулни болки и абдоминални болки;
•  силен нагон за уринирање, а се уринира само мало количество.

Дијагностика
Дијагнозата на уринарните инфекции се темели врз микробиолошкиот наод од правилно земен примерок од урината и брис од уретрата.
Иако ниеден стандарден тест не може да утврди разлика помеѓу инфекција на горниот и на долниот дел од уринарниот тракт, присуството на висока температура (треска) и болка во грбот, може да навестат дека инфекцијата се проширила и на бубрезите.

Лекување
Третманот на уринарните инфекции се темели, првенствено, врз клиничката состојба на болниот. Доколку имате симптоми кои се карактеристични за инфекција на уринарниот тракт, а, генерално, сте во добро здравје, антибиотиците се првото решение. Кои лекови ќе бидат препишани и колку ќе трае терапијата, зависи од општата здравствена состојба и од видот на бактеријата која лабораториски е утврдена.

Вообичаено, симптомите на инфекцијата се намалуваат веќе по неколку дена од почетокот на терапијата, но најчесто со користење на утврдената терапија се продолжува уште една недела, па и подолго.

Покрај стандардната медикаментозна терапија, третирањето на уринарните инфекции со лековити растенија се покажало како мошне успешно.
Растенијата кои се користат при третман на овој вид инфекции се: брусница, мечкино грозје, бреза, ангелика, ехинацеа, коњско опавче, рен, магдонос, зајчев трн, коприва, пиреј. Тие делуваат како уринарни антисептици, антиинфламатори, антиспазмолитици и диуретици.
Комбинацијата на овие антисептички билки може значително да помогне во борбата против инфекцијата. Бидејќи се исфрлаат преку урината, природно го носат своето антисептичко и антимикробно дејство во заразената област и, на тој начин, директно делуваат на причинителите на инфекцијата.

Превенција

• одржувајте соодветна лична хигиена во гениталната регија
• пијте соодветно количество вода
• уринирајте секогаш кога ќе имате потреба
• избегнувајте течности, како алкохол и кофеин, кои може да го иритираат мочниот меур
• претпочитајте тушеви и избегнувајте употреба на масла за туширање
• по можност, тампоните заменете ги со хигиенски влошки
• избегнувајте тесна долна облека и, по можност, таа да е памучна
• не останувајте долго време со воден костим за капење
• внесувајте доволни количества витамин Ц
• пијте сок или чај од брусница

Горенаведените совети може да ви помогнат во лекувањето, но не треба да се сметаат за замена на лекарски третман. Уринарните инфекции не се сериозен проблем ако се лекуваат навреме.

СОК ОД БРУСНИЦА
Сокот од брусница содржи
антибактериски агенс
наречен хипурична киселина.
Една чаша дневно може да
го намали ризикот од инфекции на
уринарниот тракт.

The post Уринарни инфекции appeared first on Аптеки PlusPharma.

ФАКТОРИ НА РИЗИК
Особено се чувствителни децата кои престојуваат во градинките и училиштата каде едни со други постојано си ги пренесуваат инфекциите. Значи зголемен е ризикот од инфекти во колективните престои. Колку се децата помали толку е помал и понезрел нивниот имунолошки систем. Колку инфектот ќе го нападне организмот зависи од вирулентноста на истиот, но од друга страна и од зрелоста на имунолошкиот систем, начинот на живот и исхраната кај децата.

СИМПТОМИ
Во 80 % и повеќе инфектите се од вирусно потекло. Вирусните инфекции претежно ги засегнуваат горните респираторни патишта со симптоми на течење на носот, кивање, кашлица и температура, а во голем број случаи се пратени со проливести столици, повраќање и болки во стомачето. Во текот на инфектот покрај носот и грлото, можат да бидат засегнати и белите дробови (со свирежи и отежнато дишење) како и ушите пропратено со болка и плач на детето.

Кога се работи за бактериска инфекција која го напаѓа грлото, се јавува гушоболка, отежнато голтање, температура, а можно е да има надразнителна кашлица како и оток на подвиличните лимфни јазли. Бактериската инфекција на белите дробови може да е пропратена со температура, кашлица и отежнато дишење.

Вирусната инфекција со целата симптоматологија, пропратена и со висока температура, може да ја совлада организмот, но може и да се искомплицира со секундарна бактериска инфекција. Затоа кога децата се со вироза ние сме внимателни, а по 3-4 дена секако вршиме контролен преглед.

За правилна дијагноза важна е анамнезата од родителите, клиничкиот преглед и лабораториските и други анализи.

СООДВЕТНА И НАВРЕМЕНА ТЕРАПИЈА

Вирусната инфекција ќе ја совладаме со добра хидрација – пиење доволно течности, туширање и соодветна исхрана богата со витамини и минерали. Температурата ќе ја контролираме со давање електролитни и други течности, туширање и подоцна (Т над 38^оС) со давање на антипиретици од парацетамолски и ибупрофенски тип. Вирусните инфекции никогаш не се третираат со антибиотици.

Секако, бактериските инфекции ги третираме со антибиотици, кога покрај клиничката слика кон нив нè упатуваат и лабораториските анализи, позитивните брисеви со антибиограм и индикаторите за инфламаторниот процес. По потреба вклучуваме и РТГ преглед. Секогаш кога треба да се даде антибиотик тој треба да биде соодветен по проценка на педијатарот, добро дозиран и доволно долго даден. Секогаш давањето антибиотик да биде пропратено со давање пробиотик. Симптоматската терапија да се даде соодветно по потреба.

Трпеливоста од страна на родителите е многу важна. Никогаш да не се брза со давање на антибиотик и да не се посега детето на своја рака да се лекува со антибиотик. Незрелиот имунолошки систем, повторувачките инфекции и честото давање антибиотици (многу често непотребно) водат до секундарен имунодефицит кај детето. 

Со цел да го поткрепиме имунолошкиот систем кај детето, особено кај децата во колективни престои, деца кои страдаат од чести инфекции, советуваме: здрав начин на живот, соодветна разновидна исхрана со доволна витаминска-поддршка, додавање пробиотик и имуностимулатори, како и редовна имунизација. Да се подигне свесноста кај населението и да се укаже дека антибиотиците колку можат да помогнат, толку можат да му наштетат на детето.

Пораката на педијатрите е секогаш да се работи во интерес на детето.

ПЗУ Ординација по педијатрија
„Д-р Светлана Зотовска“ – Скопје

The post ВИРУСНИ И БАКТЕРИСКИ ИНФЕКЦИИ КАЈ ДЕЦАТА appeared first on Аптеки PlusPharma.