Оваа категоризација ќе ви појасни како сакате да комуницирате со другите и од каде ја црпите вашата енергија – помагајќи ви полесно да управувате со различни животни ситуации. Подлабокото разбирање на различните типови личности може исто така да ви помогне поефикасно да комуницирате со луѓето околу вас.
Долго време се веруваше дека луѓето се или интроверти или екстроверти – без ништо помеѓу. Постои и широко распространето уверување дека интровертите се срамежливи и повлечени, а екстровертите весели, зборливи и друштвени. Но, во реалноста, човековата личност е многу посложена од тоа, па психолозите одамна ги отфрлија овие строги поделби.

Денес, експертите сметаат дека е многу покорисно интровертноста и екстровертноста да се гледаат како скала, на која секој од нас се наоѓа некаде – во зависност од тоа како ја добиваме, насочуваме и трошиме нашата енергија.

Од каде потекнуваат поимите „интроверт“ и „екстроверт“?

Теориите за интровертност и екстровертност станаа популарни во 1921 година, кога швајцарскиот психоаналитичар Карл Јунг објави труд за типови личности.
Во тој период, Јунг ги истражувал терапевтските односи и начинот на кој терапевтот може да влијае врз односот со клиентот. Тој првично ги поделил луѓето во две спротивставени групи:

Интроверти – ја насочуваат енергијата навнатре и претпочитаат промислени, самостојни активности.
Екстроверти – ја насочуваат енергијата кон надворешниот свет и уживаат во друштвото на другите повеќе отколку во осаменоста.

Јунг верувал дека и двата типа ја добиваат својата енергија од активностите што им се најприродни. Но, набрзо сфатил дека човечката личност е премногу комплексна за да се вклопи во само две категории – никој не е 100 % интроверт или екстроверт.

Подоцна, психологот Ханс Ајзенк ги надгради теориите на Јунг. Тој сметал дека нивото на интровертност или екстровертност зависи од тоа колку сме чувствителни на стимулацијата од околината.

Според Ајзенк, интровертите имаат потреба од помалку надворешни стимули за да се чувствуваат задоволни, додека екстровертите имаат потреба од повеќе возбуда. Така, интровертот може да ужива во тивка вечера со еден близок пријател, додека екстровертот ќе најде поголемо задоволство во дружење со голема група луѓе.
Подоцнежни научни истражувања, вклучително и мозочни скенови, ја поддржаа оваа теорија. Тие покажуваат дека луѓето кои се сметаат за поинтровертни имаат подебел префронтален кортекс, дел од мозокот поврзан со планирање и длабоко размислување, додека екстровертите почесто се поврзуваат со импулсивност.
Иако денес поимите интроверт и екстроверт се широко користени, често ги поистоветуваме со срамежливост или зборливост, што создава тесна и не секогаш точна слика за нечија личност.

Затоа, подолу ќе разгледаме како всушност изгледа интровертно-екстровертната скала според експертите, и зошто местото на кое се наоѓате е само еден дел од она што ве прави уникатни.

Дали сте интроверт, екстроверт или комбинација од двете? Кога би знаеле, би ви станало полесно да ја прифатите сопствената личност.Што значи да се биде интроверт?

Интровертите најчесто се потивки и повоздржани личности. Тие ја насочуваат својата енергија навнатре и поминуваат многу време во длабоко размислување и обработка на она што се случува околу нив.

Многу интроверти имаат потреба од време насамо за да се опуштат и да ги наполнат батериите по социјални интеракции, бидејќи дружењето им ја троши енергијата наместо да им ја дава.

Поради пониското ниво на екстровертност, интровертите често ги имаат следните карактеристики:

• повеќе сакаат да слушаат отколку да зборуваат
• учат преку набљудување
• потивки се во поголеми друштва
• имаат мал, но близок круг пријатели
• подобро функционираат кога работат сами
• избегнуваат ситуации во кои се центар на внимание
• лесно се преоптоваруваат од премногу стимули

Интровертите често се и многу самосвесни и имаат навика да ги анализираат сопствените искуства. Истражувањата сугерираат дека тие можат да ги доживуваат емоциите поинтензивно и потешко да ги регулираат.

Понекогаш, тие може да „се исклучат“ од стресни или хаотични ситуации – како еден вид механизам за самозаштита.
Важно е да се напомене дека интровертноста не значи нужно срамежливост, социјална непријатност или анксиозност, туку поинаков начин на процесирање на светот.

Што значи да се биде екстроверт?

Екстровертите се отворени и комуникативни личности и цветаат во интеракција со другите. Тие ја добиваат енергијата од социјални средини и ретко имаат потреба од подолги периоди насамо. Напротив, можат да се чувствуваат исцрпено ако предолго се сами.
Екстровертите активно бараат социјална стимулација и често се чувствуваат удобно кога запознаваат нови луѓе или се наоѓаат во непознати ситуации.

Други карактеристики на екстровертите вклучуваат:

• голем круг познаници и пријатели
• удобност во големи групи
• отворено изразување на мислите и на чувствата
• спонтаност и брза адаптација
• уживање во тимска работа
• оптимизам и помала склоност кон преокупирање со проблеми

Истражувањата покажуваат дека екстровертите почесто преземаат ризици, бидејќи нивниот мозок е посензитивен на допамин – хормонот на наградата. Кај интровертите, пак, преголемото количество допамин може да предизвика преоптовареност.
Сепак, и екстровертноста е скала, па многу екстровертни луѓе имаат и интровертни особини.

Што е амбиверт?

Ако ви е тешко да се определите како интроверт или екстроверт, можно е да сте амбиверт.
Амбивертите покажуваат карактеристики од двата типа – можат да бидат ѕвездата на забавата, но истовремено и да уживаат во тивко попладне со книга.
Тие се флексибилни и лесно се прилагодуваат на ситуацијата, знаејќи кога да се повлечат и кога да се активираат.

Некои знаци на амбивертна личност се:

• друштвеност која е пријатна, но заморувачка
• потреба од рамнотежа меѓу самотија и дружење
• многу пријатели, но малку навистина блиски
• уживање и во индивидуална и во тимска работа
• љубов кон разговор, но и почит кон тишината

Научниците проценуваат дека повеќе од половина од луѓето се амбиверти. Иако оваа флексибилност носи многу предности, амбивертите понекогаш чувствуваат притисок да ги исполнат очекувањата на другите за тоа „кои се“, што може да биде заморно.

Дали сте интроверт, екстроверт или амбиверт?

Можно е веќе да имате чувство каде припаѓате, но во реалноста, повеќето од нас се наоѓаат некаде на средината. Личноста може да се менува со текот на времето – интровертно дете може да стане екстровертен возрасен, и обратно.

Истражувањата покажуваат дека типот на личност е делумно генетски одреден и поврзан со начинот на кој мозокот реагира на допамин.
Разбирањето на сопствената личност може да ни помогне подобро да ги разбереме нашите реакции, да откриеме што нè прави среќни и да живееме поисполнето.
Но, важно е да ја гледаме личноста како флуидна, како нешто што се развива заедно со нас.

Како што вели психологот Адам Грант:

„Без разлика на вашиот тип, флексибилноста е квалитет што сите можеме да го негуваме. Замислете ја вашата личност како сидро – не за да ве ограничи, туку за да не дозволи да залутате предалеку додека ги истражувате новите можности.“

The post Отворени за комуникација или не? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Со сè поголем број докази за можните негативни ефекти врз спиењето, менталното здравје и социјалните интеракции, свесни сме дека треба да го намалиме користењето – но тоа често е полесно да се каже отколку да се направи. Дополнително, паметните технологии се дизајнирани да нè држат ангажирани.

Сепак, има простор за оптимизам: истражувањата покажуваат дека постојат многу ефикасни начини да се намали времето на екранот.

Што е зависност од паметни телефони?

Зависност од паметни телефони е прекумерна, неконтролирана и компулсивна употреба на телефонот на начин што го нарушува секојдневниот живот.
Многумина не можат да одолеат да го проверат секое известување, чувствувајќи дека мора да одговорат веднаш – од страв да не пропуштат нешто, да не разочараат некого или да не им се натрупаат нотификациите. Според експертите, типични знаци на зависност се: анксиозност без телефонот, отуѓување од блиските и навика да го земаме телефонот во рака штом ни е здодевно или сме сами.

Зошто телефоните се толку заразни? Истражувањата покажуваат дека поттикнуваат лачење на допамин – хормонот на награда и задоволство. Но, за разлика од други навики што активираат допамин, како пушењето, зависноста од телефони може да биде посилна бидејќи телефонот секогаш го носиме со нас.
Компјутерот исто така може да предизвика допамински пик, но неможноста да го носиме во џеб го намалува ризикот од зависност. Додека паметните телефони се дизајнирани за моментални, лесно достапни допамински награди.

Влијанието на зависноста од смартфони

Несомнено е дека технологијата ни го олесни животот. Комуникацијата е поедноставна, информациите се достапни за секунда. Но, тогаш се поставува прашањето: ако имаме толку многу придобивки, зошто сме помалку среќни од порано?

Ново истражување од 6 земји од англиско говорно подрачје, покажува дека младите се значително помалку среќни и имаат повеќе проблеми со менталното здравје од претходните генерации. Една од најјасните поврзаности што ја забележале научниците е падот на среќата паралелно со зголемената употреба на интернет.
На пример, студија која откри дека британските тинејџери се најмалку среќни во Европа, заклучи дека главна причина се социјалните мрежи. Друга студија покажа дека 3 од 4 тинејџери се чувствувале посреќни и помирни кога немале телефон.

Иако голем дел од истражувањата се фокусираат на младите, ефектите се слични за сите возрасти.
Употребата на телефони може да ги наруши фокусот и когнитивните способности
Истражувањата ја поврзуваат честата употреба на технологија со послаб фокус, нарушен сон, социјална изолација и намалена емоционална и социјална интелигенција.
Дури и само присуството на телефонот – во џеб, на маса свртен надолу или на „нечујно“ може да ги намали вниманието и когнитивните способности. Овој феномен е познат како „brain drain“ ефект.

Телефоните може да ги нарушат социјалните врски

Иако телефоните ни помагаат да бидеме во контакт со луѓе што се далеку, постојат докази дека можат да ги ослабат интеракциите лице в лице.
Дури и кога сте со некого, ако постојано погледнувате во телефонот, другата личност може да го доживее тоа како незаинтересираност. А истражувањата покажуваат дека дури и кратките интеракции со непознати се важни за нашата благосостојба.

Поради ова, употребата на смартфони е поврзана со пониски социјални вештини, поголема осаменост и повисоки стапки на анксиозност и на депресија. Обратно, намалување на употребата е поврзано со подобро ментално здравје.

Употребата на телефони може да го наруши сонот

Смартфоните негативно влијаат на сонот бидејќи го нарушуваат циркадниот ритам. Емитуваат сина светлина која го намалува лачењето на мелатонин – хормонот за спиење.
Дури и спиењето со телефонот до главата може да доведе до чести будења поради вибрации, известувања или навиката „да провериме само уште нешто“.

Дали времето е клучен фактор?

Иако смартфоните несомнено влијаат врз благосостојбата, времето и начинот на користење, играат голема улога.

Постојат докази дека онлајн игрите, на пример, можат да имаат позитивни ефекти – како намалување на стресот, подобрување на расположението и зајакнување на социјалните врски. Но ако играњето трае со часови, станува контрапродуктивно, заменувајќи ги активностите што навистина се важни: движење, сон, престој на свеж воздух.

7 начини да ја намалите употребата на телефонот

Истражувањата покажуваат дека речиси една третина од возрасните и дури 90 % од младите се обидуваат да го намалат времето пред екран. Еве седум начини што можат да помогнат:

1. Држете го телефонот во друга соба додека спиете
Повеќе од 70 % од луѓето спијат со телефонот до себе. Оставете го во друга соба, инвестирајте во класичен будилник и создајте рутина без екран пред спиење.

2. Преуредете ја почетната страница
Минималистички изглед на почетниот екран може да го намали искушението. Држете ги корисните апликации напред, а оние што сакате да ги користите помалку – подалеку.

3. Поставете ограничувања за користење
И Apple и Android имаат одлични алатки за следење и ограничување на времето на екранот (Screen Time, Digital Wellbeing, Focus Mode).
Постојат и апликации како Freedom или StayFocused, кои привремено блокираат одредени страници или апликации.

4. Подесете ги нотификациите
Исклучете ги сите непотребни известувања за да не потпаднете во искушение.

5. Користете grayscale режим
Отстранувањето на боите го прави телефонот значително помалку примамлив. Истражувањата покажуваат дека grayscale може да го намали времето пред екран за 22–50 минути дневно.

6. Најдете си хоби
Кога ни е здодевно, најчесто посегнуваме по телефонот. Направете план со активности: читање, спорт, курс, креативно хоби.

7. Планирајте дигитални детокс периоди
Периоди без екран, целосно или делумно, се поврзани со подобар сон, помал стрес и подобра концентрација.

The post Дали е реална зависноста од телефони? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Во свет во кој честопати си поставуваме високи очекувања и вршиме притисок врз себе, развивањето на вештината на самосочувство е од суштинско значење. Самосочувството е многу повеќе од тренд – тоа нè учи да се однесуваме кон себе со истата љубезност и грижа каква што им ја укажуваме на другите.

Истражувањата покажуваат дека учењето да бидеме посочувствителни кон себе носи бројни придобивки за физичкото и за менталното здравје. Но, како изгледа тоа во практика?

Што е самосочувство?

Зборот „сочувство“ потекнува од латинскиот израз „да страдаме заедно“. Тоа подразбира длабока свесност за туѓата болка и искрена желба да се помогне. Кога гледаме некој како поминува низ тежок период и сакаме да му олесниме со утешни зборови или прегратка – тоа е сочувство.
Самосочувството е кога истиот овој пристап го насочуваме кон себе. Тоа значи да се однесуваме со иста добрина, разбирање и топлина кон сопствените слабости и тешкотии, како што би се однесувале кон некој што го сакаме.

Учењето самосочувство ни овозможува да ги поминуваме животните предизвици со повеќе нежност кон себе. Наместо да бидеме строги и самокритични, учиме да се третираме со грижа и со трпеливост.

Кои се придобивките од самосочувството?

Иако можеби не изгледа природно на почетокот, практикувањето самосочувство може значително да го подобри нашето здравје, односите и начинот на кој се справуваме со секојдневните тешкотии.

Како и секоја друга вештина, потребно е време за да се развие. Но, со текот на времето, ефектите стануваат сè поочигледни. Еве неколку од најважните придобивки:

Ја подобрува менталната благосостојба

Според експертите од апликацијата Calm, кога сме љубезни кон себе, поголема е веројатноста да се чувствуваме посреќни и посмирени.

Истражувањата покажуваат дека самосочувството може да помогне во намалување на стресот, анксиозноста и тажните мисли, а дури е поврзано и со подобри резултати кај лица со посттрауматски стрес.

Ги поттикнyва личната мотивација и оптимизмот

Кога сме посочувствителни кон себе, полесно гледаме на грешките и на предизвиците како на можности за учење и раст, а не како на неуспеси.
Таквиот поглед на светот не само што поттикнува оптимизам, туку нè охрабрува да бидеме поотворени за нови искуства и промени.

Го подобрува физичкото здравје

Постојат докази дека самосочувството позитивно влијае и на телесното здравје. Сè уште не е целосно јасно зошто, но се верува дека луѓето кои имаат развиено самосочувство почесто прават поздрави избори – не затоа што чувствуваат обврска или вина, туку затоа што сметаат дека го заслужуваат тоа.

Гради отпорност

Животот никогаш не е рамен пат, височинки, па падови, па малку рамно тло и сè така во круг. Но, ако умееме да си покажеме сочувство во тешките моменти, полесно ќе ги надминеме препреките.
Ако си дадеме време и простор за заздравување и ако ги валидираме сопствените емоции, со текот на времето ќе ја зајакнеме внатрешната отпорност.
Ги подобрува односите со другите

Кога сме полни со разбирање и трпеливост кон себе, тоа природно се прелева и во нашите односи. Развиваме поголема емпатија, толеранција и способност за искрено поврзување, а тоа ги продлабочува и подобрува нашите релации со луѓето околу нас.

5 начини како да практикувате самосочувството

Откако ги разгледавме придобивките, да видиме како оваа вештина може да се примени во секојдневниот живот.

1. Живејте свесно

Свесноста нè учи да бидеме присутни во моментот. Таа помага да се намали стресот, ја зголемува самосвеста и ја поттикнува љубезноста кон себе.
Кога ќе станете посвесни за своите мисли, ќе можете полесно да ги препознаете моментите на самокритика и наместо осуда, да одговорите со разбирање.

2. Однесувајте се кон себе како кон пријател

Еден од наједноставните начини да практикувате самосочувство е да се запрашате:
„Што би му рекол на близок пријател кој се чувствува вака?“
Во мигови кога сте строги кон себе, направете пауза и замислете што би кажале за да утешите некој друг. Потоа, кажете си ги тие зборови на себе. Вие исто така заслужувате добрина и разбирање.

3. Кажувајте си афирмации

Афирмациите се позитивни реченици што си ги повторуваме за да го смениме начинот на размислување и да ја зајакнеме самодовербата.
На пример: „Ја заслужувам својата љубезност.“„Силен сум и вреден.“
Дури и ако на почетокот не ви звучат убедливо, со повторување тие ќе почнат да стануваат ваше природно верување.

4. Грижете се за себе

Самосочувството е тесно поврзано со самогрижата. Грижата за себе не е себичност, тоа е израз на почит кон сопствените потреби.
Што ќе вклучува вашата рутина зависи од вас: редовна физичка активност, доволно сон, време за хоби или едноставно момент на одмор со шолја чај. Важно е да биде нешто што навистина ве обновува.

5. Препознајте ја својата човечност

Лесно е да се обвиниме себеси кога ќе погрешиме. Но, вистината е дека грешките и предизвиците се природен дел од животот и најчесто токму тогаш растеме најмногу.
Авторот Вил Шнајдер во своето дело The Magic of Common Humanity пишува:
„Заедничката човечност ги нагласува нашите заеднички борби, несовршености и меѓусебна поврзаност. Таа поттикнува припадност и сочувство, наместо осаменост и изолација. Таа поврзаност е подарок.“

Човечноста, со сите свои пукнатини, е токму она што нè прави достојни за сочувство.

The post Не бидете строги кон себеси! appeared first on Аптеки PlusPharma.

Сетете се на момент кога сте сфатиле дека размислувате за светот на ист начин како некој што ви е близок. Можеби сте споделиле интимна шега со пријател или сте реагирале на некоја вест и веднаш сте знаеле дека вашиот партнер би имал исто мислење.

Ваквото доживување, психолозите го нарекуваат заедничка реалност – нешто што може да се искуси и во долгорочни односи и во кратки интеракции со непознати луѓе. Истражувањата покажуваат дека чувството на заедничка реалност, односно гледањето на светот на ист начин како некој друг, носи придобивки како чувство на блискост. А кога се обидуваме да разбереме нешто нејасно, чувствуваме поголема сигурност во нашата интерпретација ако соговорникот го гледа тоа исто како нас.

Нов сет студии открива уште една корист: Споделувањето заедничка реалност со романтичниот партнер им помага на луѓето подобро да го разберат светот, а со тоа и да чувствуваат поголема смисла за животот. Според трудот објавен во Journal of Personality and Social Psychology, ова дури може да нè одржи и во периоди на стрес и на неизвесност.

Ми значиш, ти значам

Истражувачите побарале од учесници во врски да пополнат прашалници за квалитетот на нивната врска, чувството на смисла во животот и заедничката реалност со партнерот, мерени преку изјави како: „Обично ги споделуваме истите мисли и чувства за….“.

Кај 96 парови, истражувачите ја анализирале и нивна интеракција додека едниот партнер зборува за својот најголем страв. Видеата од интеракцијата биле анализирани за да се утврди колку заедничка реалност покажуваат, на пример: колку често се согласуваат, си ги довршуваат речениците, како и колку љубов и наклонетост искажуваат еден кон друг.
Откритието? Паровите со посилна заедничка реалност, и според прашалниците и според однесувањето, пријавиле поголемо чувство на смисла во животот. Но, да разграничиме, споделената реалност не е мерило за тоа колку партнерите се задоволни од својата врска.

Иако задоволството во врската има одредено влијание, врската меѓу однесувањата поврзани со заедничката реалност и смислата во животот постои и откако ќе се исклучи факторот љубов и наклонетост. Со други зборови, да го прифатите начинот на кој вашиот партнер ја доживува реалноста, покажувајќи дека го гледате светот како него, носи многу подлабоки придобивки отколку само покажување грижа.

Како заедничката реалност помага во време на стрес? Во две последователни студии, истражувачите ги проучувале: здравствените работници во раната фаза на пандемијата КОВИД-19 и Афроамериканците по убиството на Џорџ Флојд.

Анкетата во која биле вклучени 190 Афроамериканци, пролетта и летото 2021, покажала дека партнерите кои споделуваат посилна заедничка реалност исто така пријавуваат поголема смисла во животот. Истите тие партнери чувствувале помала неизвесност околу моменталната ситуација.

Во студија со над 100 здравствени работници во 2020, истражувачите откриле дека заедничката реалност не водела до директно чувство на поголема смисла за работата, но ја намалувала неизвесноста за истата. Токму таа намалена неизвесност, пак, ги поттикнувала овие луѓе да ја доживуваат својата работа како поосмислена.

Како да изградите заедничка реалност со партнерот?

Дали моменталните промени во чувството на заедничка реалност даваат слични придобивки?

Истражувачите побарале од 364 учесници да се сетат на времето кога биле синхронизирани со партнерот и кога не биле. Потоа ги прашале колкава неизвесност чувствувале за темата во тој момент, но и колку им се чинел животот исполнет со смисла кога биле на иста страна.

Резултатот? Сеќавањето на период или момент на согласување предизвикувало помала неизвесност. Помалата неизвесност секогаш водела до зголемување на чувството на смисла за животот.

Иако чувството на заедничка реалност само по себе не ја зголемува смислата за животот, индиректно придонесува таа смисла да порасне така што ја намалува неизвесноста.
Сепак, постои потенцијален ризик: ако заедничката реалност е премногу силна, може да ги ограничи новите идеи. Водечката авторка на трудот, Катарина Енестрам, предупредува дека висока заедничка реалност може да ја намали отвореноста за алтернативни перспективи или да ги засили ехо-коморите – состојба којашто се создава под влијание на компјутерски програмирани алгоритми коишто ги одредуваат информациите што ги примаме. Потребни се дополнителни истражувања за да се утврди кога заедничката реалност е навистина корисна, а кога не.

Ако чувствувате како да не сте синхронизирани со партнерот, пробајте го следново:

• Одвојте време за отворена комуникација
• Споделувајте активности (на пример, гответе заедно или спортувајте)
• Размислувајте за заеднички спомени и идни цели

Создавањето заедничка реалност со вашиот партнер не само што ја зголемува блискоста и ја намалува неизвесноста за светот, туку може да ви помогне да го доживеете животот како поисполнет. Сепак, имајте на ум дека она што го одржува односот жив и интересен се различните ставови што треба да се надминат.

The post Дали исто го гледате светот со партнерот? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Мени за допамин е алатка, која првично ја создаде Џесика Мекејб – авторка на YouTube каналот How To ADHD, за подобрување на расположението и поттик на радост во секојдневието. Иако идејата се појави за време на пандемијата со КОВИД-19, денес илјадници луѓе креираат свои верзии, вклучувајќи и возрасни кои чувствуваат замор, недостиг на мотивација и слобода.

Што претставува менито за допамин?

Мени за допамин е личен список на активности кои ви носат задоволство, мотивација и мир. Како вистинско мени во ресторан, го делите на категории: предјадења, прилози, главни јадења и десерт, а секоја содржи мали или поголеми активности што го стимулираат хормонот на среќа – допаминот.
Допаминот е важен хемиски гласник во телото кој влијае на чувството на награда, мотивација и енергија. Кога правите нешто што ви е пријатно, вашиот мозок ослободува допамин, а токму тоа е основата на ова мени.

Како да го направите сопственото мени за допамин?

Започнете со едноставно прашање: Што ме прави среќен/на?

Потоа, земете хартија и поделете го вашиот список на следниве секции:

1. Предјадења – Брзи радости

Мали, лесни активности кои ви носат моментално чувство на задоволство. Тие не бараат многу време или подготовка, но можат да го подигнат расположението:

• Топло утринско кафе во тишина
• Пеење омилена песна додека возите
• Брза прошетка на свеж воздух
• Гушкање со миленикот
• Краток ритуал за нега на кожа

2. Прилози – Мали задоволства што ги збогатуваат обичните моменти

Овие активности ги прават секојдневните обврски попријатни:

• Запалете мирисна свеќа додека читате или работите
• Слушајте интересна аудиокнига додека готвите
• Уживајте во омилен чај или пијалак додека гледате телевизија
• Запишете неколку благодарности секоја вечер
• Убаво организирајте го работниот простор
• Слушајте пријатна музика додека се туширате

3. Главни јадења – Активности што ве исполнуваат

Ова се активности што бараат повеќе време, но носат подлабоко чувство на задоволство:

• Одете на јога или часови по пилатес
• Пригответе го вашето омилено јадење
• Поминете ден во природа или на излет
• Посетете културен настан или галерија
• Долга релаксирачка бања со музика и свеќи

4. Десерт – Специјален третман

Овие активности се за уживање, но во умерени дози:

• Гледање омилена серија
• Скролање по социјални мрежи (со тајмер)
• Малку чоколада со чаша црвено вино
• Ден без обврски, само за вас

Зошто да го пробате менито за допамин?

Психотерапевтите велат дека редовното вклучување активности од менито за допамин може да го зголеми општото ниво на среќа и да помогне во справување со стрес, анксиозност или рутина што ви носи чувство на заробеност. И не ви треба многу – доволно е да имате список кој лесно ќе го најдете кога ви е потребно: во чанта, на фрижидер или на телефон.

Како што вели психотерапевтката Оливија Верхулст: „Поседувањето визуелен потсетник за радости што ве исполнуваат може да ве поттикне да се грижите повеќе за себе и тоа со мали чекори што ги полнат умот и душата.“

Па, ако во последно време се чувствувате уморно, демотивирано или едноставно изгубено во обврските – направете го своето мени за допамин. Може да биде ваш личен водич до подобро расположение и повеќе радост во секојдневниот живот.

За најзафатените: микро мени за допамин!

Дури и најзафатениот ден крие можности за мали порции среќа. Овие микро активности од само неколку минути можат да го подигнат расположението и да ви го подобрат фокусот:

• 3 минути длабоко дишење – затворете ги очите и дишете длабоко, вдишувајте 4 секунди, задржете го здивот 4 секунди и издишувајте исто така 4 секунди.
• 5 минути истегнување – раздвижете се нежно, особено ако сте под стрес или седите долго време.
• Испратете порака со благодарност – на пријател, колега или на некој член од семејството. И малите гестови поттикнуваат допамин.
• Гледајте во природа или небо – дури и преку прозор. Зеленилото и дневната светлина ја смируваат психата.
• Запишете 3 (или повеќе) нешта за кои сте благодарни – на хартија или во мобилен. Благодарноста го пренасочува умот кон позитивното.

The post Едноставен трик за подобро расположение appeared first on Аптеки PlusPharma.

Според истражувањата, бројот на разводи меѓу лица над 50 години се зголемил повеќе од двојно во последните три децении. Додека во 1990 година само 8,7 % од разводите припаѓале на оваа возраст, во 2019 година овој процент достигнал 36 %. Овој тренд ги загрижува експертите, но и отвора многу прашања: Што ги тера партнерите да се разделат по толку долго време? И како тие се справуваат со оваа промена?

Зошто се зголемува бројот на доцни разводи?

Во 70-тите години на минатиот век, разводот стана подостапен и општествено поприфатлив, особено со правните промени што им овозможија на жените поголема финансиска независност. Денешните генерации, особено беби-бумерите (родени помеѓу 1946 и 1964 година), израснале во општество каде разводот не се смета за табу и каде личната среќа е приоритет.

Дополнително, луѓето живеат подолго – просечниот животен век се зголеми од 70 години во 1960 година на 77,5 години во 2022 година, според Центарот за контрола и превенција на болести (CDC). Кога некој има 50 или 60 години и пред него има уште неколку децении живот, идејата да остане во неисполнет брак станува помалку прифатлива. Наместо да останат во брак од навика или страв, многумина избираат нов почеток.

Главни причини за развод по 50-тата година

1. Патиштата се разидуваат
Луѓето се менуваат со текот на годините. Она што ги спојувало на почетокот на бракот може да исчезне, а разликите да станат непремостливи.

2. Празно гнездо
Кога децата ќе пораснат и ќе заминат од дома, брачните партнери остануваат сами еден со друг. Некои парови сфаќаат дека веќе немаат заеднички интереси или дека долго време нивната врска се одржувала само поради семејните обврски.

3. Финансиска независност
Денес жените имаат повеќе финансиски можности отколку претходно. Ако некогаш останувањето во брак било економска нужност, сега тоа не е случај.

4. Подобрување на животниот век
Подолгиот животен век значи повеќе време за личен развој и за нови искуства. Многумина не сакаат да ги поминат последните децении во брак што не ги исполнува.

5. Здравствени предизвици
Некои партнери не сакаат да поминат години грижејќи се за болен сопружник, особено ако нивниот однос и онака бил проблематичен.

Како да се справите со развод во подоцнежните години?

Разведувањето во подоцнежните години носи предизвици кои не постојат порано во животот. Еден од нив е финансиската неизвесност, особено за жените. Жените, генерално, имаат помали финансиски заштеди. Иако денес работат повеќе и имаат повисоко образование, мажите сè уште заработуваат повеќе. Половата разлика во платите е дел од причината, но постојат и други фактори што предизвикуваат финансиски стрес.

Додека жените заработуваат 76 % од платата на мажите, тие поседуваат само 36 % од нивните средства. Ова е затоа што мажите имаат поголем пристап до можности за акумулација на богатство, додека жените почесто носат економски товар како самохрани родители, дури и ако претходно биле во партнерски односи.

Затоа, грижата за себе е клучна при навигирањето низ разводот. Еве неколку начини како да си помогнете во овој процес:

Изградете мрежа за поддршка

Опкружете се со пријателите и со семејството, бидејќи социјалната изолација го зголемува ризикот од анксиозност, депресија, злоупотреба на супстанции и дури и губење на меморијата. Луѓето со силни социјални врски живеат подолго отколку оние кои минуваат многу време сами. Закажете неделни средби со блиските или стартувајте со некое хоби, зачленете се во студио за вежбање или патувајте.

Посетете терапевт

Терапијата може да ви помогне да ги разберете причините за крајот на бракот и да ја зајакнете вашата самодоверба за идните односи. Терапијата, исто така, може да помогне во развивање на стратегии за управување со стресот и со анксиозноста.

Направете финансиски план

Еден од најголемите предизвици при разводот е финансиската нестабилност. Доколку можете, консултирајте се со финансиски советник. Ако тоа не е опција, истражете бесплатни ресурси онлајн за финансиска едукација.

Планирајте ја здравствената заштита

Ако претходно сте биле осигурени преку брачниот партнер, проверете ги опциите за ново здравствено осигурување. Размислете за превентивни здравствени прегледи и начин на живот што ќе ја подобри вашата благосостојба.

Размислете за иднината

Разводот може да биде застрашувачки, но не мора да значи крај – напротив, може да биде нов почеток. Ова може да биде време на личен развој и на ослободување, бидејќи конечно можете да се фокусирате само на себе.

Запрашајте се: Кој сум јас сега? Што сакам во оваа нова фаза од животот? Ако сакате да научите нова вештина, запишете се на курс. Ако сакате да патувате, почнете да штедите за следната дестинација. Животот по разводот не мора да биде тежок – напротив, може да биде полн со нови можности.
Разводот е тежок на која било возраст, но тој носи и позитивни страни. Да се изберете себеси е храбра и важна одлука, бидејќи секој заслужува среќа.

The post Зошто сѐ повеќе парови се разведуваат по 50-тата година? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Дали некогаш сте се запрашале како би изгледало вашето секојдневие ако пријателите во вашиот живот не беа од иста или блиска генерација како вас? Пријателствата со луѓе од различни возрасти не се само интересни, туку и неверојатно корисни.

Меѓугенерациските пријателства ни отвораат врата кон различни перспективи, искуства и мудрости што не можат да се најдат во животната фаза што ја живееме во моментот.

Придобивки што го менуваат животот

Кога се поврзуваме со некого постар од нас, добиваме пристап до богатство од животни искуства и совети. Постарите пријатели честопати можат да ни понудат мудрост што произлегува од нивната долгогодишна перспектива – нешто што не може да се научи од книги или на интернет.
Од друга страна, пријателствата со помлади луѓе носат свежина, енергија и нови идеи. Помладите можат да ни помогнат да останеме во чекор со модерните времиња, да нѐ инспирираат да пробаме нешто ново и да нѐ потсетат дека никогаш не е доцна за промени.

Научните истражувања покажуваат дека ваквите пријателства можат да го подобрат менталното здравје, да ги намалат чувствата на осаменост и дури да го продолжат животниот век. Луѓето кои имаат пријатели од различни генерации се почесто среќни и задоволни од животот.

Овие пријателства им помагаат да развијат социјални вештини, како што се емпатија, слушање и прифаќање на различности, и, исто така, тие ја зголемуваат нивната самосвесност и мотивација.

Психологот д-р Џон Доу, автор на книгата „Поврзување на генерациите“, истакнува дека: „Самоувереноста и самосвесноста на луѓето од различни генерации може да создадат мостови кои ги обединуваат, а не да ги разделуваат. Преку меѓугенерациските пријателства, ние учиме да се разбираме и почитуваме едни со други.“
Тоа не значи дека сите меѓугенерациски пријателства мора да бидат безусловно лесни, но резултатите од нив се вредни за напорите.

Како да изградите вакви врски?

За да воспоставите меѓугенерациско пријателство, потребни се малку повеќе иницијатива и отвореност. Еве неколку идеи:
1. Инволвирајте се во активности што привлекуваат луѓе од различни возрасти. Волонтерските настани, работилниците и хоби групите се идеални места каде што може да се поврзете со луѓе од други генерации.
2. Бидете љубопитни и поставувајте прашања. Искрениот интерес за искуствата на другите е одличен начин да изградите блискост.
3. Не судете според возраста. Разберете дека и постарите и помладите имаат што да понудат, без разлика на нивната животна фаза.

Најважното правило: отворен ум!

Изградбата на меѓугенерациски пријателства бара отвореност за нови идеи, толеранција за разликите и желба за учење. Понекогаш тие ќе ве изненадат со својата длабочина и ќе ви покажат дека вредноста на едно пријателство не се мери во годините, туку во разбирањето и искреноста.
Меѓугенерациските пријателства се ретки бисери што го збогатуваат нашиот живот. Затоа, не двоумете се да погледнете надвор од вашата генерација – можеби токму таму ќе ја најдете најголемата поддршка и инспирација.
Верувајте, понекогаш најубавите лекции доаѓаат од луѓе кои живеат сосема различни животи од вашиот.

Што е заедничко за сите добри пријателства?

Без разлика на возраста, најважните елементи на секое пријателство се почитта, искреноста и способноста за слушање. Без нив, врската нема да трае долго. Иако меѓугенерациските пријателства може да имаат свои предизвици, тие нудат прекрасна можност да научиме како да се поврзуваме со луѓе што мислат и живеат поинаку од нас.
Пријателствата од овој тип нѐ потсетуваат на едноставната но важна вистина – дека сите сме ученици во животот и секој од нас има нешто да подели и нешто да научи, без оглед на годините.

Дали знаевте дека…

• 82 % од луѓето велат дека учат нешто ново од пријателствата со луѓе од различни возрасни групи.
• Луѓето со разнолики социјални кругови, вклучувајќи и меѓугенерациски пријателства, имаат 25 % помал ризик од депресија.
• Меѓугенерациските пријателства го зголемуваат чувството на поврзаност и можат да го продолжат животниот век за 7 до 15 години!
• 85 % од милениумците сметаат дека пријателствата со постарите генерации им помагаат да донесат подобри животни одлуки.
• Старите луѓе кои редовно се дружат со помлади имаат 20 % подобра когнитивна функција.
• Пријателствата меѓу различни генерации ја зголемуваат емпатијата – 78 % од младите велат дека подобро ги разбираат предизвиците со кои се соочуваат постарите луѓе.

The post Меѓугенерациско пријателство appeared first on Аптеки PlusPharma.

Празничниот шопинг е застрашувачки за вашиот паричник, но и за вашите нерви? Да ги изненадите блиските со ограничен буџет не е лесна задача? Но, истражувањата велат дека ангажманот ќе ви се исплати. Новите студии потврдуваат дека подарувањето не носи придобивки само за примателите, туку придонесува за подобро здравје и среќа на оние што подаруваат. Плус, чинот на подарување води до зајакнување на целата заедница.

Се разбира, ова нималку не значи дека мора да потрошите цело богатство за да уживате во придобивките од подарувањето. Истражувањата велат дека истите придобивки доаѓаат и од донирање во добротворни организации или волонтирање во народна кујна, дом за деца без родители и сл.

Давањето нè прави среќни. Студијата од 2008 година на професорот од „Харвард“, Мајкл Нортон, и неговите колеги, открила дека давањето пари на некој друг ја зголемува среќата на луѓето повеќе отколку трошењето на самите себе (иако учесниците предвидувале дека трошењето на себе ќе ги направи посреќни). Експертот за среќа, Соња Љубомирски, професорка по психологија на Универзитетот во Калифорнија, „Риверсајд“, постигнала слични резултати кога побарала од учесниците да извршат пет акти на добрина секоја недела, во период од шест недели.

Овие добри чувства се рефлектираат во нашата биологија. Во студија од 2006 година, Џорџ Мол и неговите колеги од Националниот институт за здравство откриле дека кога луѓето донираат во добротворни организации, тоа активира области на мозокот поврзани со задоволство, социјална поврзаност и доверба. Научниците, исто така, веруваат дека алтруистичкото однесување ослободува ендорфини во мозокот, предизвикувајќи позитивни чувства.

Давањето е добро за здравјето.

Широк спектар истражувања ги поврзуваат различните форми на великодушност со подобрено здравје, дури и кај болните и кај постарите лица. Во својата книга Зошто добри работи им се случуваат на добрите луѓе Стивен Пост, универзитетски професор по превентивна медицина, тврди дека подарувањето има придобивки и за луѓето со хронични болести, вклучувајќи ХИВ и мултиплекс склероза.

Студија од 1999 година, предводена од Даг Оман од Универзитетот во Калифорнија, „Беркли“, открила дека постарите лица кои волонтирале во две или повеќе организации имале 44 % помала веројатност да умрат (во период од 5 години) во споредба со оние кои не волонтирале, и покрај тоа што нивните навики за вежбање, општото здравје и негативните здравствени навики како пушење, биле строго контролирани. Стефани Браун од Универзитетот во Мичиген, добила слични резултати во студија од 2003 година за постари парови.

аа и нејзините колеги откриле дека оние кои пружале практична помош на пријатели, роднини или соседи, или давале емоционална поддршка на своите сопружници, имале помал ризик од смрт во петгодишен период отколку оние кои не го правеле тоа. Интересно е дека примањето помош не било поврзано со намален ризик од смрт.

Истражувачите сугерираат дека една од причините зошто давањето може да ги подобри физичкото здравје и долговечноста е тоа што помага да се намали стресот кој е причина за различни здравствени проблеми. Во студија од 2006 година на Рејчел Пифери од Универзитетот „Џонс Хопкинс“ и Катлин Лоулер од Универзитетот во Тенеси, луѓето кои пружале социјална поддршка на другите, имале понизок крвен притисок од оние кои не го правеле тоа, што сугерира на директна физиолошка корист за оние што се вложуваат себеси во име на другите.

Давањето ја зајакнува социјалната поврзаност.

Кога давате, поверојатно е дека ќе добиете нешто за возврат. Неколку студии, вклучувајќи ја и работата на социолозите Брент Симпсон и Роб Вилер, велат дека кога давате на другите, вашата великодушност веројатно ќе биде наградена подоцна – понекогаш од личноста на која сте дале, понекогаш од некој друг.

Овие разменувања промовираат чувство на доверба и соработка, што ги зајакнува нашите врски со другите, а истражувањата покажале дека позитивните социјални интеракции се клучни за добро ментално и физичко здравје.

Давањето поттикнува чувство на благодарност.

Без разлика дали давате или примате подарок, услуга, внимание, поддршка, тој дар секако ќе предизвика чувство на благодарност. Може да биде начин на изразување благодарност од страна на давателот или, пак, може да всади чувство на благодарност кај примателот. Истражувањата покажале дека благодарноста е составен дел од среќата, здравјето и социјалните врски. Негувањето на чувството на благодарност води до оптимистички начин на живот. Една понова студија, предводена од Натаниел Ламберт од Универзитетот на Флорида, открила дека изразувањето благодарност на близок пријател или партнер ја зајакнува поврзаноста со таа личност.

Барбара Фредриксон, пионер во истражувањето на среќата, советува дека негувaњето благодарност во секојдневниот живот е клуч за зголемување на личната среќа. „Кога ја изразувате својата благодарност со зборови или дела, не само што ја засилувате вашата сопствена позитивност, туку и позитивноста на другите“, вели таа. „Патем, ја засилувате нивната добрина и ја зајакнувате вашата врска еден со друг.“

Давањето е заразно.

Кога даваме, не помагаме само на непосредниот примател на нашиот подарок. Исто така, поттикнуваме брановиден ефект на великодушност во нашата заедница.

Истражувањето на Џејмс Фаулер од Универзитетот на Калифорнија, „Сан Диего“, и Николас Кристакис од „Харвард“, објавено во Proceedings of the National Academy of Science, покажува дека кога една личност се однесува великодушно, таа ги инспирира луѓето во својата околина и тие да се однесуваат великодушно кон други луѓе. Всушност, истражувачите откриле дека алтруизмот може да се прошири преку три степени – од личност на личност, па на личност, па на личност. Како резултат на тоа, секоја личност во мрежата може да влијае на десетици, па дури и на стотици незнајни луѓе.

Давањето, исто така, е поврзано со ослободување на окситоцин, хормон кој предизвикува чувства на топлина, еуфорија и поврзаност со другите. Лабораториските истражувања покажуваат дека доза окситоцин ги поттикнува великодушноста и емпатијата кај луѓето, а таквите „симптоми“ траат и до два часа.
Затоа, без разлика дали купувате подароци, волонтирате или донирате пари во добротворни цели оваа празнична сезона, вашето давање е многу повеќе од обврска на крајот од годината. Може да ви помогне да изградите посилни социјални врски и дури да предизвикате лавина на великодушност во вашата заедница. И не бидете изненадени ако во процесот почувствувате голема доза среќа.

The post Овие празници, подарувајте несебично appeared first on Аптеки PlusPharma.

„Парадокс на црната овца“ е движење кое зема замав во светот на бизнисот и кое пропагира дека поединецот може да постигне успех само ако одолее на искушението да го следи стадото.

Во 1951 година, Соломон Аш, социјален психолог од Полска, се впуштил во мисија да ја разбере човечката желба за припадност во толпа.
Во својата прва студија на колеџот „Свартмор“, тој собрал неколку групи од 8 млади мажи на кои им претставил едноставна слика – сликата прикажувала 3 линии со различна должина.

Потоа тој ги прашувал учесниците која линија е најдолга. Лесно, нели?

Интересно е тоа што 7 од мажите во секоја од групите биле актери, кои намерно и самоуверено давале погрешен одговор. Кога дошло време за клучниот испитаник да одговори на прашањето, Соломон Аш дошол до запрепастувачко откритие: и покрај тоа што го знаеле точниот одговор, вистинските испитаници одговориле погрешно само за да се усогласат со групата.

Во текот на неколку повторувања на студијата, Аш открил дека неверојатни 75 % од учесниците се усогласиле со толпата барем еднаш.

Експериментот на Аш е поучна метафора за животот: Независното размислување е критичка вештина поставена во средина која е сè побучна и полна со дезинформации.
Следењето на стадото дава чувство на безбедност, но често ве доведува до опасност. Затоа, мора да развиете специфични вештини за да се истакнете.

За да постигнете успех – било да е тоа како инвеститор, претприемач, писател, интелектуалец, уметник или кое било креативно поле – мора да се спротивставите на искушението да се усогласувате со другите.

Постојаното одење со толпата, во најдобар случај, ќе резултира со просечни резултати. Но, и целосното спротивставување на толпата може да биде опасно, затоа важен е балансот.

Успехот вообичаено е резултат на некаква противречност: Подготвеност да се биде отфрлен, па дури и исмејуван на краток рок, со цел да се создаде потребната платформа на која ќе се успее на долг рок.

Низ историјата, некои од најуспешните поединци, компании и технологии започнале како „црни овци“. Тие биле аутсајдери омразени од широката маса кои постигнале извонреден успех години подоцна.

Што е она што го прави поединецот „црна овца“? Неговата вродена способност да го игнорира туѓото мислење и очекување, а тоа му дава потпора за развој на идеи за кои другите не се осмелуваат.

Но, и оние кои поседуваат силен фокус имаат потенцијал да станат „црни овци“. Кога Ворен Бафет и Бил Гејтс првпат се сретнале на вечера, ги прашале кој фактор бил најважен во нивниот успех. И двајцата одговориле: „ФОКУСОТ!“

Дури и ако не сте родени со биогенетски состав на „црна овца“, постојат неколку едноставни практики кои можат да ви помогнат да станете независен кројач на својата мисла, а тие се: длабоко учење, разновидно учење и пишување.

Длабокото учење подразбира избор на тема поврзана со професијата, длабинско истражување на сите нејзини аспекти и следење на сите новости поврзани со неа. Со развивање на длабока експертиза за една тема, вие стекнувате предност во однос на конкурентите и го олеснувате процесот на носење одлуки.

Различното учење вклучува следење на тема надвор од вашето професионално поле. Експертизата ве прави кратковиди: станувате замолчени во вашата професионална средина и стагнирате во вашето разбирање на светот. Но, со учење нешто ново, хоризонтите ви се прошируваат, а со тоа го продлабочувате независното резонирање.

Пишувањето е наједноставната алатка што ја имате во арсеналот. Пишувањето ќе ви помогне да согледате колку вистински ги разбирате нештата. Преку пишувањето ќе го видите светот појасно, тоа е затоа што пишувањето има смешен начин да му дозволи на вашиот ум да талка во она во кое навистина верува.

По децении проучување на човечкото однесување, Соломон Аш заклучил дека е многу тешко да се остане независен.

„Притисокот да се усогласиме е толку силен што често сме подготвени да ги потиснеме нашите сопствени перцепции и проценки за да добиеме прифаќање и одобрување од другите“, вели тој.

И затоа е толку важно да ја отелотворите улогата на „црната овца“, бидејќи само така ќе ви биде удобно во вашата различност!

The post Парадоксот на „црната овца“ appeared first on Аптеки PlusPharma.

ЗА пријателство!

Кога децата ги гледаат своите родители како пријатели, тие може да се чувствуваат поудобно за да ги споделат своите мисли, стравови и искуства без страв од осудување или казна. Оваа отвореност може да ја зајакне врската и да им помогне на родителите поефикасно да ги водат своите деца низ животот.

Подобрена комуникација

Поголема е веројатноста децата да разговараат за чувствителни прашања, како менталното здравје, булингот од врсниците или потешкотиите при совладување на наставниот материјал, доколку ги перцепираат родителите како сојузници, а не како авторитарни личности. Овој отворен дијалог може да доведе до навремени интервенции и поддршка.

Емоционална поддршка

Врската заснована на пријателство им овозможува на родителите полесно да пружат утеха и сигурност. Децата постојано се во потрага по афирмација и валидација, а родителите кои можат да го обезбедат тоа на пријателски начин, може позитивно да влијаат на самодовербата и емоционалната благосостојба на нивното дете.

Взаемна почит

Кога родителите и децата се поврзуваат едни со други како пријатели, тоа може да поттикне чувство на меѓусебно почитување. Децата учат да ги ценат перспективите и советите на нивните родители, не од обврска, туку од вистинска почит и доверба.

ПРОТИВ пријателство!

И покрај потенцијалните придобивки, семејните психолози тврдат дека да се биде премногу пријателски настроен со своите деца може да го поткопа авторитетот што родителите мора да го обезбедат. Здравите граници се од суштинско значење за децата да стекнат одговорност и почит кон родителите.

Дисциплина и авторитет

Родителите имаат одговорност да ги спроведуваат правилата и да поставуваат граници. Пријателството кое нема јасна граница помеѓу родителот и детето може да ја загрози дисциплината, па детето можеби нема да го сфати сериозно авторитетот на родителот. Децата сакаат да ги тестираат родителите и да ги преминуваат границите, но замислете што би се случило доколку не постојат граници?!

Збунетост во улогите

На децата им е потребно родителите да бидат примери и авторитети. Ако родителот се обиде да ја преземе улогата на врсник, тоа може да го збуни разбирањето на детето за овие улоги, што потенцијално ќе доведе до проблеми во почитувањето на другите форми на авторитет, почнувајќи од наставниците па сè до органите за спроведување на законот.

Безбедност и стабилност

Силен и авторитативен родител, макар и еден, им дава на децата чувство на сигурност. Децата треба да знаат дека нивните родители имаат контрола и се способни да донесуваат одлуки кои ќе ја осигураат нивната безбедност и благосостојба. Нејасната линија помеѓу пријателството и родителството може да го компромитира чувството на стабилност.

Каде е балансот?

Со соодветни стратегии, секој родител може истовремено да биде пријател и авторитет на своето дете!

1. Охрабрете искрени и отворени разговори, слушајте активно и емпатично.
2. Воспоставете правила и последици за да се осигурате дека децата ги разбираат границите.
3. Преку пример, покажете ги вредностите и однесувањата што сакате да ги всадите во нив.
4. Поминувајте време заедно, во активности во кои уживате и вие и вашето дете.
5. Како што растат, почитувајте ја нивната индивидуалност и поттикнувајте ги на независност.

The post Да се биде пријател со своето дете – ЗА или ПРОТИВ? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Како изгледа личност која има самодоверба? Или како звучи? Гласно можеби? Доминантно, дури на момент агресивно? Не е правило!

Самоуверената личност не е секогаш најгласна во опкружувањето или онаа која го има главниот збор секогаш и секаде. Честопати самоуверените личности се типови луѓе кои набљудуваат, слушаат внимателно и земаат збор само ако имаат нешто значајно да кажат.

Чувството на самодоверба некои луѓе го носат длабоко врежано во себеси, како тивко внатрешно верување во своите способности, па токму затоа на околината ѝ е потребно време да согледа дека ја поседуваат.

Следствено, може да се заклучи дека интровертните личности можат да бидат полни со самодоверба! Она што ги прави поинакви од екстровертните самоуверени луѓе е суптилниот и дискретен начин на откривање на своите капацитети во јавност.

Во друштво на екстроверти (кои според истражувањата заземаат две третини од општеството), интровертите секогаш се надзборувани и надгласувани. Но, доволно самоуверен човек не би имал проблем со ваквиот податок. Зошто? Бидејќи луѓето кои се доволно самоуверени и свесни за својата вредност немаат потреба да се докажуваат, а уште помалку да се истакнуваат.

Тие едноставно им дозволуваат на другите да ја задоволат својата потреба да се истакнат, а потоа тивко, без многу помпезност, го искажуваат својот неприкосновен став. Но, колку другите ќе ги чујат? Тука лежи можеби најголемиот предизвик за интровертите, тие мораат да развијат посебна стратегија за докажување на својата вредност, бидејќи околината најчесто ги забележува оние кои парадираат со паролата: „Јас сум најдобар во сѐ!“

Во случај да се најдете во ваква состојба, потребно е да бидете мудри и да станете свесни за моќта што ја имаат тивките личности во соба полна гласноговорници. Најважно е да лоцирате момент кога ќе можете да се истакнете – ниво на ароганција што ќе ви дозволи да го задржите интегритетот, без да делувате понизно.
Истово можете да го постигнете преку говорот на тело – осигурајте се дека тоа што го носите прави да се чувствувате самоуверено, чекорете секогаш исправени, гледајте го соговорникот директно в очи, а додека седите не покажувајте знаци на непријатност или срамежливост. Она што сакате да го кажете, кажете го јасно и бидете конструктивни, од вашите зборови секогаш нека произлегуваат дела.

Спознајте ја и моќта на драмската пауза – не избрзувајте со изјавите, не ветувајте сѐ и сешто. Свесно замолчувајте за да биде забележливо дека во себе кроите соломонско решение.
Имајте на ум дека типичните екстроверти кои себеси се прогласуваат за амбициозни и ненадминливи и кои ветуваат дека ќе постигнат 100 % до вчера, се всушност индивидуи полни со несигурности и со сомнежи. Преку агресивниот пристап тие всушност се обидуваат да ја прикријат својата несигурност.
Следно правило за самоуверените интроверти – обидете се да не ги омаловажувате другите. Вистински самоуверените личности немаат потреба да ги газат оние околу себе, бидејќи разбираат дека не постои апсолутно количество на успех и одобрување во светот. Вистински самоуверените личности се зафатени фокусирајќи се на сопствените цели, наместо на тоа што постигнале другите.

Доколку некои од споменатите совети не ви лежат – едноставно не ви доаѓа природно да ги практикувате – вежбајте ги! Вежбајте ги говорот, презентацијата, важниот разговор, пред огледало, сѐ додека не ви зазвучи перфектно. Всушност, тоа го правел и легендарниот Стив Џобс, основачот на Apple. Нему јавното говорење не му била најсилна страна, но со вежбање успеал да стане еден од најимпресивните јавни говорници во модерниот свет.

Да ве потсетиме на фамозната реплика на најпознатиот интроверт во светот, Алберт Ајнштајн: „Секој човек е гениј. Но, ако ѝ судите на рибата по нејзината способност да се качи на дрво, таа ќе го помине својот живот верувајќи дека е глупава.“

Никому не дозволувајте да направи да се чувствувате дека вашата самодоверба не се важи. Почнете да верувате дека вредите! Доволна е само таа мисла, бидејќи може да ве одведе секаде.

The post Час по самодоверба за интроверти appeared first on Аптеки PlusPharma.

Без разлика дали сте баба или дедо со полно работно време или ги чувате внуците само за викенд, едно е сигурно: Ве интересира сѐ што се случува во нивниот живот, бидејќи им мислите најдобро! Но, има уште две личности кои се подеднакво љубопитни како вас, а тоа се мама и тато.

За детето тоа подразбира многу испрашување и одговарање, најмалку двапати во денот, на едните исти прашања: Како помина на училиште? Што јадеше денес? Имаш ли домашна за пишување?

Уште ако овие прашања ги поставувате непосредно по враќање на детето од училиште, сигурно ќе се соочите со бесна и нервозна реакција и ќе останете без одговор.
Како да ја подобрите комуникацијата со внуците? Како вашите прашања да иницираат разговор наместо кавга?

Тајмингот е пресуден

Децата се несоработливи после враќање од градинка, школо, тренинг­? Но, има појаснување за ваквиот феномен кој е својствен речиси за сите деца на возраст од 4 до 14 години.
Додека детето е на училиште, тоа е изложено на авторитет и на правила. Неговата слобода е ограничена, а неговите потреби се сведени на минимум. И тоа не е погрешно! Но, погрешно е штом дојде дома, на територијата каде што конечно може да биде слободно и да се опушти, одново да поминува низ одреден протокол.
Пред да го осудите детето дека е невоспитано или да се критикувате себеси дека не сте добар педагог, почекајте да поминат неколку часа пред да го бомбардирате детето со прашања. Уште подобро, дозволете му само да ви пријде. Штом тоа стане расположено за разговор, од него ќе извлечете сѐ што ве интересира.

Поставувајте отворени прашања

Не поставувајте прашања на кои може да се одговори со „да“ или „не“, тие формулации сочувајте ги за ситуациите кога итно ви треба одговор. На пример, прашајте: „Дали си гладен?“ за да знаете дали треба да подготвите оброк. Но, наместо да прашате: „Дали си помина добро на училиште?“ обидете се со: „Што беше најинтересното нешто што се случи денес на училиште?“ Ваквото прашање поттикнува значаен разговор и му овозможува на внучето да ги сподели своите мисли и искуства во свој стил и темпо.

Слушајте внимателно

Не поставувајте прашања колку да се каже дека сте ги поставиле или за да не биде тивко по дома. Децата веднаш забележуваат дека повеќе сте сосредоточени на домашните обврски отколку на нивните одговори. Покажете искрен интерес за животот на вашето внуче со активно слушање на нивните одговори. Вклучете се во разговорот со дополнителни прашања, овозможувајќи им да споделат повеќе детали доколку се чувствуваат удобно. На пример, ако вашето внуче спомене ново хоби, распрашајте се понатаму: „Тоа е одлична идеја! Како се заинтересира токму за тоа? Дали јас можам некако да ти помогнам?“

Почитувајте ја нивната приватност

Бидете реални, некои теми може да бидат поприватни или почувствителни за вашето внуче и сосема е во ред да се повлечете и таа тема да им ја оставите на родителите. Почитувајте ги нивните граници и ако изгледаат дека се двоумат да споделат одредени детали, дајте им простор да го сторат тоа кога ќе бидат подготвени. На ваков начин ќе успеете да стекнете уште поголема доверба во нив и да создадете пријателски однос со нив, секако, без да го загрозите сопствениот авторитет. На пример, ако вашето внуче не сака да разговара за одреден пријател или училишна ситуација, почитувајте ја неговата одлука велејќи: „Не грижи се, не мора воопшто да зборуваме на таа тема. Можеме да зборуваме подоцна, кога ќе бидеш спремен за тоа, а можеш и само да ми поставуваш прашања ако ти треба совет, без да ми откриеш кој што точно направил или рекол.“

Споделете свое искуство

Направете удобна атмосфера за разговор преку споделување на вашите сопствени приказни и искуства. Ваквата двонасочна размена на информации ќе го охрабри вашето внуче да се отвори. На пример, кога разговарате за училиште, може да споделите смешна или незаборавна приказна од вашите училишни денови. Не претставувајте се себеси како совршен и послушен ученик, суптилно споменете и некоја беља, ако треба и измислете ја, за што повеќе да му се приближите.

Користете хумор по потреба

Внесете малку хумор во вашите прашања за да го расположите и за да го направите разговорот попријатен. Ова може да создаде опуштена атмосфера, правејќи го вашето внуче поподготвено да споделува. На пример, наместо директно да прашувате за некоја несекојдневна ситуација, може да кажете: „Имаш ли некоја интересна приказна од светот на домашните задачи, од школскиот двор, од спортската сала? Јас имам една тајна што сакам да ја споделам со тебе, но само ако ми ветиш дека нема да се смееш?!“

Да се биде баба и дедо подразбира да се поставуваат многу прашања, но наоѓањето на вистинскиот пристап гарантира дека овие разговори ќе бидат пријатни и конструктивни. Запомнете, клучот е да создадете средина каде што вашето внуче ќе се чувствува удобно да го сподели својот свет со вас.

Најтешкиот разговор… разговор за пари

Сигурно ви е тешко секогаш кога мора да им објасните на внуците дека немате да им дадете пари? Затоа, создадете мирен амбиент каде што можете да имате отворен разговор без одвлекување на вниманието.

1. Изберете време кога сите се опуштени и способни да се фокусираат на дискусијата.
2. Бидете директни и искрени со вашите внуци. Објаснете дека се соочувате со финансиски ограничувања и можеби нема да можете да обезбедите финансиска помош во моментот.
3. Користете едноставен јазик соодветен на возраста за да ја пренесете пораката.
4. Уверете ги вашите внуци во вашата љубов и емоционална поддршка. Дајте им до знаење дека вашата неможност да обезбедите финансиска помош не ја намалува вашата грижа за нив.
5. Можете да споменете фактори како што се промените во приходите, неочекуваните трошоци или други финансиски одговорности на кои треба да им дадете приоритет.
6. Искористете ја оваа прилика да разговарате за важноста на финансиската одговорност. Создадете буџет заедно – договорете се колку пари можат да очекуваат од вас на неделно или месечно ниво и поделете ги според намената: трошење, заштеда, долгорочни цели.

The post Водич за комуникација appeared first on Аптеки PlusPharma.

Во определен период од животот сите ќе треба да се сретнеме со човекот во бело со суфикс психијатар. Но, колку од нас навистина ќе ја остварат таа средба за која сè уште е срамно да се дискутира?

Онаа состојба на анксиозност пропратена со чувство на заробеништво во сопствените емоции и мисли кои се чини дека никој не ги разбира, плус константна меланхолија и недостиг на волја за живот, не секогаш може да се решат со разговор.

Доколку длабоко навлезете во анксиозноста и пројавите први знаци на депресија, психијатарот без многу двоумење ќе ви препише антидепресиви за да ве извади од бездната.
Вие веројатно ќе помислите дека е крај на светот штом сте стасале да пиете антидепресиви, голем дел од вас нема да се предадат, па ќе гледаат да го средат проблемот на најприроден можен начин, а ќе има и такви што ќе молчат.

СТРАВ ОД ОСУДА

Сериозни депресивни симптоми остануваат неразрешени, потиснати длабоко во душата и мудро го чекаат својот момент кога одново ќе окупираат нечие секојдневие. Лек има, но погрешниот став е оној кој ги мрси конците.

Како реагирате кога матичниот лекар ќе ви препише антибиотик? Се упатувате во аптека, го купувате и го пиете онака како што е ви е препишано, зарем не? Аналгетик носите со себе секогаш и секаде, случајно да не ве здоболи глава, а дијазепам (за кој едно време бевте скептични) не пропуштате да земете ни под разно.

Очигледно е, кога станува збор за здравјето, различните делови на телото добиваат различен и комплетно нееднаков третман!

Менталното здравје сè е уште е тема за која се молчи или се дискутира во најстрога тајност. Рецептот за антидепресиви се крие на дното на фиоката и останува неискористен сè додека состојбата не ескалира. Луѓето сè уште премногу се грижат за мислењето од околината наместо за сопственото здравје.

Во својата книга Listening to Prozac, докторот Питер Кремер уште во далечната 1993-та зборува за оваа проблематика. Имено, тој вели дека табуата околу менталното здравје се темелат на две теории. Според едната, луѓето сметаат дека треба да бидат силни за да се справат со проблемите без да пијат терапијa. Според другата, терапијата со антидепресиви се смета за крајна инстанца, па затоа луѓето попрво би поминувале месеци и месеци на когнитивна бихевиорална терапија придружена со билки и витамини со смирувачко дејство, сè додека не дојдат до коренот на својот психички проблем. Штом менталното здравје попушти, луѓето тоа го перцепираат како личен неуспех, а не како нормален здравствен проблем.

На крајот од денот, зарем мозокот не е и самиот орган како другите?

Стручните лица велат дека ставот околу менталното здравје во голема мера го диктира домашното воспитување. Уште од деца нè учат дека треба да имаме апсолутна контрола врз нашите чувства, па неретко ќе чуеме изјави од типот: „Развесели се, немој да плачеш“, „Ти си машко, не треба да плачеш“, „Собери си ги емоциите, биди поладна.“

Идејата дека она што го чувствуваме е прашање на избор, нè храни, но истовремено нè изгладнува. Постојаното преиспитување на тоа кои сме, што сме, дали сме доволно добри и компарацијата со оној совршен живот кој секојдневно ги полни социјалните мрежи, прави да заборавиме дека вистинската среќа доаѓа одвнатре, од она што навистина сме. Идеалот за совршенство би бил скршен доколку посегнеме по терапија, зарем не?

Ова нè носи до втората поента на доктор Кремер кој вели дека полесно би се убедиле и би ја прифатиле когнитивно-бихевиоралната терапија. Токму онаа која долго време важеше за табу. Разговор со психолог/психијатар за да се дојде до суштината.

Когнитивно-бихевиоралната терапија поттикнува силно чувство на одговорност и зрелост кон себеси, но само делумно, само доколку навреме ја започнете. И не очекувајте дека е лесна. Постојат мисли и чувства во вас кои доколку ги кажете на глас или ги напишете на лист хартија ќе ви предизвикаат река солзи, а тоа го зголемува ризикот од разнишување на оној идеал за совршенство.

Луѓето навистина сакаат да си помогнат, но од друга страна се плашат од општествената осуда и што прават тогаш? Пијат 2 мг дијазепам, хелекс или лексилиум, најчесто на своја рака, и се вртат во магичниот круг на депресијата. Парадоксално!

СТРАВ ОД НУСПОЈАВИ

Голем дел од предрасудите за антидепресивите потекнуваат од стравот од нус ефекти, особено оние дека ќе се чувствувате умртвено и буквално нема да имате никакви емоционални реакции. Психијатарите велат дека пациентите кои ја прифаќаат терапијата што им е нужно потребна, на почеток доаѓаат избезумени велејќи дека се чувствуваат како зомби, некои од нив имаат благи епилептични напади, а постојат и такви кои се жалат на суицидни мисли. Но, тоа се случува само првата недела додека телото се навикнува на терапијата.

Под лекарски надзор и редовно пиење на терапијата, пациентите почнуваат да ги чувствуваат придобивките после 3 недели. Анксиозноста и депресијата полека се смируваат, а проблемите со кои се соочуваат почнуваат да ги резонираат порационално.

Психијатарите велат дека сите оние шпекулации кои ги поврзуваат антидепресивите со срцеви заболувања, дијабетес и биполарно растројство, се само тоа – шпекулации. Кралскиот колеџ на психијатри во Англија јасно ги отфрла оние тврдења дека антидепресивите поттикнуваат само плацебо ефект. Според нивните истражувања, 50 до 65 % од пациентите имаат значително подобрување после 3 месеци редовно пиење антидепресиви, во споредба со 25-30 % од оние кои пиеле плацебо. Погодената и контролирана терапија го поткренува севкупниот квалитет на животот, па затоа 50 % од пациентите одлучуваат да ја пијат сè до конечно оздравување.

Засекогаш на антидепресиви?

Истражувањата и психијатарите се едногласни, должината на лекувањето зависи од личноста! Некому поминува после една терапија, некому му се потребни години. Сè додека лекувањето е под надзор на психијатар кој ја контролира дозата на лекот, ризик од зависност не постои.

Не срамете се!

Можеби ќе ви треба време за да прифатите дека терапијата ви е потребна, но најважно е да се ставите себеси на прво место. Доколку имате каква било недоумица околу лекувањето, разговарајте со вашиот психијатар. Поддршката е многу важна во овој период, затоа споделувајте ги вашите емоции со личноста што ве слуша со разбирање.
Промената ќе ја почувствувате во истиот момент кога ќе престанете да се осудувате себеси и ќе го прифатите проблемот како здравствен кој се решава со терапија – како и секој здравствен проблем со кој претходно сте се соочиле.

Ќе чувствувате подеми и падови, некогаш нема да ви се станува од кревет, а некогаш ќе имате чувство дека не ве мачи ништо. Бидете истрајни и не откажувајте се, редовно посетувајте го вашиот психијатар за да може будно да ја следи вашата состојба. И да, ќе бидете подобро, можеби ќе ви требаат 6 месеци, можеби и 12, но на крајот вие ќе излезете како победник.

Постојаниот страв од осуда и предрасудите кои постојат околу менталното здравје прават малите, лесно решливи проблеми да прераснат во огромни. Проблемите со депресијата и останатите ментални нарушувања треба да се сфатат исто толку сериозно колку и кој било друг здравствен проблем.

Кога би имале проблем со слепото црево зарем нема да појдете на операција? Доколку не гледате добро, нема ли да побарате очила? И со психата и со мозокот инстинктивната реакција при појава на проблем е иста, само треба да одлучите да ја послушате.

The post Антидепресиви appeared first on Аптеки PlusPharma.

Сте се запрашале ли некогаш зошто некои луѓе преферираат да ја носат истата гардероба секој ден? Да почнеме со Марк Цукерберг (сопственик на Facebook) и неговиот дуксер, покојниот Стив Џобс (сопственик на Apple) и црната ролка или Алберт Ајнштајн за кој се верува дека поседувал неколку идентични сиви костими.

Во ниту еден од овие случаи не станува збор за недостиг на имагинација, креативност, а парите воопшто да не ги споменуваме. Ваквото однесување е форма на „редуцирање на изборот“, невролошка тактика која се користи за зачувување на моќта на мозокот.

„Ако веднаш штом станете од кревет се соочите со одлуката што да облечете, што да понесете за јадење на работа, како да се одвезете до канцеларија, вие го оптоварувате мозокот, а уште не сте почнале со работа“, вели д-р Тара Сварт, невронаучник (предлагам да се стави НЕВРОЛОГ).

„Внимателно испланираниот утрински ритуал го намалува бројот на избори кои мозокот треба да ги направи по будењето, и на тој начин тој се штеди за поважни работи“, додава таа.

Техниката за заштита на мозокот не ја користат само великаните од Силициумската долина. Потребата подобро да се разберат дегенеративните болести како Алцхајмеровата и да се подигне свеста околу нив, е главен фокус во подобрување на когнитивната функција.

Сè се сведува на животниот стил – доволно квалитетен сон (Сварт советува 7 до 9 часа во текот на ноќта), вежбање и справување со стресот, но, постојат и други посериозни закани на кои треба да им се обрне внимание.

„На мултитаскингот не треба да се гледа како на талент. Тоа го става мозокот во состојба на постојано одвлекување на вниманието, што води до хронична ментална исцрпеност“, предупредува Сварт.

Водечките институции за добросостојба на телото и умот ширум светот веќе создаваат одморалишта насочени кон „расчистување на магливиот мозок“. На пример, Sha Wellness во Шпанија претставува медицинско спа прибежиште насочено кон когнитивно зајакнување и нуди напредна дијагностика и терапија за зголемување на менталниот капацитет. Во меѓувреме, во Аризона, цел тим експерти во Life Enhancement Center им помага на посетителите да ги унапредат меморијата, концентрацијата и сите останати функции на мозокот.

Според нутриционистот Розмари Фергусон, многу можете да сторите и од дома, без да одите во некое одморалиште за рехабилитација на мозокот.
„Постои една хранлива состојка која се нарекува ацетилхолин, и истата е клучна за здравјето на мозокот. Станува збор за невротрансмитер кој е неопходен за меморија, концентрација и координација“, вели таа.

Ацетилхолинот можете да го внесете преку храна (како јајца, прокељ и зелка) или како додаток на исхраната со цел да го поддржите мозокот во ситуации на ментална исцрпеност.
Д-р Сварт препорачува да се избегнуваат чадени продукти, бидејќи поттикнуваат оксидација која го забрзува природниот животен циклус на мозочните клетки и со тоа предизвикува нивно прерано умирање. Истовремено, таа советува зголемување на продуктите кои имаат силно хидратантно дејство како краставица, лубеница, диња.
Можеби мислите дека играњето видеоигри е залудно потрошено време, но студиите велат дека игриците се одлична стимулација за мозокот, особено ако тоа е нова активност за вас.

И помладите и постарите учесници во една истражувачка студија ги подобриле своите резултати на мемориските тестови откако почнале да играат видеоигра секој ден.
Во студијата, групи студенти и возрасни во седумдесеттите и осумдесеттите години биле обучени да ја играат познатата видео игра Super Mario 3D World или дводимензионалната игра Angry Birds, половина час дневно во текот на две недели.

Пред и по периодот на играњето, учесниците правеле тест за меморија кој бил наменет да го активира хипокампусот – дел од мозокот кој се стимулира кога навигирате во непозната средина и е важен за создавање нови спомени.
Кај двете возрасни групи, лицата кои играле „Супер Марио“ ги подобриле резултатите од тестовите за приближно 12 проценти. За исто толку проценти се влошува резултатот кај луѓето на возраст од 45 до 70 години.

Истражувачкиот тим открил слични когнитивни придобивки од играњето на онлајн играта Minecraft, која подразбира изградба на нов свет по ваша креација.
Резултатите од тестовите не се подобриле кај учесниците во студијата кои играле поедноставни игри како Angry Birds.
Резултатите од видеоигрите покажуваат дека новото, богато исксуство за човекот може да ги има истите позитивни ефекти врз мозокот што веќе беше потврдено во студиите изведени врз животни.

„Кога на животните им даваме нешто ново за правење, истражување и играње, гледаме подобрувања во областите на мозокот поврзани со меморијата, како што е хипокампусот“, вели водачот на студијата, Крег Старк, доктор и професор по невробиологија на Универзитетот во Калифорнија.
Губењето на меморијата кај постарите луѓе може да има врска со тоа што тие обично не се изложени на нови работи. „Како што старееме, често водиме помалку богати и занимливи животи“, вели д-р Старк.

Лошата вест е тоа што подобрувањето на меморијата преку видеоигри нема тенденција да трае долго откако учесниците ќе престанат да ја играат играта редовно, но може и да се намали ако луѓето продолжат да играат, бидејќи игрите би станале полесни и помалку предизвикувачки.
„Но, она што го научивме е дека истражувањето на нов свет, без разлика дали се работи за видеоигра или реалност, е навистина добар начин да му дадете на вашиот хипокампус цел куп нови работи за учење“, вели д-р Старк.

Ако ве загрижува видот поради предолгото изложување на сина светлина од екраните, секогаш го имате стариот добар судоку или крстозборот за да го стимулирате мозокот.
„Исто така, можете да го зајакнете здравјето на мозокот преку практикување нова физичка активност“, вели Хозе Позас, доктор на науки и спортски невролог од Њу Орлеанс.

„Вежбањето е храна за мускулите, срцето и белите дробови, но исто така е и храна за мозокот, бидејќи тој го перцепира како ново искуство“, вели д-р Позас.

Ако џогирате, обидете се да пливате. Ако сте пливач, обидете се да возите велосипед.
„Различниот инпут од проприоцептивните влакна (тие му кажуваат на вашиот мозок каде е вашето тело во просторот) и вестибуларните влакна (тие кажуваат каде е вашата глава во просторот) го спречува мозокот да стагнира“, објаснува д-р Позас.

The post Стимулации за здрав мозок appeared first on Аптеки PlusPharma.

Дали и вие чкрткате по тефтерот додека разговарате на телефон? Мислиме на оние безопасни мали цртежи кои речиси сите ги правиме на аглите од листот додека разговараме или сме на состанок? Токму тие се показател за она што се случува во вашата потсвест!
Од Леонардо да Винчи до Дејвид Боуви, нема некој што не ја користи приликата за да ја практикува оваа комплетно несвесна активност за која експертите велат дека крие траги од нашата личност. Шарањето, цртањето, чкртањето за кое мислевте дека сте го оставиле во школските клупи, потсвесно сè уште го правите.
Новите истражувања покажуваат дека ваквото скицирање, без разлика што не е некој посебен талент и дури делува неуредно, може да ви ги зголеми фокусот и креативноста, па дури и да открие некои потиснати желби и потреби. Еве ги толкувањата на најчестите типови чкртки…

Геометриски или апстрактни фигури

На пример: триаголници, квадрати, ѕвезди или шаблони од прави и остри линии, кругови, заоблени затворени форми и шари.
„Многу прави и остри линии покажуваат инстантна потреба за контрола, поставување граници и ред“, вели Шејла Лав, графолог и претседател на Асоцијацијата за анализа на ракописи. Заоблените цртежи како кругови и искривени линии покажуваат дека мислите потекнуваат од малку поемотивно место.
Пробајте да чкрткате кога треба да донесете важна одлука. Ако од вашето пенкало извираат остри форми со прави линии, бидете понаклонети кон практичните одлуки. Во спротивно, ако цртате заоблени краеви, послушајте што ви вели инстинктот.

Графити

На пример: цртате капа на фотографија од маче, ѓаволски рогови на човекот од насловната страница или вештачки трепки на девојката од рекламата во весник.
Теоријата на Шејла Лав е дека луѓето ги вадат роговите од врвот на пенкалото кога се чувствуваат виновни за потиснување на некоја желба. Извитоперувањето на нечии очи поттикнува прашања поврзани со самосвеста.
Пробајте да чкрткате кога сте во гужва и под притисок, а очајно ви е потребна разонода. Овој стил на цртање ќе ви ги отвори хоризонтите на креативното, но практично размислување.

Предмети

На пример: срценца, часовници, столчиња, чаши…
Интерпретирањето на предметите е слично како интерпретирањето сонови – мора да погледнете зад симболиката, а не зад првичната функција на предметот. На пример, обичните срценца може да симболизираат заљубеност, но и зголемена потреба од внимание и разбирање од партнерот, колегата, некој близок. Часовникот може да е показател дека сте под силен притисок поради рокови, додека празната чаша би ја симболизирала вашата емоционална исцрпеност. А столот? Или се обидувате некаде да се сместите и да ви биде удобно или се чувствувате како никаде да не припаѓате. Каков предмет и да нацртате, неговото значење барајте го на друго ниво.
Пробајте да чкрткате кога треба да поставите приоритети. Обидете се да забележите што е она што прво го цртате. Стари часовници и фотелји? Повеќе од јасно е дека треба да се фокусирате на кариерата, бидејќи ви е најбитна во моментот.

Пејзажи и природа

На пример: дрвја, листови, цветови, сонце, водопади, океани…
Несомнено поседувате вродена љубов и восхит кон природата, а потсвесно се чувствувате уморно, пренатрупано, се гушите и очајно ви треба да избегате некаде далеку. Сонцето ја поттикнува имагинацијата, што значи дека сте мечтател по природа. Вашите цветови се исправени и разнобојни? Имате потреба да се развивате на одредено поле (во работата или приватните односи). Падот на лисја од друга страна открива некоја грижа – штом се фатите себеси дека цртате цвет со паднати ливчиња, време е да откриете што ве вознемирува.
Пробајте да чкрткате кога сакате да си поставите цели. Создавањето слики од отворен простор може да ви помогне да постигнете повисоки цели и да ви го зголеми расположението кон пошироки хоризонти.

Мандала

На пример: концентрични шаблони со многу детали како цвет па околу него листови, па повторно друг ред листови и сè така во круг.
Според Лав, овие дизајни покажуваат дека сте голем оптимист. Ви честитаме!
Пробајте да чкрткате кога сте лошо расположени. Повторувањето на истите детали ќе ви помогне да ги стишите негативните мисли во главата. Користете светли бои и многу бел простор за да си влеете надеж.

Луѓе

На пример: очи, лица или цели луѓе.
Емоцијата со која го претставувате ликот на листот хартија е емоцијата што владее со вас во моментот. Но, кога одредена емоција ќе биде пренагласена (како апсурдно широка насмевка) може да значи дека вистински се трудите да се расположите иако душевно сте тажни.
Пробајте да чкрткате кога се обидувате да откриете како се чувствувате кон одредена личност што можеби ве загрижува или растажува. Ако личноста ја цртате со мали очи, длабоко во себе знаете дека не можете да ѝ верувате.

Зборови и букви

На пример: името на партнерот, денот во неделата, вашите иницијали.
Го пишувате своето име одново и одново? Што велите малку да намалите со егото?! Во секој друг случај, сè зависи од зборот и позицијата на која пишувате на листот. Зборот е свртен наопаку? Се чувствувате нерасположени, уморни или песимистични. Зборот е напишан во правец кон горе? Чувствувате позитивни вибрации и наплив на самодоверба.
Пробајте да чкрткате кога ви е потребно јакнење на самодовербата. Одберете мото (или сопственото име) и напишете го неколкупати со благо накривување кон горе.

Пополнување празнини

На пример: го боите празниот простор помеѓу буквите или бројките.
За вас може да се каже дека сте личност која сака да има одредена цел и да ја следи и исполни истата. Чувството на завршена задача и остварени планови ве исполнува најмногу од сè.
Пробајте да чкрткате кога имате блокада во мозокот за време на состанок, кога од вас е потребно да произлезете со некаква идеја и да бидете креативни. Пополнувањето дупки ќе ја потисне желбата на мозокот за талкање и ќе дозволи во него да навлезат свежи идеи.

The post Чкртањето по тефтерот е добро за карактерот! appeared first on Аптеки PlusPharma.

За што се грижите во моментов? Дека не заработувате доволно? Дека вашето дете поминува премногу време пред компјутер? Дека не сте доволно физички активни?
Постојано сме преокупирани со некој издржан и помалку издржан проблем. Што ако се случи ова, а што ако се случи тоа…и така до бескрај. Брзиот начин на живот нѐ претвори во генерација на мега загрижени личности.

Последните анкети покажуваат дека ова се грижите кои најчесто им задаваат главоболка на луѓето денес.

Клучното прашање: Што е тоа што ги поттикнува овие грижи?

54 % од луѓето својата најголема грижа ја наоѓаат во финансиите. Сигурно не сте премногу изненадени од овој податок со оглед на тоа што платата сѐ помалку стасува да ги задоволи животните потреби, а не па да остане нешто за настрана. Голем број млади луѓе во своите 30ти години се заробени во истата детска соба во домот на родителите, а тоа создава фрустрации. Комоцијата на живеењето ја обезбедуваат банките преку понудата за кредити. Но, пред да потрчате во банка по кредит, почнете да ги следите финансиите. Кои се вашите месечни фиксни трошоци? Каде трошите најмногу пари? Колку најмногу пари можете да заштедите од месечните примања? Кога ќе направите листа на вашите финансии, многу полесно ќе можете да го контролирате одливот на средствата. Направете реален план за целта што сакате да ја постигнете и подгответе се да жртвувате дел од задоволствата. Помирете се со фактот дека вашата инвестиција можеби ќе ви ги скрати плановите за патување. Планот е мотив за посветено работење без отстапки, а тоа ја намалува анксиозноста поврзана со финансиите.
40 % од луѓето постојано се загрижени за своето здравје од причина што се чувствуваат хронично уморни. 56 % од проблемите поврзани со здравјето се последица на постојаната истоштеност и замор. Неколку кафиња во текот на денот за да останете будни, 1-2 чаши вино навечер за да се смирите – анкетите покажуваат дека на овој начин луѓето се обидуваат да го контролираат хроничниот умор, иако така само ја влошуваат својата состојба. Психолозите алармираат дека луѓето мора да научат да се ставаат себеси на прво место и да посветат повеќе внимание на нештата што им ја црпат енергијата. Со милион обврски кои чекаат на вас, ќе ви биде тешко да заклучите што најмногу ви одзема енергија. Но, ако почнете да ги дефинирате работите едно по едно, ќе го најдете натрапникот. Исто така, многу е важно телото да го крепите со здрава храна, балансирани и редовни оброци и хидратација за да обезбедите енергија во текот на денот. Обидете се да го намалите кофеинот, бидејќи така телото помалку ќе лачи стрес хормон кој прави да се чувствувате уморни.
32 % од луѓето се загрижени за своите родители, особено откако ќе го напуштат домот со цел да основаат свое семејство. Како родителите се сносат со стареењето кое подразбира слабеење на здравјето и денови поминати во самотија. Дали тие одвојуваат доволно време за посети и исполнување на нивните потреби и желби. Ова се само дел од прашањата кои поминуваат низ глава на луѓето окупирани со грижи за родителите. Психолозите велат дека оваа појава е сосем нормална, но единствен начин да ја надмините е да го прифатите фактот дека никако не можете да влијаете на природните текови. Едноставно препуштете им се на миговите и уживајте во заедничкото времето што ви останало.
29 % од луѓето се загрижени за својот љубовен живот од причина што се осамени и стравуваат дека никогаш нема да најдат партнер. Психолозите велат дека социјализацијата меѓу младите ја загрозуваат социјалните медиуми, луѓето (особено жените) имаат превисоки очекувања за своите идни сопружници, а генерално генерациите се сѐ помалку трпеливи и расположени за компромис во име на љубовта.
27 % од луѓето ги загрижува нивниот сиромашен социјален живот. Доколку кругот на вашите пријатели е релативно мал и честопати за викенд останувате во домот, голема е веројатноста да се чувствувате осамено. Осаменоста дополнително ја нагласуваат социјалните медиуми на кои сведочиме фотографии од патувања и забави. Осаменоста е тешка емоција која луѓето ретко ја признаваат, иако 78 % од луѓето мислат дека немаат доволно пријатели. Запрашајте се, дали навистина ви се потребни многу лажни пријателства или неколку вистински со кои ќе поминувате квалитетно време.
25 % од луѓето се загрижени што сѐ уште не се остварени како родители. Во 30тата година се вклучуваат сите аларми и притисоци од околината за стапување во брак и формирање семејство. Иако бројката на жени кои раѓаат во своите 40ти расте од 1981 па наваму, не заборавајте ги редовните гинеколошки контроли и размислете за опцијата за замрзнување јајце клетки.
25 % од луѓето се загрижени дека имаат несинхронизиран сексуален апетит во бракот. Оваа грижа ги мачи жените, бидејќи под дејство на хормоните женското либидо варира во текот на месецот, па се случува жената да нема никаква потреба за секс. 55 % од жените се загрижени дека тоа може да доведе до заладување на односите на бракот и можност за неверство од страна на партнерот.
Стравот од иднината, непознатото, осаменоста, интернетот?! Психолозите велат дека претераното грижење води до анксиозност, која потоа се претвора во депресија.
Во минатото вистинските грижи почнувале после 30тата година од животот, денес младите уште во средношколските клупи се заморуваат со работи кои воопшто не треба да бидат нивна грижа.

Контролирајте ги грижите

Постојат грижи кои предизвикуваат удар во стомакот и нѐ наведуваат на планинарење, преземање акција и прифаќање на нештата што не можеме да ги промениме. А постојат и оние отровни реченици кои ни се вртат низ глава и нѐ уназадуваат. Но, ако погледнеме на сите грижи како стимул кој нѐ поттикнува на учење од грешките и созревање, многу е веројатно да откриеме нови предизвици и да ја видиме позитивната страна. Секој стрес, тензија, анксиозност е катализатор за промена. Направете еден чекор назад, земете воздух и запрашајте се што навистина е проблемот. Потоа разделете го истиот на неколку дела и решавајте го дел по дел. И не заборавајте, навистина сѐ поминува!

The post Мали и големи грижи на современиот човек appeared first on Аптеки PlusPharma.

Имате желба да поразговарате за она што ве мачи на работа, дома, со пријателите? Но, во моментот кога ќе отворите уста, илјадници мисли се натпреваруваат која прва да излезе на виделина и тогаш сте уште позбркани?

Одеднаш се губи смисла и одлучувате да молчите, бидејќи верувате дека што и да кажете, ништо нема да се промени. Но, не е така! Едноставно дошло време да поразговарате со некој надвор од вашиот круг на блиски луѓе. Терапијата со психолог или психијатар е одлична професионална здравствена помош за подобрување на менталното здравје.

Дали ви е потребна терапија?

„Не мора секогаш да постои конкретен проблем за да побарате терапија. На некои луѓе, терапијата едноставно им помага да развијат позитивна слика за себе, како некој вид животен тренинг“, појаснува д-р Карина Ериксен, психолог советник. Менталноото здравје треба да ви биде приоритет, па ако кај себе пронајдете која било од следниве состојби, воопшто не е страшно, туку нужно и пожелно, да побарате стручна помош.

Да, ако не можете да се справите со секојдневието – „Намалените способности за секојдневно функционирање може да кријат серија психолошки тешкотии“, вели д-р Ериксен. „Можеби сте депримирани и ви недостасува мотивација, а можеби сте по малку нервозни и рутинските обврски ви се чинат огромни. Земањето лекарства на своја рака може да претставува начин на барање тивок излез од тешка ситуација.“

Да, ако имате потешкотии да се фокусирате – Ослабената концетрација е чест симптом на депресија. „И други проблеми како анксиозноста, наметливоста или опсесивните мисли можат да предизвикуваат нарушен фокус,“ објаснува Ериксен.

Да, ако не наоѓате задоволство во ништо  – Губењето интерес за активности кои претходно ви претставуввале задоволство или неможноста да се чувствувате генерално среќни како порано, се загрижувачки знаци на депресија и анксиозност.

Да, ако губите контрола на сопствениот темперамент – Во коренот на проблемот ќе ги најдете стресот, депресијата или анксиозноста.

Да, ако тешко се справувате со промени – „Ако се обидувате да внесете позитивни промени во животот, па почнувате да се храните, да ги прекинете контактите со личноста што ви ја црпи позитивната енергија, но никако не можете да издржите докрај, посетете професионалец. Разговорот со струпчно лице ќе ви помогне постепено да се навикнувате на промените и да си го смените животот на подобро“, вели Ериксен.

Пронајдете го вистинскиот терапевт

Првата врата на која треба да тропнете штом се соочите со проблем со менталното здравје, е онаа на вашиот матичен лекар. Тука ќе добиете насока каде треба да се обратите за понатамошно средување на состојбата.Многу е важно кај кој доктор ќе се обратите. Прочитајте за неговото искуство и квалификации. Ако се одлучите за психолог, побарајте лиценциран од страна на Комора на психолози.

4 видови терапии и тематиките кои ги опфаќаат

Когнитивно-бихевиорална терапија – Се применува кога проблемот е повеќе од јасен. КБТ прави увид во начинот на размислување и однесување на човекот и како истите му создаваат потешкотии. Исто така, работи на тоа да се скршат конкретните шаблони на однесување и размислување кои водат до проблемот. Ова е доста практична терапија, со неа се настојува фокусирање на одредени цели кои сакаме да ги постигнеме и специфични проблематики кои треба да се разглобат и на нив активно да се работи, често и преку задавање домашни задачи. Особено се препорачува кај случаи на депресија и анксиозност, но може да помогне и при панични напади, нарушувања во исхраната и фобии.

Психоаналитичка терапија – Освен што се користи за лекување анксиозност или депресија, мотодот на психоанализа може да биде од помош и за луѓето кои имаат чувство дека ја изгубиле смислата за живот и за оние кои покажуваат опсесивно однесување. Корените на оваа терапија ќе ги барате во Фјордовата психоанализа, така што тука се очекува подлабока соработка со терапеди која настанал проблемот. Накусо, се бара влијанието на миниатите искуства врз формирање на сегашните. Психоаналитичката терапија ги истражува и врските со другите луѓе околу нас, со цел да разбереме како комуницираме со светот. Бидејќи темелно ги истражува подробностите на личноста, знае да биде многу корисна кај покомплексните случаи.

Советување – Секогаш кога се соочувате со тежок период, пожелно е да се советувате, но советувањето со родителите или пријателите не се важи. Советувањето е една од најчестите и  најефикасни форми на терапија, особено за лечење анксиозност и блага депресија. Советувањето може да ви помогне да се справите со тешки животни ситуации, како развод. Позитивната страна е што ќе имате кој да ве ислуша, без притоа да ви суди или да зборува пристрасно.

Групна терапија – Да, тоа повторно вклучува работа со терапевт, но во група, што за некои луѓе е многу поудобно отколку средбите еден на еден. Не само за депресија и анксиозност, групните терапии се одлични и за луѓе со конкретни специфични проблеми, како на пример зависности. Бидејќи групите се вообичаено формирани врз база на слични проблематики меѓу членовите, се јавува поголемо чувство на припаѓање, разбирање и поддршка.

Многу е важно да се поврзете со стручното лице, така полесно ќе можете да ги споделите своите најинтимни мисли и чувства.

Ако не се чувствувате сигурни, ако се сомневате во пристапот и едноставно имате недоверба во текот на средбите, подобро побарајте помош кај некој друг.

Првата средба кажува многу, потпрете се на својот инстинкт и убаво размислете дали сте комфорни да ги споделувате деталите од својот живот пред личноста која е спремна да ве слуша.

Важно е да запомните дека терапевтите немаат некој чудотворен трик со кој ќе ви помогнат, лекот е во вас и во вашата волја и истрајност терапијата да биде успешна.

Погрешен е концептот дека со самото доаѓање на терапијата ќе добиете совети за важни животни избори. Секој човек е најдобар експерт за сопствениот живот. Работата на терапевтот е да ви помогне полесно да дојдете до решенијата кои се некаде скриени во вашата глава.

Уште поважно е да го процените вистинското време кога треба да појдете на терапија, а не да посетувате сесии затоа што некој ви рекол дека треба.

The post На терапија appeared first on Аптеки PlusPharma.

Што е успешно стареење?

Постојат три аспекти на стареење: физичко, когнитивно и психосоцијално. Повеќето луѓе гледаат на стареењето само од физички аспект и затоа постои негативна перцепција за стареењето и страв од стареење.

Но, годините не го доведуваат во прашање само изгледот, околу 60-тата година почнуваат да опаѓаат когнитивните способности како фокус и меморија – уште една промена поради која луѓето развиваат аверзија спрема овој неизбежен природен процес. Она на кое најмалку се обрнува внимание, а е навистина важно, е психосоцијалното стареење. Но, што всушност подразбира концептот на психосоцијално стареење? Тоа вклучува нешта како благосостојба, среќа, квалитет на животот, контрола на емоциите, социјализација. Овие работи се многу важни за секој поединец и затоа мора да бидат вклучени во целиот концепт на стареење. Успешното стареење не подразбира само да се стаса до староста и да се дувнат што повеќе свеќички на тортата, туку подразбира подобра благосостојба, поголема среќа, просперитет, па дури и процут.

Дали стареењето мроа да биде стресно?

Годините несомнено носат поголем стрес во некои области. Болести, онвалидитет, смрт на блиски, финансиски проблеми, пензионирање и губење на чувството за цел, недостиг на чувство на припадност – сите овие се легитимни фактори на стрес во зрелото доба од животот.

Но, она што е поважно е како реагирате на стресот. Во едно истражување биле вклучени околу 2000 луѓе на возраст од 21 до 100 и нагоре. Во студијата биле следени физичкото здравје, когнитивната функција и психосоцијалното функционирање. Студијата покажала дека физичкото здравје опаѓа после средните години, што не е изненадување. Когнитивната функција почнува да опаѓа на постари години, што не е изненадување.

Но, психосоцијалното функционирање, вклучувајќи ги благосостојбата, квалитетот на животот и среќата, постепено се подобруваат со возраста. Постарите луѓе подобро се справуваат со стресот отколку некој во 20-тите и 30-тите години. Кога сте млади и ншето тргне наопаку, може да бидете скршени. Кога сте стари и нешто тргне наопаку, велите: „Во ред е. Има и други работи што ќе одат како што треба.“

Дали стануваме помудри како што старееме?

Емпириските студии покажаа дека постарите луѓе за разлика од младите, се подобри во однос на контролата над емоциите, подобро се познаваат себеси, донесуваат подобри одлуки за кои е потребно искуство и имаат повеќе сочувство и емпатија кон другите. Токму овие способности ја чинат мудроста и најдобро од се е тоа што може да се зголемат со текот на годините.

Каде е лоцирана мудроста?

Мудроста, во поширока смисла, вклучува две мозочни регии. Еден од нив е префорталниот кортекс, кој е најновиот дел од еволуцијата на мозокот. Тоа е дел од мозокот што всушност не прави луѓе. Другиот е амигдалата или најстариот дел од еволуцијата на мозокот во која се складираат емоциите. Мудроста во суштина е баланс помеѓу когницијата и емоцијата, или баланс помеѓу себичноста и социјалното однесување. И на крај, баланс помеѓу работите што ви се корисни и нештата што треба да ги направите, бидејќи тие се добри за општествениот опстанок.

Дали постојат стратегии за успешно стареење?

Постојат неколку клучни стратегии кои подразбираат квалитетно физичко стареење, когнитивно стареење и психосоцијално стареење. Квалитетното физичко стареењ најмногу зависи од здравата исхрана и ограничувањето на калориите и зголемување на физичките активности. Дури и луѓето во инвалидски колички може и треба да бидат физички активни.

Втора најважна стратегија е да се одржи мозокот активен.

Направете нешто што донекаде е предизвикувачки за вас, но не премнгоу стресно. Не заборавајте на социјализацијата, соодветен степен на дружење што нема да ве премори. Потоа следува позитвиниот став и однесување, издржливост, оптимизам, сочувство, правење работи за другите, волонтерски активности. Сите овие стратегии му даваат цел на животот, а тоа ќе ве напраи посреќни. но, ако стресот во вашиот живот премногу доминира, тогаш преземете конкретна активност за да го намалите – јога или медитација е секогаш добра идеја.

The post Дали навистина мудроста доаѓа со стареењето? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Не трудете се да ги исклучите емоциите задржувајќи безизразен лик, ако ви доаѓа да плачете – сторете го тоа! Дали воопшто си дозволувате да заплачете кога ви е тешко? Плачењето е природен човечки одговор поттикнат од низа емоции како тага, фрустрација, нервоза, радост и среќа. И затоа, погрешно е овој чин да се толкува како знак на слабост.

Истражувањата покажуваат дека жените во просек плачат 3.5 пати месечно, додека мажите 1.9 пати месечно. Некои научници велат дека токму поради ова жените се поиздржливи и помалку склони на срцеви заболувања. Без разлика на полот или возраста, емоционалното плачење е пожелна алатка за справување со стресот и истата не подразбира губење самоконтрола.

Преку плачењето телото се сингронизира со умот

Сте забележале ли дека кога се соочувате со тешки моменти вашите емоции се исклучуваат и станувате рамнодушни? Тоа е всушност состојба на шок или природен одбранбен механизам на телото од голем стрес. Но, штом непријатната ситуација помине, доаѓаат солзите. Неконтролиран плач може да ве совлада во секој миг. Психолозите велат дека станува збор за посттрауматичен синдром. Имено, телото во моментите на стрес не е секогаш во состојба да се справи со емоциите, па затоа солзите доаѓаат со задоцнување. Иако можеби тажниот филм е она што ве расплака, реалноста е дека потиснатите емоции се они што одлучиле да излезат во јавност. Плачењето за баналности е јасен сигнал дека е време да се справите со тагата и да ја скршите фасадата што ви ги блокира емоциите.

Преку плачењето ја држиме ситуацијата под контрола

Истражувањата покажуваат дека четири од пет луѓе на возраст од 18 до 34 години се справуваат со својата анксиозност, така што се уверуваат себеси и другите дека се е во ред. Но, ваквото негирање на проблемот води до несоница, намалување на апетитот, одбивност за социјализација и на крај депресија. Време е да престанете да ги голтате солзите! Како? Ако ви пречи да ја покажувате својата ранлива страна во јавност, едноставно повлечете се и одвојте време за себе кога ќе можете комплетно да им се препуштите на емоциите. Ваквата практика ќе ви помогне да научите да се контролирате штом се почувствувате ранливо.

Преку плачењето се справуваме со хормонот на стрес

Под влијание на стрес, телото го лачи хормонот на стрес-кортизол, кој е сосема прифатлив доколку е во мали дози. Но, кога телот почнува да лачи големи дози кортизол, почнуваат проблемите. Кортизолот во високи дози го слабее имунитетот, го зголемува крвниот притисок и влијае на нормалното функционирање на мозокот. Во 1980-тата година, биохемичарот д-р Вилијам Фреј открил дека солзите што се резултат на емоционална состојба, индиректно му помагаат на телото да се ослободи од вишокот кортизол. Затоа, плачењето под дејство на стрес е најдобриот механизам преку којшто телот се брани. Всушност, плачењето е една фаза од емотивното заздравување на индивидуата.

Преку плачењето го подобруваме расположението

Сосема е нормално некогаш да се расплачете на некој тажен филм или да ве совладаат емоции на некој спортски натпревар. Луѓето честопати свесно консумираат тажна содржина со цел да ги разголат своите емоции и да си поплачат. Специјалистот по биолошка психологија, д-р Асмир Грачанин, во едно истражување открива дека лицата кои лесно се растажуваат покажуваат далеку подобро расположение за разлика од оние кои не поткленуваат на баналности. На пример, по завршување на тажниот филм, луѓето кои плачеле се чувствувале тажни околу 20 минути, но 90 минути подоцна се чувствувале дури и подобро од пред почетокот на филмот.

После долго плачењ ќе се чувствувате многу полесно, а решението на проблемот ќе ви изгледа многу едноставно. Луѓето во 70-тите плачат скоро секој ден поради нагласената чувствителност, но и поради тоа што повеќе не водат сметка што некој ќе ги оцени како слаби карактери.

Плететењето како хоби и терапија

Плетењето го намалува срцебиењето и го смирува организмот како што тоа го прави јогата, се вели во истражувањето спроведено од Универзитетот Харвард од 2007 г. Истажувањето од 2011 г. на Клиниката „Мајо“, бели дека 70-годишните испитаници кои го користат своето слободно време за да плетат, ги подобриле когницијата и меморијата за разлика од нивните врсници кои се одрекле од ова хоби.

Плетењето е еден вид медитација што резултира со придобивки по здравјето, но и со многу неодоливи парчиња облека и играчки што топлат и радуваат.

Искористете ја оваа добро позната традиција за да ја продлабочите врската со вашата баба, па дури и за да стратувате свој мал бизнис.

The post Плачењето е добро за здравјето appeared first on Аптеки PlusPharma.

Осаменоста е универзална човечка емоција, која е сложена и уникатна за секој поединец. Бидејќи не постои универзална причина за најзината појава, превенцијата и третманот на оваа потенцијално штетна состојба на умот може драматично да се разликуваат. На пример, осамено дете кое се бори да се дружи на училиште има различни потреби од осамениот возрасен чиј сопружник неодамна починал.

Дефиниција за осаменост

Осаменоста е состојба на умот. Осаменоста предизвикува луѓето да се чувствуваат празно, изолирано, несакано дури и кога се опкружени со многу луѓе. Луѓето кои се осамени често копнеат за човечки контакт, но нивната состојба на умот го отежнува воспоставувањето врски со другите луѓе.

Осаменост наспроти самотија

Истражувањата јасно покажуваат дека осаменоста и изолацијата се лоши и за менталното и за физичкото здравје, но да се биде сам не е исто што и да се биде осамен. Всушност за менталното здравје понекогаш е добро да се биде сам. Тоа им овозможува на луѓето подобро да се фокусираат, да погледнат во себеси, да размислат за многу нешта и да се наполнат енергетски.

Осаменоста ја следи чувство на отфрленост, иако индивидуата има силна потреба од социјални врски. Често се перцепира како неволно одвојување, отфрлање или напуштање од други луѓе. Самотијата, од друга страна, е доброволна. Станува збор за луѓе кои уживаат да поминуваат време сами, но тие продолжуваат да одржуваат позитивни социјални односи на кои можат да им се вратат секогаш кога имаат потреба од поврзување. Тие се уште поминуваат време со другите, но овие интеракции ги балансираат со периоди на изолација.

Причини за осаменост

Факторите кои придонесуваат за осаменост може да бидат различни ситуациски варијабили, како физичка изолација, преселба на нова локација и развод. Смртта на некој значаен во животот на една личност, исто така, може да доведе до чувство на осаменост.

Дополнително, осаменоста може да биде симптом на психолошко нарушување како што е депресијата. Депресијата често предизвикува луѓето да се повлечат социјално, што може да доведе до изолација. Експертите сугерираат дека осаменоста може да биде фактор кој придонесува за симптоми на депресија. Осаменоста може да се припише и на внатрешни фактори како што е ниската самодоверба. Луѓето кои немаат доверба во себе честопати веруваат дека не се достојни за внимание или почит од другите луѓе, што може да доведе до изолација и хронична осаменост.

Карактерот на личноста исто така може да игра улога. На пример, интровертите имаат помала потреба да бараат и да негуваат социјални врски, што може да придонесе за чувство на изолација и осаменост.

Што велат истражувањата за осаменоста? 

Луѓето кои се чувствуваат помалку осамени имаат поголема веројатност да бидат во брак, да имаат повисоки примања и да имаат повисок образовен статус.

Со пријатели прови осаменост…

Статистиката сугерира дека осаменоста станува се поприсутна, особено кај помладите генерации. Според едно истражување од 2019 година, 25% од возрасните на возраст меѓу 18 и 27 години, изјавиле дека немаат блиски пријатели, додека 22% изјавиле дека воопшто немаат пријатели. Експертите советуваат дека осаменоста најдобро се надминува со квалитетни врски и односи, а не со слаби и безначајни, а многу на број. Искуствата од вистинските контакти лице в лице со пријателите и блиските, најмногу го зајакнува чувството на благосостојба кај луѓето.

Осаменоста може да биде заразна!

Една студија сугерира дека осаменоста всушност може да биде заразна. Истражувањата покажаа дека луѓето кои поминуваат време со осамени луѓе е поверојатно да развијат чувствпо на осаменост во текот на животот.

Здравствени ризици поттикнати од осаменост

Осаменоста има широк спектар негативни ефекти брз физичкото и менталното здравје, а ова се дел од нив:

• Злоупотреба на алкохол и дрога
• Променета функција на мозокот
• Прогресија на Алцхајмеровата болест
• Асоцијално однесување
• Кардиоваскуларни болести и мозочен удар
• Намалена меморија и учење
• Депресија
• Зголемено ниво на стрес
• Лошо одлучување

Ова не се единствените области во кои осаменоста го зема својот данок. на пример, осамените возрасни помалку вежбаат од оние кои не се осамени. Нивната исхрана е повисока со масти, нивниот сон е помалку ефикасен и тие пријавуваат поголем дневен замор. Осаменоста исто така ја нарушува регулацијата на клеточните процеси длабоко во телото, поради што осамените луѓе се склони на предвремено стареење.

Совети за спречување и надминување на осаменоста

Размислете за општествено корисна работа или друга активност во која уживате. Добротворните организации се одлична можност за запознавање нови луѓе.

Надевајте се на најдоброто. Фокусирајте се на позитивните мисли и ставови во вашите социјални односи.

Развијте 1 или 2 квалитетни односи. Побарајте луѓе кои споделуваат слични ставови, интереси и вредности со вас.

Признајте дека осаменоста е знак дека нешто треба да се промени во вашиот живот. Не очекувајте дека работите ќе се променат преку ноќ.

Разберете ги ефектите на осаменоста врз вашиот живот. Ако препознаете некои симптоми кои влијаат на тоа како се чувствувате, направете свесен напор да се борите со нив.

Придружете се на група или започнете своја. Искористете ги социјалните медиуми за да се приклучите во некој клуб на читатели, клуб на одгледувачи на миленици и слично.

Зајакнете ја моменталната врска. Градењето нови врски е важно, но подобрувањето на постоечките врски може да биде полесен начин да се изборите со осаменоста.

The post Осаменост appeared first on Аптеки PlusPharma.

Враќањето на училиште по три месеци релаксација никогаш не е лесно, но децата не се единствените кои се борат со тоа.

На родителите, исто така, им е тешко кога нивните деца се враќаат на училиште, а многумина доживуваат емоции како тага, анксиозност, па дури и огорченост.

Со добра подготовка, враќањето во нормалната училишна рутина е помалку стресно и за родителите и за децата. Обидете се со овие практични совети и олеснете им ја транзицијата на сите членови во семејството.

Охрабрете ги децата да поставуваат цели и да бидат одговорни

Поттикнувањето на децата да поставуваат цели и да преземат одговорност за претстојната учебна година е одлична тактика за да го ставите нивниот олабавен ум во вистинска рамка. Истражувањата покажуваат дека децата кои поставуваат цели во учењето и прават планови за надградување на нивното знаење се многу помотивирани и посериозно го сфаќаат учењето.

Поставувањето на целите многу зависи од возраста на вашето дете. Детето што првпат тргнува во училиште не може да преземе толкава одговорност како еден осмоодделенец или ученик во средно училиште.

Но, дури и на помалите ученици може да им се дадат едноставни цели на кои треба да се фокусираат, како организирање на ранецот со книги, приборот за работа, опремата за физичка култура и редовно сработување на домашните задачи.

Практиката покажала дека на помалите деца многу им помага дискусијата за тоа дека наскоро треба да се вратат во училиште, евоцирање спомени од дружбите со децата, па сѐ до материјалот што ќе треба да го совладаат.

Информирајте се што ќе работи детето во претстојната година и разговарајте дали има нешто конкретно што сака да постигне или да совлада со ваша помош. Потоа работете заедно за да направите листа на чекори што ќе треба да се преземат за да се постигне таа цел.

Вклучете се во нивната наставна програма

Ако сакате да му помогнете на детето да постави конкретни цели во учењето, важно е да се вклучите во нивната наставна програма и да бидете свесни за тоа што ќе учи и во што се очекува да биде умешно.

Повеќето деца се соочуваат со одредено ниво на стрес или анксиозност пред да појдат во училиште. Некој се плаши од материјалот, друг се плаши од соочување со децата кои го малтретираат, трет се плаши од средбата со строгиот наставник.

Едно истражување покажа дека 53 % од родителите ги наведуваат домашните задачи како најголем двигател на стрес кај нивните деца. Но, кога родителите се свесни за тоа што ќе учат нивните деца, тие се поспособни да дадат поддршка и да го контролираат стресот на ученикот.

Секогаш е добра идеја да разговарате со вашето дете за она што ќе го учи. Преку разговорот ќе заклучите за кои области ќе биде неопходно да се вклучите за да му помогнете.

Поставете ја школската рутина неколку дена порано

Во текот на летниот распуст децата имаат релаксиран распоред, а тоа подразбира поместување на терминот за легнување во кревет. Станувањето рано е она што најмногу го отежнува тргнувањето во училиште. Ако не се сетивте пред 1 септември да ја вратите посакуваната шема на заспивање и будење, сторете го тоа сега, но постепено. Еден час пред легнување забранете му на детето да седи пред компјутер или да се занимава со телефонот. Потоа легнете го во кревет 15 минути до половина час порано. Секоја ноќ додавајте уште 15 минути сѐ додека не стасате до посакуваниот термин на легнување.

Вашиот став нека биде позитивен

Училишните денови можеби не се толку возбудливи како распустот, но тоа не значи дека треба да завладее мрачна атмосфера во домот. Барајте начини да ги одржувате работите забавни, без разлика дали се работи за почитување на семејните традиции, како што се семеен појадок и читање или гледање ТВ-серија заедно, или барање воннаставни активности во кои децата ќе уживаат, како што се пливање, фудбал или музика и уметност.

Дозволете им на децата сами да ги одберат своите моливи и тетратки и сѐ она што им е потребно за на училиште, бидејќи така ќе им помогнете да се возбудат и расположат околу враќањето.

Најважно од сѐ е да имате позитивен став околу училиштето и сите аспекти што тоа ги подразбира, бидејќи децата инстантно го преземаат. Доволно е вашето дете само еднаш да ве чуе дека жалите што распустот завршил за да се депримира.

Разговарајте за нервозата во првата недела

Уверете го вашето дете дека да се биде нервозен е природно, дека дури и на наставниците им е тешко да се адаптираат. За детето да се справи со негативните чувства, едноставно поттикнете го да:

Ги изразува своите стравови јавно. Охрабрете го така што ќе му раскажете за вашите слични чувства кога сте биле дете и како сте биле исплашени на првиот училиштен ден.

Да дише длабоко за да се смири. Научете го на неколку тактики што ќе му донесат мир како длабоко дишење, вежби за истегнување или слушање пријатна музика додека е само во соба.

Разговарајте за ситуациите што му носат најмногу трема. На пример, ако детето е загрижено поради тоа што не седи со некој од своето друштво или не успева да се спријатели со никого или, уште пострашно, има деца кои го задеваат, помогнете му со конкретна стратегија како да постапи и што да каже за да го надмине проблемот.

The post Назад на училиште appeared first on Аптеки PlusPharma.

Но, чувањето миленик има една мрачна страна за која никој не милува да зборува, станува збор за загуба на миленичето. Порано или подоцна, децата ќе се соочат со оваа силна траума, а вие како родители е пожелно да се подготвите за тој ден.

Колку и да ви е тешко да им ја соопштите тажната вест на децата, имајте на ум дека со прикривање на фактите само правите полошо. Можеби во моментот ќе ги поштедите од тага, но на долг рок ќе изградите личности кои нема да знаат да се справат со загубите во животот.

Затоа, оставете ги децата да тагуваат колку и да е потребно, а вие едноставно бидете тука за да им пружите поддршка. Со ваков пристап ќе изградите здрави личности од вашите деца.

Разговарајте со секое дете посебно

Пред да разговарате со вашите деца, земете ја предвид нивната возраст. Подобро е насамо да разговарате со секое дете, за да можете да го прилагодите јазикот и тоа полесно да ве разбере. Разговорот насамо ќе ви овозможи да му пружите утеха на детето, да го прегрнете, да одговорите на сите негови прашања, а без притоа да чувствувате притисок од другото детенце. Децата забележуваат кога добиваат посебен третман од родителот, а во оваа ситуација токму тоа е потребно за детето да се почувствува сигурно и безбедно.

Заборавете на оние тактики дека миленичето морало да си замине од вашиот дом, дека е кај добри луѓе кои ќе се погрижат за него! Бидете сигурни дека нема да смислите доволно убедлива приказна за да ги смирите децата. Напротив, така отворате можност за илјадници прашања, а тоа подразбира многу лажење. Плус, голема е веројатноста да ги поттикнете децата да ја бараат вината во себе и да се прашуваат каде погрешиле што одеднаш им е одземен најдобриот пријател.

Останете смирени и при покажувањето тага

Додека зборувате, бидете смирени и нежни. Ако веднаш заплачете, децата ќе ја почувствуваат вашата вознемиреност и сами ќе се вознемират. Ова не значи дека не смеете да пуштите солза додека зборувате, но погрешно е да влетате со силен плач и во паника да ги соопштите лошите вести. На суптилен и тивок начин покажете им дека и вие тагувате, за да им дадете зелено светло дека е во ред што се чувствуваат тажни.

Започнете го разговорот така што ќе ја објасните ситуацијата која довела до тоа миленичето да умре. На пример, ако тоа било болно, прашајте ги дали се сеќаваат дека сте го носеле на ветеринар, дека сте го лекувале дома и слично. Штом го разберат тоа, можете да им кажете дека умрело.

Избегнувајте да користите терминологија како „си замина“, „почина“, „отиде да спие“. Овие зборови може да ги збунат децата, па голема е веројатноста тие да почнат да се плашат да патуваат или да појдат на спиење. Колку и да звучи необично и премногу сурово, но термините како „смрт“ и „умирање“ ја доловуваат перманентноста на настанот.

Што да правите после соопштување на тажната вест?

По отворениот разговор следува контрола на штетата. Во зависност од тоа како децата ја примија веста, ќе одлучите како да им ја презентирате смртта. Многу е важно да им укажете дека повеќе нема да можат да си играат со миленичето, дека нема да може да го видат, ниту во домот, ниту да го сретнат некаде.

Ако и покрај сѐ вашите деца не успеваат да ја процесираат информацијата, обидете се настанот да го објасните преку измислена приказна.

Нагласете им на децата е сосемa нормално да се тажни, бесни, лути, збунети, фрустрирани. Во оваа фаза слободно зборувајте и за своите емоции за да ги поттикнете да зборуваат за нивните. Кажете им дека може да прашуваат сѐ што ги интересира околу загубата на миленичето. Не мора да навлегувате во детали за тоа како животинчето умрело, но вашите одговори нека бидат директни.

Соочување со тешките прашања

Каде е сега нашето кутре?

Во зависност од вашата религија, можете да дадете одговор според верата. На пример, ако сте христијани, објаснете го концептот за рајот.

Дали сѐ уште е болно и го боли?

Ова е одлично прашање кое пружа доза утеха, па и да не ви биде поставено, споменете го вие. Објаснете им на децата дека после смртта животните не чувствуваат ништо.

Зошто мораше да умре?

Одново земете ја предвид возраста на детето и потсетете го дека миленичето било болно, дека страдало од силни болки и дека сега конечно завршило неговото страдање.

Дали некогаш ќе се врати?

Ова е најтешкото прашање за родителите, но морате да бидете цврсти да ја кажете вистината. Детето не смее ниту за миг да помисли дека има шанси одново да се сретне со својот миленик, бидејќи трпеливо ќе чека.

Церемонија на испраќање

Поттикнете ги децата да се збогуваат така што ќе напишат песна или писмо за својот загубен другар, или ќе нацртаат цртеж за тоа како се чувствуваат.

Поттикнете ги да зборуваат за миленичето, што најмногу сакале кај него и зошто ќе им недостасува. И сами одговорете го ова прашање, за децата да видат дека не се сами во целиот процес.

Завршете го ритуалот со краен чин на збогување, каде секој ќе треба буквално да каже „чао“ и потоа заедно заминете си.

The post Како да им ја објасните на децата смртта на миленичето? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Но, ова е голема заблуда, бидејќи реалноста многупати покажала дека чувствителните луѓе се едни од најсилните. Мајка Тереза, Ганди, Еленор Рузвелт, принцезата Дијана, сите овие личности делат една иста особина – чувствителноста. Но, истовремено, се пример за силни луѓе кои поминале низ безброј животни бури без да потклекнат.

Како успеалe во тоа? Едноставно, биле свои! Ниту ја прикривале својата чувствителност, ниту пак ги потиснувале своите емоции со цел да станат стоички личности. Повикувајќи се на својата чувствителност, успеале да ги развиваат своите вештини и да напредуваат.

Ако погледнете назад во историјата, на емоциите и чувствата отсекогаш се гледало со презир. Општеството некако се уверило дека чувствата ги намалуваат ефикасноста, силата и компетентноста за донесување одлуки.

Но, за среќа, ова почнува да се менува. Денес луѓето им даваат поголемо значење на емоциите и имаат далеку поголем капацитет да покажат чувствителност додека комуницираат со околината.

Сепак, сѐ уште се случува претераниот излив на емоции, околината да го доживее како нечија слабост. Дури и оној што ги изразува емоциите, го помислува истото за себе – дека е ранлива личност.

Вистината е дека високата чувствителност дава сила, напредок, моќ, дури и при средба со неволја. Всушност, самите особини кои ги прават луѓето чувствителни, се квалитети од кои луѓето црпат огромна внатрешна сила. Токму за овие особини станува збор:

Свесност

Луѓето со изразена чувствителност лесно ги препознаваат сопствените емоции и точно знаат како тие емоции влијаат на луѓето околу нив. Имаат голем капацитет да ги разберат стресот и оптовареноста и уште поважно, точно знаат што им е потребно за да се чувствуваат помирни. Исто така, точно знаат како да манипулираат со своите емоции за да не ги повредат другите. Ова е потврда дека зборуваме за карактери кои лице в лице се соочуваат со тешките ситуации.

Креативност

Чувствителните луѓе по природа се креативци. Преку креативноста тие ја конвертираат својата негативна енергија во позитивна. Кога се соочуваат со лоши денови, способноста да се изразат преку уметничко дело им дава излез од нивните интензивни чувства на начин што може да им користи на другите и на самите нив.

Емпатија

Сосем природно и спонтано, чувствителните луѓе влегуваат во кожата на другите. Тоа е нивни уникатен механизам преку кој се обидуваат да ја разберат човечката природа со цел соодветно да помогнат. Соживувањето со туѓиот проблем, особено ако станува збор за злоупотреба или малтретирање, кај нив буди силен поттик да ја истуркаат правдата на виделина. Без да бидеме свесни, сите ние прво бараме помош кај чувствителните луѓе во нашето опкружување, од причина што најлесно се поистоветуваме со нив. Никој од нас не претпоставува дека тоа совпаѓање се должи на нивниот природен инстинкт да помогнат.

Почит

Чувствителните луѓе забележуваат детали и длабоко ја ценат убавината. Толку многу што ја гледаат насекаде, секој ден, дури и во најмалите банални нешта. Ценењето на убавината на животот и свесноста дека имаат многу за што да бидат благодарни е најголемиот извор на внатрешна сила за овие луѓе. Чувството на почит е она што им дава мир и среќа и што ги поттикнува да му се радуваат на секојдневието.

Интуиција

Имаат високо развиено интуитивно чувство, благодарение на кое покажуваат длабоко разбирање за луѓето и ситуациите. Интуицијата е онаа која им ја кристализира визијата за да го предвидат текот на настаните и да реагираат соодветно.

Страст

Чувствителните луѓе се нежни, но и екстремно страсни. Силно ги чувствуваат вредностите во кои веруваат, создавајќи моќна енергија со која ја хранат својата издржливост. Страста е онаа која ги мотивира да чекорат напред, да ризикуваат, да се изложуваат на опасности и да се спротивставуваат на своите стравови. Тие едоставно го прават она во што веруваат, затоа што чувствуваат длабока страст за тоа.

Помирете се со својата чувствителност

Секогаш кога ќе се соочите со каков било предизвик или тешкотија, колку повеќе останете доследни на себеси, на својот природен карактер, односно колку сте почувствителни, креативни, емпатични, интуитивни и страсни, толку поисправно ќе се однесувате и ќе ги негувате тие квалитети.

Колку повеќе се препуштите на својата чувствителност, си дозволувате да бидете креативни, одвојувате време да бидете сами со своите емоции, да престојувате во природа, да слушате музика, да ја цените убавината на светот околу вас, толку посилни ќе се чувствувате.

Клучот за равивање на внатрешна сила не е во обидот да се биде помалку чувствителен, туку да се препознае дека чувствителноста е сила сама по себе.

The post Чувствителноста не е знак за слаб карактер appeared first on Аптеки PlusPharma.

Луѓето мора да дојдат до своите минути за безделничење за да останат физички и психички здрави. Во едно истражување се вели дека на човекот му се потребни 6 часа и 59 минути да се излежува во денот. Сигурно мислите дека тоа е премногу време со кое не располагате дури и кога сте на одмор. Само да ве потсетиме, минимум 4 часа во денот трошите за да „висите“ на Фејсбук и Инстаграм.

За да ги вратите изгубените минути, часови, денови и да живеете исполнет живот без густ распоред од кој се стресувате само што ќе помислите на него, прво нешто што треба да научите е како да работите помалку, а да постигнете повеќе? Еве како…

Не заглавувајте на работа

Дополнителните работни часови не ве прават посветен и ефикасен вработен. „Во денешно време, претпоставените го гледаат резултатот без оглед колку време ви требало за да го постигнете. Прекувремените работни часови можат да бидат лош знак, оставате впечаток деја сте слаби кога станува збор за временска организација“, вели Карен Мегер, психотерапевт и автор на Real Leaders For The Real World.

Не работете до доцна

Работењето во доцните вечерни часови и за викенд го зголемува ризикот од стомачни болки, главоболки, проблеми со мускулите и кардиоваскуларни болести, се вели во германската студија во која биле вклучени 57.000 вработени низ цела Европа (студијата објавена во Chronobiology International). На телото му е неопходен период за релаксација, за да закрепне од работата и стресот. Доколку тој период не го обезбедите, се изложувате на ризик од коронарни срцеви заболувања и мозочен удар.

Не ги прескокнувајте паузите

„Најголемата инспирација доаѓа најнеочекувано“, вели Марк Кроплеј, професор по психологија и автор на „The Off Switch“. „Невозможно е да ја форсирате креативноста, напротив, паузата од работата може само да ја поттикне. Неопходно е да се повлечете за мислата да протече“.

Работете без престан најмногу 50 минути

Дали работењето помалку навистина ќе ве направи подобри на работа? Да, вели професорот Кроплеј. „Ако сработите повеќе од 50 часови неделно, ќе станете помалку продуктивни на долг рок“. Концентрацијата е како мускул на кој му е неопходен одмор за соодветно да функционира и затоа не смеете да го прегреете. Истражувањата покажуваат дека најпродуктивните луѓе работат по 52 минути, а потоа паузираат 17 минути.

Главна придобивка: ЌЕ БИДЕТЕ ПОСРЕЌНИ

Помалку време врзани за бирото, значи повеќе време за дружење со партнерот, спортот или било која активност што милувате да ја правите. Токму така изгледа патот до среќата. Нема човек што се жали дека има премногу слободно време и дека премногу ужива во животот, напротив, пренатрупаноста со работа и одговорности е проблемот со кој се соочува нацијата.

Како изгледа еден СОВРШЕН ДЕН кога би живееле по свои правила?

Во рамките на студијата на Journal Of Economic Psychology, испитаниците биле прашани колку време, на дневна база, би резервирале за овие различни активности – еве ги бројките кои, за жал, се далеку од реалноста

106 минути СЕКСУАЛНИ АКТИВНОСТИ

98 минути ПРЕД КОМПЈУТЕР

82 минути СОЦИЈАЛИЗАЦИЈА

73 минути МЕДИТИРАЊЕ

75 минути ЈАДЕЊЕ

68 минути СПОРТУВАЊЕ

56 минути ШОПИНГ

35 минути РАБОТЕЊЕ

Како да плус минути за себе?

1. Секогаш кога звукот на Вибер и останатите звучни нотификации ќе ве прекинат во работата, имајте на ум дека ќе ви требаат од 10 до 20 минути за да го вратите фокусот. Па, ако потрошите 30 секунди за набрзина да прочитате нов мејл, ќе ви требаат најмалку 5 минути за да се вратите на претходната задача. Исклучете ги и работата ќе ја завршите на време.

2. Бригид Шулте, автор на Overwhelmed, предупредува на тиранијата што ја наметнува листата со дневни обврски. „Се уверуваме себеси дека сме должни да завршиме сѐ на листата пред да паузираме. Но, листата обично нема крај“. Обидете се со две листи: едната со обврски што треба да ги завршите дента и една со обврски што ќе ги завршите АКО можете.

3. Излежувањето во кревет си има свои предности, но потрудете корисно да го потрошите слободното време. „Кога правиме нешто со цел, нешто што нѐ исполнува, се потсетуваме што е важно и што е она што ни дава причина да не трошиме време само за работа,“ вели психологот Тони Краб.

4. Дали го проверувате поштенското сандаче пред утринското кафе или пред да појдете во кревет? И во двата случаи дијагнозата е иста: вашето слободно време е заразено со работата. Краб советува да поставите сериозни правила на работа во однос на вашата достапност. „Ако на луѓето им се познати вашите правила, полесно ќе се адаптираат“.

The post Како да најдете време за себеси? appeared first on Аптеки PlusPharma.

Празниците и стресот одат рака под рака како руска салата и кифлички, иако луѓето имаат сосем поинакви очекувања. Но, салатата ќе се изеде, слободните денови ќе завршат, а празните џебови, вишокот килограми и несигурното секојдневие ќе почнат да си поигруваат со вашиот ум.

Експлозивниот коктел од лоша ТВ-програма, малку повеќе алкохол и нездрава храна, лажни и неискрени честитки од лица коишто ве дружат од корист вистински го замајуваат мозокот во месец јануари. Се чини дека депресијата го достигнува врвот во февруари, бидејќи следните слободни празнични денови и долго посакуваното лето се многу далеку.

Вознемирениот стомак, изнемоштеноста, тремата дека започнува нова работна година и економската фрустрација дека се изнададовте куп пари за да купите непотребни работи за блиските (ако не го поминевте редот ќе ви беше уште потешко) се факторите кои создаваат една општа меланхолична атмосфера.

Што може да ве спаси од очајот? Малку сонце и психијатар?! И статистиките покажуваат дека во првите месеци од годината психијатрите имаат полни раце работа, особено брачните советници, а разводите и раскинувањата се во пораст за разлика од останатите месеци во годината. Чувствувајте се слободни да појдете на советување, а, во меѓувреме, ќе се обидеме да ве увериме дека навистина сѐ е во ред со вас!

Човечки е да подлегнете на стресот

Мајк Фишер е познат британски гуру за менаџирање со стресот и тој вели дека стресот е всушност страв од неможноста човекот да ги контролира работите. Значи, секогаш кога ќе почувствувате дека нештата ви бегаат од раце, вие чувствувате страв кој пак лесно поминува во лутина. Лутењето е обид индивидуата да се ослободи од тие страшливи чувства. Затоа, секогаш кога ќе му се налутите на партнерот, пријателите или роднините, без причина… среде празник… не значи дека сте ужасна личност, туку типично човечко суштество. За што последно им се налутивте на колегите? Дека појдоа на ручек за кој вие не добивте покана? Зад лутината всушност се крие вашиот страв дека можеби тоа ќе им стане навика или уште полошо дека ќе воочат дека едноставно им е позабавно кога се без вас.

И вашата несовршеност е убава

Клиничкиот психолог д-р Хелен Најтингејл вели дека морате да правите разлика помеѓу двата различни типа стрес: продуктивен и непродуктивен. Првиот ни помага да ги оствариме целите кои сме ги замислиле, на пример да му купите на партнерот подарок на денот на роденденот, а не после 3 месеци. Проблемот со непродуктивниот стрес е тоа што е производ на стравот од неуспех. Тој може да ги совлада и најодговорните и самоуверени индивидуи. Па ако вие сте од оние луѓе кои со денови размислуваат дали подарокот што ѝ го купивте на директорката беше премал и недоволно инвентивен, тогаш сте потенцијална жртва на лошиот стрес. Имајте на ум дека ваквиот стрес делумно е резултат на вашата желба да влијаете на нештата кои не можете да ги контролирате. Оние што постојано се загрижени за туѓото мислење сигурно се препознаа?! Не трошете си го времето залудно, најважно е вие да сте среќни со изборите што ги правите.

Емоциите ве прават луѓе, прифатете ги

Интернетот, социјалните медиуми, паметните телефони, пандемијата, сите како да се здружиле да нѐ замолчат, да нѐ отуѓат. Сѐ поголем е бројот луѓе кои преферираат да пишат пред да се јават, а средбата во живо веќе не ја ни споменуваме. Е дотаму е стигната работава. Згора на тоа, нашиот презафатен животен стил нѐ прави повеќе практични, а помалку емотивни. Почнавме да работиме по рокови и во приватниот живот, ништо не е оставено на случајноста. Но, кога ќе дојдат празници, особено еден по друг, сите современи навики како да попуштаат. Дома сме, комуницираме со домашните, со блиските, и повторно ѝ се враќаме на искрената, емотивна комуникација која е врежана во нашиот човечки код. Ако широко ги отворите очите и сами ќе увидите дека само бизнис-зделките се склучуваат тактички, за сите останати врски и односи неопходни се емоции. Затоа бидете подготвени за напливот на емоции со кои ќе се соочите периодов. Радувајте им се, препуштете им се, иако ќе ви го отежнат враќањето во машинеријата.

Не губете нерви на безначајни кавги

Интересен е податокот дека празничниот период е вистински тест период за „тазе“ брачните двојки, со ова се согласува и Сузана Абс, психијатар од Центарот за двојки „Tavistock“. Таа вели дека празниците се првиот тест за брачните другари, вториот е летниот одмор. Еве ги потенцијалните теми за кавга: Каде да се појде на ручек, кај родителите на жената или мажот? За кои внуци ќе се потрошат повеќе пари за подароци, дали сите ќе добијат ист третман? Ваквите препреки меѓу сопружниците може да се повторуваат со години, но анкетите потврдуваат дека раздорот е најгласен првата година. Најмудро е да склопите договор што ќе ви служи со години, бидејќи така и другите ќе ги научат токму вашите традиции. Ако за Божиќ сте на гости кај едните родители, секогаш го имате Велигден за да им укажете чест на другите. Така е фер, нели?

The post И во јануари ништо ново… appeared first on Аптеки PlusPharma.

Што е она што сакате да го подобрите денес?

ЕНЕРГИЈА

Б витамини (ориз, спанаќ, риба, јајца)

Неопходни за енергетскиот метаболизам – ги согоруваат јаглехидратите со што се создава глукоза.

Магнезиум (ореви, соја, леќа, зелена салата)

Неопходен за енергетскиот метаболизам и правилна работа на мускулатурата, нервите, срцето и жлездите што лачат хормони.

Железо (црн дроб, грав, спанаќ, киви)

Неопходен за енергија и транспорт на кислородот до клетките.

Биотин-Б7 (сирење, бадеми, броколи, компири)

Врши синтеза на протеини, јаглехидрати и масни киселини, со што обезбедува енергија за нервните клетки.

ИЗДРЖЛИВОСТ

Калиум (авокадо, туна, печурки, модар патлиџан)

Потењето значи брзо губење на калиумот кој е неопходен за мускулите и создавањето енергетска резерва.

ЦЛА – Конјугирана масна киселина (кокосово масло, путер, органско месо, органско млеко)

Ги разградува мастите кои се внесуваат со оброкот, го забрзува разградувањето на мастите во масните единици, го намалува бројот на масни единици.

Л-Карнитин (говедско месо, свинско месо, млеко, риба)

Аминокиселина задолжена за разградување на мастите и салото.

Храна со низок гликозен индекс (кафен ориз, лешници, јачмен, соја)

За да заштедите енергија, бидејќи го забавуваат согорувањето на јаглехидратите.

БРЗИНА/МОЌ

Протеини (соја, зрнест зеленчук, јајца, риба)

Основна градбена единица на ткивата, извор на енергија.

Коензим Q10 (сардини, свинско месо, срнешко месо, скуша)

Учествува во производството на енергија затоа што се наоѓа во митохондриите – коишто целиот живот произведуваат енергија за телото.

Креатин (јагнешко месо, лосос, рибино масло, говедско месо)

Врши транспорт на енергијата до сите мускули во телото правејќи ги поцврсти и поголеми.

Л-аргинин (туна, пилешко, цвекло, јастог)

Неопходен за нормален раст на мускулите, ја подобрува функцијата на имунолошкиот систем, учествува во зараснување на раните и метаболизмот на протеините и мастите.

ЗАЗДРАВУВАЊЕ

Антиоксиданти (зелен чај, грејпфрут, школки, црна чоколада)

Ги штитат клетките од штетните слободните радикали, а со тоа го намалуваат ризикот од рак.

Есенцијални масни киселини (ладно цедени растителни масла, ленено семе, риба, пченка)

Неопходни за здрави клетки и нормално функционирање на мозокот, неопходни за спортистите за да спречат згрутчување на крвта.

Глутамин (млеко, грав, свинско месо, овчо сирење)

Задолжителна аминокиселина при боледување, повреди и бактериски инфекции. Ги штити клетките и учествува во заздравување на ткивото.

BCAA разгранет синџир на аминокиселини (кашкавал, пилешко, црвено месо, грашок)

Аминокиселини одговорни за формирање на протеините и мускулното ткиво, како и за зголемување на метаболизмот на телесните масти.

The post Оброк за виталност appeared first on Аптеки PlusPharma.

Да ве прашаат да наведете една работа за која се чувствувате виновни, на памет ќе ви паднат минимум 20. Всушност себеказнувањето и прекорувањето за неуспесите e опсесија за многумина. Постојат луѓе кои се обвинуваат и за најмалата ситница, тргнувајќи од недојаденото овошје во чинијата (особено ако си ветивте дека ќе се храните здраво или дека нема да фрлате храна), па сѐ до оправданото отсуствување од работа (особено ако колегите се борат со рокови). Зошто си го правите тоа?

ПРЕМНОГУ ДАВАТЕ

Мозочните истражувања покажуваат дека луѓето кои поседуваат поголема емоционална интелигенција – оние кои ги читаат гестикулациите, експресиите и скриената смисла во зборовите на соговорникот – се склони да чувствуваат вина. Ваквите луѓе не само што се внимателни во однос на туѓите емоции, туку уште од мали се научени дека добрите луѓе секогаш другите ги ставаат на прво место, а не себеси. Емотивно интелигентните луѓе се лепилото што ја одржува врската, бракот, а тоа значи и одржување на човечката раса. Сега ви е јасно која одговорност паѓа на нивниот грб. И во ред е да се биде чувствителен и да се сочувствува со останатите, но проблемот настанува во моментот кога ќе почнете да се идентификувате со тоа и да верувате дека колку повеќе давате, толку подобар човек ќе станете. Само што станавте лесна мета за искористување.

ТОНЕТЕ ВО ТОКСИЧНА ВИНА

Луѓето кои страдаат од овој тип на вина се болно одговорни, премногу даваат и живеат за да ги задоволуваат останатите. Некои психолози ја дефинираат токсичната вина како нуспроизвод на перфекционизмот: невозможно високите стандарди што ги поставуваме во секој аспект од животот. Природно е да сакате одобрување од околината, но како да знаете кога вашата совест е премногу активна? Психолозите велат дека страдате од токсична вина тогаш кога не сте во состојба да преземете позитивна акција во ваше име, во ваша корист, бидејќи се плашите од реакциите. Одличен пример се оние кои се заглавени во врска или брак само затоа што им е жал да го остават сопружникот; оние кои копнеат за нова работа, но се плашат како ќе се снајдат колегите без нив; оние кои не заминуваат во странство само за да не ги остават родителите сами. Запрашајте се што ќе ви се случи вам ако го сторите она што сакате да го сторите, наместо што е она што ќе им се случи на останатите? За да поттикнете комуникација со реалноста, а да ја потиснете онаа со совеста, почнете да правите нешта за кои обично чувствувате вина, на пример јадете забранета храна. Прогласете слободен дека во кој ви е дозволено да правите сѐ.

The post Дали живеете во постојан свет на вина? appeared first on Аптеки PlusPharma.

„Ич не си добра мајка“.

„Ни за работа не те бива“.

 „Колку лош другар си“.

„Повторно ги изневери сите“.

Вакви и други слични мисли се мотаат низ главата на секој од нас, секојдневно. Во просек, човекот изговара 16.000 зборови дневно, но внатрешниот глас учествува со десет пати поголема бројка. Нажалост, не сите зборови се позитивни, впрочем 60 % од луѓето размислуваат за себеси во негативна конотација барем еднаш неделно.

Постојаната грижа за сѐ и сешто е клучен фактор за цел ранг психолошки нарушувања како депресија, анорексија или консумација на штетни супстанци. Според истражувачите од Универзитетот Кембриџ, жените двојно повеќе страдаат оданксиозност во однос на мажите, бидејќи по природа дамите се погрижливи.

КАКО ПОЧНУВА СЀ?

Дали е возможно да се извлечеме од лошите мисли штом почнат да се нижат една по друга? Соред д-р Сузан Дејвид, психолог на универзитетот Харвард и автор на Emotional Agility, штотуку ја направивме првата грешка. Таа е против етикетирање на мислите како лоши или добри, бидејќи сите се нормални, природни и очекувани. Непосакуваните мисли нудат можност да одговориме соодветно и на крај да имаме корист во однос на здравјето и среќата.

„Уште од најмала возраст ве советуваа да не бидете тажни, да не се лутите“, објаснува д-р Дејвид. А последниот култ на позитивизам гласи: „Само бидете позитивни и сѐ ќе биде во ред“. Но, овие емоции не ви се непријатели, преку нив телото ве упатува на она што ви е важно.

Д-р Рита Сантос е когнитивен бихејвиорален терапевт чија специјалност е анксиозноста. Таа вели дека честопати мора да ги потсетува пациентите дека вознемиреноста не е нешто лошо што може да се излечи разменувајќи ги лошите мисли со добри. „Вознемиреноста, лутината, стравот, се легитимни колку среќата и возбудата“, вели д-р Сантос.

„Сите мисли се составен дел од вас, токму тие ве прават човек. Затоа не казнувајте се себеси со заклучоци дека сте премногу слаби“. Од вас се бара само да ги зграбите мислите, бидејќи ќе ви помогнат да сфатите што најмногу ви значи. Сепак, ако се чувствувате заглавени во мислите од причина што прекумерно размислувате, има начин како да ги надминете емотивните пречки и да станете малку пофлексибилни во однос на вашите чувства. „Чувајте ги пријателите блиску, а непријателите уште поблиску“ – оваа поговорка важи и за тешките емоции. „Првиот чекор е да се разоткриете. Да ги препознаете и да ги прифатите емоциите“, вели д-р Сузан Дејвид. „Имам волја за овие емоции и сакам да ги искусам“ кажете си. Ако наместо да ги рационализирате, вие ги премолчувате емоциите, несомнено ќе се почувствувате немоќни. Ова особено се однесува на оние кои редовно ги потиснуваат емоциите или насила ги менуваат негативните со позитивни. Без разлика што предизвикуваат немир во душата, д-р Дејвид вели дека колебањето, стравот и критиките нѐ одржале како вид на земјата. „Мозок го прави она за што е дизајниран: се обидува да ги предвиди и реши проблемите и да избегне потенцијални стапици. Едноставно обидете се да забележите кога процесот на негативно размислување станува проблем или можеби се врзавте за конкретно тврдење. „Не ме бидува со бројки“ – кога некоја фраза премногу се повторува, голема е веројатноста да ја примите како факт или вистина, а не како емоција. Мора да најдете начин да ги сопрете емоциите да ве водат, советува д-р Сантос. „Ќе го земеме за пример лицето кое се плаши да оди на интервјуа, бидејќи верува дека ќе каже нешто глупаво. Маскирајќи го својот страв со изговори, тоа лице ги напластува негативните емоции, па влошувањето на состојбата станува неизбежно. Не правете го ова! Едноставно запрашајте се: Што е најлошото и најдоброто што може да ми се случи? Форсирајте се себеси да размислувате на сите можни исходи, бидејќи само така ќе заклучите дека вашите стравови не се базираат на вистински докази“.

СКРШНЕТЕ ОД ПАТЕКАТА

Според Џулиан Хал, емотивен експерт и основач на Calm People(сервис кој им помага на луѓето да најдат здрав начин да ги изразат емоциите) ниската самодоверба честопати е причината поради која луѓето заглавуваат со лоши емоции. Но, решението е едноставно и подразбира доаѓање до нова перспектива. „За да ги препознаат вистинските емоции, ги тераме луѓето да напишат што е она што поттикнало лутина во нив или тага – можеби се работи за критика добиена на работа, од пријател или партнерот. Потоа одговараат на прашањето – што тоа значеше за мене? – набројувајќи ги сите мисли што им паднале напамет. Некаде при крај, скоро сите признаваат дека помислиле: Јас сум безвреден или Јас сум бескорисен“.

Препознавањето на ваквите мисли ќе ви помогне да разберете зошто кај вас поттикнуваат конкретна емотивна реакција. Истото ќе го постигнете ако ја етикетирате секоја емоција. Именувањето на емоциите е многу важно, бидејќи влијае на вашата реакција. Постои голема разлика помеѓу „Под стрес сум“, а всушност сакате да кажете „Тажен сум, бидејќи мислев дека досега ќе напредувам во кариерата“, објаснува д-р Дејвид. Вие можеби сте под стрес, бидејќи им велите не на можностите или премногу вложувате во работата, но ако се чувствувате деградирани на работа или истата не ви е предизвик, тогаш реагирате погрешно.

ФОКУСИРАЈТЕ СЕ НА НАГРАДАТА

Штом ги идентификувавте лошите мисли и ги крстивте, време е да ги искористите во своја корист. „Честопати чувствуваме страв, лутина или сомнеж, кога некоја од клучните вредности е под закана“, вели д-р Дејвид. „На пример, ако помислите дека сте ужасен пријател/партнер/син“, прифатете го заклучокот како таков, како потсетување дека пријателството и семејството се најважни. Или ако се чувствувате како измамник на работа и се плашите дека ќе ве откријат, можеби е тоа начин на кој вашето тело ве учи да бидете задоволен со себеси“. Ако сѐ уште не сте сигурни што е она што ви е најважно во животот, можеби е време да се впуштите во подлабоки аналитични разговори. Зборувајте со пријателите што е она што најмногу го ценат во однос на пријателството. Со партнерот дискутирајте го одност што го имате со родителите. Одговорите ќе ви донесат низа откритија од кои ќе се изненадите. Ако и ова не ви помогне, обидете се со онлајн вежбата на на д-р Дејвид (susandavid.com)во која од листа вредности– автономија, доверба, поседувања и други, ќе ги подвлечете зборовите што ви се најважни, а потоа ќе го идентификувате патот преку кој ќе ги вметнете во вашиот живот.

ЦЕЛЕТЕ НА ЗЛАТО

Штом заклучивте што е она што вам ви е важно, сѐ се сведува на малечки, целни промени во навиките со цел да ги усогласите со основните вредности. Луѓето кои имаат усвоено силни вредности, се заштитени од секакви транзиции и назадувања. Земете за пример еден атлетичар или гимнастичар: тие имаат силен рбетен столб, но се доволно флексибилни да се соочат со други физички предизвици. Истото можете да го постигнете на ментално ниво. Денот носи илјадници избори како да го изведете тоа. Овие се клучни времиња за да направите чекор кон или назад од основнте вредности. Обидете се да ги споите новите вредносни навики со нештата кои веќе ги правите. Ако здравата храна е вашата основна вредност, но секогаш јадете чоколада на пладне, ставете овошје на бирото. Или се чувствувате виновно што и после работа висите на телефонот? Скријте го во фиока тие часови од денот. Светот може и без вас!

Реалноста гласи дека животот честопати е исполнет со неуспеси, откажувања, одбивања, потешкотии. Но, ако имате доволно волја да ги осветлите емоциите и да заклучите што е значајно за вас, ќе стасате до ефективни одговори кои ќе ве приближат до човекот кој сакате да бидете. А тоа е одлична цел за која вреди да трчате.

67 % е бројот на жени кои постојано се грижат за тоа како изгледаат, во споредба со 53 % од мажите

The post Флексибилна емотивна агилност appeared first on Аптеки PlusPharma.

Овојпат, мудроста доаѓа од Јапонија и истата има и име – Икигаи! Овој јапонски термин во слободен превод би гласел „причина за живот“. Икигаи значи да се има чувство за цел во животот, нешто што ќе ве поттикнува со полн елан да станувате од кревет. Мотив и цел поради кои ќе дишете со полни гради и ќе го живеете животот до максимум.

Не случајно, голем број истражувања открија дека ваквото чувство го збогатува, но и го продолжува животниот век: го намалува ризикот од срцеви заболувања, мозочен удар, Алцхајмер, депресија; го подобрува квалитетот на сонот и сексуалниот живот. Јапонците имаат најдолг животен век во светот благодарение на оваа почитувана и применувана традиција.

Земете лист хартија и нацртајте Венов дијаграм со 4 круга:

1 круг е – Што сакате да правите?

2 круг е – Во што сте добри?

3 круг е – Дали на светот му е потребно тоа?

4 круг е – Дали може да заработите од тоа?

Икигаи – центарот во кој се пресекуваат круговите.

Зебележете, само една четвртина од концептот е директно поврзан со работата. Во едно јапонско истражување, само 31 % од испитаниците својата работа ја сметале за свое икигаи. За споредба, во американското истражување на Pew Research Center, дури 51 % од испитаниците изјавиле дека нивниот идентитет го диктира работата.

Пишувањето книга е вредна аспирација, но не е икигаи, тврди Hector Garcia, ко-автор на Ikigai: The Japanese Secret to a Long and Happy Life. „Тоа е цел! Икигаи е: Сакам да пишувам колку што можам подобро, за моите идеи да го сменат светот.“ Комбинирајќи го она во кое сум добар и кое сакам да го правам, комуницирајќи и одговарајќи на потребите во светот, јас заработувам – тое е икигаи.

Икигаи не е лесно да се постигне, потребно е време и трпение за да го пронајдете своето. Дијаграмот и следните прашања, несомнено ќе ви ја олеснат потрагата.

Која е вашата најголема пасија?

Сетете се на моментите кои ви носат чувство на страст и слобода. За некој тоа може да е градинарството, за друг може да е пеењето, за трет може да е следењето политички дебати, а има и такви кои уживаат во решавање задачи.

Страста може да е поврзана со она што го работите, но и не мора, вели психологот Chloe Carmichael. „Ако својата цел (своето икигаи) ја барате во работата, мора прво да разберете од кои причини работата ви дава цел и смисла за живот“, објаснува таа. „Дали комуницирате, образовате, инспирирате или помагате при создавањето продукт кој ќе им го олесни животот на луѓето?“Или од друг агол, дали вашата работа ќе донесе нешто големо за луѓето околу вас – дом, стабилност, ресурси за вашата фамилија? И тоа може да биде извор на икигаи.

Кои се вашите вредности?

Истражете што е она што во вас поттикнува чувство на почит и воодушевување? Изненадувачки, но многу лесно ќе дојдете до срцевината на она што вам ви е најважно во животот. Еве една идеја: Напишете ги имињата на четворицата луѓе кои го држат централното место во вашиот живот, за секој од нив наведете по 5 особини поради кои завршија на вашата листа. Тука може да дојде предвид и вашиот идол кој никогаш не сте го запознале.

Особините што ги набројавте, како добрина, трпеливост, силна етичка професионалност, најверојатно ги посакувате за себе. Дозволете им на овие вредности да го водат вашиот начин на размислување и вашето однесување, и за кусо време ќе станат неразделен дел од вас. Ако живеете по нив – да речеме, свесно покажувате трпеливост додека ја воведувате новата колешка во работата – вие сте се поблиску до вашето икигаи.

Која е шемата во вашиот живот?

За повеќето луѓе, икигаи не е фиксен концепт, тој се менува и созрева напоредно со човекот.„За некои игикаги е имањето деца, но штом децата пораснат, енергијата треба да се насочи на нешто ново“, вели Garcia.Но, она што останува непроменето е суштината, она што ви дава задоволство, она што ви дава смисла за постоење. Штом заклучите што е тоа, вие го имате своето икигаи.

Еве еден (измислен) пример: Ивана е успешна во својата кариера, иако е целосно исцрпена и има чувство дека нема повеќе што да даде. Единственото нешто што ја исполнува е дружењето со нејзините колеги. Таа ужива да ги слуша нивните проблеми, се соживува со нив, а врвно задоволство ѝ причинува давањето искрен совет.

Кога подобро ќе размисли, таа и меѓу пријателките важи за одличен советодавец. Барајќи го своето икигаи, Ивана заклучи дека ѝ треба промена на професијата. Денес, како терапевт, одлично ги користи своите способности за слушање и емпатија (круговите 1 и 2) во кариерата (круговите 3 и 4) и ете го погодокот точно во центарот.

Дали имате своја заедница?

Вашата страст, вашите вредности, вашата шема, истовремено се поврзани со луѓето околу вас. „Среќата ја доживуваме како нешто кон кое треба да се стремиме за да го постигнеме – да речеме, преку читање книги за самопомош“, вели Ruth Whippman,автор на America the Anxious. „Но, истражувањата покажуваат дека најголемиот извор на среќа се добрите социјални врски.“ И додека откривањето на вашето икигаи подразбира длабока себе-рефлексија, другите луѓе се интегрален дел од процесот. Погледнете убаво во дијаграмот, сѐ е поврзано на најдобар можен начин!

Икигаи по брза постапка

Направете табла за среќа.Визуелна табла, но со фотографии од телефонот од нештата кои ве инспирираат. Вашето икигаи можеби се крие меѓу нив.

Замислете си го сопствениот погреб.Звучи морбидно, но запрашајте се како сакате да ве запомнат. Фокусот сигурно нема да биде на работата, туку на она што го постигнавте за луѓето што ги сакате и за светот воопшто.

The post Икигаи – Јапонска вештина што ќе ви ја открие смислата на постоењето appeared first on Аптеки PlusPharma.